Posts in de categorie « music»:

dec 28 2007

The Timeless 100 on YouTube (100-91)

Today is YouthSentiment Day on Studio Brussel: De Tijdloze 100 is back again.
Kick-off at 11 o’clock.

A number of surprises right at the start: no longer in the list this year:
K’s Choice – Not an Addict
Bob Marley – No Woman No Cry
Pixies – Monkey gone to heaven
U2 – New Year’s Day
The Doors – Light My Fire
Song 2 – Blur
Go Figure! Let’s hear if these new entries can even lick the heels of these songs.

100: AC/DC – Highway To Hell
For the first time in the Timeless 100 list. Deservedly So!

Lees het vervolg van The Timeless 100 on YouTube (100-91)…


nov 29 2007

Ciao Fred Chichin, les Rita Mitsouko

Gisteren is Frédéric Chichin overleden. De man was de ene helft van het duo, Les Rita Mitsouko, dat hij samen vormde met de flamboyante ex-pornoster Cathérine Ringer.

Les Rita Mitsouko - Fred Chichin
Les Rita Mitsouko – Fred Chichin. Picture by hi-tekznologik on Flickr.

Andy, Marcia Baila, Singing in the Shower, allemaal nummers uit 1985, van hun – wat mij betreft – legendarische CD “Les Rita Mitsouko”. Later ook nog één keer fantastisch op “The no comprendo” album “Les histoires d’A” en met C’est comme ça. Nadien vooral visueel nog sterk, maar muzikaal wat meliger. In Frankrijk bleven ze aan de top.

Een groep die heengaat, een muzikant die sterft. Op zo’n moment past het niet te zeggen: ze waren fantastisch. Op zo’n moment past het te vertellen wat zij voor jou betekend hebben.

Voor mij vallen ze samen met Sylvie.

Ik schrijf 1986. Met Erasmus in Bologna, Italië. Internationaal gezelschap van studenten. Veel gezelligheid ver van huis. Lieve Portugezen, stugge Italianen, sensuele Spanjaarden, knappe Françaises. Eentje waarvan ik zot liep: Florence. Eentje die bij haar op de kamer sliep. Sylvie. Allebei goeie vriendinnen geworden, alleen jammer genoeg nèt niet goed genoeg naar m’n zin met die Florence. Maar Sylvie, dat was het omgekeerde. Die liep een beetje zot van mij. Kunststudente, specialiteit fresco’s. Best wel knap, maar met een iets te grote kin en een schilferende huid. Erg onzeker, zenuwachtig.

In totaal had ik op mijn Italiaanse avontuur 10 cassetjes meegenomen, en één walkman. En die 10 zijn stuk voor stuk erg bepalende lappen muziek geworden in mijn persoonlijk muziekgeschiedenis. Misschien omdat de wanhoop van ver van huis te zijn, de euforie van dat het er ongelooflijk goed meeviel, het dansen op het ritme van de zonovergoten dagen in Bologna en de steden in de buurt, kortom Italië, de impact van dingen groter maakte. De liefde wanhopiger. De dagen zoeter.

Les Rita Mitsouko zat erbij. David Bowie’s Best Of. David Byrne’s verzamelaar Beleza Tropical vol 1. Iets van The Smiths. The Replacements. Nick Cave’s “From her to Eternity”. Paolo Conte.

Maar dat die Rita Mitsouko daar bij zaten, daar kon ze niet aan uit. Les Ritas goed vinden, dat was in Frankrijk het ultieme bewijs van cool zijn. Only the incrowd, de illuminati, the intheknow vonden dat goed. De rest zat aan de Patrick Bruel. Dat zoiets cools tot in la Belgique was doorgedrongen. Daar kon ze niet bij. En van weeromslag was ik – petit Belge – dus cool. En werden we buddies. En werd ik – nadat de Erasmus al was gedaan en ons vrolijke gezelschap zich alweer in Europa had verspreid, op weg naar diploma’s, werk, levens en liefdes – uitgenodigd naar haar kunstenaarsloft in Orléans. Paar wilde feestjes. Zot als de muziek van Les Rita Mitsouko. Loirekastelen. En naar haar miniflat in Parijs. Mooie dagen. En ze zichzelf een paar keer naar België uitnodigde, en we naar Leuven gingen, Brussel, Antwerpen, Maastricht (Màstrisjtttt, beter dan dat kreeg ze het niet gezegd). Kunst kijken.

Later – zo gaat dat vanop afstand – elkaar weer uit het oog verloren. Alles gaat voorbij, c’est comme ça. Maar als ik Les Ritas Mitsouko hoor, dan denk ik dus nog eens terug aan Sylvie.

Adieu dus Fred. En met hun zowat laatste hit “Même si”

Si quelque vent lunaire m’emportait
Mouiller sur une étoile, je reviendrais
Même si, même si tout s’effondrait
Je serais près de toi
Même si, même si…
Même si, même si tout disparaissait
Je serais près de toi


nov 22 2007

Zamu Awards worden MIA’s

Persmededeling van Eén & Vlaams Muziekcentrum vandaag: de Zamu Awards veranderen niet alleen van formule (dat was eerder al in de pers verschenen), ze gaan ook van naam veranderen. “De naam MIA staat voor ‘Music Industry Award’ en is een knipoog naar het gelijknamige nummer van Gorki, dé Vlaamse song die zowel door luisteraars van Radio 1, Radio 2, Donna als Studio Brussel gekoesterd wordt.

Daar gaat mijn kans om aan mijn kleinkinderen ooit nog te vertellen: “Opa, jongen, die heeft nog ooit zo’n Zamu Award gewonnen. Echt waar. En hij kon geen noot muziek spelen!”

Flashback naar maart 2000

Ik was toen ongeveer 2 à 3 jaar bezig met The Belgian Pop & Rock Archives, een site die het verleden van de Belgische coole muziek in kaart probeerde te brengen. Mailtje gekregen dat mijn site genomineerd was in de categorie “media” van de ZAMU’s. In schoon gezelschap van bijvoorbeeld Zita Swoon, Ozark Henry, Laïs, Raymond van het Groenewoud, dEUS … Yihaa! En een telefoontje drie dagen voor de uitreiking, of ik toch wel zéker naar de Ancienne Belgique kon komen. Zeer zenuwachtige Dirk dus, op z’n eentje van Genk naar Brussel. Zaal vol met platenbonzen, managers, en andere genomineerden. Optredens van Daan en Soulsucker. Uitreiking “media” komt dichterbij. Zweet. Tong plakt aan verhemelte. En de winnaar is … The Belgian Pop & Rock Archives.

Presentator van de avond Jan Leyers roept me het podium op. ‘k Krijg een schoon beeldje in de pollen geduwd. Kussen van Gella Vandecaveye en Jan van Rompaey. Jan Leyers duwt me een microfoon onder de neus en vraagt “En zeg nu eens Dirk, waar kunnen de mensen jouw waarlijk fantastische website terugvinden?“. Ik stamel iets als “Euhm, ja, euhm, dat is wee wee wee punt houbi punt com, maar misschien kunnen de mensen beter op het programmaboekje kijken, daar staat het adres geloof ik wel op. En ik wil iedereen hier heel erg bedanken om voor mij te stemmen. Als je bedenkt dat ik dat in mijn eentje vanop een eenzaam zolderkamertje doe en hier win van professionele radioprogramma’s en magazines en zo. Heel erg bedankt!“.

Tot zover mijn kans om iets zinnigs te zeggen tegen de verzamelde muziekindustrie. Iets à la: “Is dat hier niet erg incestueus een prijs toe te kennen in de categorie “media” aan een website die jullie op zijn beurt in het zonnetje zet? De pers die exclusief en positief over jullie schrijft, da’s goeie pers? Aaitje over de bol, zodat deze gek nog wat verder gaat met jullie promo op internet te doen. In plaats van eens zelf een goeie site in elkaar te boksen voor jullie artiesten. Zet bijvoorbeeld eens zelf muziekfragmenten op het internet , in plaats van deze neut SABAM te laten betalen om met miezerige real-audio stukjes te illustreren waar jullie mee bezig zijn.“.
Of iets à la “Over 5 jaar zitten jullie hier niet meer, bende platenbobo’s. Dan zijn dingen als mijn amateursite klein bier in vergelijking met de schokken die online voor jullie inhoudt. Dan zijn the middlemen uitgeschakeld en zitten hier alleen nog de mensen die er echt toe doen: artiesten en songschrijvers. Dan koopt niemand nog een cd, maar haalt iedereen alles van Napster.“…

Niet dus, ik was verguld (net als dat beeldje trouwens, dat van zweethandjes vreselijk afging).
Tot zover mijn 15 minutes of fame.

Eind 2001 stopte ik met de site, om terug een leven buiten het onderhouden van die verdomde website te krijgen (dat leven moet vanavond laat werken, en slaapt nu boven in hun bedjes, en luistert naar de namen Annemie, Daan en Maud btw).
Muziekcentrum Vlaanderen nam de site over (na een rondje tegen elkaar opbieden van de Mine‘s, Skynet’s en Humo’s van deze wereld). En deden er spijtig genoeg nadien niet veel meer mee. Te druk met andere monumentale projecten. De site staat er nu wel nog, maar is toch al serieus ontmanteld (wordt niet aangevuld, geen audio meer, forum en search kapot …).
Wel leuk dat ik nog heel regelmatig mensen tegenkom – hier gisteren nog ene ntone in de reacties bijvoorbeeld – voor wie die site iets betekend blijkt te hebben.

Terug naar de toekomst

Nu worden de Zamu-awards dus MIA’s.

De VRT en Muziekcentrum Vlaanderen hebben 12 categorieën voor de MIA’s vastgelegd. Negen prijzen worden uitgereikt door de kijkers en luisteraars van Eén, Canvas, Radio 1, Radio 2, Donna en Studio Brussel. Dat zijn: beste song, beste soloartiest, beste groep, beste pop, beste dance/elektronica, beste rock/alternative, beste videoclip, beste populair (lichtere pop, levenslied,…) en beste wereldmuziek (folk, etnisch, rootsmuziek). De Vlaamse professionele muzieksector zelf heeft het laatste woord bij het toekennen van drie prijzen: beste album, beste nieuwkomer en beste live-act.
Een mediajury – muziekspecialisten van de grote Vlaamse kranten en weekbladen en de VRT – selecteert de komende weken uit het Vlaamse muziekaanbod van 2007 vier genomineerden voor elke categorie. Die worden begin januari bekendgemaakt. Pas daarna kunnen het publiek en de muzieksector zich uitspreken over de uiteindelijke winnaars. De uitreiking van de MIA’s zelf gebeurt op 1 februari tijdens een speciale tv-uitzending op Eén.

Live in prime-time, dus. Misschien een goeie impuls, net nu de belpop in het slop zit


nov 3 2007

Wilco did it again

Still early, but this made my day: Wilco put up a high-quality movie from a live performance of “Impossible Germany” up on Wilcoworld. Holy smoke! That solo Nels Cline wrangles from his guitar is amazing. Goosebumps for me. They are sò good…

Wilco at Austin city Limits, click to see the (quicktime) movie

The movie is a part of their show at “Austin City Limits” and will air full-length on PBS next week.

Wilco will be performing in Belgium again shortly, on November 6th at the Koninklijk Circus/Botanique in Brussels. If you weren’t at the show in Ghent last year: you don’t want to miss this. You really don’t.


mrt 5 2007

Myspace song ripper

Too useful to be ignored: the myspace song ripper.
Easy as pie to get that song you love from myspace onto your computer:

  1. Find the url of the page a song you like is on.
    E.g. “The sun in your eyes” is by Tom Helsen, his page url = www.myspace.com/helsentom
  2. Go to: http://www.myspacesongripper.com/ and past in the url you just found
  3. Watch as to how the service analyses the song material on the page, and offers you a convenient “download as .mp3” for each of the songs (try it, as long as it lasts. Their point of not being sued out of existence is that they are not hosting the audio, myspace is. Good enough for me!).
  4. Download the track you like (in this case, the track you’ll definitely like is “the sun in& her eyes”) with “save link as” (Firefox) or “save target as” (IE), and play away.

If you need more convincing of why downloading Tom Helsen’s “the sun in her eyes” is such an utterly brilliant idea, watch the Youtube-video for it. It made my day. Several times already!


nov 22 2006

Goose – Bring it on

From Kortrijk, the debut album of this foursome is released on a British dance-label. Great: at least one Belgian band that can be found on the .torrent circuitry. Good for them: after trying them out, I purchased 4 tracks of the album.

It’s T-Raumschmiere meets Soulwax, Scritti Politti meets The Chemical Brothers, NiN meets Das Pop. Some keywords: Frantic, synth-powered, pounding, relentless. Weaknesses: the vocals, a few weak songs, “looks”, sometimes it’s all a bit over the top … Stand-out songs: opener “Black Gloves”, current single “British Mode” (that synth!), title-track “Bring it On” and the closing, bonus track “Audience” (the oldest song on the album, but still their most catch, I find).

All in all: If you have the right floor for it, they’ll fill it for ya!

Listen for yourselves at their myspace-page or on the official site. Watch the video’s for “Black Gloves” or “British Mode” at Youtube.

Some blogbuzz about Goose “Bring it on”:

this collective from belgium have a mass of old analogue synths (probably protools soft patches in all honesty) stacked up, they have some cheesy saturday night riffs good to go, see recent single, back gloves, with its sampled shoutouts for evidence. and yes they have some big fucking beats. oh, and alongside all this it rocks.

from: http://ireallylovemusic.co.uk/blog/?p=293

Some people will try telling you that Bring It On by Goose is a Nu-Rave album, but if they do you should happyslap them as fast as you can. Yes, Bring It On by Goose is a dance record by an instrument-playing band, but then again you could say the same about The Rapture, LCD Soundsystems, !!! and all manner of DFA-produced acts, and they’ve all about as Nu-Rave as your granny’s elbow. Good albums should be able to stand up by themselves independently of magazine-invented scenes, and we’re pleased to say that Bring It On by Goose just about manages to do this.

from http://www.hecklerspray.com/cd-review-goose-bring-…

Lairy electro rock precision-tooled to make your local indie dancefloor go into meltdown or Twisting Synths and sine waves to bowel-shaking extremities, this is an immense album. … New rave has some new noise terrorists. … Hold on to your bowels – the Belgians are here.

was said in NME, quoted on
http://www.gilotti.net/newsite/goose-bring-it-on-2…

Al bij al zorgt het debuut van Goose toch voor wat zure oprispingen en hebben we de indruk dat het verschil tussen moordsongs – u las de titels hierboven al – en onderontwikkeld materiaal toch iets té groot is. Hebben we ons laten vangen aan de puike concerten die aan deze release voorafgingen, het fantastische ‘Black Gloves’ of het onmiskenbare talent dat in deze band sluimert? Misschien. Feit is dat we van een volgende plaat niets minder dan vuurwerk verwachten. In de tussentijd wachten we geduldig af welke reacties deze vriendelijke gozers over het Kanaal kunnen losweken.

from http://www.digg.be/articles.php?id=1438

De luisteraar wordt tussen al het elektrogeweld ook enige verademing gegund: ‘Slow Down’ is een rocknummer dat lijzig en loom voorbij kabbelt, net als het dromerige, door zanger Mickael Karkousse zacht geneuriede ‘Modern Times’. Bring It On kan niet van begin tot einde boeien, omdat het naar het eind iets te nadrukkelijk naar herhaling ruikt. Maar hoewel de plaat niet in originaliteit uitblinkt, doet hij onze nekharen wél enthousiast recht veren. Daarom: debuut van het jaar. En dat van een bende Kortrijks bourgeoisgebroed. Faut le faire!

http://www.kindamuzik.net/recensie/goose/bring-it-…


nov 3 2006

Joanna Newsom – Ys

cover of

They don’t come stranger than this, folks. If you want to give the truly bizarre a spin, look no further this year than harpist Joanna Newsom’s second album “Ys”. I saw her for the first time a few years ago on the ever-impressive “Late Night With Jools Holland” show. (Youtube to the rescue: here’s her performance that night of the song “the book of right-on” from her debut album “The Milk-Eyed Mender”). Hearing that this little elve was about to release an album with production and arrangements-assistance of people like Van Dyke Parks, Jim O’Rourke and Steve Albini, my musical curiosity was of course aroused. Ys is an album that is both very simple and incredibly complex. 15-minute song structures are of course complicated. Yet they’re at the same time quite repetitive, thus simple. Her voice at first sounds like a manierism, with the girl-ish tweak of Björk combining the intonation of Kate Bush, but it strangely enough never “quite” gets on my nerves. It’s an album that has “hubris” written all over it, yet it still manages to not sound pompous or arrogant. Here’s a few notes from my notebook from reviews around the web:

Joanna Newsom has always lived in a different world to the rest of us. With Ys she’s found a way to let us in. It’s a wonderful, varied, unpredictable place, difficult perhaps, and demanding. But it’s beautiful and there is magic here. She’s done right by us all.

BBC – collective – Joanna Newsom – Ys 

Ys was a mythical city in the Douarnenez Bay in Brittany which was built below sea-level and protected by a dam but which was subsequently flooded.

WOEBOT: Joanna Newsom “Ys” 

It took a while for her to win me over, but I am floored. Absolutely floored. The sweet, off-kilter and vaguely irritating voice that eventually stole my heart with The Milk-Eyed Mender has returned with not just a harp, but a full orchestra in tow (and then some – is that a banjo I hear?), along with a trunk full of whimsical lyrics to rival any on that landmark debut.

Harmonium � Archive � �Monkey & Bear� – Joanna Newsom [Ys]

his EP is hard to stomach: Five tracks, four of them more than nine minutes and one (“Only Skin”) sixteen-plus, with meandering strings-and-things accompaniment and indulgent vocal quirks that make Bjork sound like Kelly Clarkson.

Rolling Stone : Joanna Newsom: Ys : Music Reviews 

Her lyrics have a depth and intricacy that rivals, and possibly surpasses, Dylan, Waits and Cohen. I may be talking out of my hat but I think Newsom’s lyrics should be judged in comparison to the likes of Nabokov or Camus rather than popular music.

Gentlemen, Hats Off!: Joanna Newsom – Ys

After following the sage advice of the commenters on this site, I went and investigated Joanna Newsom�s new album, Ys, a couple of weeks ago. Not being very familiar with her previous releases, this was something of an exploration and, as it turns out, I should have packed a tent and sleeping bag.

The Muso � Curiouser and Curiouser – Joanna Newsom

Newsom�s most obvious recent cultural reference point is Kate Bush, a woman somehow capable of cultivating popularity, as she walks a tightrope between the opposing sides. Deconstruct the likes of �Wuthering Heights� and you�ll find high art concepts, skilfully hidden under a sheen of pop froth.

The Mondo Project � Blog Archive � Music Review: Joanna Newsom – Ys 

Here�s how I feel when I listen to this album: I feel like I�m on a planet made of marbles, and I have stepped into a pool of velvety quicksand. Instead of panicking, I find myself comforted. Black clouds turn to white, and it rains cherry blossoms. Meteors break off and float around the magic hour sky, and I am being massaged by the hands of god herself.

Feldheim: the Big Red Box of Ivy League Music


nov 3 2006

iTunes 7 – still slow as a snail

I had become a big fan of the ease of use and features of iTunes, but Apple is losing credit by the minute: since updating to iTunes 7, the program has become completely unusable! The audio output is chopped up, and the program is totally unresponsive when trying to browse the library.

Remedies found on the internet don’t bring solace (like disabling scrobbling with Last.fm, or disabling the automatic downloading of cover art), and the two updates that have been issued right after release ( itunes 7.0.1 and itunes 7.0.2) did nothing to relieve the pain.

My library has 3.330 songs in it for the moment (18 Gb), would that be the problem? Or that some of my songs are on a networked hard-disk, others my notebook’s hard-drive? Both things should be possible, no?

My hunch is that they have to implement a “disable coverflow” in the options (coverflow being one of the novelties in itunes 7.0 which allows you to browse your library by album cover. It was a stand-alone program for Mac that Apple bought and implemented .. poorly). I hope they come out with a working fix real quick now!


nov 1 2006

Midlake

Cover of Midlake - The Trials of Van Occupanther on Amazon.com

Musical discovery of the week (my week that is, it’s been out a couple of months), and definitely on of my favourite albums of the year so far: Midlake’s “The Trials of Van Occupanther”.

This is one album that will grow on you like ivy on a wall, engulfing you with it’s warm sound, 70’s feel and gorgeous songs.

Give ‘em a try on MySpace, download opening track “Roscoe” or read a few reviews:
Popmatters
Drowned in sound
Guardian
The Onion A.V.


Dit was pagina 9 van 9« 1789