Posts in de categorie « tuin»:

apr 14 2010

Bosanemoon

Mijn hart bloedt. Als ik dit lees:

De tuin waar we nu nog twee weken in wonen is in het bezit van een tuinman, of liever een tuin-onderhoud-man. Ik kan het niet aanzien wat die man allemaal aanricht. Het is er één van de oude stempel die vindt dat een tuin “proper” moet zijn. Hij harkt en veegt dan ook alles bij elkaar wat op de grond valt met alle gevolgen van dien. … Nu gisteren zag ik de prachtige tere bosanemonen onder de oude bomen en op dit eigen moment is de sukkelaar alles weer bij elkaar aan het vegen inclusief de bosanemonen. 

Aargh. Ik ken het type. Ordnung must sein, in bed en perk. Tuinieren is de natuur naar je hand zetten, maar waarom gaat men daarbij zo driest tekeer? Wieden in bosanemonen, da’s toch onvergeeflijk. Zo’n mooi plantje. Kan zelfs ik mooie foto’s van maken:

Bosanemonen

Bosanemoon

Uiterst kieskeurig waar het wil groeien: enkel en alleen in oud bos. Waar jaar na jaar na jaar een dik bladerdek op de grond heeft gerot. Maar eenmaal in gang, vormt het al snel hele tapijten. Dat het hier in ons stukje bos zo mooi bloeit omstreeks deze tijd van het jaar, is elk jaar weer een prachtig geschenk.

En dan komt er zo’n mislukte politieagent met groen uniform dat weghalen. Repeat after me: de enige plaats waar het zin heeft bladeren te verwijderen is op een gazon en een tuinpad. Overal elders: laat toch liggen. Rot op met uw bladblazers.


jan 25 2010

Diepvriesvis

Te koop: Partij diepvriesvis
Plaats: Te Balegem, in het vijverke van Dirk Houbrechts
Soort: karper
Houdbaarheidsdatum: ’t Was verse marchandise toen het ingevroren werd.
Hoeveelheid: Enkele kanjers, en wat kleiner grut
Af te halen: Met een net, een ijspik en een stel lieslaarzen.

Foto’s?
Diepvriesvis (by houbi)

Diepvriesvis (by houbi) Diepvriesvis (by houbi)

Diepvriesvis (by houbi) Diepvriesvis (by houbi)

Vermoedelijke oorzaak van deze vissterfte: vergiftiging. Omdat de bodem van een vijver als de onze (+- 250m2, 1 meter diep, omringd door bomen en met een dikke sliblaag op de bodem) blijft gisten, maar de gassen door een dikke ijslaag niet kunnen ontsnappen. Als er dan nog sneeuw valt op het ijs, valt het licht onder water helemaal weg en wordt er ook geen onderwaterzuurstof gemaakt door algen of andere waterplanten. Houdt die toestand een tijdje aan, raakt de zuurstof van de vissen (die in de winter in een soort lage activiteitsmodus doorbrengen) op. Ze moeten dus op den duur naar boven om lucht, en vriezen dan vast.

We hebben anders plichtsgetrouw enkele wakken open gehouden tijdens de strenge vorst van de voorbije weken. Elke dag in de bittere kou ijs gaan hakken. Maar niet genoeg dus.

Of net teveel, want er zijn er ook die zeggen dat hakken slecht zou zijn voor de vissen: de schokgolven van kloppen op het ijs zou vissen naar boven jagen. Het blijkt trouwens geen exacte wetenschap te zijn, die visverzorging in de winter. De één zegt: laat een waterval stromen, dat houdt een wak open en zorgt voor de vermenging van zuurstof met het water. De ander zegt: niet doen, want daardoor verstoor je de waterlaag waarin vissen rustig de winter proberen door te komen.

Nu ja, er zit wellicht nog wel levende vis genoeg in. En de doden zijn geen dure khoi’s of dergelijke. Niet zelf uitgezet overigens, die zat er al. En te zien aan de reigers, aalscholvers en het ijsvogeltje die elke dag op bezoek komen, ook heel wat.


nov 4 2009

Libellullen

Altijd gedacht dat een libel een libelle was. Gebrainwashed door een jeugd vol rondslingerende damesbladen, wellicht. Maar dat in het Frans een libel een libelulle is, dat staat wel vast. Toch zeker als ge ze op deze manier in de tuin aantreft, op knuffeldag:

Paringswiel Bruinrode Heidelibel (Foto op Flickr van houbi)

Wie van de twee hier de lul is, weet ik nog niet. Het mannetje, on top, of het vrouwtje, dat hier zo liefdevol wordt vastgehouden.

Bruinrode heidelibel (Sympetrum striolatum) (Foto op Flickr van houbi)

De theorie:

De paring verloopt bij libellen niet zachtzinnig. Vrouwtjes die zich in de buurt van het water wagen, worden direct door een mannetje gegrepen voor de paring. Dit doet hij door met zijn achterlijfsaanhangselen het vrouwtje beet te pakken bij het halsschild (juffers) of achter de kop (libellen). Vaak gaat dit gepaard met een worsteling in de lucht. Als het mannetje hierin slaagt ontstaat de zogenaamde tandempositie, waarbij het vrouwtje dus achter het mannetje aanbungelt. Samen vliegen ze verder, om de paring in bomen of in de oevervegetatie te voltooien. Bij sommige soorten wordt de paring in de lucht voltooid.
Vrouwtjes lijken weerloos tegen het paringsgeweld van het mannetje, maar schijn bedriegt. Vrouwtjes die niet tot paring bereid zijn, slagen er meestal wel in om de tandempositie of copula te verbreken.

Het standje dat daarna volgt en waarin ik deze twee doing the dirty aantrof is wel bekend, dat heet het paringsrad.

De theorie:

Vóór de paring brengt het mannetje zijn sperma over naar zijn secundaire geslachtsorgaan. Hij doet dit omdat het primaire orgaan aan het uiteinde van het achterlijf op een onbereikbare plaats voor het vrouwtje gesitueerd is. Dit gedeelte wordt namelijk bij het begin van de paring gebruikt om het vrouwtje met de achterlijfaanhangsels vast te pakken bij het halsschild (juffers/gelijkvleugeligen) of achter de kop (ongelijkvleugeligen), waardoor ze in tandem gaan vliegen. Vervolgens wordt het paringswiel gevormd doordat de onderlijven bijeen gebracht worden. Het vrouwtje neemt dan het sperma over van het mannetje; bevruchting vindt pas plaats bij de eiafzet. Deze paringsmanier is uniek voor libellen. Copulatie kan plaatsvinden in de vlucht of in rust. De duur van de paring is zeer verschillend, van enkele seconden tot meerdere uren.

Paringswiel Bruinrode Heidelibel (Foto op Flickr van houbi)

De soort libel is na enig zoekwerk volgens mij de Bruinrode Heidelibel (Sympetrum striolatum). Een veel voorkomende soort. Een échte libel, geen waterjufferke. Meer info hier of hier.

Dat ze in deze tijd van het jaar – voor de meeste insecten toch al een periode waarin ze op de terugweg zijn – nog druk bezig zijn aan nageslacht, blijkt ook normaal. Als ze in de herfst eitjes leggen overwinteren die in het water of de modder. Op naar een nieuwe generatie libellekens voor volgend jaar dus.

Zo, genoeg ge-libel-luld.


aug 10 2009

Een mening over Starbucks

Careful (by el patojo)

Hoera! Starbucks komt naar België 🙂
Of nee: Oh jee, Starbucks komt naar België 🙁

Hoe zegt u? Er was al een Starbucks? Op de luchthaven van Zaventem?

Hoera dus, Starbucks komt nu ook al naar Antwerpen 🙂
Of nee: Oh jee, Starbucks kom nu ook al naar Antwerpen 🙁

Om maar te zeggen dat ik dringend een mening nodig heb, over de komst van deze Amerikaanse koffieketen.

Zeg het me. Wat is de consensus van de goegemeente?
Want ik weet het dus niet, wat ik moet vinden.
Is het de amerikanisering van onze (Weense) koffiecultuur? Een nieuwe stap in de McDonaldisering van ons landje? Zoals Subway momenteel de broodjeszaken stormenderhand overneemt, en de martino vervangt door de chicken teryaki?
Ik wil het wel willen vinden.
Maar, beken ik terzelfdertijd: ik hou wel van McDonalds. En Subway. Omdat het zo overdreven is. En zo standaard. Je weet blindelings wat je eraan hebt: junkfood dus, maar wel lekker en veel.
Ga ik dan ook niet van Starbucks houden?

Wat ik wel peins, is dat Starbucks wreed zijn best gaat moeten doen om lekkerder te ruiken dan mijn favoriete koffiehuis, de Mokabon in Gent. Of om lekkerder koffie te verkopen dan de Mokabon. Of een gezelliger plaats te zijn om een uurtje te zitten dan de Mokabon. Of interessanter volk te lokken dan de Mokabon. Of lekkerder wafels te serveren dan de Mokabon. Of fijner rumoer te ontlokken dan het volk in de Mokabon.

Als Starbucks naar Gent besluit te komen, kunnen ze dan ook beter de Mokabon kopen.
Een beetje als Facebook naar het realtime web wil komen door Friendfeed te kopen.
Of wacht, daar is mijn mening al: niet dus.
Blijf toch weg, Starbucks!

– – – – – – – –

Spotify Playlist:
– Starfish & Coffee – Prince
– No Milk Today – Herman’s Hermits
– Sugar Hiccup – Cocteau Twins
– Take a Sip – Luciano
– Coffee and TV – Blur
-Koffie en Brood – Raymond van het Groenewoud


aug 9 2009

Kiekens

Er lopen hier een paar kiekens rond. En dan heb ik het eigenlijk niet zozeer over de kippen in de tuin.

’t Zit zo: al een hele tijd hielden wij hier tot algehele tevredenheid van eigenaars en kippen drie leghennen. Eentje kwam er echter jammerlijk aan zijn eind, daarover vertelde ik u reeds.
Een maand of twee geleden legde ook een tweede kip het loodje. Niet door een of andere mysterieuze aanvaller, wel door een al even mysterieuze ziekte.
Kip drie, de overblijfster, geraakte ook nog eens van de leg, zodat de plaatselijke productie van scharreleieren met vrije uitloop tot nihil terugviel. Crisis in het kippenhok!

Niet getreurd. Bijkopen, dan maar.
Het plan: twee bruine leghennen erbij, en omdat de kippen nu toch in de schapenwei resideren en drie kippen daarin nauwelijks opvallen, mocht er ook wel een iets decoratiever hoentje in.
Op dus naar de dierenwinkel (kieken dat ik ben), in plaats van naar de kweker.

Teruggekomen met 2 legkippen, 2 krieltjes met een grappige kuif, en twee mooi zwart-witte krielkippen:

Krieltjes (Foto op Flickr van houbi)

Cochin kriel (Foto op Flickr van houbi)

Bemerk de benaming “krieltjes”. Een weinig wetenschappelijke naam. Want – kieken dat ik ben – kwam ik dus thuis zonder eigenlijk te weten welke soort kipjes ik gekocht had. Waarna natuurlijk bleek dat deze vier krieltjes bijzonder goeie vliegers zijn, en ’s avonds in een hoge boom vliegen om te slapen in plaats van in het daartoe voorziene kippenhok. Daar gaan wij, en de buren, nog plezier van hebben.

Er vormden zich in de wei dadelijk twee kampen. De oude legkip met de vier krieltjes in het ene, en de twee nieuwe legkippen in het andere. Wilden niet samen gezien worden. Een paar dagen later werd duidelijk waarom: een van de nieuwe legkippen blies na een paar plotse hevige stuipen haar laatste adem uit. En ook nieuwe legkip 2 bleek niet zo trotse eigenaar van een vreemde ziekte: wilde niet meer uit het hok komen, of viel op haar zij als ze er dan manu militari eens werd uitgehaald. At niet, opende nog nauwelijks haar ogen. Advies van de dierenarts: help haar maar uit haar lijden. Wat ik dan maar deed.

En nog is de lijdensweg niet te einde. Een van de kuifjeskippen is nu ook aangestoken met de ziekte van de laatste kip. Slaapt de hele dag. Eet nauwelijks. We – kiekens dat we zijn – hadden die natuurlijk in quarantaine moeten zetten. Want ’t is dus wellicht iets viraals.

En dus nu zit het verzamelde gevogelte hier aan de breedsprectrum-antibiotica. En gooien we nu de antibiotica-scharreleieren met vrije uitloop weg. En kruisen we onze vingers.

Kiekens, ik zeg het u.

– – – – – – – – –

Spotify playlist:
Ain’t nobody Here But us Chickens – Louis Jordan
Tok Tok – Christina Rosenvinga
Oh No – Andrew Bird
Little Red Rooster – The Rolling Stones
In a tree – Priscilla Ahn
Wings of a dove – Madness
Cut My wings – Seasick Steve
Egg man – Beastie Boys


mei 24 2009

Akelei

’t Is druk dezer dagen in de tuin. Qua understatement kan dat tellen.
Netels. Netels. Netels. Nog altijd. Al drie jaar vecht ik met brandnetels. En win ik terrein in de maanden dat ik erin vlieg en hak, maar verlies ik er tijdens de andere maanden of plaatsen waar ik niet passeer ook weer net zoveel.
En de groentetuin die in mei het meest arbeidsintensief is.
En het onkruid dat in de borders probeert even welig te tieren als de daar wel bedoelde planten.
En het gras dat wekelijks een beurt wil. Don’t we all.

Maar gelukkig kan er tussen al dat gezweet – ons lapke grond is 6000 m2 groot, weet u – nu ook volop genoten worden van wat er wel goed gaat. Van de bloemenwei die weer in een bloemenzee is omgetoverd. Van de moestuin, waar we de eerste vruchten al van kunnen plukken (sla, radijzen, aardbeien). Van de vijver, waar de jonge meerkoetjes hun eerste zwemlessen krijgen. Van de nieuwe plantjes, van Ecoflora, of de plantenbeurs in Beervelde of van meebrengen tijdens wandelingen met de hond, die aan lijken te slaan. Van de bloemenborders die we vorige jaren volstaken, en die er nu erg knap bij liggen.

En van mijn lievelingsplantje, dat op dit ogenblik volop bloeit. De akelei.

Voor wie deze akela der bloemen, met akelige naam niet kent, zo ziet dat uit:

Akelei (Aquilega) (by houbi)

Dodoens, de middeleeuwse kruidenbijbel introduceert dit bloemetje zo:

Akeleyen hebben groote breede bladeren met twee oft drije diepe sneden/ den bladeren van Gouwe gelijck/ maer witter ende niet sterck van ruecke/ noch oock gheen sap uutghevende als zy ghequetst worden.
Die stelen sijn ront ende effen ontrent twee voeten hooch/ daer op wassen bloemen van tweederhande bladerkens vergaert/ waer af die eene/ cleyn ende smal sijn/ ende dandere tusschen den voorghescreven wassende hol met een lanck omghecromt steertken gelijck aen die Riddersporen.
Ende dese bloemen sijn som enkel/ som dobbel/ van coluere som blauw/ som wit/ som peersch/ som root/ som ghespickelt ende ghescakiert blauw ende wit. Ende als dese bloemen vergaen zijn zoo comen daer vier oft vijf scerpe hauwkens voort aen malcanderen wassende/ daer in dat saet leyt dat swert es.
Dese bloemen worden hier te lande in die hoven ghesayet ende gheplant/ zy wassen oock in sommighe hooghe bosschen/ ende aen steenrootsen maer niet hier te lande.
Dese bloemen bloeyen meest in Meye ende in Braeckmaent.
Dese bloem wordt nu ter tijt in Latijn Aquilegia oft Aquileia gheheeten/ den ouders es zy onbekent gheweest. In Hoochduytsch Agley en Ageley. Hier te lande Akeleye. In Franchois Ancolye.

We hebben ondertussen akeleien staan in vijf kleuren, sommige een beetje trutterig, andere wilder en uitgelatener. De paarse vind ik de mooiste.

Dit jaar gaan we voor het eerst eens proberen om er wat bij te kweken uit zaad. In theorie makkelijk (opvangen, onmiddellijk zaaien in teelaarde met laagje zand er bovenop, plantjes kunnen na zes weken uitkomen en mogen in de herfst dan op hun eindbestemming gezet worden). De kleur en vorm van het resultaat is naar verluidt wel steeds een verrassing, want ze doen erg makkelijk aan kruisbestuiving.


apr 27 2009

RIP Kip

Terwijl wij gisteren nota bene in De Haan waren, is er iets of iemand met een kip gaan lopen. Heb haar vanmorgen gevonden in de wei. Geen schoon zicht. Half opgegeten. Darmen en andere ingewanden hingen eruit. Daarom maar een foto van de pluimen die ze gelaten had. Pluimen hingen er niet veel meer aan.

RIP Kip (by houbi)

En dat net nu we die kippen eens wat extra “lebensraum” gegeven hadden. Na de winter hebben we ze eerst twee maanden in het stukje tuin gereserveerd voor groententeelt gezet. Als onkruidwieders. En dat hebben ze prima gedaan. Er stond geen spiertje onkruid meer in.
Een een maandje geleden verhuisden ze dan naar de wei van het schaap (voorheen schapen, maar aandachtige lezers weten dat we daar deze winter ook een sterfgeval hadden). Scharrelruimte in overvloed. Naar ’t schijnt de beste methode om geen dioxine in je scharreleieren te hebben.

Kippen (by houbi)

Wie het gedaan heeft, weet ik niet. Een vos? Zou kunnen, maar neemt die rover niet zijn prooi mee? Ik dacht ook dat een vos niet tevreden is met één kip maar in een vlaag van razernij de hele stal de strot over bijt?

Onze hond? Zou kunnen. Hij heeft er inmiddels de tanden voor. Senne is bijna een jaar, en ondertussen volwassen. Maar hij zou dan door twee afsluitingen moeten gekomen zijn om de kip te pakken, en er daarna ook nog terug uitgeraakt zijn. En zonder de dode kip mee te nemen.

Golden retriever (by houbi)

Andere verdachten heb ik eigenlijk niet. Het schaap is tot nu toe altijd vredelievend gebleken. En ook de gigantische ganzen die tegenwoordig in de kippen/schapenwei op bezoek komen, zijn niet echte verdacht. Die zien er te dom uit, en zijn toch te druk bezig met bovenop elkaar te kruipen om een volgende generatie ganzen te maken.

Maar zo dunt het dierenbestand hier ten huize H. toch wat uit. Tijd om eens een paar extra kippen te kopen, misschien wat sierlijker exemplaren dan deze gewone bruine legkippen. En eens rond te kijken naar gezelschap voor het schaap. Iemand een koppel dwerggeitjes te veel?


apr 1 2009

Ik ging naar Ecoflora…

… en ik kwam daar niemand tegen. Het was nochtans verzameling van tuinbloggers geblazen in die kwekerij van wilde planten en kruiden in Halle.
Weliswaar op een andere dag dan ik er was, dus dat kan wel iets verklaren.
Babybezoek op zondag besliste er zo over. Geen Duizendblad ontmoet dus, Geen Anne-Tanne, geen Chelone, geen eigenwijze tuinier Bart, geen onderdenappelboom, geen Madame Zsa Zsa. Jammer, misschien bij een volgende keer…

Maar daardoor had ik dus wel zin gekregen nog eens naar Ecoflora te gaan, en zagen we gisteren onze kans schoon.

Ik ging dus naar Ecoflora… en ik bracht plantjes mee. 53 stuks, meer bepaald. En nog meer bepaald deze soorten (al deze foto’s zijn van Flickr-enthousiastelingen, ik hoop er volgend jaar mijn eigen foto’s van getrokken te kunnen hebben…):

Blauwe monnikskap (aconitum napellus)

monk's hood / monnikskap (Foto op Flickr van friedkampes)

Zonnehoed (echinacea purpurea)

Flower in Fremont (Foto op Flickr van hopeisalot)

Wede (isatis tinctoria)

Isatis tinctoria Blüte (Foto op Flickr van naturgucker.de)

Vlasbekje (Linaria vulgaris)

Butter-and-Eggs and bokeh (Foto op Flickr van CRimages)

Overblijvend vlas (Linum Perenne)

Blue Flax (Foto op Flickr van GemFireAir)

Wilde judaspenning (lunaria rediviva)

Lunaria rediviva Perennial Honesty Brassicaceae (Foto op Flickr van TokyoTImeFlickr)

Grote veldbies (luzula sylvatica)

Luzula sylvatica (Juncaceae) (Foto op Flickr van stephenbuchan)

Grote wederik (lysimachia vulgaris)

Lysimachia vulgaris_750-500_4 (Foto op Flickr van amadej2008)

Muskuskaasjeskruid (malva moschata)

MuskusKaasjeskruid - Malva moschata - Musk Mallow (Foto op Flickr van Wontolla65)

Brunel (Prunella vulgaris)

Tiny wildflowers (Foto op Flickr van Linda6769)

Wouw (Reseda lutea)

Wouw - Wild Mignonette (Foto op Flickr van Wontolla65)

Dagkoekoeksbloem (Silene dioica)

Red Campion - Silene dioica (Foto op Flickr van Jooliree)

Guldenroede (Solidago virgaurea)

Solidago/ Guldenroede (Foto op Flickr van annemiel)

Klein hoefblad (Tussilago farfara)

Tussilago farfara (Foto op Flickr van gripspix)

Mottenkruid (Verbascum blattaria)

Verbascum blattaria L. (Moth Mullein) (Foto op Flickr van Arthur Chapman)

Melige toorts (Verbascum lychnitis)

2005-07-02 Divizna knotovitá -Rač  (Foto op Flickr van beranekp02)

Keizerskaars (Verbascum phlomoides)

Pride (Foto op Flickr van Britta's world of
photos)

Veel kaarsen en toortsen en hoog oprijzend spul. Veel geel ook. Ze mogen dan ook groeien op een zonnig plaatsje, tegen een kastanjeafsluiting waar ze misschien wat steun aan kunnen hebben. Ertussen nog wat papavers en stokrozen zaaien, en dan zou dit stel in theorie een kleurrijk en fris decor moeten vormen langs het pad richting het bos achteraan onze tuin, tegenover de bloemenwei


dec 22 2008

Zoekertje

Af te halen, in Balegem: 1 schaap.
Naam: Trui.
Prijs: gratis.
Plaats: op de oprit van mijn huis
Staat: dood.
Oorzaak van overlijden: onbekend (We waren wel op haar gedrag aan het letten, omdat ze precies geen honger meer had de laatste dagen. Maar zaterdag lag ze dus opeens dood in haar stalletje).
Gewicht: wreed zwaar. Als in zo wreed zwaar dat 2 volwassen mensen het schaap ternauwernood op een kruiwagen gehesen kregen. Kanttekening: de 2 volwassen mensen in kwestie zijn weliswaar een erwtenmannetje en een zwangere vrouw.
Bijzonderheden:
We hebben al geprobeerd het schaap aan de wetenschap te schenken – een vriendin van ons geeft les in anatomie aan veeartsen aan de universiteit Gent – maar de wetenschap had momenteel geen behoefte aan een dood schaap. Ook qua samenvallen met het islamitische offerfeest is de timing van ons dood schaap enigzins ongelukkig te noemen. Vandaar deze unieke kans!
Vilbeluik Rendac (telefoonnummer voor al uw schapen en ander dood vee: 053 640 211, ze komen dat gratis ophalen de dag na melding) werd gebeld vanmorgen, dus straks is deze buitenkans op dood schapengebied alweer verkeken, en zit Denderleeuw weer met de stank.
Let wel: het af te halen schaap is het dode exemplaar op de oprit. Niet het treurende, ongedurige, jammerende, blètende schaap in de wei. Dat is haar zus, Trees.

Trui

Cynisme opzij. Snif. Dag Trui. Ik hoop dat je jouw te korte schapenleven bij ons, in je wei, leuk gevonden hebt.


jun 2 2008

De weelde van een bloemenwei

Tuinieren. Soms is het stress (gras moet gemaaid, heggen geschoren, moestuinen bewerkt, borders gewied, klimplanten getemd …). En soms is het gelukkig makkelijk.
Hoe meer je probeert de natuur in jouw idee van een propere tuin te dwingen, hoe meer werk je er zal moeten insteken. En hoe meer je de natuur “zijn ding” laat doen, hoe makkelijker. En de resultaten zijn er daarom niet minder om.

Vooraleer ik het bordje “zonder is gezonder”-tuin laat aanrukken, wil ik deze stelling aantonen met onze bloemenwei.
Een stuk grond tussen de schapenwei en het pad naar ons bos. 3 jaar geleden omgeploegd en platgelegd bij de (her)aanleg van het gazon, maar daarna niet ingezaaid met gras. Wel met papavers om het eerste jaar wat kleur te krijgen, en daarna aan de natuur gelaten (met 1 zeisbeurt in het najaar).

Van ver ziet dat er zo uit. Een beetje wild gras met margrieten in, zou je denken. Mwah.

De bloemenwei

Tot je er langs loopt, en eens goed in kijkt. Een weelde aan bloemen. Soorten in overvloed, “onkruid” dat bewijst dat onkruid niet bestaat. Zoemend van het leven.
Ik vind het prachtig. En ik ken de helft van de namen niet, van die dingen. En u?

20080531-_DSC1898
Iets wit en elegants
20080531-_DSC1889
En gele paraplu’s
Duizendblad / Achillea millefolium
Duizendblad
Witte en rode klaver (Trifolium pratense)
En witte en rode klaver
wikke - Vicia sativa
Wikke
Ringelwikke - Vicia hirsuta - Fabaceae
En ringelwikke
Boterbloem - ranunculus
En boterbloemen
Akkervergeet-me-nietje -Myosotis arvensis
En iets dat lijkt op vergeet-me-nietjes
20080530-_DSC1833
En nog iets geels
20080530-_DSC1868
En iets minuscuuls, paars. Lijkt op geraniums.
20080530-_DSC1864
En veldzuring
Echte Koekoeksbloem / Silene flos-cuculi
En de “echte koekoeksbloem”
Bosandoorn / Stachys sylvatica
En bosandoorn
20080530-_DSC1869
en nog iets hoog opgeschoten
Gras
En inderdaad, ook gras…
Margrieten - Leucanthemum vulgare - Asteraceae
…en margrieten

En als ik er volgende maand doorwandel, dan is die bloemenprairie weer helemaal anders. Dan hebben er zich weer andere dingen naar boven gewerkt.

Je kan uitgekiende zadenmengsels kopen voor het aanleggen van zo’n bloemenweide (zeker aan te raden zijn die van ecologische plantenwinkel EcoFlora uit Halle), maar uiteindelijk kost dat veel geld voor iets dat er ook zonder dat inzaaien spontaan komt.
En dat is dan tenminste één stukje van de tuin dat niet te veel werk vergt. Eenmaal per jaar maaien (zie bij eigenwijze tuinier Bart voor de theorie, bij AnneTanne voor de techniek met de zeis), sporadische eens de ongewenste bewoners (netels, distels, jonge boompjes) uittrekken of vermijden dat ze in zaad komen te staan.
En voor de rest genieten van de spontane kracht van de natuur, elke keer als je er langs loopt. Genieten van de weelde van een bloemenwei…


Dit was pagina 2 van 51235