Posts in de categorie « garden»:

mrt 16 2011

Ge gaat nog van mij horen

En dat van dat ge nog van mij gaat horen, bedoel ik niet zozeer in figuurlijke zin, dat ik het nog ver ga schoppen, want verder dan het nu en dan een deuk schoppen in een pakje boter en daarbij jammerlijk falen reiken mijn ambities niet meer.

Maar letterlijk. Dat ik sinds vandaag minstens zoveel dB produceer als Michael Schack op zijn drums ten strijde tegen het geluidsdecreet. En wel met behulp van dit hulpmiddel:

Eliet Major hakselaar/houtversnipperaar/wood chipper

Een hakselaar. Niet ter ere van de Oscaroverwinning van The King’s Speech, over hakkelaar George, wel ter ere van de uit de hand lopende situatie inzake takken in onze tuin, en het versnipperen van deze takken tot kleine houtdeeltjes in het bijzonder.

En nog een goeie ook (zo denk ik na de eerste dagen, maar als u inzake het merk ELIET en het type Major, of de verkoper Kumetko in Melle andere ervaringen heeft, ik hoor het graag, nu kan ik hem nog terugbrengen).

Ik had al een electrisch geval dat ook tot houtversnipperen uitnodigde, maar daar was de lol altijd snel van af: een motor op electriciteit is sowieso minder krachtig dan eentje op benzine en liep in mijn geval dan ook voortdurend vast, soms zelfs bij takjes die zelfs met veel goeie wil slechts als twijgjes. Wordt vervolgd op Ebay.

En hield ik hier zelf nog ooit pleidooien inzake de rust van het platteland, dan doe ik inzake het sporadisch versnipperen van het teveel nu dus lustig en gemotoriseerd mee. Integratie FTW. Met oordoppen.


nov 4 2009

Libellullen

Altijd gedacht dat een libel een libelle was. Gebrainwashed door een jeugd vol rondslingerende damesbladen, wellicht. Maar dat in het Frans een libel een libelulle is, dat staat wel vast. Toch zeker als ge ze op deze manier in de tuin aantreft, op knuffeldag:

Paringswiel Bruinrode Heidelibel (Foto op Flickr van houbi)

Wie van de twee hier de lul is, weet ik nog niet. Het mannetje, on top, of het vrouwtje, dat hier zo liefdevol wordt vastgehouden.

Bruinrode heidelibel (Sympetrum striolatum) (Foto op Flickr van houbi)

De theorie:

De paring verloopt bij libellen niet zachtzinnig. Vrouwtjes die zich in de buurt van het water wagen, worden direct door een mannetje gegrepen voor de paring. Dit doet hij door met zijn achterlijfsaanhangselen het vrouwtje beet te pakken bij het halsschild (juffers) of achter de kop (libellen). Vaak gaat dit gepaard met een worsteling in de lucht. Als het mannetje hierin slaagt ontstaat de zogenaamde tandempositie, waarbij het vrouwtje dus achter het mannetje aanbungelt. Samen vliegen ze verder, om de paring in bomen of in de oevervegetatie te voltooien. Bij sommige soorten wordt de paring in de lucht voltooid.
Vrouwtjes lijken weerloos tegen het paringsgeweld van het mannetje, maar schijn bedriegt. Vrouwtjes die niet tot paring bereid zijn, slagen er meestal wel in om de tandempositie of copula te verbreken.

Het standje dat daarna volgt en waarin ik deze twee doing the dirty aantrof is wel bekend, dat heet het paringsrad.

De theorie:

Vóór de paring brengt het mannetje zijn sperma over naar zijn secundaire geslachtsorgaan. Hij doet dit omdat het primaire orgaan aan het uiteinde van het achterlijf op een onbereikbare plaats voor het vrouwtje gesitueerd is. Dit gedeelte wordt namelijk bij het begin van de paring gebruikt om het vrouwtje met de achterlijfaanhangsels vast te pakken bij het halsschild (juffers/gelijkvleugeligen) of achter de kop (ongelijkvleugeligen), waardoor ze in tandem gaan vliegen. Vervolgens wordt het paringswiel gevormd doordat de onderlijven bijeen gebracht worden. Het vrouwtje neemt dan het sperma over van het mannetje; bevruchting vindt pas plaats bij de eiafzet. Deze paringsmanier is uniek voor libellen. Copulatie kan plaatsvinden in de vlucht of in rust. De duur van de paring is zeer verschillend, van enkele seconden tot meerdere uren.

Paringswiel Bruinrode Heidelibel (Foto op Flickr van houbi)

De soort libel is na enig zoekwerk volgens mij de Bruinrode Heidelibel (Sympetrum striolatum). Een veel voorkomende soort. Een échte libel, geen waterjufferke. Meer info hier of hier.

Dat ze in deze tijd van het jaar – voor de meeste insecten toch al een periode waarin ze op de terugweg zijn – nog druk bezig zijn aan nageslacht, blijkt ook normaal. Als ze in de herfst eitjes leggen overwinteren die in het water of de modder. Op naar een nieuwe generatie libellekens voor volgend jaar dus.

Zo, genoeg ge-libel-luld.


apr 23 2008

Speeltuig

Mensen vragen me wel eens of ik ook af en toe iets serieus doe, zo tussen dat speculaaspasta-verkopen of toekomstvoorspellen of quizzen met blote bv’s in. Het zal u verbazen, maar het antwoord is: ja. Of toch: soms.

Om maar te zeggen dat hier de voorbije weken volop is geboord, gezaagd, geschroefd en geschaafd. Dat er werd gemeten en gepast. Gaten in de grond geboord, en weer opgevuld met snelbeton. Gezeuld werd met zware houten balken en planken. En dat het doel van al dat hard labeur spel en vertier voor de volgende generatie was.

Speeltuig, in aanbouw

Jazeker, huize H. heeft nu ook een speeltuig. Gemaakt met de balken en planken die een jaar of 15 geleden dienden voor nichten en neven. Getransporteerd vanuit de Kempen (Gierle) naar de Vlaamse Ardennen (Balegem).

Het oorspronkelijke speeltuig was een toren met dak en glijbaan, een loopbrug, een klimrek en een dwarwsbalk met schommels aan. Niet alle grote palen waren echter nog in even goede staat, daarom hebben we hier maar zelf een ontwerp bedacht. Een huisje onder een eerste platform (1 meter 10 hoog), een tafel met banken onder een tweede platform (1 meter 40 hoog) met daaraan de glijbaan. Daartussen een loopbrug.

Speeltuig, afgewerkt

Dicht bij het huis, want het doelpubliek van dit bouwsel is voorlopig nog wat te klein om al volledig ongesuperviseerd te klimmen en te glijden.

Een schommel hebben we al hangen in het bos. Volgende plan: een takkenhuis of -hut in de fruitboomgaard. En zo wordt dat hier ook langzaamaan een tuin annex kinderparadijsje

Een paar leuke voorbeelden van waar we naar toewillen vind je in AnneTanne’s reeks over kindvriendelijke tuinen, of bij Eigenwijze Tuinier Bart

I’ll keep you posted…


mrt 23 2008

Paasbloemen

Narcis / Daffodils / Narcissus

Paasbloem.
Traditioneel de narcis.
Maar ik vind ze “te”.
Te geel. Te groot. Te geweldig. En hier ten huize: Te veel.

Liever nomineer ik deze:

Speenkruid / Ranunculus ficaria

Speenkruid.
Misschien ook iets te geel?

Of, deze lentebrenger:

Bosanemoon / Anemone nemorosa

De bosanemoon (hopelijk wordt AnneTanne nu niet te jaloers). Vormt prachtige tapijten onder de oudste bomen in ons bos.
Te wit?

Of deze:

Slanke sleutelbloem / primula elatior

De slanke sleutelbloem.
De juiste paaskleuren. Maar niet zo opdringerig. Fijn. Vrolijk maar niet te.
Yep. Deze heeft mijn stem.


okt 27 2007

Look what the cat dragged in

one deceased mole

Stepping out the door these days, we’re almost in for a surprise every day. One day it’s a bird, the next day a mouse, that Mirre – our pussy – brought home as a trophy of her nightly wanderings.

Her specialty is mole-catching though. A new mole had moved into the tunneling system under our lawn just weeks ago. And his game is already over. Last year she caught at least 7 or 8 moles.
I feel really sorry for the mole, but am glad I don’t have to set traps or worse to get rid of it.


okt 4 2007

Druppeldraad

druppels op een (was- en spinnen-)draad

Dauwdruppels op een wasdraad, dauwdruppels op de draad die een ondernemende spin erover heeft gegooid. Soms moet dat niet meer zijn…

Dewdrops on a washing line, dewdrops on a thread a busy spider has thrown over it. Sometimes these kind of simple things can hold so much beauty!

Tried quite a few shots, but it’s the one with least focus and the smallest DOF (depth of field) that captured the poetry of the moment best.


sep 19 2007

Kruipertje

kruipertje

Ongeïdentificeerd kruipend voorwerp. (zie update onderaan deze blogpost)

Ik weet niet wat het al gegeten heeft of nog van plan was op te gaan eten in de tuin, maar positief is alleszins zijn keuze van kleuren.
Rood en Zwart, dat blijven voor mij immers de kleuren van KFC Winterslag, de club waarvoor ik supporterde in de lagere school (1974-1980), net voor ze hun glorietijd beleefden met de memorabele Europese campagne.
Rood en zwart, dat was het tegengestelde van geel en zwart, het verfoeide Thor Waterschei, een bende jeanetten die niet konden voetballen. Met een rood-zwarte dan wel een geel-zwarte sjaal naar school gaan was in Genk een noodzakelijke en existentiële keuze, en de aanleiding voor heel wat vechtpartijen op de speelplaats. Waar is den tijd?

An Unidentified Creeping Object (UCO) in my garden. Don’t know what it has eaten or will eat, but certainly positive is his choice of colours (black & red, just as my favourite – longtime forgotten – club KFC Winterslag).

update 28 september: thanks to Bart of Eigenwijze tuin, the little critter has been identified as a “Graphasoma lineatum”, dutch name “pyamawants“, english name “Stripes shield bug“. Apparently it is a member of the “Stinky bug” family, and although this member of that family smells of apples and is thus the least foul smelling of the lot, birds still won’t get anywhere near it …


aug 31 2007

Sick bay today: 2 colds, 2 bluetongues

The sickbay at my house is getting quite extensive.

Had to get up about 5 times this night because Daan is having a terrible cold, and only after giving him aerosol with Ventolin at 4AM this morning did he become quieter in his breathing and managed to get a few hours of uninterrrupted sleep.
This morning turns out that Maud also seems to have a cold and was quite feverish. If it’s the same cold as Daan, this’ll get much worse before it starts getting better.

Bad as it is, these are not the most worrysome sicko’s: it’s these two:

Sheep with bluetongue. Photo on Flickr

They were getting more and more lackluster the last week, and now Trui’s condition (she’s on the left) is getting worse and worse: not eating anymore, difficulty swallowing, not moving about anymore, drooling. And Trees (on the right) is also showing the first signs of that decline.

They probably have bluetongue! The contaminations with this viral disease seems to be taking big proportions here in Belgium, and the center of the spread is in the South-East of Oost-Vlaanderen. And I live smack-dab in the middle of that…

Spread of the disease in Belgium. Photo on Flickr

Cases of bluetongue in Belgium in 2007 (up till 28 aug).
Red dots=sheep. Blue dots=bovines.
Balegem: yellow dot, the arrow point to it.
Source: FAVV

The vet is coming in later today, but besides a bit of pain-killers, seems there’s nothing much that he’ll be able to do against the virus: just hoping that after 6 to 8 days of getting sicker and sicker, they’ll slowly start to recover. Statistics say they have a chance of about 90% of doing that. Else they die ;-(


aug 22 2007

Photo: Hogweed flower

Flies visiting the flowers of a hogweed (Latin: heracleum, Nederlands: bereklauw, berenklauw).
Avoid contact with the sap of this plant, as it will cause burns on the skin exposed to the sun (phototoxic).
Although definitely a weed: still beautiful!