Posts in de categorie « eten en drinken»:

apr 1 2008

Hier geen 1 april grappen

Onvoorstelbaar hoeveel mensen er terechtkomen op het vorige artikel over de dioxine in de eieren van scharrelkippen met googlequeries als

  • “1 april grap dioxine”
  • april vis scharreleieren
  • scharrelkippen één april
  • dioxine is het waar
  • “aprilgrap eieren”

Grappig, als het niet zo triest was.
Iets dat we dachten te weten, was niet waar.

Kleinschalig, bio, buitenlucht, uitloop, scharrelen, keukenrestjes, dat moet toch gezond zijn.
Industrieel, grootschalig, nooit buiten, kooi, voer van Verkest, dat moet toch ongezond zijn.
Zo zijn wij grootgebracht.
Erin gestampt. Kijk eens naar “Unser taglichen brot”/”Our daily Bread” (pas nog met een soundtrack van D.A.A.U.) en hou er eens een andere mening op na.

En nu is het weer allemaal omgekeerd.
Je zou voor minder gaan denken dat het een één april grap is.

Helaas pindakaas (een schone catchphrase).

Neen. Voor één april grappen ben je hier niet aan het juiste adres.
Daarvoor moet je zijn

  • bij de grapjurken van Gentblogt die betalende artikels gaan inlassen (ze hopen natuurlijk dat iedereen gaat reaguren met “what?”. Maar als we nu eens stiekum allemaal reaguren met “So what?”).
  • Of bij de Gazet van Antwerpen, die scoopt dat Tom Boonen opnieuw voor zestienjarig meisje is gevallen.
  • Of bij Google, die te laat komen oplost via een revolutionair nieuw datumsysteem in Gmail.
  • Of bij Maarten Schenk, die de echte identiteit van Lamazone, Imke Dielen en Steven Feys onthult.
  • Of bij Youtube, die vandaag zowat alles “rick-rollen” (Rick Astley “never gonna give you up” all around)
  • Of onze vrienden van The Pirate Bay, die plotsklaps uit Zweden emigreren naar Egypte.
  • of boekskes zoals Humo dat u aanmoedigt een gratis vis te vragen aan de kranteboer, en P-Magazine, die de vetzakskes onder u goed beet heeft met een fake krablaagske over de borsten van Ellen Petri.

    Meer aprilvissen – as they unfold – bij @aprilfoolswatch on twitter.


apr 1 2008

Wil u uw dioxine zacht of hard gekookt?

ei

Geen leuk nieuws in de krantenkolommen vandaag: de meeste kranten openen met een kop als “Te veel dioxine in eieren van eigen scharrelkippen”. Ik vermoed niet dat dit de één april-grap van dienst is.

Dat blijkt uit een nationaal onderzoek onder leiding van het Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid (WIV). Onderzoekers van de universiteiten van Gent, Antwerpen en Luik en het Centrum voor Onderzoek in Diergeneeskunde en Agrochemie (Coda) analyseerden vorig jaar in het hele land honderd monsters bij particuliere kippenhouders, zowel in de lente als in de herfst. De resultaten zijn zorgbarend. De eieren bevatten gemiddeld drie tot vijf keer meer dioxines dan de toegelaten Europese norm van 3 picogram TEQ per gram vet. Ze bevatten ook te veel dioxineachtige pcb’s en – in mindere mate – zware metalen, zoals lood. In enkele eieren werd ook het gevaarlijke insecticide DDT gevonden, dat al jaren verboden is. De hoge waarden werden in het hele land teruggevonden, niet alleen dicht bij industriële gebieden.

Als “particuliere kippenbezitter” die zijn eigen “productie consumeert”, iets om toch serieus van te schrikken.

Het voedselagentschap had hiervoor nochtans in 2003 al gewaarschuwd (pdf), leer ik nu.

In november en december 2002 werd het Wetenschappelijk Comité door het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen aangezocht om een advies uit te brengen omtrent de hoge dioxinegehalten die werden aangetroffen in eieren van door particulieren gehouden kippen. Die gehalten overtreffen de gehalten die worden gevonden in eieren van kippen uit professionele gesloten (batterijen) en open (vrij uitloop) bedrijven ongeacht of het gaat om bedrijven met een biologische of gangbare productie.

Naar redenen was het toen zoeken:

Uit de in de wetenschappelijke publicaties vermelde gegevens blijkt dat de besmetting van de eieren van scharrelkippen zijn oorsprong kan vinden in de besmetting van de bodem waarin de kippen scharrelen. De besmetting kan het gevolg zijn van een rechtstreekse inname van besmette grond maar kan ook onrechtstreeks worden veroorzaakt door de inname van bepaalde organismen zoals insecten, regenwormen, … die in de grond voorkomen en die bijgevolg zelf besmet zijn met deze stoffen die zich in het biologisch milieu kunnen accumuleren.

En het verschil tussen eitjes van particulieren of van de bioindustrie:

Particulieren verschillen in die zin van bedrijven dat zij uitgedrukt in oppervlakte per kip over een relatief grotere uitloop beschikken. De kippen zouden daardoor over meer mogelijks besmette planten en bodemorganismen kunnen beschikken. Particulieren kunnen ook methoden toepassen die enerzijds kunnen leiden tot een hogere besmettingsgraad van de bodem in het kippenhok (verbranding van huishoudelijk afval, aanvoer van as) en anderzijds de opname bevorderen van voedsel dat betrekkelijk meer dioxines bevat (verstrekking van vet afval van dierlijke oorsprong).

Ook in Nederland waren al gelijkaardige conclusies getrokken.

“De gevaarlijke verbindingen in graseitjes komen dus vooral via het leefmilieu in kippen terecht. ‘Ook als er op een bedrijf weinig dioxines en PCB’s in de bodem zitten kunnen de eieren hogere concentraties bevatten dan Brussel toestaat’, zegt Hoogenboom. ‘We kunnen niet zeggen waar de dioxines en dioxine-achtige PCB’s nu precies vandaan komen. We hebben de verbindingen in de eieren geanalyseerd, maar de samenstelling verklapt weinig over de herkomst, behalve dan dat ze man-made zijn, en zijn ontstaan in verbrandingsprocessen. Het is mogelijk dat de bedrijven zelf jarenlang onbewust hun land hebben verontreinigd met kolengruis of sinters. Het is ook mogelijk dat de verontreiniging van vuilverbrandingsinstallaties afkomstig is. In sommige gebieden zijn de concentraties zelfs zo hoog dat we vermoeden dat daar iets bijzonders aan de hand is.’ In het Belgische Menen vonden de Belgische onderzoekers bijvoorbeeld eieren die een factor vijftig meer PCB’s bevatten dan de norm toestaat. De bron is een vuilverbrandingsinstallatie.”

En over de risico’s van PCB’s voor de volksgezondheid:

Het eten van eieren die meer dioxines bevatten leidt niet direct tot schade voor de gezondheid, beklemtoont Hoogenboom. “Stel: je hebt scharreleieren die per gram vet 10 picogram TEQ bevatten. Als je elke dag twee van zulke eieren eet dan zit je aan je maximale dagelijkse inname. Kom je daar een keer boven, dan zul je heus niet ziek worden. Maar het probleem met dioxine-achtige verbindingen is dat ze het lichaam niet meer verlaten: ze hopen zich op. Overschrijd je continu de maximale inname, dan kun je op termijn ziek worden. De normen zijn bedoeld om die accumulatie van dioxine-achtige verbindingen in het lichaam af te remmen.” Over de precieze risico’s van dioxines in voeding is nog weinig bekend, maar wetenschappers vrezen dat ze kunnen leiden tot aantasting van het immuunsysteem en het leervermogen, en de kans op sommige soorten kanker verhogen.

De Belgische onderzoekers zijn iets pessimistischer in hun uitlatingen over de gevaren van deze eitjes op je gezondheid:

‘Dit is geen tweede dioxinecrisis, omdat de eieren niet in het commercieel circuit terecht komen. Paniek is dus niet nodig. Maar er is wel sprake van mogelijk grote gezondheidsrisico’s’, zegt professor scheikunde Leo Goeyens (VUB), die als voormalig hoofd van het Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid het onderzoek heeft geleid. Hoge dosissen dioxine kunnen onder meer kanker, maag-, lever- en darmproblemen veroorzaken, alsook ontwikkelingsstoornissen en hormonale afwijkingen. ‘Wie zo één eitje per maand eet, loopt geen gezondheidsgevaar’, zegt Goeyens. ‘Maar wie elke dag twee tot drie zulke eitjes eet, waarschijnlijk wel.’

Bon. Eens mijn eigen kippen risico-analyseren.

Historische vervuiling ( als op een stuk grond waarop je kippen lopen vroeger bijvoorbeeld vaak tuin- of huisafval werd verbrand, zitten er in de grond nog massaal veel rest-dioxines).
Geen idee. Maar het was hier vroeger een keuterboertje, en al een jaar of 20 tuin/bos. Rondom graasweien. Dat zal dus wel meevallen.

DDT (al lang verboden, maar soms nog aanwezig in de bodem)
Geen idee. ’t Valt niet uit te sluiten dat er vroeger een boer op zat die kwistig met DDT omsprong.

Verbranding
Ik verbrand soms wel eens wat snoeiafval achterin de tuin. Foei! Maar niet als de wind in de richting van ons huis of dat van de buren staat. Daar ga ik zeker meer op gaan letten.

Aanvoer van as
Nope.

Verbrandingsovens.
Daar zitten we goed. Geen dergelijke installatie in de wijde omtrek.

Nabijheid van een drukke weg.
Dichtste drukke weg (N42 – Wetteren-Geraardsbergen) ligt op een kilometer afstand. Valt ook wel mee.

Gras of zand in plaats van aarde in de kippenren
Vorig jaar was het gras, maar na één jaar kippen is het ver zoeken naar een spier gras op hun stukje. Vermits het kippenhok verplaatsbaar is, misschien een goed idee om nog enkele kippenrennen bij te maken, en onze dames dan van tijd tot tijd eens te verplaatsen.

Consumptie
Zelf komen we zeker niet aan twee eieren per dag. Met het hele gezin gebruiken we op een week niet meer dan een tiental eieren. We hebben bijna elke dag drie eieren, zodat we zeer kwistig uitdelen aan familie, collega’s en buren. Eens zien of die de eitjes nog gaan willen!

Voedsel
Legkorrels van de Aveve. Maïs en andere graantjes van de boer. En uiteraard keukenafval. Ook soms vleesrestjes e.d. Dat blijft er vanaf nu uit.

Bleh. Ben er toch even niet goed van. Weeral zo iets dat in je achterhoofd gaat blijven sluimeren, zo’n kankertje lang voor het kanker is.

update: VELT (Vereniging Ecologisch Leven en Tuinieren) reageert, naar eigen zeggen overspoeld door vragen vandaag. Hun remedies:

  • Beperk je afvalberg. Weer vooral plastic en doe aan afvalscheiding. Huisvuil illegaal in je tuin of kachel verbranden is zeer slecht, je geeft je buurt zo een gifbehandeling! Stook enkel onbehandeld hout in je kachel en kies voor een model met optimale verbranding.
  • Het dioxine zit in de grond. Probeer dus te vermijden dat je kip veel in de grond pikt. Voer ze binnen in hun hok, op een verharde vloer. Groenteafval kan je ook buiten op een verharde oppervlak uitstrooien. Kies voor kippenvoer zonder diermeel in. Hou niet teveel kippen, laat ze bij voorkeur op een grasveld lopen. Met een uitloop van 25 vierkante meter uitloop per kip kan er gras groeien. Als je niet teveel kippen hebt, zal je ook niet teveel eierproductie hebben. Koop een deel van je eieren aan.
  • Groenten. Groenten nemen weinig dioxine op uit de grond. Je kan dus zonder problemen zelf gekweekte groenten eten. Strooi geen as van behandeld hout of steenkool in de tuin. Was de groenten. Dat geldt ook voor groenten uit de commerciële tuin- en akkerbouw.
  • Eet meer groenten en fruit en minder dierlijke producten (vlees, eieren, zuivel), waar in het vet dioxines kunnen zitten.

update: Bart, van Eigenwijze Tuin, was een van de mensen waar de stalen van dit onderzoek werden genomen. Zijn relaas hier, hier en hier.


mrt 6 2008

Mijn restaurant!

Mijn glazen bol is “en forme” vandaag! Na de volledige afloop van de Peking Express revolutieroute zag ik er zonet immers ook al het volledige spelverloop van het nieuwe reality programma Mijn Restaurant! in.

Mocht je het begin gemist hebben, dit is het concept (gebaseerd op My Restaurant Rules):

VTM lanceert op 4 maart nieuwe reality met Mijn Restaurant!, een programma waarin vijf duo’s dingen naar één hoofdprijs: het runnen van een eigen restaurant. Presentatrice Rani De Coninck en juryleden Peter Goossens, Dirk De Prins en Christel Cabanier oordelen samen met de kijker elke dinsdag en donderdag welke zaak uiteindelijk overeind blijft in deze heuse afvallingsrace. … In onze versie gaan binnenkort de deuren open van vijf nieuwe zaken in vijf Vlaamse steden: Oostende, Gent, Antwerpen, Leuven en Hasselt. Achter het fornuis, of in de zaal, zwaaien telkens twee mensen de plak van wie het hun levensdroom is om samen een restaurant open te houden. Ze starten allemaal met gelijke wapens een te renoveren pand op een toplocatie en 200.000 euro maar het is hun verantwoordelijkheid om alle andere ingrediënten zo te presenteren dat hun zaak een goudhaantje wordt. Niet alleen de jury zal beslissen wie het het verst zal schoppen. Elk restaurant zal geregeld een culinaire recensent over de vloer krijgen en ook de kijker krijgt een dikke vinger in de pap. Want hoewel de jury om de twee weken twee restaurants nomineert en met sluiting bedreigt, is het de kijker die beslist welke zaak de deuren moet sluiten en welke er open blijft. De ontknoping volgt op 27 mei in een rechtstreekse uitzending, waarin het winnende duo de sleutel van hun restaurant definitief zal overhandigd krijgen.

Mijn restaurant!

Wel, dit gaat als volgt gaan.
In aflevering 2, 3, 4, 5 en 6 worden achtereenvolgens geëlimineerd:

  • de arrogante snijbonen Ghislaine en Pieter (Oostende, Red Pepper) omdat ze weigerden streekeigen vissen te serveren (eigen vis eerst!),
  • de herenhuis-sinjoren Lindsey en David (Antwerpen, Matizze) omdat hun fusion-keuken van Italiaans, Japans, Belgisch en Frans verdacht veel bleek te smaken als Tsjechische borsjt, en die is zoals je allemaal weet werkelijk niet te vreten,
  • de baardmensen Kris en Angelo (Gent, de Vergeetput de Charlekijn) vermits hun gerechten helaas al vergeten waren nog voor ze eraan begonnen waren en ze bovendien weigerden een kapke rond hun baard te doen en er allemaal klachten kwamen van de intellectuelen van de Gravensteengroep die soep kwamen eten,
  • moeder en dochterzoon Micheline en Jelle (Leuven, d’Hoogeschool) omdat hun geheime incestueuze relatie aan het licht komt en de tolerantiedrempel van jonge mannen met oudere vrouwen na Karlijn Sileghem en Ides Meire in Vlaanderen al bereikt was.
  • en uiteraard ook de patatloze patatjes van Yanaïka en Stephanie uit Hasselt (La bonne de terreExquisa)

Waarna Winnaar van Mijn Restaurant! uiteraard Peter Goossens wordt. Na het Hof van Cleve in Kruishoutem en de museumbrasserie in Brussel, neemt hij ook hier resoluut het heft in handen, smijt alle kandidaten uit hun keukens wegens totale incompetentie en niet te vreten, buêaaark, troep. Bleh. Onder het zingen van “Dit is MIJN restaurant! En dit ook. En dit is MIJN restaurant! Het is ik die hier kook!” neemt hij ze stuk voor stuk over en vestigt er een keten driesterrenrestaurants “La bonne de terre”. Da’s 18 Michelinsterren in totaal, waarna hij Paul Bocuse en Ferràn Adrià van El Bulli persoonlijk gaat uitlachen.
Tweede wordt Rani de Coninck. Ze slaagt erin op de 22 uitzendingen van Mijn Restaurant! maar liefst drie blaadjes sla, een wortel, twee patatjes en een volledige truffel op te eten. EN binnen te houden! Hulde!
Derde wordt Dirk De Prins. Zijn bril, haarstijl én dubbele kin worden en passant dé nieuwe mode voor monturen, kapsels en kinnen in Abchazië.
Vierde wordt Christel Cabanier. Haar bril, haarstijl en weggeretoucheerde kin werden net iets minder bevonden door de Abchaziërs.

Zo, nu heeft u de komende weken ook alweer de dinsdag- en donderdagavond vrij. Bijvoorbeeld om deze blog te lezen. Of uw teennagels eens mooi te verzorgen. Graag gedaan!


jan 31 2008

Cheeseburger in a can

Wow, a new candidate for my list of Gross food around the world came buzzing by: a cheeseburger in a can! An actual product. Made in Switzerland.
The principle is simple: a cheeseburger in a can, you heat the can, take the cheeseburger out, and eat it. Purpose: for picknicks and outdoor eating. Serve me one, and I’d die on the spot, I would imagine.
Just follow the Digg-discussion and you know: this is the end of humanity as we know it. Just look at the actual product, eaten by somebody, not the P.R.-picture that actually looks like a decent burger, and you know that humanity has already died and gone to hell and it was yesterday.

Actually there is a product that is almost as gross as this one, and it is sold in Belgium too: cheeseburger in a plastic box. For sale at Delhaize, but other supermarkets have variants of it just as vile. It’s sold “fresh”, not frozen, yet it can be kept in the fridge for at least a month. That alone should raise some eyebrows as to the chemical content.
It’s a piece of bread that would love the name “bun” but is actually not even worthy of the name “sponge”, a piece of meat that would love the name “hamburger” but is actually not even worthy of the name “spam”, and a piece of cheese that would love the name “cheddar”, but is actually not even worthy of the name “chemical waste”.
You heat it up in the microwave in 30 seconds, and in that short amount of time the yellowish cheese instantly turns into a translucently yellow oily film on the burger, which soaks the bun and makes the whole thing “mushy mushy” (or “muschi muschi” as Peter van de Veire would say) and just foul.
The positive thing is that it looks like a burger.
The negative thing is that I once tried to eat one. Never again, I swear. No amount of ketchup of any other taste-enhancer could salvage the foul taste that “thing” oozes.

Even worse, I served my boy the other one. He didn’t like it either. But if he later is found to have holes in his brain or a burnt-away intestines or other internal permanent damage, I’ll remember the day I served hime those vile cheeseburgers.


dec 21 2007

De Kidsbox van Fox in a Box

Pietel maakt er duchtig reclame voor, Kerygma en Lilith van Kokeneten probeerden het al eens met veel smaak uit: het fox-in-a-box concept. Kokeneten via internet. Je bestelt – tenminste 2 dagen op voorhand – via www.foxinabox.be een menu. De Fox-ploeg stopt dan alles mooi afgemeten in een doos, die je kan afhalen in Affligem of thuis laat bezorgen. Met een mooie handleiding is het klaarmaken van een superlekker gerecht dan kinderspel. Dat wilden wij ook wel een proberen!

Onze ervaringen

We bestelden onze box ( 1 maal Fox Lobster en 1 zogenaamde Kidsbox ), en betaalden met plezier 15€ afleverkosten. Er speciaal voor naar het afhaalpunt in Affligem rijden zou ons immers ook een stevige duit gekost hebben.
Op de afgesproken dag stond er ’s avonds een mooie doos aan onze voordeur te wachten.
Tot daar het goede nieuws.

Want anders dan op de schone website stond er geen witte doos met een strik rond op ons te wachten. Wel een rode doos. En er kwam geluid uit. En de doos bewoog een beetje. Vreemd, vreemd.
Onze verbazing toen we de doos open deden was zo mogelijk nog groter. Want wat zagen wij:

Maud in a box

Potjes en pannetjes en houten speelgoedgroenten, inclusief een dubbelgeplooid kindje… Duidelijk een verkeerde bestelling doorgekregen! Of was dat die Kidsbox, en zijn ons buren er met de “Fox Lobster” van doorgegaan? Hoe is het mogelijk? We hebben dit “verse product” dan ook maar integraal in de vuilbak gegooid.

Maud in de vuilbak

En zijn dan ouderwets naar de frituur geweest. Dat was ook lekker. Maar ze horen nog van ons, daar bij Foxinabox!

Nee serieus

Nog niet uitgeprobeerd, dat Fox in a box. Maar ben wel nieuwsgierig en denk dat ik het wel eens ga doen.

Een mooi concept. Als we nog in de yuppie- of cocoon-tijden waren zou ik zeggen: “toegesneden op de yuppie generatie die zelfs voor het winkelen de cocoon niet meer uit wil”. Maar ’t is 2007, dus zullen we dit maar “food 2.0” noemen. Maar net zoals de apps van web 2.0 als Facebook ondertussen toch een steeds rommeliger boeltje blijken te zijn, zijn er ook bij dit eetidee wel bedenkingen te maken.

Wat met de “value for money”? Goedkoop is het alleszins niet, superduur evenmin.

De meerwaarde die fox-in-a-box levert zit in de handleiding (maar jouw boekenkasten – en het internet – staan wellicht al vol met prachtige handleidingen voor de meest exotische en heerlijke gerechten: in food 1.0 termen heette dit “recepten”), de afgemeten hoeveelheden (food 1.0 werkte hiervoor met ouderwetse instrumenten als “weegschaal”, en “maatbeker”) en de volledigheid van de doos (Het food 1.0 concept hiervoor heette “een boodschappenlijstje”. Een aantal van de ingrediënten zal je ongetwijfeld ook al thuis hebben liggen – vb. een citroen, olie, een klontje braadboter… – zodat je daarvoor eigenlijk teveel betaalt. Maar net die dingetjes maken het wel “af”). En echt afvalvriendelijk lijkt het me ook niet.

Niks revolutionairs dus, maar wel mooi in elkaar gepast tot iets dat alleszins “nieuw” aanvoelt. Alle keuzes zijn voor jou gemaakt. Ikea-eten. Jij hoeft het enkel nog in elkaar te schroeven – euh – op het vuur te zetten.

Zeker een idee voor een avondje met vrienden, als we voordien eens geen tijd hebben om van hot naar haar te vliegen om alle benodigdheden bij elkaar te sprokkelen.
Maar als koopkrachtondersteundende maatregel kan een bezoek aan de supermarkt met een boodschappenlijstje en een goed recept in het achterhoofd wel een schone besparing opleveren…

P.S.

“No children were harmed in making the pictures for this blogpost. The children crept in the box themselves, actually.”
Meer gruwelijk kindermisbruik: http://www.oomsa.com/node/1117.


nov 25 2007

Restaurant ’t Raes’veld in Zwalm

Een schuchter herfstzonnetje priemde door de lucht vanmorgen, en geen eten in huis. Eén en één is twee, dus: het huis uit, een wandeling maken in combinatie met een restaurant. Op naar de Zwalm.

Wandelen langs de Zwalm

We reden met de auto naar Munkzwalm (Zwalm zou eigenlijk beter “Zwalmvallei” heten, het bestaat immers uit 12 deelgemeentes – Beerlegem, Dikkele, Hundelgem, Meilegem, Munkzwalm, Nederzwalm-Hermelgem, Paulatem, Roborst, Rozebeke, Sint-Blasius-Boekel, Sint-Denijs-Boekel en Sint-Maria-Latem – en Zwalm zèlf is er dus niet. Dat is de naam van het riviertje dat er zich door gooit, richting Schelde).

We wandelden over het mooie pad langs het riviertje – de Zwalm dus – tot aan een watermolen – bijzonder origineel “de Zwalmmolen” geheten. Een plaats waar we al eerder geweest waren. Deze brasserie bleek in de wintermaanden toch iets chiquer dan we ons meenden te herinneren van de keren dat we er iets dronken tijdens een fietstocht.
En chique gelegenheden, dat zien wij in het bijzijn van een 1- en bijna 3-jarige niet echt zitten. Zoals Michel “Bongo” Vuijlsteke op restaurant in de Ardennen onlangs, geraak ik daar helemaal “gecrispeerd” van, van het zitten in een wat deftiger gelegenheid mét klein mannen. ’t Is niet dat ze stout zijn, ’t is de gedàchte dat ze elk moment stout of vervelend of lastig zouden kunnen worden, die me er de eetlust ontneemt.

’t Raes’veld

Gejaagd door een gure wind terug naar Munkzwalm dan maar, waar we hoopten iets simpeler te vinden. Noppes. Geen restaurant / taverne / brasserie te bekennen. Terug de auto in, op weg naar Baaigem (waar we nog een gezellig uitziend restaurant wisten, al dikwijls langsgekomen, maar nog nooit waren binnengegaan). Even verder kwamen we langs de weg Eetcafé het Raesveld tegen, een grote langs binnen helemaal omgebouwde vierkantshoeve. Een goed alternatief, zo bleek.

Op de kaart bij de hoofdgerechten vooral steaks en ribbetjes en wat visjes, maar er zijn ook maandmenu’s (deze maand november was dit: welkomsthapje, Carpaccio van hert met parmezaan, verse vijg en streepje truffelolie, Velouté van pompoen met korstjes, Filet van eend met grondwitloof, kroketjes en sausje gemonteerd met ganzenlever en als afsluiter Normandisch pannenkoekje, gecarameliseerd, met appeltjes en geflambeerd met Calvados – voor 37€) en een leuke suggestiemenu voor 32 €. Het betere taverne-werk dus.
Wij namen steak tartaar ( klassieker, was OK maar net iets te zurig) met lekker frietjes, ribbetjes met aardappel in de schil (naar verluidt heerlijk) en kaaskroket met frietjes (geen klachten, alleen gesmak gehoord). Samen met een Duvel, Rodenbach, water en fruitsap kwam dat op 48€. Een eerlijke prijs, leek me.

Speciaal voor ’t Raes’veld naar Zwalm rijden, dat zou zeker te veel eer zijn. Maar als je er toch naartoe komt (en er zijn redenen genoeg om dat eens te doen), is dit restaurant wel een aangeraden plaats om te gaan eten. In de zomer is er ook een groot terras, en een speelwei achteraan.

Details:

eetcafee ’t Raes’veld, Beerlegemsebaan 10, 9630 ZWALM (Beerlegem)
tel: 055 495 494
e-mail: info@raesveld.be
kaart: maps.google.com
In de winter enkel open op vrijdag, zaterdag en zondag (en feestdagen).
In de zomerperiode (maart – september) alle dagen open, behalve woensdag en donderdag.


nov 12 2007

Pannekoeken of pannenkoeken

grote stapel pannekoeken

Een fameuze stapel pannekoeken, voor Maudje’s eerste verjaardagsfeest.
Of waren het nu pannenkoeken?

Ik heb ze toch maar met één pan gebakken (dat heeft me wel twee uur gekost, maar is toch minder stress dan twee pannen in de gaten houden…), dus pannekoek lijkt logisch. Engels is toch simpeler: a pancake is a pancake. En om nu “flensjes” te gaan zeggen. Flensjes, dat klinkt maar half zo lekker als een pannenkoek/pannekoek. Beetje slap, lusteloos. Fletsjes.

Taalnet to the rescue: De officiële spelling is pannenkoek; het Witte Boekje (van Onze Taal) rekent ook pannekoek goed, omdat veel mensen dat (nog steeds) gewoner vinden. Dat kan zijn omdat ze aan een koek denken die in één pan wordt gebakken, of – en dat lijkt ons een heel plausibele reden – omdat pannekoek een heel vast begrip is geworden waarbij je op z’n minst niet meer letterlijk aan een koek denkt.

Google to the test: Pannenkoeken: 906.000 results. Pannekoeken: 230.000 results.

P.S. Ze zien er lekkerder uit dan ze waren. Beetje taai…


nov 1 2007

Wokrestaurant ’t Verre Oosten

Vandaag in ’t Verre Oosten geweest. Figuurlijk, want Turnhout ligt zonder twijfel oostwaarts en is een flink stuk rijden als je vertrekt in Balegem. En letterlijk, want de zaak waar we uitgenodigd waren voor een etentje met de familie heet ook ” ’t Verre Oosten“.

De inrichting in ’t Verre Oosten in Turnhout getuigt beslist van goede smaak. Een groot deel van die smaak is zeker terug te voeren tot de vorige eigenaars: in dit pand in de Warandestraat zat toen “De Weerelt”, een erg smaakvol restaurant met fusion-wereldkeuken. Jammer dat die daar nu weg zijn! Binnen het mooie decor met massief-houten vloeren en hoge plafonds zijn er mooie Aziatische ornamenten aangebracht met als showcase een enorme Chinese rode lampion boven het eetbuffet. In tegenstelling tot bij een recente inval in Aalst, viel er in dit wokrestaurant geen kinderarbeidend spleetoogje door het plafond.

’t Was mijn eerste kennismaking met zo’n wokrestaurant, nochtans een beetje de nieuwste trend in het populaire restaurantwezen (tienstiens, dat is nu al de tweede Aziatische invasie waar ik deze week mee geconfronteerd wordt!). Het gaat daarbij om een goedgevuld buffet waaruit je à volonté zelf kan opladen op een bordje, dit dan overhandigt aan een stevig zwetende Oosterse medemens, die het dan in een oogwenk op zijn grill of in sidderend hete wok klaarstoomt. Keuze te over: soepen, klaargemaakte warme voorgerechten, koude voorgerechten, op de tepanyaki te grillen vis/vlees/ribbetjes… en uiteraard te wokken reepjes vis/vlees/groentjes met saus naar keuze, met achteraf nog een ijsje of een stuk fruit. Dit wordt dan aangeboden aan een vaste prijs (hier: 19€ per persoon, of 26€ met wijn en frisdrank inbegrepen).

In Nederland kan je werkelijk geen straathoek meer omslaan zonder daar op een zo’n buffet-wokrestaurant te stuiten. Een klassieke (en veel goedkopere) Chinees moet je al veel verder zoeken. De formule van “all-you-can-eat” voor een vooraf bepaalde prijs valt daar blijkbaar erg in de smaak. Hier zal er zeker ook een markt voor zijn, en zal het er de komende jaren zeker vol mee gebouwd worden.

Mijn verdict: goed voor een keer, maar ik vind een restaurantervaring toch interessanter in de klassieke formule “menu, watertanden, moeilijke keuze, hoopvol afwachten, lekker gerecht, tevreden gevoel”. Al dat heen en weer geloop, het aanschuiven, het personeel dat enkel dingen komt weghalen, en vooral de enorme hitte die die gloeiende wokvuren in een vol restaurant zowat iedereen rood deden aanlopen … deden alle af aan een fijn etentje. Op de kwaliteit van het gebodene viel echter niks af te dingen. En door het massale aanbod kan je met verschillende kleine schotels lekker variëren.

Plaats: Warandestraat 36, 2300 Turnhout
Reserveren: Tel 014 705071, mail info@tverreoosten.be


Dit was pagina 3 van 3123