|
||||||
|
|
Posts in de categorie « In het nederlands»:
Aug
29
2010
Adem
Op: Sunday at 10:59 am, in: In het nederlands Er zijn veel stemmen waar je naar kan luisteren: de stem van de rede, de stem van het monstertje in je broek, de stem van je geweten, de stem van je lichaam. Wat een idee dan ook, om mij gisteren en in avant-première met een groepje bloggers/twitteraars te laten gaan kijken naar de film “Adem“. Een film over muco(viscidose). De film was nog maar halfweg of ik zal al te hoesten als een van de hoofdpersonages, halfweg of de diagnose was gesteld en was nog niet ten einde of ik had al een plaats op de reservelijst voor nieuwe longen. Hypochonder, much? ![]() “Hoe geef je zin aan je leven, als het leven tamelijk miserabel en eindiger dan rechtvaardig is“, daarover gaat Adem. Voor regisseur Hans van Nuffel natuurlijk een onderwerp dat past als het mondstuk op een puffertje. De man is immers zelf een muco-patiënt. Gedoemd elk jaar een beetje minder longcapaciteit te hebben, tot een longtransplantatie noodzakelijk is en het aftakelen opnieuw begint. Stef Aerts speelt hoofdpersonage Tom, een jongen met deze ziekte. Hij heeft enkele foute vrienden in het gewone leven. In het hospitaal maakt hij kennis met Xavier (Wouter Hendrickx, aka “Dimitri Tersago” uit Witse, vorig jaar nog schitterend in de Helaasheid der Dingen), diens vriendin Anneleen (gespeeld door Marie Vinck, aka she who flashes her boobs, but doesn’t in this movie) en maakt er ook een vriendinnetje (Ademone Valcke, in Aanrijding in Moskou speelt ze de dochter van Matty, hier een meisje dat in quarentaine ligt). Xavier houdt Tom op het rechte pad, of niet, en heeft een stormachtige relatie (of niet) met Anneleen. En op het laatste wachten ze beide op hetzelfde paar longen. Bij de minpunten zeker de niet altijd even sterke plot, en een paar teleurstellende sleutelscènes (foute vriend Jimmy als moordenaar, de ontmoeting van Anneleen en Tom die verstoord wordt, en alle scènes met de de ouders van Tom). Adem is een film van de grootte-orde van “Aanrijding in Moskou”, maar dat was ook een kleine film tot hij groot werd. Rauw, verliefd, brutaal en triestig ook. Maar het is eerlijke cinema van bij ons, niet te sentimenteel ook, en dus best aangeraden. Het is de openingsfilm op het filmfestival van Oostende (dit jaar “onder auspiciën” van Bart de Pauw), en komt vanaf 8 september in de zalen. - – - – - – - – - – - – - – - – - – - - Thx nog aan Pieter Hens voor de organisatie, Sofie en Sofie voor de lift, de rest van de lunchers (Polle, Marieke, Sigrid, ms_powder, Lien, @lulazoid …) en aan Joke en Pieter voor de pintjes. ‘t was fijn.
Aug
22
2010
Leonard Cohen in Gent
Op: Sunday at 9:49 am, in: In het nederlands, music Perfect dagje, tweeterde ik vrijdag: Voor Antwerpenaren: de reuzen. Voor jongeren: mooi weer. Voor oudere jongeren: Pukkelpop. Voor oudere ouderen: Leonard Cohen. Perfect dagje.
Goed en wel, maar dan wel een perfect dagje, dat eindigde in tranen. Van straattheater-chauvinisme voor A’pen, van zonnebrand zonder zonnecrème, van zelfmoordartiesten op parkings in Kiewit. En van ontroering bij het concert van de Canadese dichter/muzikant in Gent. Het begon nochtans allemaal redelijk geriatrisch. Een 100% gezeten publiek (mét kussentjes van De Standaard voor onder de uitgezakte poep), een superstatische setting op het podium, het volume op “zachtjes”, en ticketprijzen voor babyboomers. Maar zodra Leonard begon te zingen, waren de ouderdomstwijfels weg. Hoe kan het ook anders, als je opent met “Dance me to the end of love“, “The future“, “Bird on the wire“, “Everybody knows“, “In My Secret Life” en “Who By Fire” en ook op vijfenzeventig nog een stem heb die harten doet smelten. En een groep bijhebt met zéér straffe muzikanten. Kleine inzinking wel, met “The Darkness” en “Born in Chains“, maar toch mooi de pauze in met een straf “Chelsea Hotel” en “Anthem“, en een in het verdwijnende licht steeds sprookjesachtiger worden Sint-Pieters-plein.
Profetische woorden, want na de pauze was het dus niet bepaald perfect (“forget your perfect offering”), met erg kabbelende versies van “Tower Of Song“, “Suzanne“, “Sisters Of Mercy“, “The Gypsy’s Wife“, en “Feel so good“. De achtergrondzangeressen irriteerden met hun onophoudelijk ooeeeh’en, als een kok die chocoladesaus op àl zijn gerechten giet. En dan de bissen nog (“So Long Marianne“, “First We Take Manhattan“, “Famous Blue Raincoat“, “Closing Time“) en de hemel helemaal openging. Om L. Cohen op te nemen, ze leek het wel bij “If it be your will“. En tranen vloeiden. Kortom: of hoe een kranig concertje een kraan van een concert werd.
Aug
18
2010
Lego spellen
Op: Wednesday at 10:28 am, in: In het nederlands Wanneer ik zeg dat ik vorige maand in Brussel naar een SM-bijeenkomst geweest ben, georganiseerd door Meesteres Marie, en dat het daar hard aan toe ging, dan denkt ge wellicht “TMI” (Too Much Information”). Awel, ja. En nee. Want die SM in de bijeenkomst stond voor “Soosjel Miedia”, oftewel een conglomeraat van Bloggers en Twitteraars en mogelijk nog anderszins gehandicapten die naar Brussel gelokt waren omdat er iets nieuws was te melden. Door Meesteres Marie, aka Marie LeMaitre van het PR bureau Oona. Voor hun cliënt LEGO. How cool is that? Minotaurus, Robo Champ, Magikus, Lunar Command, Ramses Pyramid, Creationary, Monster, Lava Dragon, Race 3000, Pirate Code: 10 nieuwe LEGO-dozen in de speelgoedwinkel. Die ge vergeefs in de LEGO-rek zult gaan zoeken. Omdat ze in de rek met spelletjes staan, tussen de Cluedo’s, mens-erger-je-nieten, Carcasonne’s en schaakborden van de wereld. Kortom: LEGO stort zich op een nieuwe markt: de spellen. Uit de UK was Cephas Howard, de bedenker van een groot deel van deze spellen, overgevlogen om te vertellen over het ontstaansproces. Een designer met fluoletter-t-shirt. Dat het goeie spellen moesten zijn, maar ook LEGO. Vandaar het concept: “bouwen – spelen – veranderen”. Beginnen met opbouwen, zoals een gewone LEGO-doos. Daarna spelen, zoals een gewoon spel. En daarna veranderen, de regels aanpassen, het spelbord in iets anders omtoveren, een nieuw spel verzinnen, oftewel het voordeel van LEGO en gezelschapsspel te combineren. Cephas Howard gaf wat inzicht in het designproces (de tientallen minifigs/pionnen die de revue gepasseerd waren, de dobbelsteen met veranderbare kanten). In de economische logica (mocht niet kannibaliseren op de verkoop van gewone LEGO-dozen). In de sluwere elementen van de verkoopstrategie (elke doos bevat wel een paar stenen die je nergens anders terugvindt, anders zou je het spel ook met je gewone LEGO-dozen en de demo op de site al kunnen bouwen). In de eerste resultaten uit de UK (de spellen waren daar al vorig jaar gelanceerd, en waren in de Kerstperiode al marktleider in verschillende marktsegmenten). En in de toekomst (elk jaar 10 nieuwe spellen!) En uiteraard liet hij de verschillende spellen ook eens zien en proeven. Van de goedkope kleine doosjes als Robo Champ of Magikus (ongeveer 9,99€, aka nog net binnen de verjaardagsfeestjescadeaulimiet), naar de bestsellers als Minotaurus en Ramses Pyramid (ongeveer 25€), tot de duurste uit het gamma Creationary (ongeveer 35€). En daarna was het tijd voor kersen op de taart. Een tafel vol heerlijke hapjes. De mogelijkheid wat te spelen (waarbij het dus hard aan toe ging). En een doos naar keuze om mee naar huis te nemen. In mijn geval “Creationary”. Een Lego-adaptatie van het bekende Pictionary. Waarbij je dus geen begrippen moet tekenen, maar bouwen met LEGO-steentjes.
Aug
8
2010
N-VA rekruteert
Op: Sunday at 10:45 am, in: fun, politiek Dit weekend in de gazetten: “N-VA zoekt ruim 80 medewerkers met advertentie”
Beroepsmisvormd als ik ben, snel eens kijken op de website van mijn broodheer VDAB, om te zien of die vacatures daar ook te vinden zijn. En jawel, ze staan erop. Screenshot: Universitair fractiemedewerker, persoonlijk medewerker parlementslid, adviseur studiedienst … the lot. Maar let vooral op nummer 11. Bart de Wever mag blijkbaar ook een persoonlijk medewerker aanwerven.
Aug
4
2010
Camera Connection Kit
Op: Wednesday at 4:32 pm, in: foto's, photos, software De iPad en foto’s bewerken on the road, gaat dat samen? Jazeker, dat gaat samen, via dit omweggetje: Komt tot bij u via de Apple Store (in ruil voor 29 euro, gratis verzonden): Met daarin een pakje: Met daarin twee connectors die passen in de iPad. Een waarin je SD-kaartjes kan steken. Een waar je een USB-kabel op kan aansluiten: Start je de iPad met zo’n dongle eraan en een kaartje erin of een kabel naar je fototoestel eraan, komt er een tab “Camera” bij in de foto-applicatie van je iPad: Een of meer foto’s aantikken en importeren: En enkele seconden erna staat er een kopie van de foto’s in een album “all imported” en “last import” op je iPad. Als je in RAW werkt, naast die kopie ook nog jpeg-versie van de foto’s waarmee je op de iPad verder aan de slag kan. Als je verder werkt op de iPad (bijvoorbeeld opladen naar Flickr), werk je met de jpeg van de foto. Ook de andere EXIF-informatie van de foto is veranderd: Je kan er ook aan met de andere applicaties op je iPad. Hier bijvoorbeeld met de gratis fotobewerkingsapp PhotoPad (snelle tool om bvb te croppen, roteren, contrast of brightness wat bij te werken of aan levels te sleutelen): Zo kwam ik dus tot foto 1 in deze blogpost. Daarnaast kan je de iPad ook gebruiken als opslagmedium voor de RAW-files. Als je de iPad aan een computer hangt, zijn de bronbestanden er immers ook nog. Hier in Aperture, waar de preview van de NEF’s (het RAW formaat op mijn Nikon) wel niet lukte: Maar eenmaal geïmporteerd zijn de foto’s dus wel de originele fotobestanden (met dus de oorspronkelijke bestandsgrootte, resolutie, EXIF informatie en the lot): Deze “iPad Camera Connection Kit” is dus voor mij pretty much exactly what the doctor ordered. Werkt foutloos en goed, tot dusver. Alhoewel het natuurlijk nog een stapje beter ware geweest als die aansluitingen gewoon standaard in de iPad waren ingebouwd. Dat er twee dongles in zitten (USB en kaartlezer) is voor mij dubbel, maar dat komt nog wel ooit van pas. Het zijn immers maar kleine dingen, en ik kan me voorstellen dat er wel eens eentje gaat verdwijnen. De SD-lezer is trouwens interessanter om op reis mee te nemen: spaart de batterij van je fototoestel. En weer een stap richting iPad als ideale tool om mee op vakantie te nemen: in plaats dus van een laptop om email te lezen, wat sites te bekijken en aan ter-plekke-fotobewerking van de vakantiefoto’s te doen, in plaats van een stapel boeken, een stapel dvd’s voor de kinderen, een stapel cd’s voor kinderen en ouderen, in plaats van nagestuurde kranten, én in plaats van een stapel spelletjes voor onderweg).
Jul
28
2010
De Hunnen komen
Op: Wednesday at 3:03 pm, in: In het nederlands, fun, politiek Hullup! De Hunnen komen! Sterker nog, ze zijn er al. Want, zo bericht de Standaard vandaag onder de kop “Bevolking België groeit sterk aan“:
Een screenshot, voor als ge mij niet zou geloven: 7% immigranten, vorig jaar alleen al. Da’s 10.000.000 maal 7 en dat gedeeld door honderd, ofte 700.000 nieuwe Belgen. Op één jaar, dus. Overrompeling. Potdomme, hoe wereldvreemd kunt ge zijn: zit ik hier nietsvermoedend in het rustige Balegem, en terwijl ik even niet keek is de rest van België gewoon overspoeld! Hoi Barbaroi. Hun kans geroken, wellicht, nu het Vlaams Belang aan belang heeft ingeboet. Sterker nog, nu het Vlaams Belang in vreemde talen begint te afficheren en de nationalistische voorman in het Latijn communiceert. Zo lok je ze natuurlijk, de buitenlandse meutes. De schrik is weg, hé. 7%, allez zeg, da’s toch enorm veel. Het inwonersaantal van Antwerpen en Gent samen, op 365 dagen erbij. Waar hebben ze die mensen allemaal gestoken, eigenlijk? Geen wonder dat ze nu al met caravans rondrijden en lukraak West-Vlaamse weides inpalmen. Laten we dat zomaar gebeuren? Laten wij ons overspoelen? Ik dacht het niet. Met 7% per jaar, zijn wij hier nog 7 jaar in de meerderheid. Het is nog niet te laat. Grijp naar de wapens! Of wacht. Op De Standaard Online is het precies een ander verhaal. De groei maar 0,7%. De explosie van de bevolking een losse flodder. Stop de persen, en laat dat van die wapens maar zitten. Tss, De Standaard. Ondertekenen met “Guy Tegenbos”, maar in feite uw artikels laten schrijven door Philippe Muyters. Hoe durft ge.
Jul
27
2010
Fotoshoot
Op: Tuesday at 7:24 pm, in: familie, foto's, personal, photos Voor in de rijtjes “voor alles een eerste keer” en “dat hebben we ook weer meegemaakt”: de fotoshoot. Van het hele gezin. Door Eugene Hertoghe, een professionele fotograaf uit Gent die de opdracht kreeg voor het maandblad Goed Gevoel (en wel ter illustratie van een interview over vaders die deeltijds werken voor hun kinderen, normaal gezien in het septembernummer). En dus poseerden wij happy family-gewijs op de tuintafel: Riskeerden we ons leven (of toch een natte broek) op de stapstenen van de vijver: Wurmden wij ons op het bankje aan de vijverrand: En etaleerden onszelven in de klim/speelboom: Na afloop wel last van enige kramp in onze kaken. Maar het was voor Goed Gevoel, en – zoals Eugène kwam te zeggen als hij een paar planten in het zicht van zijn Canon platlegde – alles voor de kunst … Zo vijf mensen tesamen fotograferen blijkt toch geen sinecure. Van de meer dan 200 foto’s toch amper een handvol waar iedereen van het gezin “goed op staat”. Eindelijk snap ik waarom zoveel fotografen zich toeleggen op het fotograferen van schaarsgeklede nimfen in lingerie. Dat onderwerp zit tenminste stil. Ook meteen een première, want ik meen dat dit in het 3-jarig bestaan van deze blog de eerste keer dat ik er op sta met mijn façade. Kortom: (u bent een) illusie armer, (ik een) ervaring rijker.
Jul
23
2010
Kick-ass iPad Apps
Op: Friday at 3:12 pm, in: In het nederlands, software Vanaf vandaag is de iPad ook in België te koop. De hype du jour, zum kotzen, maar voor een keer is die hype wat mij betreft ook gerechtvaardigd. En omdat er vandaag dus wellicht heel wat verse iPad bezitters bijkomen, tijd voor een lijstje van wat voor mij de beste iPad apps zijn. Wat werkt er (voor mij), en wat werkt er niet op dit nieuwe formaat apparaat? 1. Kindle (gratis, maar gaat u nadien veel geld kosten via aankoop boeken op Amazon.com) Net iets minder in feel dan iBooks van Apple zelf, maar met een véél groter aanbod, een erg slick aankoopproces, probeerversies van boeken, whispersync waardoor je boeken en de plaats waar je er in gebleven was wordt gesyncroniseerd tussen al je computers en/of devices… 2. iBooks (gratis) Net iets “slicker” dan Kindle, maar met één groot gebrek: het aanbod in de iTunes bookstore is niet bepaald denderend groot. Wel een winnaar in combinatie met de stoute sites en het manusje van alles Calibre (software waarmee je ePubs kan maken van zowat alles). 3. SimplenoteApp (gratis) Een vervanger van de Notes app die al bij de voorgeïnstalleerde apps zit. Niet door indrukwekkende opmaakmogelijkheden, audiomogelijkheden of ander toeters. Gewoon door de übersimpele sync, die maakt dat de notes die je maakt op de iPad ook meteen beschikbaar zijn op simplenoteapp.com, en vice versa. Dat Apple dit niet standaard in zijn apps (Pages, Numbers, Notes …) steekt is een dikke vette FAIL. 4. Osfoora HD (2€99) Al een hele hoop Twitter apps geprobeerd, en pas bij deze Osfoora iets gevonden wat alles bevat wat ik wilde (ttz. alle functies van Tweetie/Twitter voor de iPhone). Twitterific, Twittelator, Tweetdeck … allemaal geprobeerd, maar die schieten schromelijk tekort. 5. Reeder (3€99) Zeer elegante RSS-lezer voor de iPad. Werkt als een laag bovenop Google Reader, zodat je op PC of Mac gewoon met andere nieuwslezers of de interface van Google kan samenwerken. Erg snel. Wel last van “the occasional crash”, waarbij de app zonder waarschuwen afsluit. 6. Imdb en Wikipanion (allebei gratis) Twee apps voor sites, die je ook gewoon in de Safari-browser perfect kunt raadplegen. Maar een goeie app blijkt fijner interageren dan een website, en dus zijn deze twee superinformatiebronnen ook must-haves. 7. Remote HD (5€99) Om even uw mac over te nemen als ge met uw iPad in de zetel zit. Werkt zeer vlot, je kan er zelfs bijvoorbeeld een Flash website die ge tegenkomt eens mee openen, en bekijken op je iPad scherm 8. iStandaard (3€99) D’r is nog ruimte voor verbetering, maar vorige week gelanceerde nieuwe versie van de Standaard iphone app maakt het lezen van de krant op de iPad al erg doenbaar. En er wordt geluisterd naar kritiek, want bijvoorbeeld de belabberde resolutie van de foto’s, werd ondertussen al verbeterd, en nu ziet de krant er op de iPad geweldig uit. 9. Comiczeal (2€99) Striplezer. De mogelijkheid om .cbr, .zip, .pdf of .rar-files van comics – overal op het internet te vinden – te syncen maakt dit een winner. Nu aan het lezen: de Kuifje collectie. 10. Instapaper (3€99) Om alles wat je tegenkomt op het web en het lezen waard lijkt snel naar toe te smijten (via bookmarklets), en die dan op de Ipad later en reclameloos op het gemak te kunnen lezen. Fantastische service, en mooie app erbovenop. 11. Ook leuk en goed, maar minder gebruikt: Voor het weer: Accuweather (gratis) of WeatherProHD (3€99), samen met de good old Buienradar (iphone app, die wel een iPad versie zou mogen krijgen). Voor file-transfer: Dropbox (gratis) Om te bloggen: WordPress (gratis) IM: Aim (gratis) Recepten: Epicurious (gratis) Photopad (gratis)snelle fotobewerking) Games: Naast een reeks iPhone spellen die ook op de iPad goed werkt (Angry birds, plants vs Zombies, Carcasonne …), ook een paar games gekocht: Pinball HD (flipper), Babylon Twins (arcade), Osmos for iPad (prachtig), Paddle Pong (favoriet van het kleine grut), Godfinger, Words HD (als ge een spelletje online scrabble met mij wilt spelen, nodig “houbi” eens uit). En dan heb ik het gevoel dat de echt goeie apps – aangepast aan vorm en gebruik van de tablet, genre Flipboard, Reeder, Osmos… – pas nu beginnen toe te stromen.
Jul
22
2010
Tour de Sloggi
Op: Thursday at 10:53 am, in: In het nederlands, fun Oh no, of beter Yep, de JEP – Jury der Ethische Praktijken inzake Reclame – heeft het weer gedaan. Een klachtenbrief gekregen, geoordeeld, en geordonneerd dat de advertentie in kwestie stante pede uit het straatbeeld dient verwijderd. Het gaat daarbij om dit ongelooflijk aanstootgevend en obsceen beeld, strijdig met elk goed fatsoen, dat ik hier dan ook slechts met de grootste tegenzin en terughoudendheid durf neer te poten: De enige goeie reden die wij kunnen bedenken om deze affiche te verbieden is dat er vier madammen in witte slipjes rondrijden, terwijl er in de Tour uiteraard maar eentje zou worden uitgedeeld. En dat het hier mogelijk niet echt om wielrensters gaat, vermits die toch meestal met een iets gespierder derrière, een zeemvel in de broek en van die zongebrande koursmouwtjes op de armen rondfietsen. Maar daar blijkt het niet om te gaan. “Onfatsoenlijk, dubbelzinnig en onwaardig voor de vrouw van wie het imago wordt uitgebuit“, zegt de JEP hierover. Als ik van Sloggi was, ik schreef een brief terug: "Uw beslissing over het onderwerp op onze affiches is compleet van de pot gerukt. Onze broek zakt er van af. Wat een vuile streep – oei slip of the tongue – streek. De JEP gaat hier toch echt met de billen bloot. Als ge dit al aanstootgevend vindt, uit welk achterlijk hol komt ge dan gekropen? En uw motivatie heeft niks (zelfs geen string) om het lijf. Dat deze fraaie derrières vrouwonvriendelijk zouden zijn is een mening die zelfs een kind in Villa Achterwerk niet zou durven poneren. Kortom: wij gaan hier niet aan gatlikkerij doen, ww beslissing interesseert ons echt geen reet, en zelfs als ze ons interesseerde lieten we ze er aan roesten. Wij vegen er ons gat aan. Hoogachtend. Sloggi." Of ze gewoon een poepie laten ruiken, de Tourslipjes écht uit het straatbeeld laten verdwijnen. De rest van de affiche niet. Sli(e)p uit. Ach, de nieuwe puriteinen. Ze zitten overal. Bij de JEP, in de app store, bij de imams, bij Google (ik wacht bang af of ik ook voor deze post een waarschuwing van Adsense ga krijgen, ge weet nooit met die mannen of ze dit nu weer niet te bloot gaan vinden)… Barre tijden breken aan. En dat op de dag van de echte Koninginnerit in de Tour. Col de Marie-Blanque, Soulor en Tourmalet. 8" seconden verschil tussen Contador en Schleck. Nog volop strijd om het geel, het podium, het groen, en de bollen. Een Belg die zijn vijfde plaats verdedigt. En dan nog wat controverse om een fraaie Sloggi-billboard. Met ons gat in de boter gevallen, dàt zijn we.
Jul
19
2010
Antennagate
Op: Monday at 10:44 pm, in: In het nederlands Wil degene die de Mojo van Steve Jobs gestolen heeft die anders eens dringend terug aan zijn rechtmatige zwartecoltruidragende eigenaar bezorgen, alstublieft. Dank u. ‘t Was leuker toen Apple nog superieure marchandise afleverde. Naar wie moeten onze technofiele generatie anders opkijken. Samenvatting van de felbesproken persconferentie van vorige vrijdag: er is niks mis met de gsm-ontvangst van de iPhone 4, èn we hebben er nauwelijks klachten over gehad, èn èlke phone heeft het, èn ge krijgt een gratis hoesje om dit niet bestaand probleem waar niemand klachten over heeft dat zich dus bij echt èlke phone voordoet simpel uit de wereld te helpen. Kortom, als er iets scheelt met de ontvangst van de iPhone4 is het een teveel aan ontvangen kritiek en een tekort aan ontvangen juichberichten. Verdient navolging: Ach, allemaal een beetje overroepen qua probleem, lijkt me, maar toch alweer een serieuze deuk in het blazoen met Applelogo. Kuch. Itunes. Kuch. Flash. Kuch. Google. Kuch. Kuch. Voor het overige raad ik u ten zeerste de schrijfselen van Fake Steve Jobs aan (over dit antenne-akkefietje bijvoorbeeld met There is no spoon). Toegegeven, met zo’n briljante imitator kunt zelf ge niet half slecht zijn. |
![]() |