Posts in de categorie « In het nederlands»:

aug 30 2016

Achtenveertig

Achtenveertig zeg, vandaag.

Mooie leeftijd wel. Als je me zou vierendelen, zou je zo maar even 4 prachtige vitale slimme jongens van twaalf kunnen maken van me.
Of twee prachtige vitale slimme jongens van twaalf en twee prachtige en even vitale en slimme meisjes van dezelfde leeftijd, gesteld dat dit kunsttrucje met geslachten in de huidige stand der vierendeeltechnologie mogelijk zou zijn.
Al bij al is mijn kennis van het vierendelen duidelijk iets te beperkt om 4 prachtige twaalfjarige slimme jongeren te zorgen. Hoogstens één twaalfjarige met een beperkte kennis van vierendelen en drie absolute nitwits op dat gebied.

Achtenveertig zeg.


jun 26 2015

Vreemde emoties

image

Heel veel 3. Een flinke portie 19. En af en toe wat 18.


jun 22 2015

Op C-mine Expeditie

Google eens “C-mine expeditie”. 9 van de 10 resultaten kauwt het zinnetje uit de brochure na: “C-mine expeditie, een uniek belevingsparcours in ondergrondse mijngangen.” Geen woord van gelogen dan ook. Misschien wel wat overdreven.

C-Mine. Want daar is het. Of toch, zo heet het daar tegenwoordig: serieuze verbetering ten opzichte van “De mijn van Winterslag”.
Expeditie. Want dat is het. Niet zozeer in de zin van “een (wetenschappelijke) ontdekkings- of onderzoeksreis die vaak naar vreemde en afgelegen gebieden leidt en daardoor vaak gebonden is aan behoorlijke inspanningen en beperkingen“, eerder in de zin van “Wandeling van een kleine kilometer met veel stops en 4 trappen”.
Uniek. Want dat is het. Zoals elke plek op aarde uniek is. En zandkorrel. Voor de rest is het een aardige tentoonstelling met interactieve elementen in een mooi industrieel gebouw.
Belevingsparcours. Absoluut. Alle zintuigen komen aan bod. Zicht: check (er zijn filmpjes in mooi geconstrueerde kijkkasten, en een ferme periscoop die je toelaat ook terug in de tijd te kijken). Tast: check (excuses, mevrouw). Gehoor: check (er is een knappe machinekamer waarin de geluiden uit de mijn loeihard tot u komen na het draaien aan knoppen, hendels en andere bedieningspaneeltoestanden). Smaak: check (de expeditie is met veel zin voor goeie smaak opgebouwd). Reuk: uncheck (maar er schijnt tot vorig jaar een geurinstallatie te hebben gestaan. Nu staat er op die plaats de Mine Duster, een wasinstallatie die vast “uniek” is: je kan er een foto nemen waarop je bekleed met kolenstof opstaat – redelijk uniek voor een “expeditie” waar geen kool, laat staan kolenstofdeeltje te zien was, en dan nog nàdat je je in de wasinstallatie gewassen hebt).
In ondergrondse mijngangen. Absoluut. Want ook -1 is ondergronds, toch? En een gang in een mijn is een mijngang, wat het woordenboek ook moge beweren over “tunnel uitgehouwen in de grond etc.”

C-mine

Dat soort verwachtingen maakt de C-mine expeditie dus niet helemaal waar. Maar “een slim geconstrueerde wandeling door een wat gangen in de ex-mijn van Winterslag“, dat is het wel.

Zeker een aanrader met kinderen is zoals wij de “Cyriel de Krekel” expeditie doen. De kinderen krijgen dan een zeer leuk gemaakt boekje en een gordel met gereedschappen en moeten op een aantal plaatsen in de wandeling aan de slag om tips bij elkaar te sprokkelen. Die tips leiden dan naar de plaats waar ze Cyriel kunnen vinden. (Extra tip, voor de wat luiere kinderen: alle tips staan ook gewoon op de bladzijde voor die waar ze moeten gaan zoeken). Na afloop kunnen ze nog een Cyriel de krekel medaille persen (wel een slimme manier om die gordels terug te krijgen, dat). De kinderen waren dus zeker content, al was er ook wat teleurstelling omdat ze niet de indruk hadden echt ondergronds of “in” de mijn te zijn geweest.

C-Mine expeditie.

Er wordt – zo zagen wij vanop de liftblok – ondertussen op het middenplein een doolhof in elkaar gelast. Dat lijkt ook wel iets leuks te worden. Zolang ze het maar niet in de markt gaan zetten als het “C-Mine Labyrint, een uniek wandelparcours in waanzinnige spelonken“.


mei 14 2014

Overzicht van de redenen waarom ik niet meer blog

1. Het was niet meer leuk


jan 8 2014

Gekscherend

Als er iemand uitnodigt tot gekscheren is het toch wel de Vlaamse Justin Bieber genaamd Ian Thomas? Zag op Facebook en Twitter de voorbije dagen regelmatig dit grapje voorbijkomen (naschrift: bron gevonden, het was natuurlijk weer een @zegmaarbas-mopje)

Niet slecht. Prompt m'n eigen, intellectueel nog net iets bevredigendere versie gemaakt:

Haterz gonna H8, maar hij doet het toch maar. Zich in een clip van Snoop Dogg inkopen en zo. Het was dan ook maar gekscherend.

Of heeft de N-VA – “N-VA biedt Yves Leterme plaats op Europese lijst bij verkiezingen 2014“, wat later gevolgd door Het was maar om te gekscheren” – daar vandaag soms het monopolie op?

 


dec 30 2013

Infinity

Er lag hier zeer veel onder de kerstboom dit jaar. Stelten, een gitaar, een iPad Mini Retina, een kubb-spel, een kruimeldief, lampen voor de zolder, de Pencil van Fifty Three, skates, de Lego Mindstorms robot uit Daan's dromen, oorbel-hangertjes en parfum, een Sony RX100ii fototoestel … Maar dat waren dus allemaal dingen die wij of familie er zelf onder hadden gedeponeerd.

Er waren echter ook een tweetal “externe” verrassingen dit jaar. Eentje van Telenet – een soort VIP-pakket waarbij ik een jaar lang Rex&Rio en Sporting Telenet mag proberen, in ruil voor hier en op de sociale media af en toe wat meningen over wat er daar zoal te zien valt. Indien u mij zoekt dit jaar, grote kans dat u mij vindt in de zetel.

Een ander groot en mysterieus cadeau was een pak van Disney België dat hier weekje voor kerst werd afgeleverd. Daar bleek zeer veel in te zitten. Deze incredibles bijvoorbeeld:

En een stuk of wat Monsters,

Piraten, ook:

En cowboys:

Astronauten …

… en een hele resem Cars:

En – hoeragejuich bij de meisjes – gelukkig ook een prinses:

Dat alles zijn niet alleen zeer leuke standbeeldjes, maar ook delen van het Nintendo-spel Disney Infinity.

Wij hebben de versie voor de 3DS, en alhoewel de online kritieken op die versie van het spel in vergelijking met de Playstation, Xbox of WiiU-versie niet bepaald lovend zijn, blijkt het ondertussen al best een leuk spel. Of reeks van mini-spellen eigenlijk. Die je speelt met een team dat je samenstelt door een aantal van de bovenstaande beeldjes te “scannen” op een bluetooth platformpje. Waardoor het spel toch elke keer weer anders wordt. Nog uuuuren pret verzekerd.

Merci allemaal, dus. Infinityment.

P.S. Nog een kleine trotse vermelding dat al de foto's van de Disney-figuurtjes hierboven van eigen hand zijn. Heb er een kleine softbox voor gebouwd – zoiets als dit – die dan langs boven belicht werd met een bureaulamp, en van rechts met een off-camera flash. Verder een macro 105mm, op statief, zodat de aperture op 22 en het meeste van voor tot achter scherp geraakte.


dec 17 2013

Selfie

Hoe harverwarmend schoon.
Apple heeft een filmpje uit. Voor de kerstdagen. Misverstand heet het.

Kerst met de familie. Sneeuw, samenzijn, gezelligheid, lichtjes. Maar er doet er eentje niet mee. Een jongen – laten we hem Ronny noemen – zit de hele tijd gebogen over een schermpje. Niet erbij, constant met de telefoon in de hand. Geen lachje kan eraf. Puberteit, Generatie Beu. Die zit met een probleem, denk je.

Maar nee hoor, het was een misverstand, blijkt aan het eind. De jongen heeft al die tijd een filmpje zitten maken. En toont het nu via Airplay op de televisie, voor iedereen. Sneeuw, samenzijn, gezelligheid, lichtjes, technical prowess. De tranen wellen op.

Ah ja, want dan was het goed natuurlijk. Dat Ronny de hele tijd niet meedeed. Dat Ronny daar godganse dagen verveeld en afzijdig zat. Ronny was namelijk een filmpje aan het maken. Traantjes!

Ho, ho, ho, wat een misverstand. Natuurlijk zat Ronny niet met een zwangere vriendin. Was helemaal niet vastgekleefd aan zijn gsm om er drugs of bitcoins mee te verkopen. Of probeerde niet level 147 van Candy Crush Saga uit te spelen. Nee, hij was een selfie van de familie aan het maken. Ontroering!

Natuurlijk was het goed zo. Dat hij er bij maar niet bij was op het feest. Dat Ronny opgeslorpt zat in een andere wereld in de paar inch van zijn schermpje. Want het was geen verre vreemde wereld waar Ronny zat, maar in de parallelle realiteit dat iets niet bestaat tenzij je er een selfie van neemt. En niet alleen opgenomen, maar ook meteen gemonteerd. Kerstgevoelens!

In het jaar van de selfie, is dit misschien wel de video van het jaar. Tenzij Samsung, HTC of Wout Bru nog met nog iets beters komen.


dec 10 2013

MC Peeters

Er worden teveel foto’s gemaakt op deze wereld, akkoord. Maar toch, soms worden er niet genoeg foto’s genomen. Er blijken van het moment dat drie Belgische ministers (Peeters, Reynders en Marcourt) op handelsmissie in Hong Kong poseerden met zonnebrillen van Studio Gooris maar een foto of twee te bestaan. Te weinig.

Ministers poseren met hippe bril in Hong Kong

Dat vraagt toch om een internetmeme? Maar vier dagen na datum nog niks. Ge stelt mij teleur, internet.

MC Peeters

Nog wat andere pogingen.
Move over Ray van Mechelen.”You wonna make money? Awel, then you fuck!”:

MC Peeters

MC Peeters in da house:

MC Peeters

Of misschien zijn die drie wel een stel gewiekste impressario’s:

MC Peeters

of trotse wapenhandelaars in een dor land: 

MC Peeters

Hier is de foto, go wild.


okt 29 2013

Piet moet wit

Ik ging in heel die pietendiscussie een beetje pro piet zijn. Zwarte piet altijd sympathieker dan die statige griezel van een Sinterklaas gevonden en ongeveer elk argument contra zwarte piet strandt wel op de eenvoudige wijsheid dat piet niet zwart van huidskleur is, maar van het roet.

Ja, hij herinnert aan een koloniaal verleden.
Een snel gemaakte fout, gezien hij zwart ziet. En misschien heeft ons koloniaal plunderen zich wel op dat kinderfeest geënt. Gewoon duidelijk maken dat pieten tegenwoordig niet zwart van huidskleur zijn, wel zwart van hun vuile schoorsteenwerkje.

Ja, hij praat een beetje dom.
Hij is een knechtje, en knechtjes worden wat dommer voorgesteld dan de baas. Achter de vuilkar lopen ook niet allemaal universitairen. Zeker geen uitlachen van de donkere medemens, want hij is niet zwart van huidskleur, hij is zwart van het roet.

Ja, hij stoot mensen tegen de borst. En uw kindje zal maar eens voor zwarte piet uitgemaakt worden.
Maar hoe gaat het weghalen van zwarte piet daaraan verhelpen? Als ze niet „zwarte piet” gaan roepen tegen uw kind, gaan ze wel een ander kwetsend woord vinden. En roep dan terug „zwarte piet is geeneens écht zwart, hij is een vuile bleekscheet”.

Enzoverder.

Maar een weekje later begint dat pro-pietendom toch al te zwaar uit de bocht te gaan. En wil ik daar precies niet meer bij horen.

Die 1000 gore reacties op hln, dat geen stijl woordgebruik dat zich veralgemeent, die pro-pietenbetoging in Nederland die bijna een zwarte mevrouw te lijf ging, of gisteren nog het verhaal van zangeres Anouk. Die de euvele moed had dit op haar Facebook te plaatsen:

Anouk op Facebook

En dan de volgende dag enkele superfijne reacties kon optekenen.

of

of

Kots.

Daarom mijn voorstel, of meer een dringende oproep: Beste racisten, verander a.u.b. van kamp. Ofwel zijt ge pro white power en zo, en dan vindt ge het misschien beter ook schandalig dat er zomaar negers een kinderfeest komen vergallen. Geef nu toe, dat lijkt toch verdacht multicultureel en zo, dat overeenkomen met die zwarte meute die hier elke december komt binnenvallen. Binnenbreekt in onze huizen en al.
Lijkt mij duidelijk, racisten switchen best naar het anti-Zwarte Pieten kamp. Afschaffen die zwarte handel.

En als zij niet van kamp veranderen, dan doe ik het wel. Pietitie ingetrokken. Ik zet me in het midden (anti-zwartepiet worden is ook geen optie, stel u voor dat ze mijn raad hierboven opvolgen, dan zit ik weer in een kamp met wie ik absoluut niet in een kamp wil zitten).

Zwarte piet zal mij voortaan worst wezen.
Al twijfel ik nog tussen een zwarte pens en een witte boudin. 


okt 20 2013

Luide stilte

Waarover het gaat? Deze poëtisch genaamde “Bose® QuietComfort® 20 in-ear noise cancelling hoofdtelefoon”, of, gebalder maar daarom niet minder poëtisch, de QC® 20i.

Bose QC20i noise cancelling in-ears

Wat het doet? Het ene eind van een draadje gaat in de koptelefoon-plug van je iPhone, het andere eind met een paar rubberdopjes in je beide oren. Zodat je via de draadverbinding kan horen welk audiosignaal de iPhone uitzendt!
Fairly standard. In de Aldi te koop voor een euro of 10.
En toch kost deze versie van Bose een keer of  30 (der-tig) dat.

Omdat er nogal het een en het ander tussen steekt.

Bose QC20i noise cancelling in-ears

Drie dingen eigenlijk, steken er tussen, op de foto hierboven van rechts naar links:

  1. Een balkje met bedieningsknoppen. Bevat een microfoon, en met een combinatie van de toetsen kan je telefoongesprekken opnemen of afsluiten, of de muziek vooruitspoelen, skippen, pauzeren etc.
    Nog steeds fairly standard, maar daarmee schuift hij toch al van de categorie Aldi naar de categorie van een setje iPhone inears met microfoontje (30$). Deze Bose kost nog een keer of 10 dat.
  2. Een setje zeer hoge kwaliteit luidsprekers. “De Bose TriPort®-technologie zorgt voor diepe lage klanken en natuurlijk klinkende zang en instrumenten. De actieve equalisatie van Bose stemt de frequentiereactie af voor een beter en natuurlijk geluid, zonder kunstmatige boost of vervorming. De nieuwe StayHear®+ oordoppen hebben een kegelvormig ontwerp dat het oor afsluit zodat lawaai buitengesloten wordt. De oordoppen zitten comfortabel, zijn nauwelijks voelbaar en zorgen voor actieve ruisonderdrukking“, zei het persbericht. En, bevestigd, dat is niet gelogen.
    Al niet meer zo fairly standard daarmee, en schuift zo van de categorie gewone iPhone in-ears op naar de categorie hoge kwaliteits in-ears. Deze Bose kost wel nog zeker het dubbel van dat.
  3. De besturingsmodule. 40 gram. Op te laden (een uurtje of twee opladen geeft 16 uur gebruik). Twee modussen: volledige geluidsonderdrukking of gedeeltelijke. 
    Normaal zit deze technologie bij noise-cancelling hoofdtelefoons in de oorschelpen, hier in het piepkleine en van aangenaam aanvoelend rubber gemaakte latje.
    In de oortjes zitten nog twee sets microfoons. De een meet het geluid langs de binnenkant, de andere langs buiten. Deze metingen worden naar de besturingsmodule gestuurd, die er razendsnel het signaal berekent om dit geluid geheel of gedeeltelijk te onderdrukken. Dat lukt wonderwel goed. Er komt nog geluid uit de omgeving door, maar verdomd weinig. 
    Bij de gedeeltelijke ruisonderdrukking worden gesprekken en rinkelende telefoons en taterende collega’s niet verborgen, het achtergrondgeluid wordt wel weggefilterd.
    Waarmee deze Bose dus plots in de categorie der noise-cancelling headphones komt. Misschien nog iets duurder dan een noise-cancelling koptelefoon met schelpen, maar deze kan je wel altijd bijhebben, zonder tas, gewoon in je broekzak. En hij dus misschien dan toch kost wat hij moet kosten.

Maar wat doet het echt? Ja, al dat voorgaande doet het. Muziek afspelen, telefoon bedienen, omgevingsgeluid opslorpen. En goed. Maar wat het echt doet is het transformeren van een zintuig. Niet uitschakelen, want je hoort nog, maar je hoort niet meer alles: alleen de soundtrack wordt nog doorgegeven.
De ervaring wordt door het leven te glijden als in een cocon. Alles rondom je verandert, wordt stroperiger, onaardser, lijkt verder van je af te zijn. Een simpele trein nemen lijkt een plots futuristiche beleving. Je zit er nog in, maar je bent er niet echt bij. Je bent bij je muziek. Zet je oortjes op, en elke wandeling lijkt plots een film, een roadmovie in slow motion. Of misschien had ik wat minder naar Goldfrapp en Moderat en DAAU moeten luisteren toen ik ermee rondwandelde.

De muziek stopt. Het geluid dat het kantoor en de straat en je computer en je stoel maken als je dat plots realiseert en de oortjes uitgooit is oorverdovend. Dit ding maakt stilte, maar luide stilte. 

Dat is goed dus? Ja en nee. Het is anders. Het is als naar een museum gaan kijken, nemen we voor het gemak de Mona Lisa in het Louvre, en dan een bril bij je hebben die plots alle toeristen, suppoosten, veiligheidshekkens, zitbanken en zelfs het kader van het schilderij plots voor je uitgomt. Blijft over een stralend witte ruimte met niks dan beeld, de Mona Lisa, zwevend in het niets, in het licht. Uit de reële beleving dringen enkel nog wat resten door. Een flits van een fototoestel licht het nog wat op, een duw van een voorstekende Japanner komt uit het niets…
Ja en nee, dus. Ja, je hebt de Mona Lisa beter gezien dan zonder, maar neen, je hebt het museum niet beleefd.

Ga ik hem kopen? Heb hierboven al aardig gerationaliseerd waarom deze QC® 20i zijn geld wel waard is. Maar het blijft een duur geval natuurlijk. Twee dingen stoorden me tijdens het gebruik ook.
Eentje is bij design, en dat is de batterij. Weer een ding waarvan je niet mag vergeten het op te laden. Ook met lege batterij werken de oortjes wel, maar wel veel minder mooi dan met. Er zit namelijk actieve equalisatie op het signaal met de ruisonderdrukking, en daarzonder is het allemaal toch wat minder.
Het tweede nadeel is zo banaal dat het pijn doet het neer te schrijven. Het kabeltje is niet soepel. First world problem if you ever had one, en toch. Deze kabel lijkt altijd in de weg zitten. Valt nooit juist. Voelt nooit juist. En toch zit hij even snel in de knoop als alle andere oortelefoonkabeltjes. Voor 300€ had daar nog wat meer research in mogen zitten.

The jury is out on this one. Perfecte muziekbeleving, uitsluiting van alle lelijke oostvlaamse dialecten tijdens de pendel, haast zonder extra gewicht. Versus een stroef kabeltje en de gewoonte het regelmatig aan de computer te hangen. Kerstboom here we come?


Dit was pagina 1 van 75123102075