Posts in de categorie « fun»:

feb 16 2011

De nieuwe Radiohead

Exclusiviteiten, er zijn er in allerlei soorten en maten. Zo zijn er Woestijnvis-exclusiviteiten voor de Humo-redactie, of showbizz-exclusiviteiten voor Dag Allemaal (en Story) (en Het Laatste Nieuws) (en het Nieuwsblad) (en De Rode Loper) (en de Dinsdagshow) (en Reyerslaat). En dan zijn er nog èchte exclusiviteiten, zoals degene waar ik u hier met gepaste trots verslag van kan doen.

Want ik heb de nieuwe Radiohead al gehoord. Ja die Radiohead die deze week pas aangekondigd werd en vanaf zaterdag te koop is als download. De nieuwe Radiohead, beter geheim gehouden dan de kernkoppen in Kleine Brogel of de plotlijnen van “De Ronde”. De nieuwe Radiohead, die nog nergens gelekt lijkt. Die Radiohead dus, the King of Limbs, gehoord dus, vòòr u. En vòòr de rest van de wereld. Exclusief, alstemblief. En alhoewel ik gezworen had geen albums meer te bespreken, maak ik dus maar eens een uitzondering.

Eerstens, de cover.

Radiohead the-king-of-limbs cover

Goh. Een muziekjournalist die het zag gewaagde van “Een verrassend statement, minimaal maar krachtig, hypnotiserend psychedelisch maar toch esthetisch“, een andere zei “spuuglelijk“. Volgens mij een gedurfd ontwerp, vooral het gebruik van Comic Sans als een soort gigantische “fuck you” naar de typografische designerkliek die Thom Yorke en de zijnen zoveel pijn gedaan heeft met hun opmerking op een internetforum over gebrekkige kerning op bladzijde 4 van de liner notes van OK Computer. Sympathiek ook om wat enen en nullen op de cover te zetten om de mensen van Puddlegum gelukkig te houden.

Tweedens, de productie, in handen van Nigel Godrich. Geniaal.

Nigel Godrich is a genius

Derdens, de tracklist. Die ik u helaas moet onthouden. Ik had die namelijk bewaard als een tekstje in “Notes” op mijn iPhone, maar bij het syncen moet er iets mis gegaan zijn en was het tekstje ineens verdwenen. Ik vermoed dat het verlies niet definitief is, en de tracklist binnenkort wel zal opduiken als een paar nieuwe artikels in weeral een gewijzigde user agreement van iTunes.

Vierdens, mijn mening. Die nog wat schippert tussen “the King of Limbs is het opwindendste stuk muziek sinds die keer op PornTube dat een hoertje in Thailand iets deed met een fluit op een plaats van haar lichaam waar ge op dat soort sites een andere soort fluit zou verwachten“, via “Thom Yorke, erg gelukkig klinkt hij toch nog altijd niet“, en een langgerekte geeuw.

Vijfdens, de conclusie. Ik kan nu al met zekerheid zeggen dat sommige mensen dit de beste Radiohead ooit gaan vinden. En er gaan er zijn die dit een jammerlijke uitschuiver in een geniaal parcours, een geniale uitschieter in een middelmatig oeuvre, of een doordeweekse genialiteit in een van genialiteiten aaneenhangende reeks releases gaan noemen. Wie ben ik om ze ongelijk te geven?

En tot slot: komt morgenavond maar allemaal naar Gent. Voor het wereldrecord regeringsvormen. Of dacht u dat Gent zo’n gigantische organisatie- en veiligheidsmaatregelen ging nemen als het alleen ging om Edmond Cocquyt jr. die met zijn vrienden een pintje komt drinken. Nee, ik denk haast wel dat Radiohead komt optreden. Om 9 uur, aan Sint-Jacobs. Als dat niet exclusief is. Be there.

—– update 18 februari —–

Ik ben er geweest, op 18 februari om 9 uur aan Sint-Jacobs. Maar Radiohead? Ho maar. Nergens te bespeuren. Als wraak laat ik de eerst single uit The King of Limbs dan maar uitlekken: Lotus Flower.

En de tracklisting is ook opgedoken:

1) Bloom
2) Morning Mr Magpie
3) Little By Little
4) Feral
5) Lotus Flower
6) Codex
7) Give Up The Ghost
8) Separator

Iedereen die pre-orderde in de voorbije dagen krijgt vandaag – een dag eerder dan aangekondigd – al de mogelijkheid het album the downloaden.

En met dat de downloads van Radiohead “The King of Limbs” met een dag vervroegd zijn, de torrents natuurlijk ook…

Conclusie na er een paar keer echt naar geluisterd te hebben: dat nieuwe Radiohead album was het wachten (van dinsdag tot nu) en zijn geld (kuch) wel waard. 2 skiptracks (1 en 7). Rest is zeer zéér OK.


feb 5 2011

Exodus 32

Als ge nog een tip zoekt om dit grijze winterweekend door te komen, is de nieuwe tentoonstelling Exodus 32 in Gent beslist een aanrader. Ik ging gisteren al eens kijken:

@ tentoonstelling k.ALF

Fauvisme, Vlaamse primitieven, pop art … alle stijlen van de schilderkunst komen aan bod. Stylistisch valt er geen lijn in te ontdekken, thematisch gelukkig wel. Curatoren De Poorter, De Beule, Geirnaert en Scheire hebben op recordtijd een echt knappe tentoonstelling in elkaar gebokst.

@ tentoonstelling k.ALF

Een van de pronkstukken van de tentoonstelling getiteld “l’adorazione del vitello Willy d’oro” door Andrea di Lione, 16de eeuw.

Kalfke Willy anno 232

De pancartes bij de schilderijen, en de teksten in de zeer luxueus uitgegeven catalogus zijn ook zeer verzorgd. Bij deze illustratie bijvoorbeeld, staat er “Muurschildering uit Syrië, circa 230 AD. Een van de oudste teruggevonden Kalfken Willy’s. Links de Neveneffecten, centraal het slachthuis van Gentbrugge en ne schuune barbecue, rechts aanhangers van de rivaliserende clans Free Willy en Fret Willy die dreigen slaags te raken.

Kortom. Een standbeeld voor dat kalf. Mest het vet, slacht het, versnijdt het, verpak het in piepschuim en cellofaan, zet het in uw plaatselijke koeltoog en als “vitello tonnato” op uw menukaart en geen haan (hmmmmm) die er naar kraait. Geef het een naam, zet het in flou artistique, en de reddingsacties springen uit de grond. ’t is als sinds Hans Otten geleden dat een kalf nog zo de Vlaamse gemoederen wist op te jutten.

En weeral hoera voor Basta. Eindelijk een programma dat mij deed schateren (met de mobistar-container-stunt) en deed nagelbijten (met de belspelletjes-undercover-stunt). Daarna werd het allemaal wat minder (greenwashing, de hendriken, sabam …) of gewoon geestig (de bankenstunt, mevrouw leemans). Een mengeling van The Yes Men, Banana Split, de jongerenafdeling van een politieke partij en Schalkse Ruiters. ’t Werd tijd.


feb 2 2011

Die dag, op Tahrir Square

Met ingehouden adem de hele dag gekeken naar de bloedige verwikkelingen op Tahrir Square in Caïro. Nauwelijks te bevatten.

Ik stel me als ik zoiets zie altijd voor dat dat bij ons ook zo’n wending zou nemen:

Die dag op Tahrir Square

Die dag op Tahrir Square

Die dag op Tahrir Square


jan 10 2011

Het paard protesteert

Talrijk zijn de speculaties over het enigmatische zinnetje dat Johan Vande Lanotte op zijn afscheidspersconferentie als bemiddelaar liet optekenen: “You can lead the horse to water, but you cannot make it drink“.

Waarom precies dat spreekwoord? Vanwaar dat paard? Wat zat er in dat water?

Eerst werd gedacht aan een cryptische boodschap richting een van de deelnemers aan de formatiegesprekken: ging het hier over een of andere vrouwelijke onderhandelaarster, waarop Johan Vande’s verleidingscapaciteiten hadden gefaald, een hinde die geweigerd had zich aan zijn bron te laven? Of ging het gewoon over Caroline Gennez, aan wie ook al eens enkele paardachtige eigenschappen worden toegedicht? Betekende “Di Rupo” in het dialect van zijn Italiaanse geboortstreek misschien niet “het druppeltje”?

Of moesten we het misschien begrijpen als een verdoken pleidooi pro drastischer maatregelen? (In uw beste Alex Agnew stem) “Waterboarding BDW! We zullen eens zien hoelang ze hem zenne Vlaamse poot stijf houdt. Drink or die, bitch!“.

Die taal ook, zorgde voor kopbrekens: was het in het Engels opdat de Franstalige deelnemers er niks van zouden begrijpen, maar toch nog gemakkelijker dan die dekselse Latijnse citaten van De Wever die ook de Vlamingen moeten opzoeken? Een erudiete citaten in vreemde talen compromis? Of was het gewoon in het Engels omdat citaten in vreemde talen toch altijd het enige is dat journaals uit persconferenties oppikken.

Niet langer. Het paard in kwestie liet gisteren immers een korte mededeling op de redactie van de grootste Belgische kranten toekomen.

Dat het wel degelijk had willen drinken. Dat het naar het water was meegegaan in de hoop aan de rand van dat water een fijn terras of zo aan te treffen. Dat het van een Belgische preformateur of whatever wel iets klassevollers had verwacht dan slootwater. Een Merlot uit 1992 of zo. Dat water drinken trouwens gevaarlijk is, ge kunt daar hyponatremia van krijgen en al. En een klotsbuik.
Dat het open blijft staan voor nieuwe uitnodigingen om eens te gaan drinken met wie dan ook met een opdracht van de Koning wordt belast, maar dat het toch een waarschuwing wil meegeven: de eerstvolgende die hem de Johan Vande Lanotte waterbehandeling geeft, kan aanschuiven in het rijtje Alexander de Croo en Kris Peeters. En dat het erg gesteld is met de huidige generatie Belgische politici, bende Beotiërs.


dec 14 2010

Beter met een tentsletje

Hier en daar weeral opschudding, omdat “tentsletje” tot woord van het jaar is verkozen. Volledig onterecht. Want alles wordt beter met een tentsletje.

Een willekeurige screenshot van de homepagina van De Standaard, bijvoorbeeld, is toch veel beter met een tentsletje:

Theorie: alles wordt beter met een tentsletje

Of muziek, niet alleen met more cowbell, ook met een tentsletje hier of daar zou dat al veel beter zijn.

Theorie: alles wordt beter met een tentsletje

Of de wereldliteratuur, zou toch ook serieus verbeteren:

  • Honderd jaar eenzaamheid: Muchos años después, frente al pelotón de fusilamiento, el coronel Aureliano Buendía había de recordar aquella tarde remota en que su padre lo llevó a conocer la puta de la tienda.
  • Of Prousts “Du côté de Chez Swann”: Longtemps, je me suis couché de bonne heure avec une salope dans une tente.
  • Of Salinger’s Cathcer in the Rye “If you really want to hear about it, the first thing you’ll probably want to know is where I was born, and what my lousy childhood was like, and how my parents were occupied and all before they had me, and all that David Copperfield kind of crap, but I don’t feel like going into it, I’ll just write about that time I met a slut in a tent.
  • Om van Brusselmans met een tentsletje nog maar te zwijgen

Schilderkunst, you name it, absoluut beter met een tentsletje:

Theorie: Alles wordt beter met een tentsletje

Neen, ik denk niet dat er iets is dat niet beter is met een tentsletje. My theory holds.
Behalve seks, misschien, dat zou kunnen. En dan nog, altijd nog beter met “met een tentsletje” dan “met een gedoogregering”.


dec 13 2010

Der Spiegel

Die ochtend in de krantenwinkel: Bart de Wever stond voor der Spiegel. En zoals ze nu in Duitsland ook weten: Bart de Wever vor der Spiegel, daß gibt kein schönes Bild.

Der Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de knapste man van ’t land?
Ah nee? En is er dan soms een verband, met die frietzak in zijn hand?

buiklanding
Image: “Bart de Wever, boven der Waterspiegel” on Flickr by houbi

Ach hoe gaat, dat? Vlaamsnationalisten en Duitse bladspiegels, dat is toch altijd een beetje op glad ijs, toch?

België de zieke man van Europa? Kan eigenlijk wel kloppen. Straffer nog, als België de zieke man van Europa is, ken ik hoogspersoonlijk een stuk of tien ziek van zijn bacteriën. Een kankergezwel of twee, ook.
Dat ik ga geen namen noemen. Gnoti seouton, zeiden de grieken al, ken uzelf.

En zo staat de terminaal zieke formatie alweer een stukje dichter bij de pijp aan Maarten.
Maar ze doen voort. Een beetje als die die ridder in Monty Python en de Holy Grail die voort doet met het blokkeren van de weg. Thou shall not pass.

Ze doen voort, dus.

Hoe ging dat spreekwoord ook al weer: “Wie het graf delft voor een zieke man in Europa, valt er zelf in”?


nov 30 2010

Alors on s’amuse

Franse eenarmige komiek Jamel Debbouze passeert onze klungelende landgenoot Paul van Haver, die wat op een klaviertje staat te klungelen. “Excuse moi de te déranger, mais tu serais pas en train de faire de la merde?“.
Waarna hij aan het verbeteren slaat. “ajoutez un chien qui n’a pas mangé depuis longtemps“, “un son de canard malade“, “des paroles dépressives… qui donnent envie de se suicider“.

Alors on s’amuse. Ofte the making Stromae’s “Alors on danse”. Recording.

Cracked me up.

Alhoewel, door dit hier ruchtbaarheid te geven, dreigt natuurlijk weer een geval van Belgische frieten die French Fries worden. Hullup.


nov 17 2010

Onvergetelijk

Zij “Oh!”
Hij “Mmmmm”

Zij “Oh, ja”
Hij “Ja, ja!”

Hij en Zij “Jaaaaaaaaa!!!!!”

Zij “Mmmm, dat was heerlijk”
Hij “…”

Zij “Onvergetelijk”
Hij “…”
Zij “Nooit, nooit, nooit …”
Hij “Nooit?”
Zij “Nooit vergeet ik deze dag”
Hij “Och, The Beatles op iTunes, geeuw, been there, downloaded the torrent, put the link on my blog, had the letter from the EMI lawyer, paid the fine, went bankrupt, lived in a box, robbed a bank, bought a computer, did it again, done that.”

—-

Of zoals de briljante Craig Damrauer het op zijn More New Math zou zeggen:

The Beatles op iTunes

Nee, the Beatles op Spotify, dàt zou nieuws geweest zijn.


nov 4 2010

Naar de broekenbeurs

Waarom bestaat het niet? Een expohal of vijf met standjes van Vlaamse verkopers van broeken, die ge kunt laten signeren en al. De broekenbeurs. Een organisatie van broek punt be, ter promotie van het Vlaamse broekenwezen.

Broekenbeurs

Het zou er ongetwijfeld retedruk zijn.

BV-broeken, heel veel kookbroeken, doe-het-zelf-broeken, science-fiction-broeken, voorleesbroeken, groteletterbroeken, braillebroeken, stripbroeken, reisbroeken, onderbroekenhumor, broeken vol goesting … het aanbod zou overweldigend zijn.

De rijen voor een handtekening zouden weer het langst zijn voor het nieuwe broekje van Evy Gruyaert, maar ook Goedele Liekens zou op veel belangstelling kunnen rekenen voor haar “SOS Piet (de gevaren van een leven achter de rits)”. Mensen zetten zich al eens graag in de zetel met een broek van een van deze dames op de knieën.

Veel te lange broeken zou ge ter plaatse kunnen laten innemen.

De bestseller aller tijden is natuurlijk nog altijd de Bijbel – de Vader, de Geest en de Heilige Zoom – maar dit jaar zou de best verkopende auteur op de broekenbeurs wel eens Harry Mulisch kunnen zijn. De pijp aan Maarten geven loont in het broekenvak.

Humo zou een bijlage uitgeven met als thema de “Week van de Spannende broek”. De rest van de pers zou speciale broekenbijlages uitdelen. De broekenbijlages van Ché, P-Magazine en Menzo zouden weinig om het lijf hebben.

Ik zou het lastig kiezen vinden op de broekenbeurs: paperbacks zijn wel handig en licht maar ze verslijten zo makkelijk; hardbacks zitten dan weer zo ongemakkelijk.

Broekenverkopers die zouden vinden dat de broekenbeurs een al te commercieel spektakel is geworden, zouden een paar maanden nadien een meer hoogstaande “Het andere broek” kunnen organiseren. Voor de betere broekenliefhebber.

Het ergerlijkste aan de broekenbeurs zouden ongetwijfeld weer die bomvolle gangen zijn vol ongeïnteresseerde kinderen die met hun vieze vingertjes aan de broeken zitten. Nu ja, jong geleerd, oud gedaan?

Come to think of it: Priesters zouden persona non grata zijn op de afdeling kinderbroeken. Ook Guy Laenen, een jeugdauteur die al te gretig kinderbroeken signeerde, zou worden geweerd.

Heel vervelend zou de chaotische verkeerssituatie en het gebrek aan parkeerruimte in de buurt van de broekenbeurs kunnen zijn. Promotie voor ritsen zou kunnen helpen.

Mensen met gezond verstand zouden dat hele broekenbeursspektakel links laten liggen en hun gerief gewoon in de betere broekhandel kopen. Het hele jaar door open. Niet te druk. Zelfde prijzen (ge scheurt er uw broek niet aan). Gezellig.

(Voor wie me volgt op Twitter of Faceb(r)oek is het meeste hierboven al eens gepasseerd. Waarvoor excuus. Ook wie bijvoorbeeld @rentawriter, @braempje, @ToJans, @sarazao, @nilsgeylen, @studiomuscle, @dirtyJos, @roelvangils en/of @appelogen volgt – mensen wier reacties hierboven zijn verwerkt – zou stukken kunnen herkennen. Waarvoor dank)


nov 2 2010

Mettepenningen

De woordvoerder van André-Joseph Léonard, de heer Jurgen Mettepenningen, neemt dus ontslag. Ik zeg dat het niet waar is. Of toch zo niet bedoeld. Verdraaid door de media. Uit zijn context gerukt. Te interpreteren in theologische betekenis van het woord. Afijn, ik zwijg tot Kerstmis.

Nee, dat hele Zwijgen tot Kerstmis, dat was duidelijk Vijgen na Pasen. Léonard had het kalf al verdronken, en dus trok het kalf nu eindelijk zijn conclusies.

Maar ge werkt bij de VDAB of niet, nu maak ik mij toch wat zorgen, of Jurgen Mettepenningen die onstlag neemt niet Jurgen Zondercenten gaat zijn. Zeker nu hij nog flink natrapte (“Léonard is een spookrijder die denkt dat hij de enige is die juist rijdt“. Bingo!) en misschien nog wat schadeclaims aan zijn broek krijgt. En doe ik hem – niet in VDAB hoedanigheid, maar als flauw-plezante blogger – graag wat openstaande vacatures aan de hand, jobs die wonderwel passen bij zijn profiel en werkervaring:

  • Manager van de acteercarrière van Pico Coppens
  • Verkoper van Bose-luidsprekers in de sector “door het OCMW gefinancierde doveninstituten”
  • Lijnbewaker van Bart de Wever, Lijnbewaker in de cité van Beringen, of Lijnbewaker in de buurt van de neus van Hans Otten
  • Ambassadeur van Venezuela bij de Verenigde Naties, met rechtstreekse lijn naar Hugo Chavez
  • Bewaker van het budget van de Lange Wapper, versie tunnel
  • Conversation Manager bij de NMBS
  • Boekhouder bij de Pfaffs
  • Bedenker van een nieuw logo voor The Gap
  • Bedenker van nieuwe internettoepassingen bij de NOS of publieke omroepen in Nederland (#)
  • Leider van de campagne “Palin 2012”
  • Woordvoerder van SABAM
  • Organisator van teambuilding events voor een team bestaande uit Peter Goosens, Herwig Van Hove, Phaedra Hoste en Véronique De Kock.
  • Mental coach van Jef Vermassen
  • Iets bij BP

Hopeloze gevallen genoeg, Mettepenningen to the rescue. Tot het volgende ontslag, Jurgen.


Dit was pagina 5 van 16« 14561016