Posts in de categorie « In english»:

nov 27 2010

Spotify in België: het kan

Quick note. Een jaar na datum is deze post eindelijk voorbijgestreefd. Spotify is vanaf nu ook gewoon, zonder achterpoortjes en truuken van de foor, beschikbaar in België. Hier nog een opvolgpost om je “in regel te stellen” als je de onderstaande methode gevolgd hebt.

Als er één ding frustrerend is aan het internet (naast spam, malware, youtube-commentarieerders, IE6, het scrollwheel van de Applemuis en vriendschapsverzoeken van uw ex op Facebook that is) is het wel het bestaan van grenzen. In een ideale internetwereld zijn er immers geen grenzen, en vloeit de informatie vrijelijk van eender welk punt naar eender welk IP adres. Meestal is dit ook zo.
Maar ergens is er nog een Gallisch dorpje dat zich dapper verdedigt tegen de aanvallen van de Romeinse legers, en blijft vasthouden aan grenzen. Ik heb het daarbij over de industrie der intellectuele productie. Die zijn rechten beheert in elk land afzonderlijk, en daar ook aan blijft vasthouden. Verdeel en heers, hun motto.
Vandaar dat wij wij hier verstoken blijven van fijne dingen als Hulu, Pandora radio, sommige YouTube-video’s, de BBC iPlayer … en recenter nog: Spotify.

"This painting is not available in your country"
“This painting is not available in your country”
Paul Mutant, 2010.
Acrylic on canvas
12″ x 10″

Spotify is een schitterende muziekservice. Zweedse startup, met steun van de grote platenmaatschappijen. Een enorme catalogus aan muziek, een erg vlot werkend programma voor alle platformen en een paar mobiele apps. Het eerste echt goeie voorbeeld van een muziekservice met abonnement.
Je koopt dus niet langer een track of albums zoals via iTunes, Amazon of Proxisazur, maar je koopt toegang tot de catalogus, en kan je er dan zoveel je wil te goed aan doen. Het muzikale equivalent van het all-you-can-eat buffet, maar dan voor een ganse maand ineens en met muziek, zoiets. Sterker nog, de abonnementsprijs kan je ook verlagen tot gratis, als je er wat reclame tussen de tracks bijneemt.
Zowat iedere melomaan die het al zag of gebruikte, bevestigt: Spotify is een geweldig idee.

Slechts één maar, maar het is een grote: Spotify bestond alleen nog maar in Zweden, Noorwegen, Finland, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Spanje en Nederland. Bestond? Ja, en bestaat eigenlijk ook.
Niet getreurd: met een gezonde dosis creativiteit en doorzettingsvermogen blijkt het al best mogelijk om van Spotify met alles erop en eraan te genieten, waar op de aardkloot de Grote IP-verdeler je ook gedropt heeft.

Trek dus een spannend lycra shortje aan rond uw welgevormde derrière, en volg mij, op de 100 meter horden Spotify-style.

Horde 1: Binnen geraken (methode NextWeb)

Al bij het eerste contact checkt Spotify of je surft vanuit een land waar ze al gelanceerd zijn. Dat kan je omzeilen via een zgn. proxy-server. We kiezen ervoor om ons voor te doen als Very British, aangezien het verzamelde werk van Julien Clerc of Jören Smörebröd ons net iets minder interesseert.

  • Ga met je browser naar de engelse proxy server unblocker.biz
  • Vul in het “URL”-veld “http://spotify.com/en/get-started” in en “Go”.
  • Kies “Try Now”, en je komt aan op de registratie pagina van Spotify. Als land staat “United Kingdom” ingevuld. Laat dit staan. Vul alle details aan. Je hebt een geldige Engelse postcode nodig (Ik suggereer “SW1A 1AA”, zijnde het postnummer van het stulpje genaamd Buckingham Palace, of anders vind je meer postcodes via deze pagina).
  • Kies de gratis versie.
  • “Create account and proceed”. Gefeliciteerd!

Je kan nu (niet meer via de proxy) het programma voor je Mac of PC downloaden via http://www.spotify.com/en/download/, en vervolgens inloggen met het username en paswoord die je daarnet gekozen hebt.

De software is OK (features), een iTunes zonder crud. Sinds kort ook met de obligate sociale component voor playlist inspiratie. Als je me zoekt: ik ben er dirk_houbrechts.

Horde 2: Aan de praat houden (methode RoelandP)

Ook ingelogd ben je nog niet van de controleerdrift van Spotify af (da’s geen kritiek op Spotify trouwens, ze krijgen dit opgelegd vanwege de hogergenoemde rechtenhouders). Na 14 dagen ga je hiermee in de problemen komen. Met de gratis versie mag je de applicatie immers maximaal 2 weken gebruiken buiten je thuisland (in ons geval dus de UK).

Ook dit kan je met een proxy omzeilen

Nadeel: Spotify kent deze proxies onderhand ook, en blokkeert ze…
Alternatieven: aan een engelsman die je kent vragen even in te loggen. Een VPN netwerk aanleggen met een computer in de UK, even de Eurostar naar Londen nemen en in een internetshop inloggen…
Het is behelpen, kortom. En dan nog voor slechts een bodempje van de taart. De pudding (hoge kwaliteitsstream, geen reclame) en de kersen (offline werken, spotify op je iPhone of Android-phone) zitten er bij de gratis versie ook niet bij. Op dus naar een Premium account (10 pond/maand of een euro of 12).

Horde 3: Betalen (methode Steffest)

Tenzij je een kredietkaart hebt die in de UK is uitgegeven (ook dat wordt gecheckt) moet je een omweg maken via Paypal. En ook op die Paypal zit een check: je kan enkel betalen met een Paypal-account uit hetzelfde land als de Spotify-account waarvoor je wil betalen. Gelukkig voor ons is Paypal niet zo fussy, en ik het maken van een UK-account waaraan we dan onze Belgische kredietkaart hangen wel makkelijk.

  • Ga naar http://www.paypal.co.uk en kies er voor “Sign Up”.
  • Kies op het volgende scherm voor een “personal account”
  • Vul een blablabla maar geldig UK adres (kies bvb via google maps eender ’t welk winkeltje in de UK en gebruik hun adres en telefoonnummer. Of werk met http://www.fakenamegenerator.com/. Dit adres gaat verder nooit gebruikt worden dus je doet er geen kwaad mee).
  • Hang een kredietkaart aan deze account (mocht je al een “gewone” Paypal account hebben waar dezelfde kredietkaart aan verbonden is, zal je daar even mee moeten inloggen, en de kredietkaart van die account weghalen. Omslachtig gaat ook.)
  • Valideer de kaart: Paypal debiteert 1,5€ van je rekening vanaf en vraagt je dan de transactiecode die op je kredietkaart-afrekening komt te staan in te geven. Thank god for online banking, zodat je die transactiecode nog de dag zelf kan te weten komen. De 1,5€ krijg je trouwens gewoon terug.

Log nu opnieuw in op de Spotify site, en verander je account naar Premium. Betalen via de zonet aangemaakte Paypal.
Hoera! Vanaf nu ben je af van alle proxy’s, belemmeringen en andere hindernissen. No further questions asked. Of toch bijna.

Horde 4: Op de iPhone (Methode Tech Junkie)

Hoe het op de Android market is gesteld weet ik niet, maar in de iTunes App Store is de – gratis – Spotify app alleen te downloaden in de iTunes-Stores van landen waar Spotify al gelanceerd is. Eventjes een engelse iTunes-account maken dus:

  • Log uit uw iTunes account (rechts boven, klik op uw naam en kies “sign out”)
  • Verander van iTunes store: kies onderaan in de “doormat”, onder “Manage” op de link “Change Country”
  • Lokaliseer de Union Jack, en kies voor United Kingdom
  • Zoek nu een gratis app, zoals bijvoorbeeld Spotify dus, en koop deze.
  • Bij het aankopen popt er een schermpje op voor je klantengegevens. Kies nu voor “Create New Account.
  • Doorloop het registratieproces. Ook hier ga je weer een geldige postcode nodig hebben.
  • Als laatste stap krijg je een keuze uit verschillende betaalmiddelen. Kies “None”.

Nu je Phone nog syncen met je computer, en de app staat erop. Inloggen (met je premium account dus, met een gratis account gaat dit niet), en al je playlists en de spotify-catalogus staan klaar.

Horde 5: Streaming Spotify naar de stereo

Mijn iTunes muziek streamde ik naar de stereo via een Airport Express. Maar dat werkt dus alleen via iTunes of de remote app van je iPhone.
Wil je ook de audio-output van andere programma’s streamen naar je Airport Express, is de software Airfoil een erg slimme oplossing. Werkt zoals geadverteerd, en foutloos.

Voor Windows/linux bestaat er hier ongetwijfeld ook een oplossing voor, maar ik vrees dat iemand me die gaat moeten vertellen, opdat ik dit spel hier vollediger kan krijgen.

Finish

Ik heb het nu een jaar, en eigenlijk nog geen moment overworgen om Spotify op te zeggen. Voor de prijs van een cd ontdek ik er elke maand een stuk of 10.
Recensie in de krant of op een blog, copy naam, paste naam in Spotify, en het staat te spelen. En de offline playlists zijn sinds de multitasking op de iPhone een genot onderweg.
De catalogus is niet compleet (dat zal op 1 plaats wel nooit lukken zeker?), maar voor de doorsnee rock/pop luisteraar wel bijkans. Maar om recente albums te leren kennen of om ongegêneerd de muziekgeschiedenis te doorkruisen (gisteren nog een ganse dag Robert Wyatt), ken ik niks beter.

Probeer het eens, en hopelijk helpt deze “how to” u. Succes, en leg u niet neer bij grenzen, toch niet op het internet.


nov 25 2010

Das Pop in Oostende

Vroeg Bent: “Zijn er soms nog vragen?
Iemand uit het publiek, namens het publiek: “Wanneer gaat die snor af?“.
Bent, perfect getimed: “Neenee, hier heb ik veel te lang voor gespaard“.

Voilà, dan zijn we over het onderwerp der recente bovenlipbegroeiing van de Das Pop-zanger alvast uitgesproken.

– – – – – – –

De opzet was gisteren naar “A Lovely Evening With Das Pop” te gaan in het Kursaal van Oostende. Gewonnen met een wedstrijdje op visitoostende.be. Wij dus naar Oostende gesnord.
Dat was de opzet, maar het werd “A Lovely Albeit Slightly Awkward Evening With Das Pop“.

De opzet is een kleine tour langs een paar theaterzalen (nog te zien in Turnhout, Menen, Sint-Niklaas, Gent, Sint-Lievens-Houtem en Roeselare in de komende 2 weken). Das Pop semi-akoestisch en aangevuld met strijkers. Schone versies van popsongs. Oud en nieuw werk, van hun debuutsingle en The Little Boy naar recente songs als Underground of Never Get Enough en Telephone love en tussenin nog wat onverwachte uitstapjes naar film en theatermuziek die ze schreven. Dat zat snor.
Dat was de opzet, en het werd wel mooi, edoch nooit echt ontroerend of tot het bot. Uitgekleed, en aangezet met strijkers, dat wel. Maar vaak dus net iets te veel pop in Das Pop. Om u een idee te geven, deze video van Fool for Love in de Studio Brussel studio, in dezelfde soort bezetting:

De opzet was een intieme sfeer, een warme setting, gezelligheid en aaibaarheid. Een poesje dat op de schoot ligt te snorren, dat gevoel.
Dat was de opzet, maar de enorme zaal was niet helemaal gevuld, en een deel van gevulde deel bestond uit pubers – een school op zeeklassen bleek later – waarvan een groot aantal het Das Pop optreden leken te ondergaan met een enthousiasme dat ik mij gelukkig enkel kan herinneren uit de toneelvoorstelling in mijn schooljaren. Als Bent floot, waren er grapjurken die meefloten. De chips ging rond. Het applaus was lauw. Toen de band de eerste keer het podium verliet, verliet de helft van hun meteen de zaal als had men nog nooit van het concept “bisnummers” gehoord. Milenniumstudenten, tss.

De opzet van zo’n tournée was een nieuw licht op de band te laten zetten.
Dat was de opzet, maar de lichtman had zijn snor gedrukt: een paar spots schenen oogverblindend in de ogen van een stuk van het publiek. ’t Ziet er nog een beetje zwart van voor mijn ogen, een dag later.

De opzet was a lovely EVENING with Das Pop. Maar er werd duchtig in geschoren. Van kwart na acht tot half tien, dan toch gegeven bissen incluis. Echt lang is het niet. (insert vergelijking met de broeklengte van Bent here)
Dat was de opzet, maar Das Pop verdiende dus een beter publiek, en een vollere zaal. En zelfs ondanks dat, en de snor, was ’t niet slecht.

– – – – – –

A Lovely Evening with Das Pop

Voor wat foto’s kan je terecht bij Marieke Stulens en Pauline Poelmans, die naar A lovely evening with Das Pop gingen voor jongerenmagazine Stampmedia. Meer foto’s in hun Complete Set.


nov 17 2010

Onvergetelijk

Zij “Oh!”
Hij “Mmmmm”

Zij “Oh, ja”
Hij “Ja, ja!”

Hij en Zij “Jaaaaaaaaa!!!!!”

Zij “Mmmm, dat was heerlijk”
Hij “…”

Zij “Onvergetelijk”
Hij “…”
Zij “Nooit, nooit, nooit …”
Hij “Nooit?”
Zij “Nooit vergeet ik deze dag”
Hij “Och, The Beatles op iTunes, geeuw, been there, downloaded the torrent, put the link on my blog, had the letter from the EMI lawyer, paid the fine, went bankrupt, lived in a box, robbed a bank, bought a computer, did it again, done that.”

—-

Of zoals de briljante Craig Damrauer het op zijn More New Math zou zeggen:

The Beatles op iTunes

Nee, the Beatles op Spotify, dàt zou nieuws geweest zijn.


nov 4 2010

Naar de broekenbeurs

Waarom bestaat het niet? Een expohal of vijf met standjes van Vlaamse verkopers van broeken, die ge kunt laten signeren en al. De broekenbeurs. Een organisatie van broek punt be, ter promotie van het Vlaamse broekenwezen.

Broekenbeurs

Het zou er ongetwijfeld retedruk zijn.

BV-broeken, heel veel kookbroeken, doe-het-zelf-broeken, science-fiction-broeken, voorleesbroeken, groteletterbroeken, braillebroeken, stripbroeken, reisbroeken, onderbroekenhumor, broeken vol goesting … het aanbod zou overweldigend zijn.

De rijen voor een handtekening zouden weer het langst zijn voor het nieuwe broekje van Evy Gruyaert, maar ook Goedele Liekens zou op veel belangstelling kunnen rekenen voor haar “SOS Piet (de gevaren van een leven achter de rits)”. Mensen zetten zich al eens graag in de zetel met een broek van een van deze dames op de knieën.

Veel te lange broeken zou ge ter plaatse kunnen laten innemen.

De bestseller aller tijden is natuurlijk nog altijd de Bijbel – de Vader, de Geest en de Heilige Zoom – maar dit jaar zou de best verkopende auteur op de broekenbeurs wel eens Harry Mulisch kunnen zijn. De pijp aan Maarten geven loont in het broekenvak.

Humo zou een bijlage uitgeven met als thema de “Week van de Spannende broek”. De rest van de pers zou speciale broekenbijlages uitdelen. De broekenbijlages van Ché, P-Magazine en Menzo zouden weinig om het lijf hebben.

Ik zou het lastig kiezen vinden op de broekenbeurs: paperbacks zijn wel handig en licht maar ze verslijten zo makkelijk; hardbacks zitten dan weer zo ongemakkelijk.

Broekenverkopers die zouden vinden dat de broekenbeurs een al te commercieel spektakel is geworden, zouden een paar maanden nadien een meer hoogstaande “Het andere broek” kunnen organiseren. Voor de betere broekenliefhebber.

Het ergerlijkste aan de broekenbeurs zouden ongetwijfeld weer die bomvolle gangen zijn vol ongeïnteresseerde kinderen die met hun vieze vingertjes aan de broeken zitten. Nu ja, jong geleerd, oud gedaan?

Come to think of it: Priesters zouden persona non grata zijn op de afdeling kinderbroeken. Ook Guy Laenen, een jeugdauteur die al te gretig kinderbroeken signeerde, zou worden geweerd.

Heel vervelend zou de chaotische verkeerssituatie en het gebrek aan parkeerruimte in de buurt van de broekenbeurs kunnen zijn. Promotie voor ritsen zou kunnen helpen.

Mensen met gezond verstand zouden dat hele broekenbeursspektakel links laten liggen en hun gerief gewoon in de betere broekhandel kopen. Het hele jaar door open. Niet te druk. Zelfde prijzen (ge scheurt er uw broek niet aan). Gezellig.

(Voor wie me volgt op Twitter of Faceb(r)oek is het meeste hierboven al eens gepasseerd. Waarvoor excuus. Ook wie bijvoorbeeld @rentawriter, @braempje, @ToJans, @sarazao, @nilsgeylen, @studiomuscle, @dirtyJos, @roelvangils en/of @appelogen volgt – mensen wier reacties hierboven zijn verwerkt – zou stukken kunnen herkennen. Waarvoor dank)


nov 2 2010

Mettepenningen

De woordvoerder van André-Joseph Léonard, de heer Jurgen Mettepenningen, neemt dus ontslag. Ik zeg dat het niet waar is. Of toch zo niet bedoeld. Verdraaid door de media. Uit zijn context gerukt. Te interpreteren in theologische betekenis van het woord. Afijn, ik zwijg tot Kerstmis.

Nee, dat hele Zwijgen tot Kerstmis, dat was duidelijk Vijgen na Pasen. Léonard had het kalf al verdronken, en dus trok het kalf nu eindelijk zijn conclusies.

Maar ge werkt bij de VDAB of niet, nu maak ik mij toch wat zorgen, of Jurgen Mettepenningen die onstlag neemt niet Jurgen Zondercenten gaat zijn. Zeker nu hij nog flink natrapte (“Léonard is een spookrijder die denkt dat hij de enige is die juist rijdt“. Bingo!) en misschien nog wat schadeclaims aan zijn broek krijgt. En doe ik hem – niet in VDAB hoedanigheid, maar als flauw-plezante blogger – graag wat openstaande vacatures aan de hand, jobs die wonderwel passen bij zijn profiel en werkervaring:

  • Manager van de acteercarrière van Pico Coppens
  • Verkoper van Bose-luidsprekers in de sector “door het OCMW gefinancierde doveninstituten”
  • Lijnbewaker van Bart de Wever, Lijnbewaker in de cité van Beringen, of Lijnbewaker in de buurt van de neus van Hans Otten
  • Ambassadeur van Venezuela bij de Verenigde Naties, met rechtstreekse lijn naar Hugo Chavez
  • Bewaker van het budget van de Lange Wapper, versie tunnel
  • Conversation Manager bij de NMBS
  • Boekhouder bij de Pfaffs
  • Bedenker van een nieuw logo voor The Gap
  • Bedenker van nieuwe internettoepassingen bij de NOS of publieke omroepen in Nederland (#)
  • Leider van de campagne “Palin 2012”
  • Woordvoerder van SABAM
  • Organisator van teambuilding events voor een team bestaande uit Peter Goosens, Herwig Van Hove, Phaedra Hoste en Véronique De Kock.
  • Mental coach van Jef Vermassen
  • Iets bij BP

Hopeloze gevallen genoeg, Mettepenningen to the rescue. Tot het volgende ontslag, Jurgen.


okt 27 2010

Nee, Google, nee

Ik weet niet of u het ooit doet, maar ik praat soms tegen mijn computerscherm. Lol en wtf en hmm hmm als het goed gaat, iets breedsprakiger als het slecht gaat. Vandaag bijvoorbeeld:

Typ typ: www.google.com
Typ typ: h

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Hotmail was niet waar ik naar op zoek was.
Nogal pretentieus eigenlijk, alles welbeschouwd, dat ge al denkt te weten wat ik kwam zoeken aan de hand van 1 letter. ’t Zou magisch zijn, als ge ’t kon. Helaas, pindakaas.
Come to think of it: stel dat ge ’t kon, zouden we dan dat hele zoeken eigenlijk niet afschaffen: een pagina per letter van het alfabet, genoeg toch? 26 pagina’s, klaar. Ik wil graag als zoekresultaat 1 op de pagina’s w, t en f.

typ typ: ow

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. “How to do just about everything“, was het niet waarvoor ik kwam. Ik had iets ietsiepietsie specifiekers in gedachten.
Tussen haakskens: een paar van uw andere suggesties zijn werkelijk beneden alle peil. “How I met your mother“, ik wil het echt niet weten! What happens in Vegas, stays in Vegas, Google, en was dat voor of na ik geboren werd eigenlijk?

typ typ: do

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. “How do you know” suggereren, terwijl nu al uit drie van uw suggesties blijkt dat ge er helemaal geen fluit van weet. “How do you come up with all these suggestions“, was dichterbij de waarheid geweest.
En “How does facebook make money” is dan wel een interessante suggestie, maar daar weet eigenlijk niemand het antwoord op en is dus al even nuttig als het proberen doorgronden van de tactiek van Sergio in Expeditie Robinson.

typ typ: I

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. “How do I take a screenshot in Microsoft Windows” was het niet waar ik naar zocht. Als ge deze blogpost zou lezen zou ge dat trouwens al geweten hebben, want er staan al screenshots in, met van die Mac-chrome errond.
Desnoods, en als ge het echt niet kunt laten, vertel me dan eventueel hoe ge die zwarte achtergrondkleur zou kunnen wegkrijgen als ge met apple-shift-4 en dan spatiebalk een programma isoleert voor een screenshot, dat zou ge u nog een beetje nuttig gemaakt hebben.

typ typ: turn off th

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Ge komt geen meter dichter.
Ge zijt een wijsneus, zo eentje van de soort die de mensen rond hem voortdurend onderbreekt omdat hij al denkt te weten wat ze gaan zeggen. Hint: gij eindigt de avond alleen, en de volgende keer wordt ge niet meer uitgenodigd.

typ typ: i

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Ik was toevallig vandaag niet op zoek naar een manier om dat hele internet eens af te zetten. Die zoekopdrachtsuggestie moogt ge reserveren voor uitgevers die boeken willen blijven uitgeven, platenmaatschappijen die als vroeger cd’tjes willen verpatsen, Microsoft-personeel dat denkt aan de reputatie van hun bedrijf voor Internet Explorer, and the lot. Ik dacht het nog even te blijven gebruiken, dat internet.

typ typ: s

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Ik typ nu al mijn vingers lam aan “How do I turn off this” en alles wat ge denkt begrepen te hebben is dat ik naar de definitie van “turnoff” op zoek was. Wel als dat “one that causes loss of interest or enthusiasm” is, dan zijt ge goed bezig. Nieuwe slogan ipv “do no evil”, “Google, your turnoff on the internet“.

typ typ: g

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Zijt ge er nu gewoon met uw klak naar aan het smijten, of hoe zit dat? “G-quadruplex facilitated turn-off fluorescent chemosensor” lijkt mij niet helemaal het antwoord te bevatten op mijn eerder simpele vraag. A for effort, wel.

typ typ: o

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Ook “Turning off the Firefox Go-button” was niet het onderwerp van mijn query.
Suggestie 5 lijkt me ondertussen wel de interessantste van de hele hoop. Turn Off Your Computer and Go Read a Book. Yes please! En dat boek gaat zeker niet “What would Google Do?” zijn.

typ typ: o

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. “How do I turn of this goo” was niet het eindpunt van mijn zoektocht. Interessant dat ge er zoekresultaten over weet voor te schotelen, en al. Zelfs Realtime dinges. Wist niet dat er zoveel mensen problemen met hun goo hebben.

typ typ: gle

Bijna Google, bijna

Bijna, Google, bijna. Warm, ge zijt warm.

typ typ: ins

Ja Google, ja

Ja, Google, Ja. Eindelijk. Ge zijt waar ik u wilde hebben. Uw instant.

Call me old-fashioned, maar mij 12 schermen met volledige zoekresultaten voorschotelen, voordat ik aan mijn query ben, ik vind dat veel, en niet zuinig.

Google Instant is als een gast aan tafel die, als er iemand zegt “Daarvan krijg ik stenen kl” onderbreekt met een verhaal over hoe zijn kloten ook meer dan eens van steen geweest zijn en welk zalfke hij er toen opgewreven hebt en dat dat een beetje pikte, tot de verteller er eindelijk nog eens tussen geraakt en blijkt dat die brave mens gewoon iets wilde vertellen over de stenen klompen aan de voordeur. Kortom, you suck.

En ja, ik wist al dat ge dat kunt afzetten door dat “Instant is on” dingske rechts van de zoekbalk te veranderen in “Instant is off”.
Maar ik praat soms dus liever tegen mijn computerscherm.


okt 25 2010

Letterbombardement

Het principe van het letterbombarderen ofte “Facebook letterbombing” is simpel:

  • je bevriendt met een aantal vrienden op Facebook een organisatie, merk of iemand met wiens kl$ten je wil rammelen;
  • je post snel achter mekaar allemaal een boodschap op diens wall;
  • je verandert je avatar naar een letter, en wel zo dat de wall van de organisatie, merk of iemand met wiens kl*ten je wilde rammelen geheel gep0wned is door jullie;
  • je neemt een screenshot. En triomfeert;

Neem nu de vrolijke jongen en meisjes, samenstellers, presentatoren, redactiemedewerkers en websitebouwers van Studio Brussel. Hadden vorige vrijdag concurrent Q-music beet met een geslaagd kluchtje: operatie letterbombardeer.

Studio Brussel letterbombardeert Q

Interessanter nog, de vraag hoe Q terug gaat slaan. En of ze terug gaan slaan. En of ze het eigenlijk al gezien hebben. En of ze daar weten van het bestaan van hun eigen Facebook-pagina. Afijn, ik loop niet over van vertrouwen.
Daarom zelf maar wat denkwerk gedaan over hoe Q-music Studio Brussel terug zou kunnen pakken. Operatie Letterbombardeer Studio Brussel, in vier stappen”:

Hoe letterbombardeer ik Studio Brussel, in 4 stappen

That’ll teach ‘em.

Terzijde, maar ook grappig: zò heel simpel zijn de principes van dat letterbombarderen toch niet, als je deze poging van Radio Talent FM (what’s in a name) op de wall van Radio Klara ziet. Letterbomb-fail.

Update: Zou dit de wraak van Q-music op de Studio Brussel-letterbom kunnen zijn? Iets met de wiskundige formule: Duck Sauce + Barbara Streisand + Studio Brussel + Jacky Lafon & Q-Music = hipnessfactor rapidly approaching 0.


okt 23 2010

The Suburbs

Er belde een hond aan.
Hij vroeg “Is Mevrouw thuis?”
Mevrouw was niet thuis.

Hij vroeg “Heeft u even tijd?”
Ik had tijd.

Hij vroeg “Heeft u eigenlijk al een encyclopedie in huis, een papieren encyclopedie bedoel ik?”
Ik vroeg of de Geïllustreerde Encyclopedie van de Menselijke Voortplanting ook telde.
Hij vroeg “Hoeveel delen beslaat dat naslagwerk?”
Ik antwoordde dat er in mijn boekenkast maar 1 deel stond en dat er weliswaar in dezelfde reeks ook andere naslagwerken waren verschenen (de Geïllustreerde Encyclopedie van de Bevalling, de Geïllustreerde Encyclopedie van de Eerste Kinderjaren …), maar dat in de tijd dat ik dat boekwerk aangeschaft had enkel het genoemde mijn interesse had gewekt.

Hij vroeg “Of ik soms koffie dronk?”
Ik antwoordde bevestigend.

Hij vroeg “Wie maakt die mooie muziek die er hier staat te spelen?”.
In antwoordde dat het hier ging om The Arcade Fire, en wel hun nieuwste werkstuk The Suburbs en dat dat naar mijn mening met grote voorsprong de beste plaat is die er dit jaar al is uitgebracht maar dat er in mijn mening hierover geen hond geïnteresseerd is.

Hij zei “Dan ga ik maar weer eens.”

Ik stak een kind in bad en dan in bed, keek drie minuten Flikken Maastricht en dommelde in.


okt 18 2010

Reyers Laat

Ge weet, voor een doorwrochte en gefundeerde media-analyse, voor diepgaande en tot het bot snijdende televisiekritiek zijt ge hier altijd aan het goede adres. Vandaag bijvoorbeeld: Reyers Laat.

Reyers Laat

Serieus, Dirk Abrams, nog nooit heb ik iemand met zo’n mengeling van desinteresse en ontevredenheid op een televisieset weten zitten als u. Of het moet die keer geweest zijn dat de voorzitter van de Vereniging voor Acute Apathici geconfronteerd werd met het hoofd van de Associatie van Professioneel Malcontenten.

Wordt gij tot die uitzendingen gedwongen met een wurgcontract? Heeft Canvas ermee gedreigd uw familie een kopje kleiner te maken als ge niet de opvolger van Phara wilde worden? Zit er een producer voortdurend grapjes over kaalhoofdigheid in uw in-ears te maken?
Of om het met Lieven te zeggen “Wat gaat er door u heen?“.

Update 25 oktober:
Dirk Abrams blijkt voor weken buiten strijd, laat De Redactie weten. Hoop dat het niet mijn harde aanval was die leidde tot zijn hartaanval. Van harte beterschap.


okt 9 2010

Clair en duidelijk

Bart de Wever op bezoek in het Koninklijk Paleis

De colloque singulier, de goeie gewoonte dat uit een gesprek met de Koning niets mag uitlekken, werkt niet echt met een N-VA’er aan het andere eind van de tafel. En dus kunnen wij het bezoek van Bart de Wever aan het Paleis in Laken van gisteren al tamelijk goed reconstrueren:

Koning: “Wie is daar? Bart de Wever, I presume?”
Bart De Wever: “120 kilo scherpzinnigheid, lijkt me duidelijk wie er voor u staat”.

Koning: “Ah, Bart, zet u. We zitten wel met een serieus probleem, nu gij de onderhandelingen hebt opgeblazen”
Bart de Wever: “Ja maar, Majesteit, het was toch duidelijk dat de gesprekken nergens meer naartoe gingen.

Koning: “Hoe moet het nu verder?”
Bart De Wever: “Ik denk dat ik duidelijk ben geweest in mijn persconferentie van vorige week: het bord moet leeg”.

Koning: “Maar met wie wilt ge dan praten? Met de 7, met de liberalen?”
Bart De Wever: “Duidelijker dan ‘we moeten op alle manieren en met iedereen die dat wil een goed akkoord proberen te bereiken’ kan ik niet zijn, wel?”.

Koning: “Maar wìl de N-VA eigenlijk wel een akkoord, de Franstaligen twijfelen daaraan”.
Bart De Wever: “Wij willen zeker een akkoord. Maar Frieda, Wilfried, Siegfried zijn er duidelijk over: liever geen akkoord dan een slecht akkoord”.

Koning: “En eet gij echt zoveel wafels als dat ze zeggen?”
Bart de Wever: “Dat is een leugen. Als ik zenuwachtig ben eet ik al eens een drakenburger te veel. Maar wafels, daar kan ik duidelijk over zijn, dat eet ik eigenlijk nooit. Al wie dat dat zegt is homofiel, en doet eyeliner op als de pers langskomt”.

Koning: “Wel knap dat gij de onderhandelingen in het Frans doet”.
Bart de Wever: “Soyons clair, c’est just parce que j’énerve énormement chaque francophone quand je parle le néerlandais”.

Koning: “Hebt gij zonet de peilingen al gezien: uw partij lijkt nog altijd verder te groeien”.
Bart de Wever: “De mensen willen duidelijkheid en rechtlijnigheid, Sire, en dus komen ze bij ons terecht”

Koning: “Ik was wel blij te lezen dat 16% van de mensen die voor u stemmen terug naar een unitair België wil”.
Bart de Wever: “Misschien moet onze boodschap ook intern hier en daar nog wat duidelijker.”

Koning: “Allez, ik zal u dan maar het veld insturen, VandeLanotte wil toch niet. Maar met welke titel?”
Bart de Wever: “Een titel verzinnen, dat is toch duidelijk een koninklijke pregoratief”

Waarna de Koning vertwijfeld de handdoek in de ring gooide, Bart benoemde tot Koninklijk verduidelijker / clarificateur Royal, en zuchtend nog een Dafalgan of 2 in een glas water gooide.


Dit was pagina 10 van 37« 191011203037