houbi.com / blogBlogging in Balegem, Belgium |
|
||||||
|
|
Posts in de categorie « familie»:
Dec
16
2012
Voorbij halfwegOp: Sunday at 7:54 pm, in: familie, In het nederlands Eens een update over de staat der verzoldering dan maar. Wat voorafging: dat we de zolder hier gingen verbouwen. Kamer per kamer. Veluxen hadden laten steken (juli 2009!). Eén kamer min of meer voorlopig gedaan hadden (november 2009!). En het gingen isoleren (februari 2010!). En toen bleef het liggen, en kwam het er gelijk niet van, en waren er betere dingen te doen en werd het dus juli 2012 (juli 2012!). En groeide het besef dat we het alleen niet gingen klaren. En werden de troepen geroepen. In de vorm van Artenova Construct, bouwfirma uit Uustakker (die ik trouwens in mijn bouwbookmarks had opgeslagen via de blog van i., en van wie later bleek dat het ook zij zijn die de bouwmiserie bij Michel aan het rechtrekken waren. It’s a small blogworld after all). Offertes, plannen, budgetten, knopen doorhakken, de kinderen en onszelf naar beneden verhuizen (al sinds oktober slapen wij met 5 op 1 slaapkamer, jochei), verhuizen van alle opgestapelde dozen, en de eerste sloopwerken deden we zelf. En is dat zo, net voor het bouwverlof, ongeveer net voorbij halfweg op weg een geheel verbouwde zolder te worden. Met allemaal zo ongeveer net voorbij halfweg verbouwde kamers. Hetgeen nog niks was, en de ouders-slaapkamer gaat worden:  Hetgeen de ouders-slaapkamer was, en de slaapkamer van de meisjes gaat worden:  Hetgeen nog niks was, en de slaapkamer van Daantje gaat worden:  Hetgeen de slaapkamer van de kinderen was, en een speelruimte/overloop gaat worden:  Met in die ruimte bovenin nog een luik op op de zolder van de zolder te geraken (dat wordt stapelruimte). En met een badkamer(tje) in wording.  En dat dat vooruit gaat, dus. En natuurlijk ook niet genoeg vooruit. Want het lijkt al serieus vorm te krijgen, maar is nog een hele hoop werk.
Dec
8
2012
Weer wegOp: Saturday at 11:33 am, in: familie Vroeg ‘em deze morgen: Are you talking to me?
Jazeker, I am talking to you. Dat gij een fijne beest zijt. Een beetje lui wel, een beetje te onderdanig misschien. Maar superlief. Maar wat ik eens wilde zeggen, vragen eigenlijk, is of ge dat van dat weglopen een keer kunt laten? Gisteren ook weer. 10 minuten sneeuw aan het vegen met de poort open, 9 minuten zit je er leuk bij te kijken, maar de tiende minuut, die minuut dat we je niet in het oog hadden, was je dus weer weg. Verschwunden. Op avontuur. Jij de tijd van zijn leven. Eenmaal buiten de poort ben je ineens niet meer lui, natuurlijk, en ook niet onderdanig. Stop daar eens mee. Of als je dan toch ontsnapt, kies dan misschien een keer een vaste plek toe om naar toe te lopen. Nu moet ik hier al het halve dorp afdweilen als ik naar je op zoek ga. Als ik al de plaatsen waar je de vorige keren naartoe bent gelopen op een google map zou zetten, zou je de de straten al niet meer kunnen zien van al de markers. Dat is dus niet zo handig, bij het zoeken. Afijn je bent dan toch teruggeraakt. Zoals altijd tot nu toe. Afgesproken? Jij stopt daarmee, en dan stop ik met talking to you. Toch via een blog. Want dit leest toch geen hond.
Nov
25
2012
OndertussenOp: Sunday at 3:30 pm, in: familie, In het nederlands
En voor het geval ge u afvraagt waarmee ze hier zo geconcentreerd zitten te spelen: met de Playmobil. Het zwembadje, meen ik, al werd dat precies ook met dingen uit andere dozen gecombineerd:
Nov
23
2012
Gelukkige verjaardag (met taart)Op: Friday at 2:54 pm, in: familie, music Er was er een jarig, hoera, hoera. En toen moest er feest zijn. Maar ons huis is een puinhoop, er wordt hier zwaar gewerkt aan onze zolder door alle dagen uit het Meetjesland aangevoerde busladingen werkmannen. En dus was 1 en 1 twee, en deed Maud een feestje voor klasgenootjes in het in het nagelnieuwe culturele centrum van Oosterzele.Â
Een wereldreis aan de hand van verjaardagsliedjes. Onverstaanbaar wegens in vreemde talen, maar natuurlijk ook universeel wegens feestmuziek. Heel mooi, oordeelde het grut, en ook vader. En was er taart in de lobby, en vieze wereldwinkelcola, achteraf. En het was allemaal wat vroeger gedaan dan gedacht, maar gelukkig ook mooi maar koud weer en de buitenspeeltuin vlakbij. En werd er daar nog een paar uur geravot. Een gelukkige verjaardag (met taart) was had by all. De zesde. Nog maar. Al. Ik vond mijn tweet erover nog wel grappig. Ik was de enige.
May
27
2012
PosingOp: Sunday at 8:57 am, in: familie, foto's Nothing, just watching some pictures on mah iPad, dressed as a fairy.
What’s that you’re saying? Posing for your Nintendo?
Don’t see the point, really. Ok then. If you insist.
Oh, and now that pic is on there, huh?
640×480? Not impressed. Back to mah iPad.
Jan
14
2012
8 tot 14 van 366Op: Saturday at 6:20 pm, in: familie, foto's, tuin Week 2 van het 366 project, en het was al wat moeilijker. Maar dat gaat beteren, ik voel het. Dan gaat mijn leven zich op allerlei plaatsen afspelen waar de fotogeniekheid van afdruipt, gaan de meest fotografiewaardige mensen zich voor mijn lens van hun kleren ontdoen en zal ook het licht optimaal beginnen meespelen in het u bezorgen van de meest waanzinnige foto’s. Ondertussen moet u het met deze doen: Zaterdag (14/366) So that’s where they’re hiding
Vrijdag (13/366) TandenpoetsPart 3/5 van het dagelijkse avondritueel. Pyamaatjes aan, glaasje warme melk drinken, tandenpoetsen, verhaaltje lezen, instoppen. If it works for them, it works for us
Donderdag (12/366) Wijlen mevrouw spitsmuisNu nog een spitse opmerking vinden om bij deze foto te plaatsen.
Woensdag (11/366) TorenHij werd uiteindelijk 1 meter 90 en is twee dagen blijven staan. Maar zijn rijk is inmiddels ten einde. Sic transit duplo mundo.
Dinsdag (10/366) Rode kornoelje i̶n̶ ̶d̶e̶ ̶w̶a̶r̶ in bloeiDe natuur vindt het warm genoeg voor het begin van de lente, en dus staat er al een hele resem aan dingen en dingens in bloei. Het stond in de krant (het arboretum van Kalmthout gaat nu zelfs al open, anders missen de bezoekers het bloeiseizoen), maar ook voor mijn raam is het moeilijk te negeren.
Maandag (9/366) Vier op een RijAlle vijf op een rij ware beter geweest voor de sujetten op deze foto, maar elk begin is moeilijk.
Zondag (8/366) OpaVooruit gaat het niet meer, met opa (al stevig in de zeventig, en stevig op de sukkel ook), maar het zit nu tenminste makkelijk.
Vorige week: 1 tot 7 van 366
Nov
13
2011
HerfsteftelingOp: Sunday at 3:47 pm, in: familie Het voordeel van kleine kinderen hebben is de immense liefde die ge daar van terugkrijgt. Hetgeen zich bijvoorbeeld uit in de met zeer veel liefde gegeven cadeautjes die je er van krijgt. Afijn, we hebben het nog wat weten uit te stellen, maar vorige week was het herfstvakantie en viel er niet meer aan te ontsnappen. Een tweedaagse in de Efteling. Met overnachting in het Efteling Hotel. In de sneeuwwitje suite, nog wel. Met een spiegel die gevraagd – en ongevraagd – begon over wie dat er de mooiste van het land was, met appels op de kamer, en een voorraad lolly’s die nog een paar maanden meegaat. Niks van te klagen ook, zoals altijd al in mijn Nederlandse ervaring een supercorrecte service en duidelijk uitleg aan de receptie. Enige smet op het hotelblazoen was het avondeten, waar mijn “chateaubriand” steak van een iets minder briljant chateau leek te komen. Mals doch geheel smaakloos. Het ontbijt de volgende dag was dan weer supergoed en uitgebreid. Maar we kwamen dus voor de Efteling.
Twee dagen in de Efteling maakte dat er een zee van tijd was om alle attracties rustig en soms ook een paar keer te doen. De herfstvakantie van de Nederlanders viel een week vroeger dan de onze, dus het was al bij al vrij rustig in het park. Nooit meer dan 5 minuten aan een attractie moeten aanschuiven. Het was een jaar of drie geleden dat ik er geweest was, er waren intussen enkele nieuwe dingen bijgekomen:
Als leukste attractie werd door het gulhartige publiek echter gestemd op een paar oude attracties: de karnavalwagentjes, een soortement verzameling landenclichés waar je gezet op hoempapamuziek vrolijk doorglijdt, de slakken bij het Volk van Laaf, de autootjes, de mini-rollercoaster Vogel Rok en de soepkommen van Mr. Cannibale. Een Uit goede bron heb ik dat er nu al wordt uitgekeken naar wat ze mij volgend jaar voor mijn verjaardag gaan geven.
Jun
15
2011
Belgen in FrankrijkOp: Wednesday at 10:42 pm, in: familie, In het nederlands Voià, terug van even weg. Twee weken in Frankrijk rondgetoerd. In de Dordogne en de Charente, in twee gîtes uitgebaat door Belgen. Nogal veel om te vertellen in 1 blogpost. Op een kaartje met de route (a-b waar we de eerste week zaten, dan b-c voor de tweede week, en c-d om terug thuis te komen) en foursquare checkins voor de uitstapjes geeft dat bijvoorbeeld dit:
Of in een kalender-met-links formaat geeft dit: Sat 28 May Sun 29 May Mon 30 May Tue 31 May Wed 1 Jun Thu 2 Jun Sat 4 Jun Mon 6 Jun Tue 7 Jun Wed 8 Jun Fri 10 Jun Sat 11 Jun Of in weerberichten (via wunderground):
Of in B&B-reviews: - Bidou (Dordogne, ong. 900 km. van Bxl) **** (4/5) - Moulin de Douzy (Charente, ong. 700 km. van Bxl) *** (3/5) Of in een fotouw-slaaidsjouw geeft dat dit: Afijn, you get it. We waren weg, en nu zijn we na een behoorlijk geslaagde vakantie weer terug.
May
5
2011
Leve mamaOp: Thursday at 8:56 am, in: familie, fun, In het nederlands Ik ging haar een gedicht schrijven, mijn moeder: over een leven lang moederen of zo, over zorg en toewijding, geloof in kinderen, de grijze haren die wij haar bezorgden. Maar nu heb ik een beter idee, ik geef haar een rosbief. Ik ging haar de dagje verwennen, de moeder van mijn kinderen: een dagje wellness om de stress van het moederschap te doen vergeten, een dagje lekker eten ter compensatie van de boterhammendoos, een dagje babysit omdat niks “oef” zegt als een moeder die haar kinderen even gerust kan achterlaten. Maar nu ga ik toch maar voor een rosbief. Mijn kinderen gingen een werkje maken voor hun mama, nijver geknutsel met lijm en schaar en potlood en stift en verf, verstopt onder het bed tot de grote dag van zondag daar is, afgegeven met een knuffel in het warme bed. Maar nu mogen ze mee naar de winkel, en een rosbief in de koelkast verstoppen. Want niks zegt toch “leve mama” als een fijne rosbief? Toch?
Dank u, Delhaize, voor dit geweldige plan. De moeders in mijn leven gaan blij zijn. Ondertussen, in de situation room:
Apr
30
2011
Nen HygienaOp: Saturday at 9:36 pm, in: familie, In het nederlands In Planckendael en de Zoo van Antwerpen wil men abonnementen aan de man brengen. De tuin van het leven, de campagne. Een uurtje vroeger toegang tot het park, het nieuwe voordeel dit jaar. En daarom werden er her en der ook wat tickets aan bloggers uitgegedeeld. U voelt het mogelijk al aan uw water, ook in mijn richting dus. Over Planckendael kunnen we kort zijn. Het zit daar nog steeds vol met beesten, en speeltuinen. Een zeer fijn dierenpark, daar waren wij al lang van overtuigd. Maar was er ook iets nieuws, vroegen wij ons af. Kai Mooks en babysneeuwluipaardjes en babygiraffen, dat soort dingen. Maar Kai Mook die zit dus nu nog in Antwerpen, het babysneewluipaardje van vorig jaar bleek al een hele sneeuwluipaard, en de babygiraf is schielijk overleden. Gansch Planckendael hebben wij zo afgelopen. We hadden de hoop al opgegeven. Even dachten we een nieuwigheid gevonden te hebben, een miniwitwanggibbon:
Maar dit bleek bij nader inzien een replica van “de denker” van Rodin, met E.T.-vingers. Tot we belandden tussen een groep in het geel uitgedoste kleuters. Buitenschoolse Kinderopvang Laarne en Kalken, stond er op hun t-shirtjes. We liepen ertussen toen we langs dit zenuwachtig heen-en-weer schuifelend beest kwamen:
De dame belast met de Buitenschoolse Kinderopvang te Laarne en Kalken gaf ook uitleg. “Dat is nen hygiena“, sprak zij didactisch tot haar gekleuterte. Wel, ik vind dat dus een gemiste kans. Als ge nen hygiena rond hebt lopen, dan ga je als marketingafdeling van Planckendael en de Zoo van Antwerpen toch geen reclame maken voor een uurtje vroeger of later binnenmogen van uw abonnees? Dat is toch uniek in de wereld. Daar liggen toch kansen, met hopen. “De hygiena, altijd goedlachs, en proper op zijn eigen“. Merchandising galore. “Met nen hygiena voel ik me veel zekerder in die moeilijke periode van de maand“.
Een bedankje nog richting Planckendael voor het initiatief, richting adhese voor de selectie, richting kinderen voor de goedgemutstheid, richting lenteweer voor z’n zomerachtigheid, richting alle moeders die hun kinderen vergezellen op de apenbrug en daarbij vergeten dat ze eerder op de dag door de zomerachtigheid van het lenteweer een rokje hebben aangedaan, en uiteraard ook richting begeleidingsdame van de Buitenschoolse Kinderopvang te Laarne en Kalken. |
|
|
