Posts in de categorie « foto’s»:

okt 30 2011

Verschijning

Jammer genoeg niet Maria in een grot, of Jezus op een toast, maar toch een verschijning gehad, zonet:

Australia in mushrooms

Een gans continent in mijn gras, begod.
Altijd al geweten dat ze daar teveel aan de paddestoelen zitten, down under.

Van opzij, of van boven ziet deze Australische paddestoelensamenscholing er zo uit:

Ook paddestoelen doen aan hoogbouw

Samenscholing in mijn gras

7 miljard mensen, daar staan de gazetten vol van. Maar de invasie der paddestoelen, nogal eens geen stukske meer dan 7 miljard, hoort ge daar ooit iemand over?


jan 2 2011

Sperwer

Sperwer / Sparrowhawk

In 2011 ga ik zijn zoals een roofvogel. Een sperwer zoals er hier een in de tuin zat.

Met een arendsoog loerend naar prooi; op het juiste moment vertrekkend met m’n klauwen en vlijmscherpe bek al in aanslag; laag maar pijlsnel zwevend naar het nietsvermoedend vogeltje op de mezenbol; keihard toeslaand en … beng … tegen de ruit vliegend en dan enigszins versuft op een tak nadenkend over wat er zonet gebeurd is. Ja, een roofvogel ga ik zijn. Een schele.

Sperwer


nov 20 2010

Underdog

OMG, bekijk anders dit eens, een filmke over “Onze sloeber”:

Denk dat dit – gezien de stem van Roos – niet komt uit het dan zeer ontoepasselijke getitelde Man Bijt Hond maar uit De Hondenfluisteraar. Komt dat tegen, of beter, laat het zover komen dat ge dat tegen komt.

Hier zijn wij – voorlopig toch nog altijd – baas over de hond, en gaan we ook met zijn toestemming nog steeds gewoon naar de wc in een kamertje dat daar voor gemaakt is.

Al lang niet meer het beestje dat hier 2 jaar geleden kwam binnenstormen:

Happy puppy

Ondertussen een bijna volwassen Golden Retriever met een slofmentaliteit. Hier in De Haan, vorige week, met een Beaufort of 5 tegenwind:

Senne aan zee

Beetje té angstig van nature, té onderdanig. Trekt in contact met andere honden ook altijd aan het korste eindje. Een underdog. Zou ook een hondenfluisteraar kunnen gebruiken, om hem wat meer zelfvertrouwen in te fluisterern. Maar ondertussen wel doodbraaf dus, en dat is ook een gemak.

Onze sloeber. We ziên ‘èm, zellevest mè da allemoele, zoe geire.


okt 20 2010

Kleedje

1 model (Maud), 1 kleedje met verwisselbare kraag, zoom en zakje (van Juggle Angels). Fotoshoot!

Maud in Juggle Angels

Maud in Juggle Angels

Maud in Juggle Angels

Maud in Juggle Angels

Maud in Juggle Angels

Maud in Juggle Angels

Maud in Juggle Angels

Maud in Juggle Angels

Maud in Juggle Angels

Erg slim idee van deze twee brusselse dames. En dan bedoel ik niet alleen dat ze ons dit kleedje bezorgden, maar ook het hele concept dat ze bedachten: ze verkopen er maar 1 kleedje (in vier kleuren) en 11 kits die het kleedje een heel andere sfeer geven. En in 1 klap 44 mogelijke combinaties. Voor elk meisje wat wils.
De kwaliteit van de kleedjes (fleece stof) en de kraagjes is zeer goed. We (moeder de vrouw, Maud het model, en vader de fotograaf) <3 it.


aug 4 2010

Camera Connection Kit

De iPad en foto’s bewerken on the road, gaat dat samen? Jazeker, dat gaat samen, via dit omweggetje:

Komt tot bij u via de Apple Store (in ruil voor 29 euro, gratis verzonden):

Camera connection kit

Met daarin een pakje:

Camera connection kit

Met daarin twee connectors die passen in de iPad. Een waarin je SD-kaartjes kan steken. Een waar je een USB-kabel op kan aansluiten:

Camera connection kit

Start je de iPad met zo’n dongle eraan en een kaartje erin of een kabel naar je fototoestel eraan, komt er een tab “Camera” bij in de foto-applicatie van je iPad:

Camera connection kit

Een of meer foto’s aantikken en importeren:

Camera connection kit

En enkele seconden erna staat er een kopie van de foto’s in een album “all imported” en “last import” op je iPad. Als je in RAW werkt, naast die kopie ook nog jpeg-versie van de foto’s waarmee je op de iPad verder aan de slag kan.

Als je verder werkt op de iPad (bijvoorbeeld opladen naar Flickr), werk je met de jpeg van de foto. Ook de andere EXIF-informatie van de foto is veranderd:

Je kan er ook aan met de andere applicaties op je iPad. Hier bijvoorbeeld met de gratis fotobewerkingsapp PhotoPad (snelle tool om bvb te croppen, roteren, contrast of brightness wat bij te werken of aan levels te sleutelen):

Zo kwam ik dus tot foto 1 in deze blogpost.

Daarnaast kan je de iPad ook gebruiken als opslagmedium voor de RAW-files. Als je de iPad aan een computer hangt, zijn de bronbestanden er immers ook nog. Hier in Aperture, waar de preview van de NEF’s (het RAW formaat op mijn Nikon) wel niet lukte:

Import foto's via iPad naar Aperture

Maar eenmaal geïmporteerd zijn de foto’s dus wel de originele fotobestanden (met dus de oorspronkelijke bestandsgrootte, resolutie, EXIF informatie en the lot):

Import foto's via iPad naar Aperture

Deze “iPad Camera Connection Kit” is dus voor mij pretty much exactly what the doctor ordered. Werkt foutloos en goed, tot dusver. Alhoewel het natuurlijk nog een stapje beter ware geweest als die aansluitingen gewoon standaard in de iPad waren ingebouwd.

Dat er twee dongles in zitten (USB en kaartlezer) is voor mij dubbel, maar dat komt nog wel ooit van pas. Het zijn immers maar kleine dingen, en ik kan me voorstellen dat er wel eens eentje gaat verdwijnen. De SD-lezer is trouwens interessanter om op reis mee te nemen: spaart de batterij van je fototoestel.

En weer een stap richting iPad als ideale tool om mee op vakantie te nemen: in plaats dus van een laptop om email te lezen, wat sites te bekijken en aan ter-plekke-fotobewerking van de vakantiefoto’s te doen, in plaats van een stapel boeken, een stapel dvd’s voor de kinderen, een stapel cd’s voor kinderen en ouderen, in plaats van nagestuurde kranten, én in plaats van een stapel spelletjes voor onderweg).


jul 27 2010

Fotoshoot

Voor in de rijtjes “voor alles een eerste keer” en “dat hebben we ook weer meegemaakt”: de fotoshoot. Van het hele gezin. Door Eugene Hertoghe, een professionele fotograaf uit Gent die de opdracht kreeg voor het maandblad Goed Gevoel (en wel ter illustratie van een interview over vaders die deeltijds werken voor hun kinderen, normaal gezien in het septembernummer).

En dus poseerden wij happy family-gewijs op de tuintafel:

EHP_9258

Riskeerden we ons leven (of toch een natte broek) op de stapstenen van de vijver:

Fotoshoot Goed Gevoel

Wurmden wij ons op het bankje aan de vijverrand:

EHP_9241

En etaleerden onszelven in de klim/speelboom:

EHP_9289

Na afloop wel last van enige kramp in onze kaken. Maar het was voor Goed Gevoel, en – zoals Eugène kwam te zeggen als hij een paar planten in het zicht van zijn Canon platlegde – alles voor de kunst …

Zo vijf mensen tesamen fotograferen blijkt toch geen sinecure. Van de meer dan 200 foto’s toch amper een handvol waar iedereen van het gezin “goed op staat”. Eindelijk snap ik waarom zoveel fotografen zich toeleggen op het fotograferen van schaarsgeklede nimfen in lingerie. Dat onderwerp zit tenminste stil.

Ook meteen een première, want ik meen dat dit in het 3-jarig bestaan van deze blog de eerste keer dat ik er op sta met mijn façade. Kortom: (u bent een) illusie armer, (ik een) ervaring rijker.


jun 11 2010

Na regen …

Na regen … komt zonneschijn. Ja, natuurlijk. Maar ook: het moment om foto’s te maken van druppels. Op de bladeren van een gele lis, bijvoorbeeld, ik zeg maar wat.

Waterdruppels op blad gele li

Waterdruppels op blad gele li

Waterdruppels op blad gele lis


mrt 5 2010

Shoot from the hip

Mocht ge een iPhone hebben, raad ik u levendig aan eens de applicatie Hipstamatic te proberen. And don’t just take my word, all the hip(stamatic) kids are doing it…

Het is een camera-app, zoals er ongeveer 8.000 in de appstore zijn te krijgen, en eentje die rare effecten op je foto’s toepast (zoals 7.900 van die 8.000 photo-apps). Maar met een filosofie – een minitieuze poging om een uniek foto-apparaatje te laten herleven – en een schitterende uitvoering.

“The original Hipstamatic was the invention of two Wisconsin brothers, Bruce and Winston Dorbowski. In the winter of 1982 they came up with what their big brother Richard later called “a million dollar idea for bringing photographic art to the masses cheaply” — a camera inspired by the popular Kodak Instamatic (and probably by the Russian Lomo) but made entirely of plastic, right down to the lens. The brothers set up a fabricating shop in a tiny cabin on the banks of the Wisconsin River and got to work. Over the next 18 months they produced just 157 cameras, at $8.25 retail apiece. In the summer of 1984 they were on their way home from signing the lease on a new production facility when they were killed by a drunk driver. Nine years later the family lost most of the brothers’ photos and work archives in a fire, and the Hipstamatic slipped into the half-light of photo history.” #

De app verandert je iPhone dus in een Instamatic-fotoapparaat. Met een zoeker, en een analoog gevoel. Met de mogelijkheid om een film/lens/filter/flits te kiezen. En een gevoel dat de keuzes die je maakt belangrijk zijn: de effecten van lens/flits/filter… zijn niet omkeerbaar, en bepalen dus je resultaat. Of als je dat liever hebt, met de mogelijkheid om verrast te worden (eens shaken maakt je keuzes random).

Een video’tje maakt de werking duidelijk:

Hipstamatic User Interface Demo from Synthetic on Vimeo.

Kost 1€59, maar via wat ingenieuze in-app-purchases van extra lenzen, flitsers, voorzetfilters en film kunt ge er wel nog een paar euro meer aan kwijt zijn.

Een paar van mijn eerste probeersels:

Trap
Maud en Daan op weg naar hun slaapkamer boven (Kaimal Mark II Lens / Alfred Infrared Film )

Brussel-centraal
Aankondigingsbord in Brussel-centraal (Helga Viking Lens, BlacKeys SuperGrain Film )

Trein
Trein in volle vaart (Jimmy Lens, Alfred Infrared Film)

Instant love.

Voor mij trouwens nog altijd dé reden waarom iPhone-eigenaars zo vaak vol lof zijn over hun slim gerief. Een geslaagde app als deze (zie ook Tweetie, Words with Friends, Spotify, Remote, …) verandert je toestel immers totaal van functie. Alsof je Singer-naaimachine ineens ook goeie milkshakes en deftig krentenbrood zou kunnen maken na het downloaden van een paar extraatjes. Still lovin’ it.


nov 4 2009

Libellullen

Altijd gedacht dat een libel een libelle was. Gebrainwashed door een jeugd vol rondslingerende damesbladen, wellicht. Maar dat in het Frans een libel een libelulle is, dat staat wel vast. Toch zeker als ge ze op deze manier in de tuin aantreft, op knuffeldag:

Paringswiel Bruinrode Heidelibel (Foto op Flickr van houbi)

Wie van de twee hier de lul is, weet ik nog niet. Het mannetje, on top, of het vrouwtje, dat hier zo liefdevol wordt vastgehouden.

Bruinrode heidelibel (Sympetrum striolatum) (Foto op Flickr van houbi)

De theorie:

De paring verloopt bij libellen niet zachtzinnig. Vrouwtjes die zich in de buurt van het water wagen, worden direct door een mannetje gegrepen voor de paring. Dit doet hij door met zijn achterlijfsaanhangselen het vrouwtje beet te pakken bij het halsschild (juffers) of achter de kop (libellen). Vaak gaat dit gepaard met een worsteling in de lucht. Als het mannetje hierin slaagt ontstaat de zogenaamde tandempositie, waarbij het vrouwtje dus achter het mannetje aanbungelt. Samen vliegen ze verder, om de paring in bomen of in de oevervegetatie te voltooien. Bij sommige soorten wordt de paring in de lucht voltooid.
Vrouwtjes lijken weerloos tegen het paringsgeweld van het mannetje, maar schijn bedriegt. Vrouwtjes die niet tot paring bereid zijn, slagen er meestal wel in om de tandempositie of copula te verbreken.

Het standje dat daarna volgt en waarin ik deze twee doing the dirty aantrof is wel bekend, dat heet het paringsrad.

De theorie:

Vóór de paring brengt het mannetje zijn sperma over naar zijn secundaire geslachtsorgaan. Hij doet dit omdat het primaire orgaan aan het uiteinde van het achterlijf op een onbereikbare plaats voor het vrouwtje gesitueerd is. Dit gedeelte wordt namelijk bij het begin van de paring gebruikt om het vrouwtje met de achterlijfaanhangsels vast te pakken bij het halsschild (juffers/gelijkvleugeligen) of achter de kop (ongelijkvleugeligen), waardoor ze in tandem gaan vliegen. Vervolgens wordt het paringswiel gevormd doordat de onderlijven bijeen gebracht worden. Het vrouwtje neemt dan het sperma over van het mannetje; bevruchting vindt pas plaats bij de eiafzet. Deze paringsmanier is uniek voor libellen. Copulatie kan plaatsvinden in de vlucht of in rust. De duur van de paring is zeer verschillend, van enkele seconden tot meerdere uren.

Paringswiel Bruinrode Heidelibel (Foto op Flickr van houbi)

De soort libel is na enig zoekwerk volgens mij de Bruinrode Heidelibel (Sympetrum striolatum). Een veel voorkomende soort. Een échte libel, geen waterjufferke. Meer info hier of hier.

Dat ze in deze tijd van het jaar – voor de meeste insecten toch al een periode waarin ze op de terugweg zijn – nog druk bezig zijn aan nageslacht, blijkt ook normaal. Als ze in de herfst eitjes leggen overwinteren die in het water of de modder. Op naar een nieuwe generatie libellekens voor volgend jaar dus.

Zo, genoeg ge-libel-luld.


nov 2 2009

Woot!

Ongeveer een jaar geleden brandde er voor de deur van mijn werk een auto uit. Ik trok twee foto’tjes, met de crappy camera van de iPhone. En deed eens een experimentje door er een valse tilt-shift effect op los te laten.

brand! fire! - the tilt/shift version (by houbi)

Een jaar later zijn deze twee foto’s van mijn meest bekeken foto’s op Flickr (2455 en 6353 keer and counting), en worden ze regelmatig rondgeblogd en in favorieten gestoken.

Straffer nog, onlangs kreeg ik deze vraag:

I was looking at a friend of mine’s blog and saw she
re-blogged a photo of yours that I really like. It’s the picture called “brand! fire! – the tilt/shift version”. This picture is amazing and I want to ask you something: I’m going to be recording an ambient album with a friend of mine and we wanted to know if we could use that picture as the album artwork. We’re going to be putting the album on a net-label to be given out for free, so there won’t be any sort of royalties to it, but you will be credited for the pictures.

Waarop ik uiteraard antwoordde:

Go ahead, you can use it for that.
Once your album goes multi-platinum worldwide megaselling, you’d come back to me on that royalties bit, right?

En als antwoord ontving:

Hahah, of course!
We’ll be sure to give you a t-shirt or something.
Thanks a lot.

Binnenkort dus misschien in een verlaten en nog net niet failliet gegane cd-winkel in uw buurt.

Maar het kan altijd nog straffer. Zo werd ik attent gemaakt op volgend filmpje, waarin Nick Harmer – bassist van de Amerikaanse mega-groep Death Cab for Cutie – door Current TV aan het woord wordt gelaten over het leven “on the road” en zijn passie voor het genre der tilt-shift:

Dat waar hij tussen minuut 1:40 en 2:10 zo passievol over spreekt, dat is dus mijn foto’tje, genomen met een crappy iPhone-camera, een jaar geleden.

En dat vind ik dus Woot!, dat dat zo’n mens aan de andere kant van de wereldbol inspireert en enthousiasmeert. En dat ge geen dure apparatuur of lenzen moet hebben om effect te sorteren.


Dit was pagina 2 van 61236