Posts in de categorie « tuin»:

Apr 14 2013

Paddenpaarty(d)

There’s a paaaaarty(d) in my garden pond, en er zijn er heel wat op pad gegaan om daarbij te zijn. Project XXX.

Zwem kikker zwem
Kikkertijd
Pad

Wel de indruk dat de paaarty(d) nog maar pas op gang is gekomen, want vooral veel eenzame en onwennige muurbloempjes. Maar hier en daar is er toch al wat actie. You know the (kikker)drill.

Paddenpaarty(d)

Sep 13 2012

Libellen

Libellen die braaf, maar in feite waterjuffers waren, dat heb ik al eens gepost. En libellen die wel libellen waren, maar wel bijzonder akelig copuleerden, dat ook. Maar libellen die libellen zijn, zonder daarbij vuile manieren te doen, dat nog nooit. Bij deze.

Mevrouw:
Libelle

Meneer:
Libelle

Zoveel bijzonders is dat niet, ge moogt dat denken. Maar als ge weet dat ik voor het maken van die foto’s een half uur – weliswaar op een mooie nazomerdag maar toch! – in een in september al bijzonder fel afgekoelde vijver heb gestaan, dan denkt ge daar toch iets anders over. Dat het niet bewogen is, met dat gebibber … Leve de korte sluitertijden.


Aug 10 2012

Lievere beesten

Of ik eens snel die vieze beesten van de voorpagina van mijn blog wil wegdoen, zegt ze. 
Wat het dan moet zijn, vraag ik.
Lievere beesten, zegt ze.
Vlinders, zegt ze.
Dat dat treft, zeg ik.

Want ik ben net aan het testen met een Nikon D700 (Professioneel gerief. Dat ik kan overkopen voor 1000€).  En heb dus de voorbije dagen wel wat in de tuin rondgelopen met een macrolens. En het ook net vlindertelling geweest is, dus is er een site waar je makkelijk de namen van vlinders kan vinden.

En dat ik haar dus kan vertellen dat dit de kleine vuurvlinder is:

Kleine vuurvlinder 

En dat de dagpauwoog ook present is.

Dagpauwoog

En het Oranje Zandoogje

_DSC9513

En dit de iets minder fotogenieke gehakkelde aurelia:

Gehakkelde aurelia

En het bont zandoogje, ook present.

Bont zandoogje

Maar dat ik wel nergens kan vinden wat deze soort is:

Kleine vos (de vlinder)

En dat witjes (citroenvlinder) en blauwtjes (boomblauwtje) veel te hard rondfladderen om ze voor je lens te krijgen.

En dat er nu dus wat lieve beesten staan.
Graag gedaan, zei ik. 

En dat ik dat misschien maar eens moet doen, die D700 overkopen. Die kleuren, die scherpte, die zoeker, die autofocus, die bediening… Watertand. Watertand.


Jan 14 2012

8 tot 14 van 366

Week 2 van het 366 project, en het was al wat moeilijker. Maar dat gaat beteren, ik voel het. Dan gaat mijn leven zich op allerlei plaatsen afspelen waar de fotogeniekheid van afdruipt, gaan de meest fotografiewaardige mensen zich voor mijn lens van hun kleren ontdoen en zal ook het licht optimaal beginnen meespelen in het u bezorgen van de meest waanzinnige foto’s. Ondertussen moet u het met deze doen:

Zaterdag (14/366) So that’s where they’re hiding

So that' where they're hiding (14/366)

Vrijdag (13/366) Tandenpoets

Part 3/5 van het dagelijkse avondritueel. Pyamaatjes aan, glaasje warme melk drinken, tandenpoetsen, verhaaltje lezen, instoppen. If it works for them, it works for us ;-)

Tandenpoets (13/366)

Donderdag (12/366) Wijlen mevrouw spitsmuis

Nu nog een spitse opmerking vinden om bij deze foto te plaatsen.

Wijlen mevrouw spitsmuis

Woensdag (11/366) Toren

Hij werd uiteindelijk 1 meter 90 en is twee dagen blijven staan. Maar zijn rijk is inmiddels ten einde. Sic transit duplo mundo.

Toren (11/366)

Dinsdag (10/366) Rode kornoelje i̶n̶ ̶d̶e̶ ̶w̶a̶r̶ in bloei

De natuur vindt het warm genoeg voor het begin van de lente, en dus staat er al een hele resem aan dingen en dingens in bloei. Het stond in de krant (het arboretum van Kalmthout gaat nu zelfs al open, anders missen de bezoekers het bloeiseizoen), maar ook voor mijn raam is het moeilijk te negeren.
Al te enthousiaste “Het is Lente”-believers, opgelet evenwel. Sabine heeft dus wel NACHTVORST AAN DE GROND VOORSPELD VOOR DIT WEEKEND. DE IJSMEESTERS IN FRIESLAND HOUDEN ZICH KLAAR. IT GIET OAN #. BERG UW DIEREN EN KINDEREN, DE HORRORWINTER KOMT ER ALSNOG AAN!

Kornoelje in <del>de war</del> bloei (10/366)

Maandag (9/366) Vier op een Rij

Alle vijf op een rij ware beter geweest voor de sujetten op deze foto, maar elk begin is moeilijk.

4 op een rij (9/366)

Zondag (8/366) Opa

Vooruit gaat het niet meer, met opa (al stevig in de zeventig, en stevig op de sukkel ook), maar het zit nu tenminste makkelijk.
Of dit nu een trekzetel (© M. Vuijlsteke) is, geen idee, maar deze is dus wel uitgerust met 3 motoren om optimaal in en uit te kunnen stappen. Uitgerust om uit te rusten dus.
Model is voorlopig, de definitieve wordt op maat gemaakt en laat nog een paar maanden op zich wachten.

Opa (8/366)

Vorige week: 1 tot 7 van 366


Oct 30 2011

Verschijning

Jammer genoeg niet Maria in een grot, of Jezus op een toast, maar toch een verschijning gehad, zonet:

Australia in mushrooms

Een gans continent in mijn gras, begod.
Altijd al geweten dat ze daar teveel aan de paddestoelen zitten, down under.

Van opzij, of van boven ziet deze Australische paddestoelensamenscholing er zo uit:

Ook paddestoelen doen aan hoogbouw

Samenscholing in mijn gras

7 miljard mensen, daar staan de gazetten vol van. Maar de invasie der paddestoelen, nogal eens geen stukske meer dan 7 miljard, hoort ge daar ooit iemand over?


Mar 16 2011

Ge gaat nog van mij horen

En dat van dat ge nog van mij gaat horen, bedoel ik niet zozeer in figuurlijke zin, dat ik het nog ver ga schoppen, want verder dan het nu en dan een deuk schoppen in een pakje boter en daarbij jammerlijk falen reiken mijn ambities niet meer.

Maar letterlijk. Dat ik sinds vandaag minstens zoveel dB produceer als Michael Schack op zijn drums ten strijde tegen het geluidsdecreet. En wel met behulp van dit hulpmiddel:

Eliet Major hakselaar/houtversnipperaar/wood chipper

Een hakselaar. Niet ter ere van de Oscaroverwinning van The King’s Speech, over hakkelaar George, wel ter ere van de uit de hand lopende situatie inzake takken in onze tuin, en het versnipperen van deze takken tot kleine houtdeeltjes in het bijzonder.

En nog een goeie ook (zo denk ik na de eerste dagen, maar als u inzake het merk ELIET en het type Major, of de verkoper Kumetko in Melle andere ervaringen heeft, ik hoor het graag, nu kan ik hem nog terugbrengen).

Ik had al een electrisch geval dat ook tot houtversnipperen uitnodigde, maar daar was de lol altijd snel van af: een motor op electriciteit is sowieso minder krachtig dan eentje op benzine en liep in mijn geval dan ook voortdurend vast, soms zelfs bij takjes die zelfs met veel goeie wil slechts als twijgjes. Wordt vervolgd op Ebay.

En hield ik hier zelf nog ooit pleidooien inzake de rust van het platteland, dan doe ik inzake het sporadisch versnipperen van het teveel nu dus lustig en gemotoriseerd mee. Integratie FTW. Met oordoppen.


Feb 23 2011

De voordelen van homoseksualiteit

“Homoseksualiteit is een evolutionair voordeel”. Niet dat ik persoonlijke ambitie in die richting heb, maar het is mijn conclusie na de gebeurtenissen van gisteren. Ik verklaar, en begin met een bekentenis.

Dat ik gisteren twee beesten heb doodgedaan. Gekeeld. Een orgie van bloed en geweld maar zonder die andere dingen die bij een geslaagde orgie te pas komen.

Om wat voor beesten ging het? Hier zie, die voorste, dat grijze, die was er bij.

De 3 kuikens / juli 2010

Waarbij ik uw verontwaardiging als een molensteen om mijn nek voel hangen, en dus maar bijzet dat dit een foto is van het gekeelde sujet zoals het er uit zag deze zomer, toen het nog maar een week of 4 oud was. En u dus moet weten dat het er ondertussen al was gaan uitzien als links op deze foto:

Ons kippenhok

Waarmee u ook kennis gemaakt heeft met het tweede slachtoffer van mijn moordpartij (Dat begint hier van langsom meer te lijken op de eerste afleveringen van De Ronde: er worden meer en meer karakters voorgesteld zonder dat u er een ander verband dan het samenkomen in een blogpost/tijdens de ronde van Vlaanderen in kan ontdekken. Maar ook daar hoop ik op beterschap), maar steeds niet veel wijzer bent geworden.

Wel, dat komt zo. Voor het eerst in ons kippehoudersbestaan hadden wij dit jaar kuikens. Drie, en alle drie groot gekregen. Leuk, echt. Tot bleek dat twee van deze drie geen broedgrage legfabriekjes waren, maar wel haantjes. Laten we ze voor het gemak Gerrit en Jan de Cock noemen (of zouden we dat wel doen, op die manier begint het van langsom meer te lijken op een aflevering van Basta, dat mensen het moeilijk hebben dingen dood te doen die een naam hebben en zo). Enfin, in totaal drie hanen in het kot dus.

Niks op tegen, dachten we, plaats genoeg. De oude haan was de baas, de twee jonge haantjes kenden hun ondergeschikte plaats. Maar het jonge volk morde. En begon stapje per stapje opdringeriger te worden. De opperhaan hield het niet meer onder controle (dat begint hier van langsom meer te lijken op de toestand in Egypte, met een dictator die niet van wijken weten wilde. En u weet hoe dat gaat met dat soort dictators, lang lijkt alles onder controle, de schrik regeert, tot op een dag de schrik plots op is en het hele dictatorkaartenhuis in elkaar stuikt). Ondertussen leurden wij al eens met onze haantjes bij vrienden en kennissen… Maar een haan dat raak je aan de straatstenen of zonder license to kill it echt niet kwijt. Het evolutionair nadeel der kukeleku en de cocq au vin en zo. Zonder succes dus.

De kippen werden meer en meer geterroriseerd. De jonge haantjes zaten voortdurend op de loer om er eentje te pakken, de oude haan moest constant tussenbeide komen om het jong grut weg te jagen.
Tot gisteren dus. Had de oude haan een slechte dag? Hadden de jonge haantjes besloten dat dit de “day of departure” was? Hing er lenteschoonmaak in de lucht? Feit is dat het een hanengevecht werd.

En we ‘s avonds dus bleken te beschikken over drie verfromfraaide, bloedende, gewonde, uitgeputte hanen. Ze moeten de hele dag gevochten hebben. En we dus maar besloten dat dat ook geen doen was. Ik pikte er twee uit (de twee meest gewonde, meest verfromfraaide, meest bloedende en meest gewonde, te weten Jan De Cock en de oude haan), nam het scherpste mes dat ik kon vinden en sneed ze de keel door. Ook de eerste keer dat ik zo iets deed, en ik leerde er alleszins uit dat als ik ooit een massamoord ga plegen, een keukenmes en kelen niet the weapon and method of choice gaan zijn. It was a tough job and somebody had to do it. Taai, jom. Afijn, schup in de grond en zand erover, dood en verderf.

Kijk, en nu komen we terug tot die homoseksualiteit uit de inleiding van dit alles. Stel dat Gerrit en Jan de Cock nu eens niet belust waren geweest op domme kipjes, maar belust op elkaar? Homohaantjes. Dan was er toch geen probleem geweest.

Dan had dit hele Khadafiaanse bloedbad toch vermeden kunnen worden? Een stelletje homobroertjes in de wei, een groepje alfahaan met kipjes in de wei. Iedereen gelukkig en tevree. Leven en nog lang en gelukkig laten leven.
Ze hadden naar hartelust kunnen vogelen (kippen – vogelen – vogels, i’m on repeat), hun hanehok keischattig kunnen inrichten, megatoffe kipparty’s kunnen geven, pluim- en verenadvies voor onzekere dames kunnen verschaffen en zo meer. Ze hadden gelukkig kunnen zijn. Samen. Het heeft niet mogen zijn.

Hun homoseksualeit had een evolutionair voordeel kunnen zijn. Maar het draaide uit op het het evolutionair nadeel van de testosteron en het haantjesgedrag. Voor wie de film zag, Rundskop all over, in een weitje in Balegem.


Jan 2 2011

Sperwer

Sperwer / Sparrowhawk

In 2011 ga ik zijn zoals een roofvogel. Een sperwer zoals er hier een in de tuin zat.

Met een arendsoog loerend naar prooi; op het juiste moment vertrekkend met m’n klauwen en vlijmscherpe bek al in aanslag; laag maar pijlsnel zwevend naar het nietsvermoedend vogeltje op de mezenbol; keihard toeslaand en … beng … tegen de ruit vliegend en dan enigszins versuft op een tak nadenkend over wat er zonet gebeurd is. Ja, een roofvogel ga ik zijn. Een schele.

Sperwer


Jun 11 2010

Na regen …

Na regen … komt zonneschijn. Ja, natuurlijk. Maar ook: het moment om foto’s te maken van druppels. Op de bladeren van een gele lis, bijvoorbeeld, ik zeg maar wat.

Waterdruppels op blad gele li

Waterdruppels op blad gele li

Waterdruppels op blad gele lis


May 2 2010

Natuur

De natuur presenteert zich dezer dagen op haar lieflijkst. Bloesems, ontluikende blaadjes, vogelgekwetter, bijtjes, phallus impudicussen, lente …
Maar vergis u niet, vrienden: het is een loeder. De natuur is een wreed serpent met een dubbel gezicht. Janus.

Zo ben je bijvoorbeeld een mereljong. Het ene moment ligt de wereld aan je klauwtjes. Bij de eerste warmte in een mooi nestje gelegd, drie weken geduldig uitgebroed door je ma, een maandje opgevoed en vetgemest door ma en pa. Tot je klaar was om te vliegen. De vrijheid tegemoet. Klaar voor een merelleven.
En dan, op je eerste aarzelende vlucht uit het ouderlijk nest, wordt je opgemerkt door een ekster. Zwartwit tettergat met vraatzucht. Die wellicht ook met jongen zit op haar nest, en die jongen graag groot wil krijgen, om ze uit te laten vliegen. Klaar voor een eksterleven.

En dan zit je in plaats van de wereld te ontdekken plots middenin de struggle for life. Een experiment van Darwin, over wie er het best is aangepast aan het leven: merels met gefluit en voorliefde voor wormen, of eksters met zin in alles en een scherpe bek.

Je ouders die er rond fladderden niet in staat de ekster af te leiden. Machteloos. Op paar seconden van de dood, nu al. En toen kwam ik buiten. En ging de ekster op de loop. Net als je merelouders.

Mereljong - aangevallen door eksters

Daar zit je dan. Je prille hersens kunnen er niet bij, ingeslagen als ze zijn. Het bloed voor je ogen. Daar gaat je geloof in de natuur, of toch in de lieflijke kant ervan.

Arm ding. Of ze het gehaald heeft, weet ik niet. Ik heb het mereljong niet te ver van de plaats van het voorval onder een struik gezet, in de hoop dat ma en pa merel er terug om zouden komen. Een half uurtje later was het weg. Op weg naar een merelleven?


Dit was pagina 1 van 51235