Archief van December 2007:

Dec 2 2007

Sinterklaas, vorte klootzak*

Grote verwondering vanmorgen toen we opstonden hier ten huize D.: Sinterklaas bleek deze nacht al langs te zijn gekomen!

Dat Heerschap heeft dus net als de Kerst en de eindejaarssfeer absoluut geen scrupules, en komt ongegêneerd te vroeg. Wachten tot zijn verjaardag op 6 december, ho maar!
Nee, zegt de Sint, want dat is dit jaar op een donderdag, en dan kunnen de kindjes niet spelen met het gekregen speelgoed, en dan zeuren ze als ze naar school moeten en zo…
Nee… dan komt het goedheilig meneertje maar een weekend vroeger zijn dingen binnengooien.

En dan maar zeuren dat de kinderen van tegenwoordig verwend zijn, mijnheer… Ge moet ne keer zien wat Mijtermans en zijn vuile Pieten hier zijn komen afsmijten! Een keuken! Met een ontbijtset, een potjesset, en potten en pannen. Ne volledige uitzet, kortom. En een knikkerbaan! En een kerststal! Allemaal van hout… De kerel is precies goeie klant bij Haba en PlanToys tegenwoordig…
En een Bumba-dekentje, een hoop gimauvekes (of hoe heten die gesuikerde dingen), koekjes, chocola, chocoladeletters. En voor mij een boek van Velt over ecologisch tuinieren (Wrijf het er maar een keer in, man, dat er hier in de tuin nog véél moet gebeuren…)

Probeert ge ne keer uw kinderen verantwoord op te voeden, met respect voor het kleine en bewust van ‘t feit dat niet iedereen het zo breed heeft. En dan komt zo’n “kindervriend” het weer saboteren! Ouder zijn, ‘t is een hondestiel, mijnheer…

Knikkerban

Daan en het keukentje

Maud keurt de keuken

* De titel van dit essayistisch hoogstandje is ingegeven door het kijken naar de film én het lezen van het boek “Ex-Drummer” van Herman Brusselmans, op één dag (eerste in de Humo-serie Boek+Film). Ge zoudt van minder…


Dec 4 2007

On streetfights and lost gloves

Delicious links for December 4th:

  • Article by Carlo Rotella in Slate Magazine about the estethics, attraction and lessons to be learnt from the “happy slapping”, girlfights, bumfights, streetfights, kidfights and other traffic incidents caught on video and posted to YouTube and the lot. With convenient links to the “best” video’s around.
  • Jennifer Gooch started onecoldhand.com in an effort to reunite dropped gloves with their mates. It’s like an online dating service for long lost gloves. I’d like a similar site for scarves (not looking for their mate, but looking for me…)
  • Not only is the number of people clicking on ads low, appears they also have the “wrong” demographic (for advertisters wanting sales that is).
  • (dee-three-oh) is a specially engineered material made with intelligent molecules. They flow with you as you move but on shock lock together to absorb the impact energy. Imagine the possibilities…

Dec 4 2007

Topless is the new pink

Vreumd. Terwijl het deze zomer nog klachten regende ( “Nauwelijks topless vrouwen op het strand deze zomer!” ) blijken de dames eenmaal december plots vastbesloten ‘t een en ‘t ander aan de wereld te tonen.
Nu ja, ik zal er maar niet over klagen, anders is de trend alweer over voor hij goed en wel begonnen is. Registeren, sec, objectief, dat is hier de boodschap…

  • Topless Wii
    De “game console wars” mag je als beëindigd beschouwen: vergelijk gewoon deze twee meisjes die met Wii-sports aan de slag gaan met eender welk model die zich met een PS-controller uitleeft… (via Pietel, die het weer heeft van Dikkie)
  • Topless is more
    De Deportables begaan een marketing blunder. Dan bedenken ze al eens een cd-titel waartegen “all resistance futile” is, en dan komen ze pas weken na de release op het idee voor een cd-cover die daar de evenknie van is. Bummer.
  • Kate Moss topless
    Need I say more? Allez dan… Kate Moss paradeert zonder topje in Cancun, “News of the World” publiceert foto’s. “Kate, 33, was snapped in Mexico with a muscly hunk while rocker boyfriend Jamie Hince worked on The Kills’ new album in Britain. At one point her mystery man, in just trunks, draped himself over her near-naked body as she chatted on her mobile.“.
    Voor meer topless celebrities, moet je bij Zatte vrienden zijn met scans uit het Nuts-themanummer “Sexy celebs caught topless” (Cameron Diaz, Sienna Miller, Paris Hilton, … you name it)
  • Zweden mogen dan toch niet topless zwemmen
    De Zweedse deernes uit de actiegroep “Bara Bröst” (vertaald kan dat zowel “blote borsten” als “het zijn maar borsten” betekenen) haalden geen gelijk van de ombudsman in hun actie om met naakte boezem in Zweedse zwembaden te mogen zwemmen/paraderen. De dames voeren actie vanuit het principe “that women should be allowed to be topless in situations where it is accepted for men to be topless.” en “That the breast should not be considered to be a part of the female genitalia.” Niet dus, volgens de ombudsman, die zegt “er zijn nu eenmaal verschillen tussen man en vrouw”.
  • Topless on film
    Waar zouden we zijn zonder Youtube of Dailymotion? Zo is het naar ‘t schijnt in Spanje voor vrouwen verplicht topless te zijn op het strand, het bewijs (via de Vliegende Reporter). Of vind je er deze leuke commercial voor naaktlopen in Frankrijk (via Buzzing Bees). Of de jodelende klassieker “Hans en Frans”, de twee helften van de boezem van Heidi Klum (via Communicatiemannen).
  • Topless in pictures
    Of Flickr. Waar zouden we zijn zonder Flickr? Zoals met deze set van 111 symmetrische naakte vrouwen op sofa’s (222 blote tieten merkten Appelogen en Wat Mij Opvalt terecht op).

En dan hebben we het nog niet gehad over Topmodel, tetten voor België, de naaktfoto’s van Véronique de Cock (voor de “Véronique de Cock naakt foto”, “Veronique de Kock bloot gsm” en andere Google-aangelanden een kleine dienstmededeling: hetgeen waarnaar u op zoek bent staat bijna allemaal hier. Graag gedaan…), 2 Girls 1 cup (dienstmededeling: ge wilt het niet weten, ècht), foto’s van Sophie Van Vliet – het 16-jarige nieuw lief van Tom Boonen – (dienstmededeling: hier staat ze in bikini of alhier zelfs met minder om het lijf), noch over de de Playboy-shoot van Ann van Elsen (dienstmededeling, die is nog niet geweest)…

Om maar te zeggen: de door testosteron aangedreven helft der bloggers is goed bezig. Druk in de weer om Pietels negende gebod voor een succesvolle weblog in praktijk te brengen… Q.E.D.


Dec 5 2007

Debby en Nancy for President

Zondagavond is weer een beetje feestavond, want Debby en Nancy (Peter Van den Begin en Stany Crets) zijn terug met hun “Debby en Nancy’s Happy Hour” op één.

Michel schreef het vorig jaar al terecht, en werd gequote in de Humo van deze week “‘t is gelijk dat het weer 1978 is en er weer grote shows zijn op zondagavond“. De tijd dat we nog naar den Nederlander keken. Willem Ruys, Mies Bouwman, Spel zonder Grenzen en zo. Dichter in de tijd, en iets minder goed verteerbaar: een Vlaamse versie van wat Paul de Leeuw doet.

Er zijn de voorbije weken ongetwijfeld weer talloze vogels gepluimd om hun veren, héél wat naaiateliers beroofd van hun glitters en pailletten, maar het resultaat was er ook meteen naar: happy feelings all over. Tempo tempo. Emoties. Een erg valse Sinterklaas. Als er een ijsje gehaald moet worden, dan komt er ineens ganse fanfare met een ijskar aan het eind. Dat soort dingen.
Zelfs hun kerstpleidooi (met Wendy van Wanten) of het ultrazenuwachtige camerawerk tijdens de muziekitems om wat schwung te simuleren, is de dames vergeven.

Een ding vond ik vorig jaar minder leuk: hun geflirt met Yves Leterme. Ze deden er een tweedehandse “Haal Bert Degraeve naar de studio” mee (het origineel van de Woestijnvissers Bart de Pauw en Tom Lenaerts in Schalkse Ruiters wist van dat boekhouderstype ook al een hype te maken…).
Ik “had toen zoiets van” gun die vent dat toch niet, die gratis publiciteit elke week. Smeek niet om zijn aandacht, want je voert zijn reclamecampagne. Maak toch geen reclame voor zijn “iedereen kan de minister-president van de Vlaamse Regering mailen en krijgt antwoord”-campagne, want dat was één grote PR-stunt (een geslaagde, dat wel).
Toen in de laatste uitzending de geitenhouder uit Ieper uiteindelijk zwichtte en dan toch kwam opdagen (what a surprise) kreeg hij wel een baard aangemeten en een politiek tegengewicht in Johan vande Lanotte, maar het kwaad was dan al geschied: hij kwam als “el sympatico” uit het hele avontuur.

Het optreden van Leterme & Vandelanotte bij Debbie en Nancy vorig jaar op GarageTV.

Resultaat: 800.000 voorkeurstemmen, bijna de helft van hun kijkers hebben dus voor Leterme gestemd.
Een verpletterende verantwoordelijkheid, zo lijken ze nu zelf te beseffen. Maar ze gaan hun leven beteren… Enkele uittreksels uit hun interview met de Humo deze week:
Als een volk ontevreden is over zijn leiders, klopt er iets niet met die leiders. Zo simpel is het. En de Belgen zijn op dit moment niet gelukkig. Iedereen beseft dat de toestand niet lang meer te houden is voor je ‘t weet stokt de economie en ligt het land plat. Het is de plicht van de politici om snel uit die vaudeville te raken“.
En dan? Stel dat we volgende week een oranje-blauwe regering hebben: hoe kan die nu nog normaal functioneren? Ze hebben het respect voor elkaar verloren en het respect van de kiezer zijn zo ook kwijt. Wie er niet om lacht moet ervan kotsen.
Debbie en Nancy beginnen zelf met een politieke beweging. Er is nood aan. Niemand weet nog voor wie te stemmen. Vroeger was je socialist, liberaal of katholiek, nu zapt iedereen van de ene partij naar de andere.. De politiek is één grote hutsepot geworden en dat is jammer. … België moet gered worden en daar gaan Debby en Nancy voor zorgen. Ze gaan in de politiek, of ze worden koningin van het land.

Toch dames naar mijn hart dus. Debby en Nancy for President… Jeuj.

En zo hebben de LVB’s van deze wereld weer wat ammunitie voor hun stelling als zou de VRT te links zijn…

Na deze captatio benevolentia, een woord van kritiek nog: na hun Myspace avonturen van vorig jaar, gaan ze dit jaar voor “Debby & Nancy World”, een eigen site, met een eigen blog van beide dames (dat daar dagboek heet, da’s nog te volgen) en een forum voor hun luisteraars (dat daar dan ineens om onduidelijke redenen blog heet).
Ze hadden 1.426.608 kijkers zondag. Stel, dat een kwart daarvan naar de website gaat kijken, dan hebben ze een webpubliek van 350.000 mensen. Stel dat de helft dààrvan nog nooit van een blog gehoord had: dan zitten er hier al snel bijna 175.000 mensen met een verkeerd idee van wat een blog is.


Dec 6 2007

Web 2.0 mocking, Fake torrents, Scribbles …

Delicious links for December 12th, 2007:


Dec 6 2007

Zulma en Euphrasie nemen de trein

In Brussel-Centraal geraken was al een beetje een avontuur vanavond, want de Keizerslaan (waar ik werk, naast den Elio) stond vol met trucks volgeladen met muziekinstallaties en tapkranen, schachten, witte jassen, klakken, alcoholwalm en andere studentengein. Beetje tussen gelaveerd, en het rondvliegend bier handig weten te ontwijken. Maar geen nood, ik was nog op tijd, en dus de trein op, richting Zottegem.

Puffend en piepend en zuchtend komen er, als de trein al bijna is vertrokken uit het Noord-station, nog twee dames bijploffen.

Bontmantel allebei, de één een bruin geval (konijn?), de ander zwart (nerts?).
Krollekes in de haren, die duidelijk gisterenavond nog krolspelden gezien hadden.
De een zilvergrijs (eerbied!), de ander pikdonker (geverfd, waarschijnlijk met blauwe of paarse schijn als er ander licht op zou staan).
Dikke koppen, vlezige mond, allebei ook serieus dikke brilleglazen.

“Is dat hier de trein naar Kortrijk?” vragen ze. Niet aan het vriendelijke meneertje dat tegenover hen zit, nee, ze vragen het aan héél de coupé.
“Ja zeker”, mompelen verschillende mensen terug.
“Ah goed. Dan zitten we toch juist.”

2 minuten later.

“Is dat hier eerste klas, eigenlijk?”
Nu wel gericht aan de man tegenover, maar luid genoeg zodat toch vooral niemand zou missen dat zij wel degelijk eerste klas kunnen reizen.
“Ah, neen” doet het meneertje.
Ze zijn teleurgesteld.
“Is d’r hier geen eerste klas misschiens?”
“Jawel”, in de volgende wagon” helpt het meisje dat tegenover mij zit.
“We zijn daar gaan zien, en er zijn daar maar vier plaatskes” riposteren ze,
Ik doe mijn duit in het zakje: “De eerste klas is aan de andere kant van die deur daar”.
Dat is de dames te veel moeite.
Dus schmoezelen ze een wijl onder elkaar, het gaat voortdurend over of ze deze trein wel hadden moeten nemen, of de volgende, want dat is zo geen dubbeldekker.

10 minuten later, de trein houdt halt in een veld. Gebeurt wel meer. Onbekend fenomeen voor de dames. Paniek!

“Waar zijn we hier?”, gillen ze. Zo luid dat ook de bovenverdieping van de dubbeldekker het zeker heeft gehoord.
Het meisje tegenover me – inmiddels ingedommeld – is weer de hulpvaardigste, schiet wakker en zegt zonder buiten te kijken “Zottegem”.
Paniek x2.
In Zottegem moeten ze zijn!
Ze frotten zich al recht, klaar om in vliegende vaart met hun oude knoken de trein af te springen.
“Nieënt, nieënt” wordt er van overal geroepen “dat is Zottegem hier nog niet. We staan in een veld, madam. We zijn d’r pas over een kwartierke”.
Allez, weer twee minuten rust.

2 minuten later dus, de trein zet zijn slakkegangetje verder: “ding dong”.
“Dames en Heren, de trein komt aan in Zottegem” vertelt de intercom.
Paniek x3.
“Hoe, zijn we d’r al? Uitstappeeuuuuuh …” roepen ze.
Weer kom ik en een stuk of drie andere mensen er aan te pas om de dames te kalmeren, en hun uit te leggen dat de concucteur wel een beetje optimistisch was, want we zijn pas net “Burst” gepasseerd, en dan is het nog 10 minuutjes”.

Ze schmoezelen verder. Over hoe dat toch wel erg is dat je buiten niks kunt zien. En of dat spiegelglas is in die trein, want ge ziet alleen uzelve. En dat ge zo geen gedacht hebt waar ge zijt.

De grijze krijgt een idee.
“Is d’r hier nog iemand misschiens die in Zottegem eraf moet?”, roept ze. Maat, ik zweer u dat het zo luid was dat ze het ook in de eersteklas-wagon erlangs zullen gehoord hebben.
“Ik bijvoorbeeld”, zeg ik.
“Ah gij moet ook af in Zottegem?” vraagt ze nog eens.
“Ja ja, ik zal u wel verwittigen als we er zijn. ‘t Is nog even”.
Ik besluit krant opzij te leggen en mijn ogen dicht te doen. Ik voel koppijn opkomen.

5 minuten later, weer een overweg of zo waar het wat minder snel gaat met de trein
Paniek x4.
“Daar stapt er iemand uit”, roept Zulma naar Euphrasie.
Bleek dat er een madam was die al ruim te vroeg aan de uitgang ging staan (sommige mensen zijn vréémd, jong: eerst zouden ze vechten voor een plaatsje, en dan staan ze al op 5 minuten voor de trein het station binnen is!)
Weer een mens of 4 nodig om hun gerust te stellen.

4 minuten later (precies op tijd, complimenti!), rijden we Zottegem binnen en kan ik de dames de langverwachte mededeling doen “We gaan er zijn”.

Bij het uitstappen ben ik voor hen buiten. Achter me hoor ik ze luidkeels klagen over “dat ze zeker geen hoger trappen dan deze hadden om van de trein te geraken?”. Als ik omkijk zijn er zeker een stuk of 10 mensen bezig de ladies te ondersteunen.

Ja, weinigen hebben het gemist, dat Zulma en Euphrasie (Debby en Nancy zonder humor in het bejaardentehuis) vanavond de trein namen. Van de Nord naar Zottegem. Normaal gezien nog geen half uur. Vandaag ook, maar ‘t leek geen klein beetje langer.


Dec 7 2007

From ha to hahahahahah

Delicious links for December 14th 2007

  • Measure your degree of “funnyness” when you get an online reaction. There’s a world of difference between ha and hahahahah!
  • “Breaking news”, it said on the television “Firefighters to deal with not just the fire, also with people in the middle of the road ejaculating“.
    Pardon?
    Either somebody made a giant Freudian lapsus here, OR this was an automated closed captioning that overheated.
    Unless there’s a new kind of fetish on fires that has spread in the U.S, or that ejaculating on a fire has been found to be a really good way to put it out (but why would people be doing it in the middle of the street then?).
  • Google API for charts. Might come in handy one day. To display impressive stats and trendlines about people googling for “Véronique de Kock naaktfoto’s” or something. But still handy.
  • Godwin’s law (also known as Godwin’s Rule of Nazi Analogies) is an adage that states: “As an online discussion grows longer, the probability of a comparison involving Nazis or Hitler approaches one.”
    Yves Leterme, comparing the RTBf to Radio Milles Collines in his interview with Belang van Limburg today, takes this law to the realm of Belgian politics… How low can you sink??? (via Om ter Saaist).

Dec 8 2007

A hands-on with the Google chart API

Inspired by my own previous post (how’s that for some blog-inbreeding?): a hands-on with the Google chart API.

Instead of going for a graph displaying how many visitors ended up here google-searching for the tits and ass of Veronique de Cock after my post on “toplessness”, I tried to create a graph comparing the chances of Yves Leterme becoming PM of Belgium, in correlation with the intelligence and sensibility of his statements about the Walloons.

Google API generated image

The red line represents his chances of becoming the next PM.
In 2006 and until the elections, it went uphill all the time (e.g. when he dropped the glasses, held CD&V and N-VA together when Jean-Marie DeDecker briefly joined the N-VA, waited long to go for the federal elections instead of staying Flemish minister-president …). At the elections, it was at its peak: he became the most popular politician, and won the elections with 800,000 preferential votes.
After which he went on a collision course with the French-speaking part of the country, showed a remarkable lack of leadership, and made almost no progress in forming a government. So his chances kept diminishing, resulting in a standstill-government, a formation of 176 days, a crisis of the regime. Everything bùt a government Yves Leterme I.

The green line represents his finest statements about the Walloons.
They varied from questioning their ability to learn Dutch early on (which was intended ironically), to confusing the Belgian anthem with the Marseillaise (which was a cockup), through telling a French newspaper that keeping Belgium together is not a goal (which was unfortunate for somebody trying to become the leader of that same country), through refusing to speak with the RTBF, through comparing the RTBF with Radio Milles Collines (As he did today. This was the radio-station that called for a Hutu-Tutsi genocide in Rwanda!).
Where will he be headed from here (If he takes Godwin’s law any further, next up are: comparing Elio to Goebbels, telling Milquet she’s the bastard daughter of Léon Degrelle and finally calling for an military annexation of Brussels?).

How to build this graph

To make this chart, all it takes is a 384 character long call to the google-server. It retuns the image you see above.
Here is the call, broken down by its parts:

http://chart.apis.google.com/chart?

The basic statement. The API you’re calling is basically an image generator, with lots of options for displaying data. It is generated on the fly, and then displayed in your page. This means you could also fill it with dynamic data.

&chs=500×300

One of the required elements. Unfortunately, if you make it too small to fit the content in, the graph will be clipped. So that could be a tough call if you want to use it with dynamic data!

&chtt=Chances%20of%20Yves%20Leterme%20becoming%20PM|
vs.%20the%20wisdom%20of%20his%statements

The title. Unfortunately, there are no options for font. For a linebreak, ad a “|”. Encode spaces with “%20″.

&cht=lc

lc = line chart. The other options are Bar chart, Pie chart, Venn diagram and Scatter plot.

&chxt=x,y,r

the number of axes. The third axis is called “r”, not “z” as we’d name it over here

&chxr=0,0,100|1,0,100|2,100,0

These are the scales for the three axes. Positive from 0 to 100 for x and y. Negative (from 100 to 0) for the third one.

&chxs=1,ff0000,10|2,00ff00,10

The color and font size for axis 1 (red) and axis 2 (green). Axis 0 (the horizontal) stays unchanged.

&chxl=0:|2006|verk|Jun|Jul|Aug|Sept|Okt|Nov|Dec|Jan|Feb|

The axis labels for the 0-axis (the horizontal one)

&chco=ff0000,00ff00

The colors of the lines he’ll draw

&chls=3,6,3|3,3,0

More options for the lines: thickness, length of line segment, length of blank segment (to form a continuous or a dashed line)

&chd=s:a9zaaaaTPGAAA,GTdddddz188

The actual data.

&chf=c,lg,45,ffffff,0,000000,1|bg,s,EFEFEF

The background color (efefef grey for the entire graph – a gradient from white to black for the chart area).

The conclusion

The Google API for charts will have it’s use, but after toying around with it, I find it everything but an elegant solution:

  • Steep learning curve
  • No XML-data. If you want that, you’ll have to process it server-side first, or rely on javascript-importing, decoding, encoding and then sending it through the google chart api url
  • Limited set of chart-choices (this might grow)
  • 50.000 requests per page limit. Guess that means you can have a lot of graphs displayed, but they could’ve solved that with a caching mechanism, no?
  • Complicated url-forming. The url for the chart on top is 384 characters, and left a lot of the options untouched and is with a miniscule data-set. Somebody might build a tool where you can pick all kinds of options, import data and build you a url to the api from that. Until that day: it’s complicated and prone to errors
  • And finally: it’s has no features for accessibility. Since it returns only an image, the only way to make it slightly accessible is to put an alt or londesc with it. But you have no way of knowing how the graph will look before you display it (with dynamic data)… Heck, a flash version would even score better.

Some fun with google-charts:
Goatse man
The finger
Percentage of chart which looks like Pac-Man


Dec 9 2007

Katarakt

Na de verknipte langspeelfilm “De Indringer” in de laatste drie weken, is het vanavond tijd voor wat het hoogtepunt in Vlaams Drama van dit televisiejaar zou moeten worden: Katarakt.

Katarakt

Het verhaal

Centraal in de serie Katarakt staat Elisabeth Donkers (Karlijn Sileghem), een gedreven vrouw van 38. Wanneer ze ontdekt dat het fruitbedrijf van haar schoonvader Roger Hendrickx (Jaak van Assche) op de rand van het faillissement staat, overhaalt ze haar besluiteloze man Frank (Marc Van Eeghem), haar weinig verantwoordelijke schoonbroer Paul (Ludo Hoogmartens) en haar rustige schoonzus An (Viv Van Dingenen) om het bedrijf over te nemen, uit te breiden en te moderniseren.

Elisabeth is een ambitieuze vrouw. De uitbouw van het bedrijf wordt een persoonlijke queeste waarmee ze zich tegenover haar vader, de autoritaire chirurg Karel Donkers (François Beukelaers), wil bewijzen. Maar haar gedrevenheid strijkt de andere familieleden behoorlijk tegen de haren in. Ze vindt steun bij Ben Van Hemelrijk (Dirk Tuypens), de flamboyante eigenaar van een transportbedrijf. Maar de goede band met Ben zorgt voor spanningen met Frank.

Bovenop de bedrijfsperikelen en de familiale aanvaringen, heeft Elisabeth ook een persoonlijk probleem dat ze aanvankelijk ontkent en onderschat: er is iets mis met haar ogen. Cataract dus.

Wanneer haar oogprobleem bijzonder ernstig blijkt te zijn, het bedrijf op springen staat en haar relatie met Frank serieus onder vuur komt te liggen, maakt Elisabeth, gedreven door ambitie en drang naar zelfbevestiging, een kapitale fout…

Kortom: een familiedrama in de fruitstreek.

Wat vond ik ervan

‘k Zal dit de volgende weken verder aanvullen met “wat ik ervan vond”.

Bij het begin was dit: ik ben benieuwd, het lijkt veelbelovend! Mijn DVD staat geprogrammeerd… Hopelijk wordt het niet te veel “Kinderen van Dewindt” in Haspengouw, maar wel “Stille Waters” tussen de bloesems…

Aflevering 1 – 9.12
Door een ongeval van haar schoonbroer Paul ziet Elisabeth Donkers zich verplicht in te springen op het fruitbedrijf van haar schoonfamilie. En dat net nu ze kans maakt op een belangrijke functie aan de universiteit.

De hoofdbedoeling van een eerste aflevering in een dertiendelige serie is wellicht niet veel dramatische ontwikkelingen te serveren. Wel op een aanvaardbare manier de problematiek en de karakters te introduceren. Awel, ik vind dat dat hier proper gebeurd is.
Bijna alle hoofdrolspelers kwamen tot een geloofwaardig vertolkign in een geloofwaardig karakter in Katarakt:
Het gezinnetje van Elisabeth (Karlijn Sileghem en Marc van Eeghem, met als kinderen de ravissante Maaike Neuville en Ides Meire) had wel wat uitleg nodig, maar de uitleg was aannemelijk (ze had een jaar geneeskunde gestudeerd, was zwanger geraakt van een tweeling, en had zich later via zelfstudie opgewerkt tot – Universitair Limburgs – academisch niveau). Karlijn liet op geen enkel moment Jehaaan en Petrick van het Leugenpaleis, noch “Kevin” van het hitsige meidentrio Hormonia, noch haar andere komische rollen herinneren, maar het is nog onduidelijk of ze de serie volledig gaat kunnen dragen.
De vader van het fruitbedrijf (Jaak van Assche) deed op geen moment denken aan zijn rol in de Kampioenen.
De licht mentaal gehandicapte broer Herman (Bruno Vanden Broecke) of de wat strenge familie van Elisabeth kwamen nog niet echt aan bod, maar zullen ongetwijfeld een belangrijke rol gaan spelen.
De kinderwensende An en haar van een vinger beroofde man (Viv van Dingenen en de mij onbekende Ludo Hoogmartens) waren het minst uitgewerkt.
Het op voorhand felgehypete Limburgtoerisme aspect viel nogal mee. Als ge van fruitbloesems in het voorjaar houdt, dan moet ge eens in de buurt van Herk-de-Stad, Lummen of Sint-Truiden gaan fietsen in maart of april. Dat wist ik al langer dan vandaag, daar was dus niet dadelijk 1.000.000 euro sponsoring vanwege het Provinciaal Bestuur van Limburg voor nodig… De mensen die dat niet nog niet wisten en eens in Haspengouw gaan kijken later zullen wel nog geen klein beetje verschieten als ze horen dat de mensen daar Limburgs “kallen” in plaats van het Algemeen Beschaafd Vlaams.

Conclusie: Echt mééleven zat er voorlopig nog niet echt in, maar dat kan dan later nog wel komen… Dus, ik ben benieuwd of ze er de komende weken wat schwung en spanning in krijgen… Ik kijk alleszins volgende week opnieuw.

Aflevering 2 – 16.12
Als blijkt dat Elisabeths schoonvader Roger verzwegen heeft dat het fruitbedrijf in slechte papieren zit, stelt Elisabeth een reddingsplan op. Maar dat veronderstelt eensgezindheid binnen de familie.

Deze aflevering bevatte wel heel erg weinig nieuwe informatie. De karaktertekeningen van de eerste aflevering kwamen nog eens allemaal aan bod, dat wel, maar verder erg weinig nieuws.

Aflevering 3 – 23.12
De moeilijkheden van het bedrijf zijn zo groot dat een overname dreigt. Elisabeth is bereid zich helemaal te engageren in de zaak, maar op haar eentje kan ze de onderneming niet redden. De dringendste hindernissen opruimen, gaat nog net.

Aflevering 4 – 30.12
Elisabeth overtuigt haar man Frank om samen met haar schoonbroer en -zus mee in het bedrijf te stappen. Als Elisabeth noodgedwongen illegale plukkers tewerkstelt, zorgt dat voor grote problemen.

Aflevering 5 – 6.1
Elisabeth is erin geslaagd om het bedrijf over te nemen en is nu de facto bedrijfsleidster. Het kan niet snel genoeg gaan en ze neemt het initiatief om de Poolse markt te verkennen.

Aflevering 6 – 13.1
Het bedrijf moet uitbreiden; dat is de enige kans om te overleven. Elisabeth rekent op de steun van haar vader maar die weigert haar te helpen. Elisabeth kan niet anders dan grote risico’s te nemen.

Het lijkt wel of de makers van de serie een whiteboard genomen hebben en daarop met de een google-query of zo “wat weet je over de fruitteeelt” 13 dingen vonden. En die laten ze nu een voor een de revue passeren. Bloesems besproeien, illegale plukkers, bomen verplaatsen, verkopen in Polen…
Maar dat is detailkritiek: de serie werkt wél. Een aangenaam traag tempo. Goeie vertolkingen. Uitgewerkte karakters (op de eendimensionale Ben en de kinderen van Elisabeth na).
Overigens – en geheel terzijde – de mensen die her kwamen via een google query op “Karlijn Sileghem naakt” zijn eraan voor de moeite. Volgens mij waren dat in aflevering 5 de blote borsten van Joke Devynck, niet die van Karlijn…

Aflevering 7 – 20.1
Elisabeth stort zich nu ook op het verhandelen van fruit. Ben Van Hemelrijck, zakenman en
familievriend, zorgt voor het transport, maar Frank twijfelt aan zijn bedoelingen. Elisabeth wordt geconfronteerd met een zeldzame oogziekte.

Aflevering 8 – 27.1
Elisabeths doortastendheid én koppigheid leiden tot een zwaar conflict met Frank. Hun meningen over de werkmethodes, bedrijfsprioriteiten én hun privéleven staan diametraal tegenover mekaar.

Aflevering 9 – 3.2
De relatie tussen Frank en Elisabeth gaat van kwaad tot erger. Elisabeth heeft alleen nog oog voor het bedrijf en doet daar werkelijk alles voor. Frank voelt zich totaal miskend en zoekt troost.

Aflevering 10 – 10.2
Elisabeth en Frank doen hun best om het evenwicht tussen privé en werk te herstellen. Maar als het er echt op aankomt is, kiezen ze ieder hun eigen richting, en dat heeft dramatische gevolgen voor Frank.

Plotseling een wel heel erg donkere aflevering. Franks bedrog met Natalie – geef de mens ne keer ongelijk – wordt ontmaskerd, Elizabeth lapt hem een loer door zijn peren met verboden spul te spuiten, en van de weeromstuit hangt de arme mens zich op.
Ah ja, en Elizabeth’s vader heeft ineens maar twee maanden te leven.
Ah ja, en eigenlijk is hij haar vader niet.
Ah ja, en zoonlief geraakt eindelijk ontmaagd (maar niet met zijn moeder, zoals in het echte leven), maar krijgt daarna zelfs het gsm-nummer van het meisje niet.

Aflevering 11 – 17.2
Na de dood van Frank wordt Elisabeth geconfronteerd met de onvermijdelijke schuldvraag. Bovendien kan ze niet anders dan haar schoonfamilie de ware toedracht van Franks overlijden te vertellen.

Aflevering 12 – 24.2
Er dient zich een opportuniteit aan om het Poolse bedrijf van Vlad, Elisabeths aanstaande schoonzoon, over te nemen maar Elisabeth is vooral begaan met haar oogproblemen.

Aflevering 13 – 2.3
Elisabeth ontdekt het ultieme familiegeheim en op die manier haar eigen identiteit. Ze stelt alles in het werk om zich te verzoenen met haar familie en het voortbestaan van het bedrijf te verzekeren.

En dan nog …

Ook al te signaleren: Woensdag (al goed dat het niet tegengeprogrammeerd staat) gaat ook VTM voor z’n kroonstuk: Koning van de Wereld.


Dec 11 2007

Stadsplein Genk-centrum: G-plek?

Tijdens ons veertiendaags bezoekje aan mijn ouders in Kolderbos (een wijkje op een kilometer van Genk-Centrum) kwam ik eergisteren op het onzalige gedacht eens rond te gaan kijken in het vernieuwde deel van het Centrum van Genk. Want dat ze daar serieus aan het verbouwen zijn, dat wist ik al lang. En dat ze nu al een stuk geopend hadden, was ook al tot in Balegem doorgedrongen. Allen daarheen dus? Bof…

Wat is de bedoeling

De plannen waren ambitieus. Midden in Genk-centrum lag er immers een knoert van een plein: het Sint-Martinusplein, zo groot dat het misschien beter Sint-MartinusPlateau had geheten. Lichtjes megalomaan, zoals de rest van Genk (altijd verwikkeld in een race met aartsconcurrent Hasselt voor de “grootste dit” of de “grootste dat”). Een plein waar je altijd je auto gratis kwijt kon, een plein waar Racing Genk waardig kampioen kon vieren. Een betonvlakte, met vrij spel voor de wind tussen de blokkendozen van het station, het stadhuis, Shopping 3 en de GB.

Waarom steken we de auto’s niet eens onder de grond, dan kunnen we ook dat plein nog vol met nieuwe blokkendozen steken?“, moet er iemand op een bepaald moment gedacht hebben (een projectonwikkelaar met een onverwerkt verleden in legoblokken of een mislukte deelname aan de quiz van Ben Crabbé wellicht). De oorspronkelijke plannen (van 1998) werden na een volksraadpleging later (in 2002) ingeperkt (iets minder dozen, iets meer ruimte tussen de dozen), maar gingen toch van start (in 2005). Met de bedoeling klaar te zijn in najaar 2007 (nu dus), maar daar zit ondertussen nog een jaartje vertraging op. Een nieuwe bibliotheek, winkels, appartementen. Op maquette:

En het resultaat?

We maakten een wandelingetje van het Marktplein (Yuck! De kiosk op het marktplein met de nieuwe blokkendozen erachter is een hopeloos chaotische zicht. De huisjes rond de markt liggen er bij alsof ze zo snel mogelijk gesloopt willen worden om ook als blokkendoos omhoog te mogen),
van daar naar de nieuwe gebouwen (zowat de helft van het winkelcomplex is al geopend, maar maakt nu nog een doodse indruk. De grote kleppers – H&M, Zara, C&A – moeten nog komen. Hopelijk blijven ze dan ook. De wind fluit er nu om de hoeken in plaats van over het plein. Volgestapeld. We waren niet de enigen die erdoor liepen en ons afvroegen “Wa ès mich da hei?” (wat is me dat hier). Denk: het Zuid in Gent, zonder mensen. Denk: een van die Duitse Ruhr-steden – in de oorlog platgebombardeerd en later heropgebouwd ter meerdere eer en glorie van de middenstand. Rijk van beton. Zielloos),
dan terug door Shopping 3 (wat is daar nog de aantrekkingskracht van?),
naar Shopping 2 (overal te huur, te koop)
en dan naar Shopping 1 (ook verouderd, maar wel nog steeds de gezelligste van de 3. Ten minste warm, en met wat leven in de Quick, Lunch Garden en de koffiebars),
tot aan het park (hebben ze die vijver nu nog vergroot of wat? Was precies vroeger veel mooier met hoekjes en kantjes, nu lijkt het één grote watervlakte).
En dan weer terug. Snel weer naar de warmte en gezelligheid van het “ouderlijk nest”.

Een uurtje of twee, met klein mannen in de rugzak en dapper stappend, en een oponthoud aan de paardjesmolen in het Shoppingcenter.

Plaatsen waar ik m’n jeugd heb gesleten. En die nu aanvoelen als een oude broek waar je nog eens probeert in te wringen. Ongemakkelijk, kil, koud. Nog een beetje vertrouwd maar toch niet meer wat je dacht dat het was.

Tenslotte

Niet mis te begrijpen: Genk heeft een pak troeven! Genk is Bokrijk én Kattevennen, Genk is “De Maten” en hei, Genk is Winterslag, Waterschei én Zwartberg, Genk is KRC en een groot stuk van het geroemde Limburg fietsroutenetwerk, een scholenstad, Ford én een kanaalhaven, groen en uitgestrekt, een industrieel kloppend centrum van Limburg.
Een verzameling van 10 centrumkes die allemaal wat te klein zijn om echt iets uit te stralen. De Stalenstraat, de Dieplaan, Shopping 1, 2 en 3, Kolderbos (waar ik vandaan kom), Bret, Gelieren…
En alle inspanningen ten spijt, het lijkt me niet dadelijk dat dit de komende jaren gaat veranderen. Het centrum wordt groter, groeit in bewoning, zwelt op. Maar de sfeer blijft weg. De shopping centra maken al een afgeleefde indruk, niet leeg maar wel verkrampt kijkend naar het succes van winkelstad Hasselt of de Maasmechelen “Village”.

Misschien, misschien, als over een jaar alles piekfijn gaat afgewerkt zijn, de auto’s verdreven, de bomen gegroeid, het leven teruggekeerd, het zonnetje schijnt, misschien kan dan dit hele project dan opnieuw een beetje elan geven aan Genk-Centrum. Positief alleszins dat er geïnvesteerd wordt.

De slogan waar ze het “nieuwe centrum” mee willen promoten is “Genk, de G-plek”. G zou daarbij staan “voor gezelligheid en genieten”. Als het maar niet de G van “goed geprobeerd” en één “grote geeuw” gaat worden. De G-plek die G-spot werd, of zoiets …


Dec 11 2007

Van Telenet en verwachtingen

Tiens tiens, Telenet drukt binnenkort op de knop (ook op deze blog meestentijds, in de rechterkolom bovenaan).
Verwachtingen.

Even terugspoelen, naar een maandje geleden: De Mortierbrigade voerde campagne voor Humo.

Humo vernieuwt

Campagneslogan: Humo vernieuwt
The medium: Een fantastische televisiespot – Guy Mortier ten grave gedragen op een begrafenis vol BV’s, “omdat we niet konden blijven wachten”. Starring Guy – Groucho – Mortier, Freya en haar vriendin Veerle Dobbelaere, Erik van Looy, Regi, Bart Peeters en Hugo Matthysen, Lien van de Kelder en Urbanus, Patrick Janssens, een fake Baywatch Pamela Anderson enz, enz…
Geschapen verwachtingen: Humo gaat helegans iets anders worden! Goedele haar tijdschrift erbij? Nieuwe rubrieken? Geen televisieprogramma’s meer? Elke week een gratis DVD?
Oeps: “Guy, ze gaan verwachten dat Humo iets helemaal anders gaat worden!”
Counter: Zet bij het filmpje “HUMO ziet er vanaf deze week anders uit. Niet radicaal anders – daarvoor zien we HUMO zoals hij is te graag – maar wel danig opgefrist en meer dan ooit comfortabel leesbaar.
D-day: Humo blijkt nog juist hetzelde. Layout is wat anders, maar wat is er voor de rest eigenlijk veranderd?
Resultaat korte termijn: Ah ja, ‘t was dus dat maar? Zelfs “danig opgefrist” is veel gezegd, bende zeveraars.
Resultaat lange termijn: Valt wel mee… Humo is terug iets meer old school. TTT x2 = leuk. Ondersteboven van Gat van de Wereld. De layout is niet onprettig.
Imagoresultaat: OK (any publicity is good publicity). Niet-lezers weten weer dat er met Humo te lachen valt, en zijn misschien eens gaan kijken of er in de “nieuwe” Humo voor hen iets te rapen viel. En voor lezers moest er misschien toch niet te veel veranderen, dus die zullen hun abbo ook niet opgezegd hebben omdat er niks radicaal veranderde… En als de spot op reclameawarduitreikingen allerhande nog in de prijzen valt, blijft de boodschap (Humo is vernieuwd) ook later nog lekker lang naklinken.

Hopsakee. Nu even dit recept toepassen op Telenet.

Telenet drukt op de knop

Campagneslogan: Telenet druk op de knop.
The medium: Geheimzinnige Flashvideo-website met url www.telenetdruktopdeknop.be. Met overal aangekondige lanceerdatum: donderdag drukt Telenet op de rode knop.
Verwachtingen: Zie de eerst tien bladzijden van deze discussie voor de verwachtingen die dit opwekt. Uploadlimieten drastisch de hoogte in? Snelheid van het netwerk de hoogte in? Prijs naar beneden? Lancering HD?
Oeps: “Duco, ze verwachten dat we vrijdagmorgen voor iedereen de uploadlimieten afschaffen, de snelheid van het netwerk verviervoudigen, de prijs halveren …”
Counter: Laat uitlekken waar het over gaat: gebruikers van Telenet Comfortnet gaan van 1Mbps naar 4Mbps. De rest krijgt volgend jaar iets lekkers.
D-Day: Er wordt op de rode knop gedrukt. Telenet verandert juist niks voor 90% van z’n klanten. Bij de Comfortnetgebruikers komt er iets bij. De rest van de internetklanten krijgt uitzicht op een snelheidsverhoging volgend jaar.
Resultaat korte termijn: Bende zeveraars, de mensen blij maken met een dooie mus!
Resultaat lange termijn: Ongeduld: “Allez, wanneer verandert er dan hier iets?” bij de andere 90%
Imago: OK. Het lijkt of er bij Telenet iets gebeurd is. Nog sneller en zo. Good thing. Op TIK – Telenet en Internet Klanten Vereniging (het vroegere PUB – Pandora User Base), zagen ze nog een paar weken over hoe ze toch beter hun upload en downloadlimieten en snelheden de hoogte hadden ingejaagd. Nauwelijks iemand zegt zijn abbonement op, want er is toch geen alternatief (toch niet in de gebieden waar VDSL niet beschikbaar is). En alles is goed om die domme countercampagne tegen Belgacom – die eigenlijk niks deed dan reclame voor datzelfde Belgacom maken – te doen vergeten, zeker?

Update woensdag 12/12: Ze hebben het persbericht nu al verspreid. Prematuur (raad eens waarom). En de tendens van wat ik hierboven schreef was juist:
“Vanaf 14 december 2007 past Telenet de snelheid van alle internet producten gevoelig aan. Voor BasicNet zal de downloadsnelheid verdubbeld worden. Voor ComfortNet zal de downloadsnelheid maar liefst verviervoudigen en de uploadsnelheid met ongeveer 33 % verhogen. Voor zowel ExpressNet en TurboNet verdubbelen de uploadsnelheden. Alle Telenet internetklanten krijgen na deze aanpassingen snellere internetproducten voor hetzelfde geld.” … “Om tegemoet de komen aan de vraag voor nog performantere producten zal de uploadsnelheid van ExpressNet en TurboNet tussen december 2007 en medio 2008 worden verdubbeld.” … “De aanpassingen van de snelheden van de ExpressNet en TurboNet producten zal gradueel en regio per regio doorgevoerd worden. Via de webiste www.telenetdruktopdeknop.be zullen ExpressNet en TurboNet klanten kunnen kijken wanneer in hun regio de uploadsnelheid van hun internet product zal worden aangepast.”


Dec 11 2007

On the Death of French culture

France is up in arms, as Time published an issue with the provocative title “The Death of French Culture”.
A discussion summarized in 5 links:

  • The article by author Don Morrison that caused all the fuzz: “… nobody takes culture more seriously than the French. They subsidize it generously; they cosset it with quotas and tax breaks. French media give it vast amounts of airtime and column inches. Even fashion magazines carry serious book reviews, and the Nov. 5 announcement of the Prix Goncourt — one of more than 900 French literary prizes — was front-page news across the country. … There is one problem. All of these mighty oaks being felled in France’s cultural forest make barely a sound in the wider world. Once admired for the dominating excellence of its writers, artists and musicians, France today is a wilting power in the global cultural marketplace.
  • Reply in The Independent by John Lichfield: “… This is one of the old, cyclical, favourites of foreign journalists, like the prevalence of dog-shit on the streets of Paris and the decline of French love-making. I wrote something similar on the collapse of French creativity when I first went to Paris 11 years ago. I was wrong, but not wholly wrong, then. Time is wrong, but not wholly wrong, now. If there is any news to report, it is the revival of French artistic creativity in many areas, ranging from architecture and pop to classical music and film. … You can argue backwards and forwards whether the subsidies are well used. The fact remains that France – unlike Italy, or Germany, or Britain – still has a cinema industry which is capable of making French thrillers, French comic films or French romances. They may be good or bad or indifferent but they are, at least, French. The British movie industry, by comparison, is largely a branch office of Hollywood.
  • Reply on the blog “Click Opera” by Imomus: “… One major problem with Time’s analysis of the French cultural scene is that it confuses “relevance” with “recognition in America”. Calling this a French problem is like telling the world it mumbles when you’re deaf. … If Time wants commercial culture, France has it. A store like Colette managed to redefine what a store could be — and there’s still nothing like it in New York. A magazine like Purple changed the face of fashion coverage forever. Time calls France “a nation whose long quest for glory has honed a fine appreciation for the art of borrowing”. If anything, the reality is the other way round: Paris is the lab, New York just copies, and sooner or later Madonna calls in a Frenchman to revive her flagging career.
  • Philosopher-writer Bernard-Henri Lévy replies in The Guardian “.The question, it seems to me, is not really whether this Time article is correct in its severe judgment on the state of French culture. My opinion is that it probably is correct, and that in fact many artists from my country are a bit provincial, a little stagnant, unbearably narcissistic and inward-looking. It is not bad to see this denounced. … the more I think about it, seems less and less a survey of France and more and more a savage reflection of the state of American culture itself. Because what really strikes one is the nervousness of the tone. It is this desire to prove too much which inevitably, as Nietzsche said, exhausts truth. It is the whiff of anxiety and, perhaps, of anguish, which emerges from this article.
  • Ancient member of the Académie Française Maurice Druon replies “.Et voilà ! Ça recommence. Tous les quatre ou cinq ans, les États-Unis sont pris d’une fièvre antifrançaise que l’un de leurs grands médias se charge de communiquer à l’univers. Assez de temps s’est écoulé depuis la crise précédente pour qu’on ait pu l’oublier. L’attaque paraît alors toute neuve. Si j’étais adolescent, je serais désespéré. Cette fois, c’est Time qui mène l’opération, ayant jugé l’affaire d’assez d’importance pour lui consacrer sa page de couverture. … Inculte Amérique ! allais-je m’écrier. Mais non. Les États-Unis comptent maints chercheurs, érudits, penseurs, créateurs qui sont du plus haut niveau. Seulement, ils n’écrivent pas dans Time.

My 5 cents: Le fabuleux destin d’Amélie Poulain, Air, Les Rita Mitsouko, 37°2 le Matin, Jane Birkin, Charlotte Gainsbourg, Carla Bruni, Michel Houellebecq, Daft Punk, Marjane Satrapi (Persepolis)… I have no trouble whatsoever of making a strong top 10 of french cultural icons which have moved /excited me in the last year. Not bad for a culture in decline… I even think I would have more trouble putting together an American top 10 with the equal effect (Hollywood not quite my cup of tea, and American, English, Irish, Australian: hard to know the difference sometimes). At least the French have an idendity, not swamped by Anglo-saxon culture yet.


Dec 13 2007

Van steen en kikkerpoel

Er was eens een jongetje met een kort broekske op wandel.
Hij kwam voorbij een kikkerpoel.

“Bwèèkes” dacht het jongetje “Wat een zielige kikkerpoel“.

Dus pakte het jongetje een steen, en gooide hem in de kikkerpoel (die steen had hij nog in zijn zak zitten).

En de kikkers die erin zaten, zij begonnen te kwaken: luid, to the point, grappig, zieligEen heel kikkerconcert.

“He he, wat grappig,” dacht het jongetje “Dat doe ik volgende keer dat ik hier voorbij kom weer! Of misschien breng ik dan wel eens een rietje mee, om een paar van die kikkers op te blazen?”
Zijn mama beweert nochtans dat het géén ettertje is.


Dec 13 2007

Flash – AHA – saviour of the universe

Zucht. Hoe moet het nu verder?
Kan je voortaan eigenlijk nog met goed fatsoen blogposten over een avondje in de sauna of een of ander huiselijk akkefietje zonder met Doris te denken dat je de literatuur tekort hebt gedaan? Gaat een blogstuk over een bloem in de tuin nu nog kunnen zonder het knagend schuldgevoel dat je die dag niet voldoende aan “het medialandschap” hebt bijgedragen? Mag je nu nog bloggen over een papegaai, en toch niet met Kristof het gevoel krijgen de Vlamingen op hun honger te laten zitten qua autoriteit op bloggebied?

Bollocks.

Over naar de orde van de dag dus: en bij mij was dat de aankoop van een nagelspliksplinternieuwe flits voor mijn D80 camera. Het is een NIKON Speedlight SB-800 geworden, gekocht bij Foto Guy.
Ja, dé Foto Guy, in de Vlamingenstraat in Brussel. En ze waren daar zeer vriendelijk, én bedreven in het mij doen scheiden van meer centjes dan ik eigenlijk van plan was. Het plan was een SB-600 – een dikke 100€ goedkoper – maar SB-800.

Nu nog een statief, een stuk of wat dure lenzen en een fototas, en je zou nog gaan geloven dat ik een fotograaf ben als ik binnenkom… Enkel als ik binnenkom, let wel, want eenmaal binnen zal ik toch wel snel door de mand vallen als een hopeloos amateurke. Dat ik op fotografisch gebied nog veel te leren heb, is dan ook een understatement van het kaliber dat Kristof Hoefkens zich gisteren bijzonder geliefd heeft gemaakt in de Vlaamse blogosfeer.

Dus presenteer ik hier ter uwer appreciatie en/of kritische blik: mijn eerste foto met opbouwflits:

Maud en Daan in de tent
Maud en Daan in hun speeltent, een schoon moment
van broeder- en zusterliefde (voor zo lang als het duurde)

En ter vergelijking, een foto met inbouwflits, van vorige week:

Maud in de vuilbak
Maud inspecteert de vuilbak van binnen uit.
Hopelijk maakt ze daar later haar beroep niet van…

Droom ik nu als ik die eerste foto een stuk beter vind?
Laat mij even in mijn waan, wil je? Ik heb net bijna 400€ voor dat flitsapparaat neergeteld. Laat mij nu even denken dat ik een goeie aankoop heb gedaan en vanaf nu enkel nog prachtige beelden met een toekomst bij Magnum en negenduizendachthonderdzestig.be ga maken…

Oh ja, bijna vergeten:

De titel dezer is uiteraard opgedragen aan Flash Gordon! Een film uit 1980 met titelnummer van Queen:

Film die ik ooit gezien heb als 12-jarig manneke. Ongelofelijke indruk dat dat maakte! Ongelooflijk zeker als je later beseft wat een vreselijk domme kutfilm dat eigenlijk maar was…

En dat ge nu de ganse dag met dat nummer in uw kop gaat zitten, nè.

Tot zover mijn bijdrage aan het medialandschap voor vandaag. Maar morgen is weer een dag…


Dec 14 2007

To knol or not to knol

Google is taking the initiative once again. Today, they unveiled they will be (private beta-) launching “Knol“, a term that stands for a “unit of Knowledge”. The goal “…to encourage people who know a particular subject to write an authoritative article about it“.

This is how a knol looks (or might look):

Google knol

From the launchpost: “The key idea behind the knol project is to highlight authors. Books have authors’ names right on the cover, news articles have bylines, scientific articles always have authors — but somehow the web evolved without a strong standard to keep authors names highlighted. We believe that knowing who wrote what will significantly help users make better use of web content.” … “A knol on a particular topic is meant to be the first thing someone who searches for this topic for the first time will want to read. The goal is for knols to cover all topics, from scientific concepts, to medical information, from geographical and historical, to entertainment, from product information, to how-to-fix-it instructions. Google will not serve as an editor in any way, and will not bless any content. All editorial responsibilities and control will rest with the authors. We hope that knols will include the opinions and points of view of the authors who will put their reputation on the line. Anyone will be free to write. For many topics, there will likely be competing knols on the same subject. Competition of ideas is a good thing.

The discussion about whether this will be a Wikipedia-killer is sweeping on the internet. Here’s a few valid points of view in this discussion that’s quickly heating up:

  • Zaadz: This is Google’s direct assault at the “walled garden” of knowledge like Wikipedia, Wikia, and Squidoo. Knol will attempt to solve the problem of chaotic collective anonymous editing (and vandalizing) of wikis and its unfriendly user interface by providing a more user-friendly editing tool for knowledgeable authors “who will put their reputation on the line.”
  • Mashable: Any time you create a tabula rosa [sic] set of tools with the intent for some sort of high-minded community to develop from them, but exert no editorial control on the genres or quality of content, you’re going to end up with something significantly different (or lackluster) from what you previously imagined. Knowledge-bases aren’t exactly the sexiest application of Web 2.0 technology, so it isn’t going to have the userbase draw of a YouTube, and those that do end up using it will likely be doing so for reasons other than creating “news and scientific articles.”
  • Techcrunch: “When it comes to Google, nothing should surprise us any more. Last month it was Digg style social voting on search results, this month its a new project called “Knol” (which apparently stands for a unit of knowledge), a user generated knowledge project that combines parts of Wikipedia and Squidoo (and to a lesser extent Mahalo) into what could easily turn out to game changer in this space.”
  • Rough Type: As the ad-free Wikipedia has risen to dominate the results for many common searches, it has become a de facto competitor for Google (while also being a source of content for Google services like Google Earth). Now, the competition between the two web giants promises to become much more explicit. The success of Knol is, of course, far from assured, but the ability of authors to sign their names, take ownership of their work, and compete with other authors may well be a lure for many people. … For the past year, Chief Wikipedian Jimmy Wales has been doing a lot of trash-talking about taking on Google in the search business. Now Google’s striking back.
  • Read/WriteWeb: I think this is going to be a game changer. … Somewhere Jason Calacanis, his soul icy as it is, is aglow knowing that his Mahalo concept has been validated by a company that’s arguably the most important in the last 100 years. Likewise, there’s probably some melancholy toasts due at Squidoo headquarters. Those companies may or may not survive but the real battle will probably be with Wikipedia. Google-built pages may be the only pages that have a bigger advantage in search than the widely linked Wikipedia reference pages.”
  • Techdirt : However, in looking over the details, this doesn’t seem to be a Wikipedia “competitor” so much as another reference for static information. It seems that the goals of this project are quite different than Wikipedia’s — which is focused on narrowing in on a clear, factual description of something. The idea of knols is almost completely antithetical to that concept. It’s about recognizing a single individual’s perspective on things, and allowing multiple people to put forth their perspective. Google is even hoping that people will create knols based on opinion, rather than trying to create factual pages. That’s quite different.
  • Danny Sullivan at Searchengineland: I have concerns about Knol in hurting independent authorship, just as some of the other services I’ve named do as well. Go back two years ago, and searches rarely came up with Wikipedia pages. Today, it almost feels required that Wikipedia gets one if not two listings on Google, due to its indented results feature. The traffic that Wikipedia gets from Google has inspired others. Yahoo Answers pages show up in Google for topics; Mahalo would love to rank for top terms — and I’ve already mentioned Squidoo’s presence in search results. Now Google gets into the picture to have its own hosted content compete for the dwindling diversity of results on the search results page. It begins to feel like the knowledge aggregators are going to push out anyone publishing knowledge outside such aggregation systems.
  • Om Malik at GigaOm: Whether it will be successful or not remains to be seen. Now if you think about it, the knol, despite its fancy name, is nothing but a classic move by a quasi-monopolist that wants to ensure it keeps getting the raw material (in this case, content on knols) for free, so that it can keep selling it at a premium. I stopped believing in Google’s “do no evil” ethos a long time ago…

Google Pages … Google Scholar … Google Knols … look to me in the same vein of thinking. Get some content inside of google, not just in google …

Now the question remains: where to get those knol invitations?
Being there first, is like the Moon, or the North-pole right now, an unclaimed land waiting for settlers …


Dec 16 2007

Alle bloggers bloot?

Trend van het jaar is, blijkens de vingeraandepolshouders van de Vlaamse kwaliteitskranten, het uitbrengen van een naaktkalender. Zowel de Standaard in haar weekendbijlage DSM als De Morgen vorige vrijdag, wisten immers dat het algemeen goed lijkt te zijn geworden om naaktkalenders uit te brengen, om de kas te spijzen of voor het goede doel. Verenigingen, sportclubs, oudere dames, dames tegen geweld, iedereen speelt zijn kleren uit.

Waarop wachten “wij bloggers” eigenlijk nog?

De trend

Chiro Wespelaar in z'n blootje
Chiro Wespelaar in zijn blootje

De aangehaalde voorbeelden in de krantenartikels:

  • Chiro Wespelaar ging Naakt voor Ghana (een van de ex-leidsters gaat een tijd naar dat Afrikaanse land, en krijgt een cheque mee). Bericht in het Nieuwsblad, hier een collage van de foto’s.
  • 1114 oudere vrouwen waren kandidaat om uit de kleren te gaan voor de Dove Pro-age kalender, en naakt te poseren voor de camera van Lieve Blanquaert. Hier staan de fototjes.
  • De meisjes van basketbalclub Osiris Aalst wilden volgend seizoen op buitenlandse stage, om dat te financieren kwamen ze op het idee een lingerie-kalender op de markt te brengen. Hier een paar foto’s van de langbenige dames.
  • Minivoetbalploeg De Bloemkolen uit Izegem ging uit de kleren om “de clubkas extra te spijzigen”. Bericht in het Nieuwsblad.
  • A Vrawe, 12 dames uit de horecawereld in het Antwerpse (met o.m. de mama van Luna, de kleuter die door Hans van Temsche werd neergeknald) wilden protesteren tegen zinloos geweld, en gingen daarvoor uit de kleren. Patrick Janssens (de burgermeester die dit jaar veel ophef veroorzaakte met zijn verbod op blootfoto’s in de brandweerkazerne) vond het zelfs een goed idee.

Ook in het buitenland duiken de sportclubs zonder kleren, stewardessen in bikini, of brandweercorpsen in blote flikker met de regelmaat van de klok in de media op. Allemaal voor het goede doel.
Pioniers waarnaar graag verwezen wordt zijn het Women’s Institute in Yorkshire, oudere dames die 290.000 expemplaren van een blootkalender wisten te verkopen ten voordele van leukemie-onderzoek – later vereeuwigd in de film Calendar Girls.

Oproep

Eigenlijk was dit de post die ik eerst in gedachten had, maar terwijl ik hem aan het researchen (ahum) was, kwam ik ineens op een idee (het gebeurt, zelden, maar toch …):
En dat is – roffel roffel – waarop wachten “wij bloggers” eigenlijk nog?
Opbrengst naar bvb. naar Music for Life (maar dan moet het snel gaan).

Thinking aloud:
Waarom geen blootkalender van het kruim van de Vlaamse blogwereld? Of – beter aangepast aan het medium – een soort “blote bloggers” site. Achter een via Paypal afgeschermde ingang of zo… Vrijwillige bijdrage, nieuwsgieren kunnen schenken van 0,1€ tot xxx€ om de fotokes van de A of de B-list, de Clickx-laureaten, de voltallige Gentblogt-crew, de Metatale top 100 in volle glorie te mogen bewonderen. Zou dat niet veel kunnen opbrengen?

Of – andere mogelijkheid, na een nachtje slapen – een verzamelpunt waarop mensen geld kunnen storten. En alle bloggers doen beloftes: als er 1000€ binnenkomt post ik op mijn blog een foto in bad, als er 10.000€ word ingezameld poseer ik in ondergoed voor P-Magazine, als er 100.000€ binnenkomt een filmke waarin ik in mijn bloot gat over de Grote Markt loop … En alleman een teller op de site. En op de verzamelsite altijd doelen: er is nu xxx€ , als we aan xxx+x€ geraken dan doet blog x een danske, dan doet blog y een strip enz… Stort nu, ‘t is voor het goede doel! Media-aandacht verzekerd, bezoekersaantallen van iedereen die meedoet swingen de pan uit … enz. enz.

Iedereen zou er op z’n eigen manier aan kunnen meewerken: het kan van thuis uit, in groep (how awkward would that be), het kan in beeld, in film, in zelfportret, waarom zelfs niet in tekst (bloggers geven zich bloot). Het kan geeky (met computers en schermen en fototoestellen en Iphones en zo om de NSFW-delen verborgen te houden), weird (een paar google-queries uit de long tail uitbeelden), fun (de eerste die een foto van zijn “poes” opstuurt krijgt alvast de prijs van de originaliteit)… Stel wel voor dat het – zoals ook in de aangehaalde voorbeelden – natuurlijk “braaf” blijft: werkgevers en collega’s lezen mee, enz enz …

Wie zegt het iets?

Op zoek dus naar blote bloggers, blote blogsters (en nog een paar Google-hoeren…)
En een paar IT-onderlegden om er een propere website voor te maken, ne wiki, een teller die op andere blogs kan.
Een paar photoshop experten om dat schoon te maken
Een paar mensen die coördineren, twitteren, een rekening in de gaten houden, mailen en doen.

Dominiek, schenk uw lijf. Els, is dat geen goed doel? Michel, Pietel, Luk, Steven Feys, Koen Fillet, Appelogen e tutti quanti, toon uzelve zoals God u geschapen heeft. Imke, Lama, Clo, i, Onnozelheid, Lilith of andere Girl Geeks, laat u gaan!

Als dit geen stokje is! Naar iedereen in de “vlaamse blogosfeer” ineens…

Neem het mee naar uw blog (spread the word), zegt uw gedacht daar (en stuur me een mailtje of trackback) of in de comments hier. Ik zal hieronder in deze post de boel proberen te coördineren en te updaten en berichten (of rapporteren over de stille dood :-( ).

De vraag in eerste instantie is dus: wie wil er meedoen, en wat zou je willen doen… En hoe zou jij de actie opzetten?


Dec 18 2007

Carla Bruni – Nicholas Sarkozy. A-i A-y

Be warned: hoog Privé-, Dag Allemaal-, Story-, roddelblad-gehalte verderop. En ook wel een beetje Menzo-, Ché-, Maxim-mannekesblad-toestanden. Alweeral.

Grote opschudding in Frankrijk. Vergeten zijn de treinstakingen, de brandende banlieues, de ijzige mistral of de wijnsector in moeilijkheden: monsieur le président Nicholas Sarkozy is er immers naar Disneyland Parijs geweest met een nieuwe vlam, twee maanden na het op de klippen lopen van zijn droomhuwelijk met Cécilia. De reden van de opschudding: ‘t is met Carla Bruni begod!

Carla Bruni, het Italiaanse gewezen maar nog steeds bloedmooie topmodel dat aan een tweede – even verleidelijke – carrière begon met haar singer-songwriter luisterliedjes op de uitstekende cd’s “Quelqu’un m’a dit” en “No Promises”. Vriendin van de poëzie. Godin op stelten…

Carla Bruni - No promises

Carla Bruni Tedeschi. Even oud als ik (zij van december 1968, ik van augustus), rijk van bij haar geboorte (papa was bandenfabrikant). Van die benen waar geen eind aan komt, enorme voeten, supermodellentietjes, sluik haar, een blik verleidelijkheid, onbeschaamd, de sensueelste mond van het westelijk halfrond, liefde voor haar gitaar, een stem om in weg te smelten. Mannen verslinden, haar hobby. Ze zegt knip en ze kan er vijftig krijgen. En ze weet het. En ze geniet ervan. What a woman!

Sarko vertelt hoe hij haar aan de haak heeft geslagen:

Nicolas, mijnen beste, ik hoop dat ge weet waaraan ge begint!
Zoals de fransen zeggen: “Carla n’a pas encore soufflé ses quarante bougies et pourtant, elle a un tableau de chasse digne d’une Don Juane!
Hier is een lijstje van de vorige – meer of minder bekende – gelukkigen:

  • Arno Klarsfeld
  • Mick Jagger
  • Eric Clapton
  • Donald Trump
  • Vincent Perez
  • Charles Berling
  • Kevin Costner
  • Giovanni Malagò
  • Raphaël Enthoven (filosofieprofessor met wie ze getrouwd is geweest, en een dochtertje mee heeft/had: Aurélie uit 2001)
  • Laurent Fabius (Sarko is dus zeker niet de eerste politicus)
  • Louis Bertignac
  • Jean-Jacques Goldman
  • Pierre Benichou
  • Christopher Thompson
  • Léo Scarax

En ze beweert zelf dat ze het niet louter met bekende mannen doet…

Of zoals ze zelf zeg in haar chanson “j’en connais”:

J’en connais des qui charment,
Des qui me laissent femme,
J’en connais qui me pâment…
J’en connais des jolis,
Des qui roulent comme des filles,
Des qui me piquent mes bodys…

J’en connais tant tellement ça me prend tout mon temps,
Et même ma maman qui m’adore tendrement,
Elle me dit : “C’est pas bien, ce n’est pas bon tout ce rien,
Reprends ton droit chemin…”

J’en connais des superbes,
Des bien-mûrs, des acerbes,
Des velus, des imberbes,
J’en connais des sublimes,
Des mendiants, des richissimes,
Des que la vie abîme…

J’en connais même tellement ça me prend trop de temps,
Et ma pauvre maman se dit en soupirant,
“Qu’ais-je fait pour cela ? Est-ce de ma faute à moi,
Si ma fille est comme ça ?” (x2)

J’en connais dans chaque port,
Dans chaque Sud, dans chaque Nord,
J’en connais sans efforts,
J’en connais qui vont dire,
Que je suis bonne à maudire,
Et moi ça me fait sourire…


Dec 19 2007

Remember the milk, Mr. Microcelebrity

Del.icio.us links for December 19, 2007:

  • Remember the Milk – a simple but very useful to-do-list-manager which was available as a website previously – comes to Gmail. Seems to integrate really nicely in the interface of Gmail. Functions galore: integration with contacts, with mails (flag to make a mail a task), even with Google calendar (if you set a due date). How cool is that!
  • Microcelebrity is the phenomenon of being extremely well known not to millions but to a small group — a thousand people, or maybe only a few dozen. As DIY media reach ever deeper into our lives, it’s happening to more and more of us. Got a Facebook account? A whackload of pictures on Flickr? Odds are there are complete strangers who know about you — and maybe even talk about you.via
  • Refreshing take on the creationism vs. evolutionism debate: a brilliant animation with two movies. GOD’s creating gets an “scientific” approach. Darwin’s theory is presented as a kind of genesis. In the end, you can watch the two stories side by side at the same time. One fills in the gaps in the other…
  • Using Fluid, you can create Site Specific Browsers (SSBs) to run each of your favorite webapps as a separate desktop application. Fluid gives any webapp a home on your Mac OS X desktop complete with Dock icon, standard menu bar, and logical separation from your other web browsing activity.

Dec 20 2007

Tiny op de boerderij, hiero!

Michel lanceert een wijs spelleke: covers van Martine (pour les flamands: Tiny) photoshoppen…
De uitgeverij van het spel “Tiny op de boerderij” (voor Nintendo DS) pikt erop in. De leukste bewerking krijgt een exemplaar van het spel!

It is mine :-)

martine

Me op twitter= http://twitter.com/houbi.
En 2girls1cup = iets dat ge niet wilt zien, noch weten. Echt niet. Maar ècht ècht niet. En als ge toch van plan zijt op zoek te gaan: onthou dat je iets wel kan zien, maar dat je het daarna nooit meer – nooit meer – kan ont-zien.
Reacties van mensen op 2girls1cup, dàt is dan weer wèl grappig.

En als ge wilt meedoen: zoeken op “Martine” of “Tiny” met safesearch off bij Google levert de nodige kindonvriendelijke pr0n in plaats van kindvriendelijke Tiny-boekskes. Het basismateriaal vindt ge wel op de site van uitgeverij Casterman, bij de albums van Martine.
De font is VAG Rounded BT. Als ge die niet hebt staan: alhier.


Dec 21 2007

De Kidsbox van Fox in a Box

Pietel maakt er duchtig reclame voor, Kerygma en Lilith van Kokeneten probeerden het al eens met veel smaak uit: het fox-in-a-box concept. Kokeneten via internet. Je bestelt – tenminste 2 dagen op voorhand – via www.foxinabox.be een menu. De Fox-ploeg stopt dan alles mooi afgemeten in een doos, die je kan afhalen in Affligem of thuis laat bezorgen. Met een mooie handleiding is het klaarmaken van een superlekker gerecht dan kinderspel. Dat wilden wij ook wel een proberen!

Onze ervaringen

We bestelden onze box ( 1 maal Fox Lobster en 1 zogenaamde Kidsbox ), en betaalden met plezier 15€ afleverkosten. Er speciaal voor naar het afhaalpunt in Affligem rijden zou ons immers ook een stevige duit gekost hebben.
Op de afgesproken dag stond er ‘s avonds een mooie doos aan onze voordeur te wachten.
Tot daar het goede nieuws.

Want anders dan op de schone website stond er geen witte doos met een strik rond op ons te wachten. Wel een rode doos. En er kwam geluid uit. En de doos bewoog een beetje. Vreemd, vreemd.
Onze verbazing toen we de doos open deden was zo mogelijk nog groter. Want wat zagen wij:

Maud in a box

Potjes en pannetjes en houten speelgoedgroenten, inclusief een dubbelgeplooid kindje… Duidelijk een verkeerde bestelling doorgekregen! Of was dat die Kidsbox, en zijn ons buren er met de “Fox Lobster” van doorgegaan? Hoe is het mogelijk? We hebben dit “verse product” dan ook maar integraal in de vuilbak gegooid.

Maud in de vuilbak

En zijn dan ouderwets naar de frituur geweest. Dat was ook lekker. Maar ze horen nog van ons, daar bij Foxinabox!

Nee serieus

Nog niet uitgeprobeerd, dat Fox in a box. Maar ben wel nieuwsgierig en denk dat ik het wel eens ga doen.

Een mooi concept. Als we nog in de yuppie- of cocoon-tijden waren zou ik zeggen: “toegesneden op de yuppie generatie die zelfs voor het winkelen de cocoon niet meer uit wil”. Maar ‘t is 2007, dus zullen we dit maar “food 2.0” noemen. Maar net zoals de apps van web 2.0 als Facebook ondertussen toch een steeds rommeliger boeltje blijken te zijn, zijn er ook bij dit eetidee wel bedenkingen te maken.

Wat met de “value for money”? Goedkoop is het alleszins niet, superduur evenmin.

De meerwaarde die fox-in-a-box levert zit in de handleiding (maar jouw boekenkasten – en het internet – staan wellicht al vol met prachtige handleidingen voor de meest exotische en heerlijke gerechten: in food 1.0 termen heette dit “recepten”), de afgemeten hoeveelheden (food 1.0 werkte hiervoor met ouderwetse instrumenten als “weegschaal”, en “maatbeker”) en de volledigheid van de doos (Het food 1.0 concept hiervoor heette “een boodschappenlijstje”. Een aantal van de ingrediënten zal je ongetwijfeld ook al thuis hebben liggen – vb. een citroen, olie, een klontje braadboter… – zodat je daarvoor eigenlijk teveel betaalt. Maar net die dingetjes maken het wel “af”). En echt afvalvriendelijk lijkt het me ook niet.

Niks revolutionairs dus, maar wel mooi in elkaar gepast tot iets dat alleszins “nieuw” aanvoelt. Alle keuzes zijn voor jou gemaakt. Ikea-eten. Jij hoeft het enkel nog in elkaar te schroeven – euh – op het vuur te zetten.

Zeker een idee voor een avondje met vrienden, als we voordien eens geen tijd hebben om van hot naar haar te vliegen om alle benodigdheden bij elkaar te sprokkelen.
Maar als koopkrachtondersteundende maatregel kan een bezoek aan de supermarkt met een boodschappenlijstje en een goed recept in het achterhoofd wel een schone besparing opleveren…

P.S.

“No children were harmed in making the pictures for this blogpost. The children crept in the box themselves, actually.”
Meer gruwelijk kindermisbruik: http://www.oomsa.com/node/1117.


Dec 24 2007

Op wandel in Oost-Vlaanderen

Onlangs werd ik de gelukkige eigenaar van drie doosjes, vol met wandelkaarten uitgegeven door de toeristische dienst van de Provincie Oost-Vlaanderen. “Stap Mee” (10 gezellige wandelingen), “Stap door” (10 ontspannende wandelingen) en “Stap door” (10 stevige en verrassende wandelingen).

En dat zal u geweten hebben. ‘t Is te zeggen: dat zal u te lezen krijgen, als u de volgende paar jaar deze blog zou blijven volgen én de wereld stort niet in én ik überhaupt aan het bloggen blijf én ik mijn voet niet verzwik of van een rots tuimel of zo. Dit gezin is namelijk van plan ze alle 30 één voor één te doen. 30 uitstapjes, 30 keer stappen, 30 keer goed weer (hopelijk), 30 keer een beetje CO2 verstoken om wat goeie lucht te gaan opademen.

En ik zal proberen telkens mijn fototoestel mee te nemen en er iets over neer te pennen… Stay tuned, dus…

De wandelkaarten van de Provincie Oost-Vlaanderen

Stap mee

In deze box vind je de brochures van tien Oost-Vlaamse wandelroutes voor al wie graag geniet van een ontspannend uitstapje met het gezin, familie of vrienden. De trajecten zijn zorgvuldig uitgekozen, je kan onderweg halt houden voor een drankje of een hapje en ook voor kinderen valt er vanalles te beleven. Stap mee en geniet.

In de ‘Stap Mee!’ box vind je volgende routes:
1. Buggenhoutbos wandelroute
2. Donkmeer wandelroute
3. Isabellapolder wandelroute
4. Kluisbos wandelroute
5. Lembeekse Bossen wandelroute
6. Molsbroek-Buylaers wandelroute
7. Reiger wandelroute
8. Roomacker wandelroute
9. Siesmeers wandelroute (deze hebben we als eerste gedaan)
10. Zuidlede wandelroute

Stap uit

In deze box vind je de brochures van tien klassiekers onder de Oost-Vlaamse wandelroutes. De trajecten zijn ideaal voor een zalige zondagse wandeling, met op tijd en stond een aangename rustpauze op een terrasje of in een caf�. Je geniet van de kunst, cultuur en natuur die je onderweg tegenkomt. Stap er zalig tussenuit in Oost-Vlaanderen!

1. Albijn Van den Abeele wandelroute
2. Asselkouter wandelroute
3. Den Bunt wandelroute
4. Doornhammeke wandelroute
5. Drongengoedbos wandelroute
6. Kordaal wandelroute
7. Ooidonk wandelroute
8. Rooigemsebeek wandelroute
9. Sombeke-Oude Durme wandelroute
10. Zwalmbeek wandelroute

Stap door

In deze box vind je de brochures van 10 Oost-Vlaamse wandelroutes die een uitdaging vormen voor de meer ervaren stappers. Ze liggen alle tien in het glooiende landschap van de Vlaamse Ardennen. Een groot deel van de wegen is onverhard. Stap door en laat je achter elke bocht en op elke heuveltop verrassen door het mooiste landschap van Vlaanderen.

1. Bierbrouwer wandelroute
2. Cotthem wandelroute
3. Geuzenhoek wandelroute
4. Kartuizer wandelroute
5. Muziekbos wandelroute
6. Omer Wattez wandelroute
7. Panorama wandelroute
8. Stiltepad Dender Mark
9. Waterkersgrachten wandelroute
10. Zwalmbronnen wandelroute

Deze post is dus een soort “placeholder”, die ik later aanvul met de links naar de andere wandelingen.


Dec 24 2007

Op wandel: het Siesmeerspad in Puyenbroeck

Het spits (of is het nu toch dé spits?) in onze reeks “Wandelen in Oost-Vlaanderen” werd afgebeten door de Siesmeerswandelroute.

Waar?
Start is aan parking 1 van het Provinciaal domein Puyenbroeck.
Dit bereik je op de weg (N449) tussen Wachtebeke en Zaffelare, en staat al van ver (vb. afrit Lochristi op de E34) duidelijk aangegeven. Het is dan ook een gigantisch domein, met sportvelden, molenmuseum, camping, bloementuin en een fraaie speeltuin. En – gelukkig voor deze wandeling – ook een groot stuk wilde natuur: het Siesmeers- en Torregoedbos.

Zuidlede op winterochtend

Wat?

7 kilometer, over gemakkelijk begaanbare wegen.
Het pas is duidelijk bewegwijzerd, met zeshoekige plaatjes “Siesmeers wandelroute”.

Via het bezoekerscentrum ga je het domein binnen. Daar begint de wandeling. Eerst langs de speeltuinen van het Provinciaal Domein Puyenbroeck, dan langs een aantal statige dreven, dan langs de oevers van de Zuidlede (een bijna stilstaand watertje) en dan door een gevarieerd bos terug naar het domein.
Het laagste stuk van de wandeling is naar verluidt vaak drassig, maar op deze bevroren winterochtend was daar niks van te merken.

Er is erg gemakkelijk een kortere wandeling van te maken (middenin rechts afslaan aan de Hutgrachtdreef, en aan de Schuilhut rechts, dan steek je er zeker 3 kilometer van af). En langer kan ook, over de mooi aangelegde tuinen van het domein

Beukendreef

Leuk?

De natuuromstandigheden waren wondermooi. De Zuidlede met de lage zon, de witte bomen en de wegvliegende eendjes was een spektakel op zich. Het drassige bos liet zich op een dag als deze minder goed kennen.
Helaas was het ook bitter koud, waaide er voortdurend sneeuw van de bomen in de buggy en kinderrugzak, zodat onze kroost er al snel genoeg van kreeg. De tweede helft van de tocht (de verkorte terugweg) verliep dan ook “in mineur”, zoals dat eufimistisch heet.
Spijtig genoeg was het restaurant ook – ondanks de vermelding op de website – niet open, zodat ons ook geen warme chocola of koffie, croque-monsieur of pannekoek was gegund.

Nog enkele impressies op deze betoverend mooie witte zaterdagochtend in december:

Zuidlede op winterochtend Zuidlede op winterochtend
Eendjes op een wintermorgen Siesmeersbos

Dec 27 2007

Een Citroën C4 Grand Picasso of een C8?

Driekoningen Driekoningen,
geeft mij nen nieuwen hoed.
Den ouwen is versleten
Ons moeder mag ‘t nie weten
Ons vader heeft het geld
op het ro-hooster geteld

Nen nieuwen hoed, dat hebben wij niet nodig. Een auto, daar gaat het hier over.
Den ouwen – een Toyota Corolla – is dan wel nog niet helemaal versleten, maar is toch inderdaad stilaan op leeftijd aan het komen.
Ons moeder mag het zeker weten, ‘t is ten anderen zij die aandringt op nen nieuwen.
En ons vader vond dat het tegenviel, dat met dat geld tellen.

Gisteren eens een bezoekje gebracht aan de Citroën-garage in Gent, om eens de C8 uit te gaan checken. Dat vinden wij van alle auto’s die een gezin kunnen herbergen en ons voorbijsteken immers de wijste. Van uitzicht, en van als ze geparkeerd staan, ook van interieur. Een minibus, maar comfortabel.

Maar dat bezoekje leerde ons dat de C8 momenteel een beetje einde reeks is. Volgend jaar komt er een nieuwe evolutie van die C8 uit. En dat wat er momenteel gepromoot wordt de “C4 Grand Picasso” is. Oorspronkelijk was dat een kleine auto, maar die is begin dit jaar ook uitgekomen en in een grote 7-zetels-versie.

Citroën C8

Pro de C8
– je zit hoog in deze monovolume. Als automobilist van een kleintje en laagske, erger ik me wel eens aan mensen die hoog zitten (omdat ik er niet over kan kijken om te anticiperen op wat er voor hen gaat gebeuren), dringend tijd om er ook zelf zo eentje te worden dus.
– 6 zetels zijn er individueel uit te halen, dus enkel de bestuurderszetel niet. Dat levert eindeloze mogelijkheden van opstelling op (3 op een rij achter elkaar, 1 zetel, 5 met grote koffer enz. enz.). Met verbouwingen in aantocht zullen wellicht veel van deze opstellingen van pas gaan komen.
– aangeboden uitvoering is de “Image”, en dit is wreed volledig van opties en uitvoering (individueel regelbare airco, dakrails voor onze dakkoffer, 7 zetels, parkeersensors …). Enkel een trekhaak moeten we nog zien los te onderhandelen met de garagist.
– schuifdeuren in plaats van openslaande deuren. Wreed handig met uitstappende kroost.
– Geweldige beenruimte, voor iedereen (van rij 1 tot rij 3)
– Als de twee zetels uit rij 3 er niet inzitten, een zee van ruimte in de koffer. En ook met die zetels is er nog steeds een en ander in te krijgen.

Contra de C8
– einde reeks. Laatste jaar dus dat ze dat model gaan produceren. Met als gevolg dat je auto over een jaar al een beetje oud gaat aanvoelen, en over een jaar of 5 al helemaal. Je rijdt psychologisch dan eigenlijk rond met een auto van 2003, in plaats van eentje uit 2007.
– Hij is echt wel groot. 4 meter 79.
– 11 fiscale PK (dat scheelt elk jaar toch een 120 euro t.o.v. de 9 fiscale PK’s voor de C4)
– Groter verbruik en uitstoot dan de C4: de aangeboden motor, 20 HDi van 120 PK verbruikt 6,9 liter / 100 km (gemengd) – 5,8 liter op de snelweg. Uitstoot CO2: 182.
– Als je de zetels niet gebruikt, moet je ze eruit nemen. Die zijn niet zo licht, dus als dat vaak moet mogelijk aanleiding tot rugproblemen, hernia, werkverlet, vroegtijdig pensioen en dood door ligwonden.

Citroën C4 Grand Picasso

Pro de C4 Grand Picasso
– Nieuwere lijn. Iets gelikter, knusser van binnen.
– Nieuwere motoren. De dieselversie zou ook over een nieuwere partikel-filter beschikken.
– 9 fiscale PK (dus minder wegentaks)
– Lager verbruik dan de C8: de aangeboden motor, 16 HDi van 110 PK, verbruikt 5,9 liter / 100 km (gemengd) – 5,1 liter op de snelweg. Uitstoot CO2: 155.
– De zetels blijven altijd in de auto, ook als je ze niet gebruikt: de drie zetels van rij 2 en de twee zetels van rij 3 kunnen allemaal afzonderlijk neergeklapt.

Contra de C4 Grand Picasso
– bediening aan het stuur. Versnellingen en alles. Durf het nauwelijks vast te pakken, uit vrees hier een daar al op een verkeerd knopje te drukken.
– aanboden uitvoering is de “SX”“Tentation”, niet zo volledig als dat van de C8. Airco, radio-CD, porte-bagage … zijn allemaal bij te kopen.
– Openslaande deuren in plaats van schuifdeuren.
– de achterste rij zetels zijn wel OK voor een klein stukje, maar zijn zeker niks voor làng op te zitten.
– beperkte beenruimte, zowel op rij 2 als rij 3
– Kofferruimte met zetels van rij 3 naar beneden is OK, maar niet supergroot. En met zetels op rij 3 naar boven is er haast niks van koffer.
– De zetels zijn duidelijk minder confortabel dan die van de C8.
– Visospace voorruit: enorm glasoppervlak, maar de ruitenwissers komen niet tot boven. Dat stuk is dus vaak schmützig om door te kijken (mijn ijver voor het wassen van auto’s kennende). Wel een uitstekend zicht op luchtballonnen, opstijgende vliegtuigen en wolkenformaties.

En prijs-gewijs?

En – niet onbelangrijk – het financiële plaatje.
De C4 “Grand” Picasso – met als opties dus airco, radio-CD, trekhaak en bagagedrager – wordt ons aangeboden aan de som van 23.199€. Er is – met de vroegtijdig begonnen saloncondities – een korting op van 2.718€.
De C8 – met als enige optie dus nog een trekhaak – komt op 26.377. Er is daar een korting van maar liefst 6.242€ op!

Kyoto zij ons genadig: dan lijkt de interessantste keuze toch weer die C8!

We gaan eens een testritje maken met de twee. En dan de knoop doorhakken. Of nog iets helemaal anders kiezen. Heb je zelf ervaringen met een van de twee, laat het gerust weten!!!


Dec 28 2007

The Timeless 100 on YouTube (100-91)

Today is YouthSentiment Day on Studio Brussel: De Tijdloze 100 is back again.
Kick-off at 11 o’clock.

A number of surprises right at the start: no longer in the list this year:
K’s Choice – Not an Addict
Bob Marley – No Woman No Cry
Pixies – Monkey gone to heaven
U2 – New Year’s Day
The Doors – Light My Fire
Song 2 – Blur
Go Figure! Let’s hear if these new entries can even lick the heels of these songs.

100: AC/DC – Highway To Hell
For the first time in the Timeless 100 list. Deservedly So!

Lees het vervolg van The Timeless 100 on YouTube (100-91)…


Dec 28 2007

The Timeless 100 on YouTube (90-81)

Continuing our YouTube experience of the Timeless 100 on Studio Brussel

90: The Red Hot Chili Peppers – Californication
Down from n° 52 last year!

Lees het vervolg van The Timeless 100 on YouTube (90-81)…


Dec 28 2007

The Timeless 100 on YouTube (80-71)

Following up on the previous posts, here are positions 80 to 71 in the Timeless 100 list of 2007 from Studio Brussel.

80: Cranberries – Zombie
Still there. Down from n° 68

Lees het vervolg van The Timeless 100 on YouTube (80-71)…


Dec 28 2007

The Timeless 100 on YouTube (70-61)

A new installment in the series YouTube-ifying the Timeless 100 of Studio Brussels.

70: Foo Fighters – Everlong
A newcomer

Lees het vervolg van The Timeless 100 on YouTube (70-61)…


Dec 28 2007

The Timeless 100 on YouTube (60-51)

Unrelenting, continuing, proceeding with finding Youtube-videos from the currently being unveiled Timeless 100 on Studio Brussel.

60: Metallica – Enter Sandman
Was at n° 85 in the list for 2006

Lees het vervolg van The Timeless 100 on YouTube (60-51)…


Dec 28 2007

The Timeless 100 on YouTube (50-41)

Ok, we’re in the middle now. 50 tracks done, 50 tracks to go in this Youtube-version of the Timeless 100 – edition 2007 – of Studio Brussel

50: Prince – Purple Rain
Was only at 81 in the edition of 2006

Prince seems to be enforcing his copyrights on YouTube very strictly: everything gets taken down.
Here’s a live version of the song, on Dailymotion:

Lees het vervolg van The Timeless 100 on YouTube (50-41)…


Dec 28 2007

The Timeless 100 on YouTube (40-31)

40 more songs to go in the Youtube-ing of the 2007 edition of the Timeless 100 of Studio Brussel: de Tijdloze 100:

40: Coldplay – Clocks
Going down, was at 27 in 2006

Lees het vervolg van The Timeless 100 on YouTube (40-31)…


Dec 28 2007

The Timeless 100 on YouTube (30-21)

I’ve fallen a bit behind (bought car, if that can be an excuse), so without further ado, the number 30 to 21 in the 2007 edition of Studio Brussels Tijdloze 100, as seen on YouTube:

30: Joy Division – Love Will Tear Us Apart
Was at n° 32 in 2006

Lees het vervolg van The Timeless 100 on YouTube (30-21)…


Dec 28 2007

The Timeless 100 on YouTube (20-11)

Getting mighty close now, in this 10-part list of the Timeless 100 – edition 2007 – of Studio Brussel on YouTube:

20: Radiohead – Street Spirit (Fade Out)
Up one measly posiotion from last year’s 21

19: Pixies – Where is My Mind?
Down from 15 last year

18: Radiohead – Paranoid Android
This one up from 23 in 2006

17: Pink Floyd – Wish You Were Here
Another Pink Floyd on the rise, this one from n° 22

Live in 1994:

16: dEUS – Roses
Down down, from 13 in 2006’s edition

15: Tool – Schism
Noise going up – from 19 last year

14: Queen – Bohemian Rhapsody
Had gone down to n° 17 last year

13: Metallica – Nothing Else Matters
One place gained from last year

12: U2 – One
Fallen out of the top 10, was at n°9 last year

11: Pearl Jam – Black
Was at n°12 last year.

Live at Pinkpop:

Still to come, but most likely in reverse order:
smells like teen spirit – nirvana
mia – gorki
one – metallica
creep – radiohead
child in time – deep purple
alive – pearl jam
stairway to heaven – led zeppelin
suds & soda – deus
hallelujah – jeff buckley
a forest – the cure


Dec 28 2007

The Timeless 100 on YouTube (10 – 1)

This is the last installment in a series of 10 posts, started some 7 hours ago. This one, the top 10 of the Timeless 100, could in theory contain, if votes were perfect, the ten best all time songs. Mind you, as appreciated by a Belgian crowd of Studio Brussel-listeners, in 2007.

10: dEUS – Suds ‘n Soda
Down from n° 8

9: Jeff Buckley – Hallelujah
Was at 9 last year

No “embeddable” video found, only a link then…

8: The Cure – A Forest
Was at 11 last year

7: Radiohead – Creep
Down from n° 4 last year

6: Pearl Jam – Alive
The same position as last year

5: Led Zeppelin – Stairway to Heaven
Up from n°7 last year

A live version from 1973 (the song is from 1971):

4: Deep Purple – Child in Time
Was at n° 5 last year

3: Metallica – One
No change at n° 3

2: Gorky – Mia
2 remains at 2

A version of last year, performed in De Laatste Show:

1: Nirvana – Smells Like Teen Spirit
The same song tops the list as last year.

The end

So this is the end, all’s well my friend. Only, no The Beatles in a Timeless 100. How’s that possible? Probably because the “Beatles”-votes get mixed between a high number of songs. Excuses, excuses.

As for YouTube, it stood the test quite well. A majority of the 100 songs is avalailable, in original version. For a good part of the 60’s and 70’s songs, there is a live version. Only a few copyright-anal artists are not there (prince, jeff buckley, dEUS). Sometimes the video-alternatives deliver (google video for dEUS, dailymotion for Prince), sometimes they just make it difficult to link (no embed policy enforced by some record labels). Overall, it hàs become the standard for music videos (so long MTV), and rightfully so…

The rest of this list:
100-9190-8180-7170-6160-5150-4140-3130-2120-11


Dec 29 2007

Meisje stapt

Sommige peuters maken op een dag de beslissing, van nu af aan stap ik. Het ene moment zit er nog geen beweging in, de volgende dag stappen ze rond op hun voetjes.
Andere peuters doen het geleidelijker. Eerst kruipen, dan schuifelen, dan één stapje, dan terug kruipen, dan twee stapjes, weer een tijdje niks dan kruipen, dan vijf stapjes, dan 10 stapjes, vallen, weer kruipen.

Dat laatste pad is de optie die Maud gekozen heeft.
De grens om “Ja” te zeggen op de levensbelangrijke vraag aan een ouder met een peuter van rond de 1 jaar “Stapt ze al?” is dan ook een beetje flou. Stapt ze nu? Of stapt ze nog niet?

Maar eens moet je de knoop doorhakken. En vanaf gisteren hebben wij hem doorgehakt: Meisje stapt.

Meisje stapt

Met stijve beentjes, een beetje als de vampieren uit Michael Jackson’s Thriller (of die Fillippijnense gevangenen die dat nadeden). Niet echt stijlvol. Maar ze maakt al bochtjes, wandelde gisteren doodleuk van de badkamer naar de keuken (toch een meter of 6). Gaat staan zonder dat er ergens een steuntje is. Kan hindernissen ontwijken. Ze valt als ze ‘t niet wreed op haar gemak doet, maar dat zal wel komen met de tijd.

Maud

Wederom een gebeurtenis die de wereld niet zal schokken (neen, daarvoor moet je eerst een Pakistaanse kandidaat-premier opblazen), geen evenment waar dit land al lang naar zat te zuchten (neen, daarvoor moet je eerst zes maanden de regeringsonderhandelingen laten verrotten), geen happening waar zalen voor volstromen. Maar op de wereldschaal van dit gezinnetje, een nieuwe mijlpaal.

Welkom in de wereld der wandelenden, Maudje. Kies je bestemmingen wijs …