Archief van februari 2008:

feb 1 2008

Twitter tools

Twitter – ik vond het een jaar of twee een dwaas idee, schreef me eenmaal ik aan het bloggen was eens in, en heb er sindsdien toch de smaak wel van te pakken – is een wereldje apart. Wil je de Vlaamse twitteraars kennen, begin dan bijvoorbeeld bij @netlash, @imkedielen of @emich. Vandaaruit kan je hun contacten zien, of eens checken als ze een bericht @iemand sturen of die persoon dan ook af en toe iets zinnigs te twitteren heeft. Zo geraak je vanzelf in een kleine community.

Once you get the hang of it, is het leuk te ontdekken dat er ook een hele API-cultuur rond twitter leeft. Zo ontdek je dagelijk nieuwe tools of speeltjes, die twitter voorlopig nog boeiend genoeg en springlevend houden.

De oogst van de laatste weken:

Nuttig of leuk:

  • Tweetmeme, probeert interessante url’s en trends te ontdekken temidden van chaos der wereldwijde tweets.
  • Twittervision, zie live op een kaart de tweets van overal ter wereld verschijnen. Fascinating!
  • Twitter100. Vreemde maar snelle manier om tot 100 contacten tegelijk te volgen.
  • Twittersearch, om snel op te zoeken of er iemand getwittterd heeft over “dees of ‘tgeen”.
  • Terraminds twitter search, nog een search tool. Iets minder kort op de bal, maar wel met uitgebreidere zoekresultaten.
  • Is twitter down? Het antwoord bij al uw haperingen.
  • Politweets, de Amerikaanse presidentscampagne in een twittergevecht.
  • Twitterholic, tool om de meest fanatieke twitteraars te identificeren.
  • Tweetstats, maakt schone grafiekskes van uw activiteit (eigenlijk uw non-activiteit dus) op twitter. De mijne.

Cliënts en zo:

  • Twitbin, laat de twitterberichten van je contacten zien in een sidebar in Firefox. Update elke minuut of zo, zodat een regelmatige blik op de linkerkant van je browser je steeds op de hoogte houdt van de nieuwste ontwikkelingen. Je kan vandaaruit ook posten, zodat dit je heel wat trips naar twitter.com kan besparen. Suggestie voor verbetering: onderaan links naar de pagina’s met oudere tweets, want daarvoor moet je nu nog steeds naar de twitter site. Mijn keuze als ik op een windows-computer zit.
  • Twitterific, een zeer gelikte client voor Mac. Gratis, maar dan moet je er af en toe een advertentie bijnemen.
  • Twitterfox, nog een goeie twitter-tool voor Firefox. Deze “leeft” niet in een sidebar, maar in een icoontje in je statusbar.

Twitter en je blog, één strijd

  • Twitterfeed, feed your blog to twitter. Mijn advies: don’t do this!
  • Twitthis, toon een “Tweet dit”-button onder je blogposts (WordPress-plugin of javascript). Zo handig dat dat is.
  • Twitter Tools, wordpress-plugin waarmee je twitter binnen je blog kan integreren (via een dagelijkse digest bijvoorbeeld)

Ikzelf ben @houbi, heb in twitterformaat niet veel te melden, maar af en toe is ook goed zeker? See you there?


feb 1 2008

Nasale hygiëne voor snotneuzen

Heeft u vandaag al aan nasale hygiëne gedaan?
Ik verklaar me nader…

Al wie al ooit een peuter, kleuter of kind gekocht, geleend of op een andere manier tijdelijk onder zijn hoede heeft gekregen, weet het: het pars-pro-toto “snotneus” is bijzonder goedgekozen voor dat soort kleine wezens. Ze hebben ze altijd, overal, constant.
Als je al eens probeert foto’s te trekken van klein grut, kan je de helft weggooien wegens overmatig aanwezig snot, slijm en snottebellen op de bovenlip.

Je kan daartegen ageren op drie manieren:

  • negeren. Maar dat wordt toch lastig ademen na een tijdje, de snottebellen gaan aankoeken en het zicht is niet bepaald appetijtelijk
  • zakdoeken of kleenex. Beproefd, maar wel een beetje als water dragen naar de zee. Van ’t moment dat je een zakdoekje in de vuilbak hebt gekieperd hangt alweer de volgende snottebel te bungelen.
  • spoelen. Met fysiologisch water, of zeewater. Uitspuiten met een spuitbusje, tot het vocht via het ene neusgat het andere uitkomt. Dan heb je wat meer respijt nadien. Je moet er wel eventueel tegenstribbelende kroost bijnemen.

In ons huis slingeren dit soort spuitbusjes dan ook in grote getale rond. Deze week kwam er zelfs een nieuw merk in ons bezit: Marimer neusspray. En hoe marketen zij zich?

Nasale hygiëne

“Voor uw dagelijkse nasale hygiëne”. Niet dus “voor de snotneuzen van uw kind” of “om de snot uit uw neus te spoelen”, maar wel het overduidelijke “voor uw nasale hygiëne”. Klinkt goed. Zelfs van hun erg sobere website maken ze dit het centrale adagium: “Marimer: l’hygiëne nasale pour toute la famille”. Sexy!

Zeg vanaf nu dus niet meer: “snut uw neus, snotneus”, maar: “doe van nasale hygiëne, bengel”.
Wijs een collega die constant zijn neus ophaalt niet meer terecht door discreet een pakje tissues op zijn bureau te leggen, maar stuur hem een mailtje “Uw nasale hygiëne is vandaag precies niet echt optimaal, collega?”.
Wijs een bouwvakker die een fluim de gracht in mikt niet meer terecht met “Zeg, zal het gaan, boer!”, maar overbluf hem met “Uw nasale hygiëne is een beetje primitief, niet?”.
Als je luidop snottert terwijl je aan de telefoon hangt, hoef je vanaf nu dus ook niet meer te excuseren met “sorry, even mijn neus snuiten”, maar “pardon, ik moet even mijn nasale hygiëne bijwerken”.

Doen!


feb 3 2008

Het fenomeen van de feminatheek

Elders is er al veel inkt gevloeid over het verbod dat provinciaal gedeputeerde Ludo Helsen uitsprak over de bedoeling van het Antwerpse Provinciaal Fotomuseum Louis-Paul Boon’s “fenomenale feminatheek” in zijn geheel ten toon te stellen.
Niet artististiek genoeg” oordeelde de député over de tentoonstelling.
Niet politiek wijs genoeg“, oordeel ik over de gedeputeerde, en ik raad de Provincie Antwerpen dan ook aan om de Heer Helsen stante pede terug naar Veerle-Laakdal te verbannen. En hoop met hen mee de wind die week uit het naburige Beringen komt. Opgeruimd staat netjes. Dat zijn ze daar in Antwerpen aan hun would-be status als cultureel mekka van Vlaanderen verplicht. Censuur van blote plaatjes, politiek die de culturele agenda bepaalt, anno 2008, wie had dat nog gedacht?

Eén verdienste heeft deze Laakdalse kabouter Plop wel: hij heeft de culturele discussie van het jaar geopend. Want dat er vééél te zeggen is over Boon, zijn fenomenale feminatheek, zijn viezetistentijd, zijn obsessie voor obscene jeugd, zijn pseudo-wetenschappelijke aanpak, zijn gegluur naar vrouwelijk naakt, dat blijkt nu wel. En vermits ze in literair Gent inmiddels het voornemen hebben om de tentoonstelling in april daar te laten doorgaan, kan u zeker van zijn dat hier het laatste woord nog niet is over gezegd.

Enkele van de interessantste vragen die in deze discussie opduiken, vind ik deze:

Heeft wat een kunstenaar buiten zijn kunst doet/deed ook kunstwaarde?
Ludo Helsen verwoordde het fijnzinnig als “ik verzamelde vroeger ook sjotterkes, moeten die dan ook in het museum?”, waarop de wereld reageerde met “Neen, wij zijn niet in uw sjotterkes geïnteresseerd, en bij uitbreiding niet in u, mijnheer Helsen”. Maar als Boon postzegels had verzameld, ware dat dan interessant geweest? “Als Hugo Claus Playboys verzamelde, zijn die dan ook een tentoonstelling waard?” vragen ze op Gentblogt.
Hierbij dient wel gezegd dat Boons blotevrouweninsigarenkistjesverzameling veel meer was dan wat uitgeknipte foto’s. Bij de kistjes en de meeste foto’s zit er immers ook commentaar. Classificatie van peervormen en appelrondingen en spleetjes en billen, naar leeftijd, naar huidskleur, naar pose. There is a method in his madness. En humor. En je kan de obsessie die uit deze verzameling spreekt ook niet los zien van een van Louis-Paul Boons meesterwerkjes: het ironisch pornografische schandaal “Mieke Maaike’s obscene jeugd”.

Is Gent kewler dan A’pen?
Ik geloof van wel, ze hebben er alvast geen député’s met ringbaardjes.
Maar aan elke Gentenaar die dezer dagen zegt van “leuk dat dit bij ons wel kan, en in Antwerpen niet”, een waarschuwing: net als het hoofddoekendebat gaat de discussie misschien wel keihard terug in uw gezicht uiteenspatten, over een paar maanden. Een klacht voor pedofilie-pornografie hier, een paar Vlaams Blok interpellaties daar, een politiereglement hier, een paar CD&V-puriteinen daar, en misschien staat ge daar wel weer met rode kaken. Ik help u hopen van niet.

Hoe zit dat met rechten en zo?
Las ik nog nergens niks over, maar ik vraag het me af hoe je in godsnaam een tentoonstelling georganiseerd krijgt met 22.000 foto’s van blote vrouwen. En nog een pak minderjarigen erbij. Hoe bekom je daar de rechten voor? Een monsterwerk: zoveel fotografen te contacteren, zoveel modellen te vragen of ze in hun blootje in een Vlaamse museum willen hangen. Of moet dat opeens niet meer? Als je iets verzamelt, krijg je er dan meteen ook de reproductierechten voor?

Is het niet vrouwonvriendelijk?
Boon documenteerde de ontluikende sexuele revolutie. En dat liep toen uit op heel wat confrontaties met zelfbewuste vrouwen. Post ’68 sloeg voor veel feministen de balans van de seksuele bevrijding door naar de verkeerde kant, en werd het een nieuwe seksuele uitbuiting. Boons documentaire aanpak van de sexualisering van het vrouwbeeld, laat toe om die discussie die ook in 2008 nog steeds erg relevant is opnieuw te gaan voeren.

En wat met de kinderpornografie?
Bruno haalt een stuk uit de inhoudsopgave van de fenomenale feminatheek aan. ’t Zijn dus zeker niet allemaal mooie blote retro-fototjes zoals De Morgen ons laat geloven.
Kan je dit nog tentoonstellen, post-Dutroux tijdperk en al? Er zit daar zeker materiaal tussen waarvoor je nu al in de bak kan vliegen als je het nog maar op een harde schijf zou hebben staan. En het was ook in de jaren zestig zeker geen algemeen aanvaard leesvoer.
Ik denk: ja, dat mag tentoongesteld. Eens zien wat de kindermonsters met ons inschattingsvermogen voor jeugdig bloot gedaan hebben. Lolita en censuur, het is een debat dat niet van gisteren is. Misschien is het tentoonstellen van de fenomenale feminatheek alleen al voor dit debat de moeite waard.

Een testament van verloren onschuld, een tijdsdocument, een spiegel voor een seksueel ontwakende maatschappij… Boons werk heeft waarde en verhit lang na datum nog zeer de Vlaamse gemoederen. Hoe langer geleden, hoe fenomenaler kortom, die feminatheek…


feb 4 2008

Tbc

Vorige week in de Vlaamse media: een treinconducteur met tbc.
Geen reden tot paniek, volgens de virologen (in De Morgen).

“In samenspraak met de zieke hebben we een lijst opgesteld van personen die veel contact met hem hadden en de plaatsen waar hij veel is geweest. In Kortrijk wordt een honderdtal collega’s van de man getest. Voor de reizigers is het risico op besmetting verwaarloosbaar. Een mogelijke besmetting vergt meer dan het vluchtig contact zoals dat tussen conducteur en reizigers.”

Deze week, een madam met tuberculose in Hoogstraten.
Reden tot paniek, volgens de virologen (in het Nieuwsblad).

‘Het is bijzonder egoïstisch van deze vrouw om zich onder andere mensen te begeven’, zegt viroloog Marc Van Ranst van de K.U.Leuven. ‘De ziekte is bijzonder besmettelijk en je kan weinig doen om een besmetting te voorkomen. Tbc verspreidt zich door nauw contact, via druppeltjes in de lucht. Overvolle cafés, waar mensen dicht bij elkaar zitten, zijn de plaatsen bij uitstek om de ziekte te verspreiden.’

Pardon? Wat is het nu?
Een café de ideale verspreidingsplaats… en in een trein geen gevaar? Zitten de treinen dan niet overvol, en de mensen niet dicht bij elkaar? En wordt er tussen reizigers en treinbegeleiders dan geen speeksel uitgewisseld (bij de discussies over het al dan niet tijdig invullen van Go-Passen en zo…)?

Maar ja, paniek is overbodig. 

Ria Vandenreyt van het Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid benadrukt intussen dat in Vlaanderen jaarlijks vijf- tot zeshonderd mensen getroffen worden door tbc. “Een goede behandeling waarborgt een volledige genezing. Doordat de ziekte echter weinig voorkomt en mensen slechte herinneringen hebben aan de tijd dat tbc niet kon worden behandeld – we spreken over de periode voor 1950 – ontstaat tegenwoordig soms onnodig paniek als ergens tbc wordt vastgesteld”.

Zes tot negen maanden behandeling. Geen probleem. Laat maar komen, die tbc. Kuch.


feb 5 2008

In bad

Een paar zedige foto’s van Daan en Maud in hun dagelijkse bad.

Maud in bad

Vooral Maud geniet er tegenwoordig met volle teugen van. Tateren, gillen en proesten dat het een lieve deugd is.

Daan stribbelt meestal wat tegen als hij erin moet, maar eenmaal met zijn gat in ’t water begint hij volle bak te spelen en vind hij het altijd heel plezant. Daarna een warm papje in de armen van papa of mama voor de televisie, soms nog een verhaaltje, en dan vallen de ogen al bijna toe. Weer een dag voorbij…

Daan in bad

Het moet tenslotte niet elke dag over neusloop of spuitpoep gaan, niet?


feb 5 2008

Animo discrimineert

Vandaag in De Morgen via Belga onder de titel “Allochtoon vaker afgewezen bij sollicitatie”

Bedrijven nodigen nog altijd sneller een autochtone sollicitant uit voor een gesprek dan iemand van allochtone origine. Dat blijkt uit een steekproef van Animo, de jongerenpartij van sp.a. Animo stuurde twee identieke sollicitatiebrieven naar vijftig Antwerpse bedrijven. Het enige verschil was de fictieve naam onderaan de brief. De ene naam was allochtoon, de andere autochtoon. “Onze autochtone sollicitant werd in 60 procent van de gevallen uitgenodigd voor een gesprek, de allochtone slechts in 25 procent van de gevallen. En dat terwijl ze allebei zogezegd dezelfde brief hadden geschreven”, zegt Kim Van Weert, voorzitster van de Antwerpse Animo. … (belga/tdb)

Bij Animo Antwerpen stond er ook een reportage bij die ATV maakte over de actie.

Wat ziet een oplettend oog daar echter in?

cv 1
Het cv van Ahmed Annachouch (de allochtoon, I presume).

cv 2
Het cv van Evi Hellemans (de autochtoon, I presume).

De autochtoon kent “Word, excell, acces, power point, internet, outlook, perfect blind typen”. De allochtoon houdt het bij “Word, internet, outlook, excell, perfect blind typen”.
Los van de schrijffouten (excell=Excel, acces=Access, power point=Powerpoint) kent de autochtoon dus twee voor een administratieve bediende toch zeer essentiële softwarepakketten méér.

En er zijn nog heel wat meer verschillen:

  • de autochtoon is een vrouw, de allochtoon een man (administratief bediende of secretariaat is een vaak door vrouwen ingevuld beroep)
  • de allochtoon vermeld voor geboortedatum “17/02/1972 (35 jaar)”, wat getuigt van een gezonde dosis pedantie – HR-managers kunnen tellen, en ze zijn gevoelig voor sollicitanten die dit in twijfel trekken – en bovendien geeft dit blijk van enig fatalisme dat zijn cv wllicht niet langer dan 17 februari bewaard zal worden door het bedrijf.
  • zijn cv is slordiger opgemaakt dan dat van het autochtone meisje (kijk eens naar de marges bij studies en jobervaring, of de volgorde van de rubrieken)
  • de allochtoon vermeld naast nederlands en frans “zeer goed” ook Berbers met “moedertaal”. Hierdoor zet hij zijn “zeer goed” op een lager niveau dan het Berbers, en kan de werkgever dus ook twijfelen of dit “zeer goed” wel erg goed zal zijn.

Kortom: identieke brieven? Mon oeuil!
Redenen genoeg voor een HR-manager die deze twee brieven kort bij elkaar binnen krijgt om de ene op de stapel “njet” de andere op de stapel “eens laten komen” te leggen. Animo discrimineert dus eigenlijk de allochtoon in hun onderzoek.
Op die manier wordt het onderuithalen van hun “onderzoeksresultaten” wel erg makkelijk, en hun pleidooi voor anoniem solliciteren en praktijktests dus wat hol.
Jammer, want dat er veel discriminatie is op de arbeidsmarkt is een heel erg feit en een open deur- meer een open poort eigenlijk – een open deur waarin wel af en toe eens nagels met koppen mogen geslagen worden.


feb 6 2008

Grouchisms

Looking for a few good quotes to spiff up my goodreads profile (a site where you can keep track of the books you read, hook up with friends who also like reading, and discover lot of great stuff to read in doing so), I came across this one by Groucho Marx:

Outside of a dog, a book is man’s best friend. Inside of a dog it’s too dark to read.

He cracks me up every time. In Retrospect, mankind would be looked at as a bunch of humourless twats sitting about looking stupid and grim, hadn’t it been for Groucho. Here’s a few genius ones (not all by him, he had great textwriters too):

  • Marriage is a wonderful institution…but who wants to live in an institution?
  • Quote me as saying I was mis-quoted.
  • There’s one thing I always wanted to do before I quit…retire!
  • Either he’s dead or my watch has stopped.
  • From the moment I picked your book up until I laid it down I was convulsed with laughter. Someday I intend reading it.
  • How do you feel about women’s rights ? I like either side of them.
  • I never forget a face, but in your case I’ll be glad to make an exception.
  • I sent the club a wire stating "Please accept my resignation. I don’t want to belong to any club that will accept me as a member."
  • I’ve had a perfectly wonderful evening. But this wasn’t it
  • Marriage is a wonderful institution…but who wants to live in an institution?
  • Paying alimony is like feeding hay to a dead horse.
  • Those are my principles. If you don’t like them I have others.
  • Why should I care about posterity? What’s posterity ever done for me?
  • Why don’t you go home to your wife? Better yet, I’ll go home to your wife, and outside of the improvement, she won’t notice any difference.
  • I’m not feeling very well – I need a doctor immediately. Ring the nearest golf course.

And of course my life motto:

Whatever it is, I’m against it!

More Groucho quotes, quotations, wikiquotes and such


feb 6 2008

Milow

Breaking news bij De Standaard:

Milow – alias Jonathan Vandenbroeck (26) – is maandag aan de kant gezet door de politie. ‘Ik was onderweg naar mijn cd-voorstelling in de Brusselse AB toen ze mij een zandweg in dwongen’, vertelt de Leuvense zanger. ‘In mijn straat gebeuren de jongste tijd nogal veel inbraken en omdat ik met een verduisterde bestelwagen rij, werd ik vrij agressief aangepakt. Niet dat de agent mij herkende, maar toen mijn tourmanager You don’t know begon te zingen, werd hij gelukkig wat vriendelijker.’

Amai, wat een omhooggevallen stukske vlaamse zanger met pretenties is me dat? Dat wint vorige week eens 3 MIA’s en neemt al dadelijk personeel in dienst om zijn grootste hit te zingen, of wa?
En hij mag van geluk spreken dat de agent dit “You don’t know” niet opnam als “smaad voor de arm der wet”. D’r hebben er al voor minder een nachtje in de cel moeten slapen, ventje… 😉

Meer Milow vindt ge op zijn blog bij De Standaard.

Knappe nieuwe single “Dreamers & Renegades” overigens (hier in een unplugged versie bij Lux):


feb 6 2008

Knutsel eens een fotokubus

Stap 1:
Heb je foto’s op flickr staan, ga dan naar www.tabblo.com/partners/flickr. Klik er op “Get Started”.
Heb je geen flickr-account, kan je toch meedoen met deze knutselklas, via de url www.tabblo.com/studio/productinfo/cube. In de popup die verschijnt bij “Start making a photocube right now” kan je 5 foto’s uploaden. Je mag verder naar stap 3.

Stap 2:
Geef op de flickr-pagina de verschijnt toelating aan de toepassing om aan uw Flickr-foto’s aan te mogen.

Cube

Stap 3:
Sleep 5 foto’s van uit uw Flickr-account (of die je net hebt opgeladen) naar de 5 zijden van de kubus.
Je kan ook inzoomen en uitzoomen, of de foto meer naar links of rechts verslepen om hem mooi in het vierkante formaat te krijgen. Je kan zelfs enkele goedkope effecten op je foto’s loslaten (zwart-wit, posterize, …)

Cube 2

Stap 4:
Je krijgt een PDF die je properkes kan afprinten.
Afsnijden op de doorlopende lijnen, plooien op de stippellijnen, en dan in elkaar steken. Er komt geen lijm aan te pas.

Het ziet er wreed leuk uit, en stevig genoeg als je het op wat dikker papier afdrukt.

Volgende project: van iedereen van de familie eens zo’n kubus afprinten, in elkaar flansen en dan gebruiken om de tafel te versieren op het eerstvolgende familiefeest.

Hat tip to An Nelissen, die deze leuke Flickr-toepassing signaleerde (of gaat signaleren, want ze worstelt een beetje met items die ze eigenlijk in de toekomst wilde publiceren maar toch al in haar RSS-beland zijn).


feb 7 2008

What is graphic design?

Veerle Pieters – the most famous belgian blogger of ‘em all – started a competition. Make a poster answering the question “What is graphic design?“.

A tough question, but one that has many easy answers …
My entry:

What is graphic design?

Since I have my eye on the 2nd prize – not the 1st one – it couldn’t be too good, you see 😉

Other (mostly wonderful, and all better than mine) entries can be seen in the rapidly growing group on Flickr: The What is Graphic Design Poster Competition Pool.


feb 7 2008

De oogappel van Ides en Karlijn

Vandaag een nieuw en leuk roddelboekske gevonden: de bezoekerslogs van mijn website.

De voorbije weken werd dat stukske blog hier erg druk bezocht met de google-zoektocht “karlijn sileghem”. Voorheen meestal in combinatie met de magische woorden “naakt”, “bloot” – bende viezeriken, ge moest u schamen! – maar sinds een dag of drie kwam daar opvallend dikwijls de query “karlijn sileghem ides meire” bij.
Gisteren dacht ik al: wtf, waarom zoekt men nu ineens zo dikwijls op die combinatie?

En vandaag werd het duidelijk: de boekskes staan ineens vol van de onthulling dat Karlijn Sileghem (Elizabeth Donkers in Katarakt, lerares muzische vorming bij de MIA’s, echtgenote van Jéhaan en Petrik in het Peulengaleis enz…) en Ides Meire (haar Vesparijdende zoon in Katarakt, eerder schitterend in de Parelvissers) een relatie hebben.

Vonk overgesprongen tijdens de opnames in Katarakt, 3 jaar geleden. Zeker te diep in haar ogen gekeken?
Nadien door “druk van de omgeving” (Tom Boonen – Sophie van Vliet, anyone?) af en aan geraakt, maar sinds kort weer dikke koekenbak.
19 jaar leeftijdsverschil, maar waar zit het probleem? ’t Is toch niet omdat ze moeder en zoon spelen in Katarakt dat het hier om incest zou gaan…

En ze verwachten een kindje! Zo schoon (als de appel niet ver van de boom valt)… dat wordt zeker hun oogappel.

witzlegende: oog = oogziekte = retinitis pigmentosa = katarakt = televisieserie = fruitboeren = fruit = appel.


feb 7 2008

Benny Neyman overleden

Amai, de doden vallen – figuurlijk – als vliegen dit jaar. Het regent hier – figuurlijk – doden.
Carlos, Sir Edmond Hillary, Bobby Fischer, Freddy Nieuland, Heath Ledger, Soeharto, de Maharashi Yoghi … een inflatie van de dood.

En nu Benny Neyman weer…

Hier zijn beste nummer “Ik weet niet hoe”, op Youtube, uit 1980. Swingt nog steeds als een tiet. Figuurlijk, want de mens was andere principes toegedaan.

Kanker, op 56 jaar. En dat dat erg is. Een pijnlijke zaak.
Letterlijk.


feb 10 2008

Hoe verhuis ik een kat?

Els van Eeckhaut vraagt “Iemand ervaring met het verhuizen van poezen?”, wij draaien.

Een kater of poes verhuizen is nochtans geen onoverkomelijk onoplosbaar ingewikkeld probleem. Koop gewoon een “cat carrier”.
Supermakkelijk: Men neme een kat, men stoppe het hoofdje in de kattenhoofdjeshouder, men schroeve de vijs aan de achterkant aan tot het geheel stevig zit (even oppassen dat ze niet klauwt), en men verhuist. Makkelijk toch?

cat carrier on Flickr

Nu serieus. Er is niks moeilijks aan, op voorwaarde dat je een paar regeltjes in acht neemt:

  • Voor de verhuis: zet de kattebak en een slaapplaatsje voor katlief in een kamertje dat je bij de verhuis makkelijk leeg kan maken en afsluiten. Laat de kat in de weken voor de verhuis al regelmatig wennen aan een tijdje in dat kamertje opgesloten te zitten.
  • Op de verhuisdag: sluit je kat op in haar kamertje. De drukte van de verhuizers zou haar zot maken en schuw. En begin dan maar te zoeken waar ze/hij zich verstopt heeft.
    Hang een blad aan de deur van dat kamertje met “Pas op, gevaarlijke kat. Doodt mensen. Met haar blik.”, of neem andere maatregelen om de verhuizers duidelijk te maken dat ze in dat kamertje niet binnen mogen gaan.
    De kat verhuis je op het laatste. In een kattemandje.
    In het nieuwe huis, zet je de kat met haar kattebak, eten, drinken en haar slaapplaatsje in een kamertje waar je een tijd niet moet zijn. Laat haar daar gerust.
  • De volgende week: hou de kat binnen. Laat haar wennen aan het huis. In het begin mag ze in een paar kamers komen, na een paar dagen in gans het huis. Waarschijnlijk zal je zien dat je poes/kater tegen meubels, tafelpoten en deuren aanwrijft. Dit doet ze om haar eigen geur aan die dingen te hangen, en aldus te verklaren dat die dingen van haar/van hem zijn
  • De week erna: op verkenning. Zet de deur al eens open, zodat ze haar/zijn neus kan buitensteken. Blijf zelf in de buurt. Je zal zien: de kat zal dat maar mondjesmaat doen, en al snel terug naar binnen vluchten.
    Tip voor de eerste keren: zorg dat je kat honger heeft op het moment dat ze buiten komt. En roep haar terug met een blikje of brokjes als ze zich iets te ver waagt.
  • Vanaf week 3 zou het geen probleem meer mogen zijn. Nu mag zij/hij los. De kat heeft het nieuwe huis dan al helemaal aanvaard als haar/zijn territorium, en ook de onmiddellijke omgeving is dan vertrouwd genoeg om als de hare/zijne te beschouwen. Vanaf dan zal ze zich steeds verder wagen en heersen in haar nieuwe kattenrijk alsof het altijd al het hare/het zijne was.

feb 11 2008

Polarisatiefilter

10 februari, 16° celcius, blauwe luchten, terrasjesweer, lentegevoel alom.
Ook de forsythia begint er dus al maar aan…

Forsythia

Eigenlijk gewoon om te stoefen met de “circulaire polarisatie-filter” die ik gekregen heb – een HOYA, 67mm PL-CIR.
En blauw blauw – waanzinnig blauw blauw zelfs – dat dat geeft, op zo’n zonnig dagje!

De theorie: “In het kort komt het er op neer dat een polarisatiefilter reflecties tegengaat. Alles in de wereld reflecteert licht en kan invloed hebben op hoe de kleuren in de camera terecht komen. Hoe meer reflectie, hoe minder je de echte kleuren ziet. De kleuren worden dus versterkt als je het filter op je lens hebt zitten. Groener groen, felle kleuren van bloemen die er nog meer uitspringen. Verder worden reflecties in glas en op water tegengegaan, waardoor je bijvoorbeeld wel de bodem van een fontein met vissen zou kunnen zien of niet alleen de kop van een kikker, maar ook zijn lijf onder de waterspiegel. Maar het bekendste effect is dat blauwe luchten onder bepaalde omstandigheden veel feller (bijna onwerkelijk) blauw worden. Voor grijze luchten heeft het filter geen enkel effect.”

Meer theorie: “Lichtstralen zijn golven. Je kunt ze vergelijken met golven op een wateroppervlak. Deze golven bewegen zich in verschillende richtingen: verticaal, horizontaal en alle andere richtingen daartussen. Licht dat afkomstig is van de zon of van een lamp is niet-gepolariseerd licht. Deze ongefilterde lichtgolven hebben dus nog verschillende willekeurige, richtingen. Een polarisatiefilter laat het licht door waarvan de golven een welbepaalde richting hebben. Al het andere licht wordt tegengehouden. Je verliest met andere woorden wel wat licht: gewoonlijk is 1.5 tot 2 stops. De doorgelaten lichtgolven die door de polarisatiefilter op de CCD/CMOS vallen, hebben dus allemaal dezelfde richting. We spreken van gepolariseerd licht. Kortom, doordat de filter storende lichtreflecties tegenhoudt, verbetert het de kleuren saturatie en het contrast. Niet meer, maar vooral niet minder.”

Nadelen: absoluut. “Je verliest met een polarisatiefilter gemiddeld 1-2 F-stop(s), wat betekent dat je sluitertijd iets langzamer is dan als je geen polarisatiefilter gebruikt. Zou je zonder op 1/180s kunnen schieten, dan zit je nu op 1/60s. Afhankelijk van op hoeveel mm je schiet zou je camerashake in je foto’s kunnen introduceren. Het verliezen van wat licht is echter geen probleem op dagen met blauwe luchten en een zonnetje, dan is er voldoende licht om dit te compenseren. Ook koelt het polafilter het beeld iets meer af, er wordt meer blauw in de foto geïntroduceerd.”
En bovendien: er staat geen knopje op om de filter volledig af te zetten. Zelfs in de neutrale stand neemt hij toch een weinig licht weg.

Maar toch: “Een polarisatiefilter, of je nu beginner of gevorderde bent, is een van de beste investeringen. Blauwere luchten, (iets) fellere kleuren en de mogelijkheid om reflecties ‘weg te draaien’. Zeker doen bij de volgende investeringsronde.”

Enkele van de bekendste merken polarisatiefilters zijn Hoya en Tiffen (betaalbaar), B+W of Heliopan (duur).


feb 12 2008

Expert bedrijfscrèches

Vandaag in De Morgen las ik een artikel over bedrijfscrèches “Eigen crèche enkel weggelegd voor grote bedrijven”. De inleiding van het stuk gaat:

“Het lijkt de ideale oplossing. ’s Morgens samen met je kind naar het werk vertrekken. Hem/haar afzetten in de bedrijfscrèche en dan nog rustig een praatje slaan met de begleider. Er moet immers geen trein gehaald worden. ’s Middags samen een boterham eten in het park om de hoek. En aan het einde van de dag nog even met je kind langs de winkel voor het avondeten, want er is tijd genoeg.”

Had precies een déja-vu toen ik dit las.

Hier is namelijk de bron:

“Kinderopvang op het werk, het is en blijft de droom van heel wat vaders en moeders. Dirk (39), papa van Daan (3) en Maud (1) is er een van: “Het lijkt me fantastisch. ’s Morgens samen naar het werk, papa gaat boven werken, kindje blijft spelen met leuke begeleider, en alledrie: kindje, papa én begeleider, zijn gerust omdat de ander dicht in de buurt is. ’s Middags samen boterhammen in het park, papa nadien weer werken, kindje spelen. En ’s avond gezellig samen naar huis of nog wat winkelen (je moet je dan toch niet haasten omdat de crèche sluit).
Helaas is dit enkel een oplossing voor mensen die dicht bij hun werk wonen. Je wilt het je kinderen toch niet aandoen elke dag mee naar Brussel te moeten pendelen met die NMBS-perikelen van de laatste tijd, of elke morgen mee in de file op de achterbank…”

Regelmatige lezers van deze blog zullen wellicht al doorhebben dat deze “Dirk (39), papa van Daan (3) en Maud (1)”, ondergetekende is. Stond daar omdat Elke van de VDAB me gevraagd had of ik een mening had over bedrijfscrèches (doet ze regelmatig, eens rondmailen naar vrienden, kennissen en collega’s als ze een nieuwe editie van het interessante MagEzine maakt).

Zo wordt ik nog expert kinderopvang in bedrijven, als dat zo doorgaat…
En dan te zeggen dat ik eigenlijk wreed content ben van ons “moeke” (Bianca, Poststraat in Balegem). En dus niet van plan ben Maud alle dagen mee naar Brussel te tronen.

Gelukkig ook dat mijn naam er in De Morgen niet bijstaat, want in hun samenvatting van mijn woorden hebben ze het er niet bepaald logischer op gemaakt. De zin “Er moet immers geen trein gehaald worden”, slaat op die plaats als een tang op een varken.


feb 12 2008

Statistische vergelijkingen

Die van Radio Plasky (ooit ontdekt via Koen Fillet), die zijn goed bezig. Auguste, Max, Emile en Eugène verzorgen immers zowat de scherpste mediablog van het moment. Of het nu een hypocriete hoofdredacteur, een onbekwaam bloggende journaliste, een slordige online-redactie of zelfs de layouter van dienst is: allen worden zij fijntjes in de pan gehakt, als waren zij een sjalot, ui en een teentje knoflook in de handen van een bedreven topchef met een nagelnieuw stel keukenmessen.

Tegenover zoveel inzicht in de gebreken van de Vlaamse kwaliteitspers zouden mijn onhandige kritiekjes uiteraard maar mager afsteken. Vandaar dat ik mijn doelwitten iets lager moet kiezen. Dus presenteer ik u: hak eens een lezersbrief aan mootjes.

Het sujet in kwestie, de inzending onder de titel “Daling werkloosheid allochtonen” van de heer Edwin Verdoolaege uit Antwerpen.

“Wij wensen te reageren op de berichten over de dalende werkloosheid bij allochtonen (DM 6/2). De dalende trend is een feit maar het valt te bezien of die op langere termijn (dan de voorbije twee jaar) nog intact blijft. Onze voornaamste kritiek ligt er namelijk in dat moet worden opgepast met statistische vergelijkingen. Met name neemt socioloog Jan Hertogen in De Standaard december 2005 als uitgangspunt terwijl in de voorgaande periode december 2000-december 2005 de werkloosheid onder allochtonen juist heel erg was gestegen. Dit gegeven buiten beschouwing laten, vervormt de werkelijkheid.
Een statistische vergelijking maken door het hoogtepunt (of dieptepunt) als startpunt te nemen van de berekeningen en slechts een vergelijking te maken over de voorbije twee jaar, is dan ook veel te beperkt. Men moet rekening houden met de stand van de economische conjunctuur – we zitten op het einde van een tweejarige hoogconjunctuurperiode – en dus moet je eigenlijk zowat gaan vergelijken met december 2000. Als je dat doet, zie je dat de werkloosheid bij Turkse of Marokkaanse Belgen in Vlaanderen, zelfs is toegenomen over de periode december 2000-december 2007; en dit ondanks de recente daling tussen 2005 en 2007.”

Zelden ben ik het eenser (of meer eens, als dat woord niet bestaat) geweest met een lezer van De Morgen.
Hoe in hemelsnaam hebben de Morgen en wetenschapper Jan Hertogen het in hun hoofd gekregen een statistische vergelijking te maken, zonder daarbij eerst de heer Edwin Verdoolaege uit Antwerpen te contacteren met de vraag welk hier het correcte vergelijkingspunt zou zijn? Hoe hard vertekenen zij niet de waarheid als zij beweren dat de werkloosheid bij allochtonen de laatste twee jaar daalde, terwijl de Heer Edwin Verdoolaege hen nochtans simpel had kunnen wijzen op het feit dat hij voorheen ook gestegen is. Zo is het makkelijk goed nieuws te brengen!
“De inflatie stijgt”. Edwin Verdoolaege had u kunnen zeggen dat hij vroeger laag was!
“Apple aandelen kelderen”. Edwin Verdoolaege had u kunnen wijzen op het feit dat zij in vergelijking met 1973 net heel hoog staan.

Ik zou de krantenredacties en sociale wetenschappers dan ook graag van dienst zijn door hieronder even de correcte werkwijze bij het maken van een statistische vergelijking voor te doen.
Men sture dan een mailtje naar De heer Edwin Verdoolaege, Antwerpen met iets als:

“Geachte Heer Verdoolaege,
Ik zou graag een statistische vergelijking in een blogpost willen opnemen.
Het gaat hier over “betweters in Vlaanderen”, die volgens mijn berekingen sinds de publicatie van uw lezersbrief in De Morgen op 7/2 ll. maar liefst verdubbeld zijn. Voor 7/2 was er maar één betweter (ik), nu plots twéé. Een stijging met 100% op 1 dag.
Is dit een correcte vergelijking, of is er een historische tendens onder betweters waar ik hier schromelijk aan voorbij ga? Houd ik in mijn vergelijking wel genoeg rekening met de conjunctuur – zitten we op dit moment eigenlijk aan het begin of het einde van een betweterhoogconjunctuur? Of is het correcte vergelijkingspunt voor een betweterstatistiek misschien 1830, of 1302, of de geboorte van Jean-Marie Dedecker?
Alstublieft, verlicht ons, mijnheer Edwin Verdoolaege.
Met dank en nederige groet,
Dirk Houbrechts voor houbi.com”

Volgende week zal ik mij eens aan het weerbericht wagen…


feb 13 2008

Why should I care about Obama?

Obama on Flickr, by radiospike photography
“Senator Barack Obama in Detroit 5/07”, by Radiospike photography

“Yes we can”. It’s a great campaign slogan. Inspiring, certainly when set to Will.i.am’s music. A rhetorical talent. Flashbacks of a new Martin Luther King. And what he tells seems to makes sense.
Barack Obama seems to be winning the campaign, this and that side of the Atlantic.
From Germany: If Europe were allowed to vote, it would not even be a contest – Obama would win in a landslide. And I think that’s not because of policy, but because he is a great leader, one that can bring people together and inspire them, someone who is sorely needed in politics today“, writes Fabian.

I hope Fabian also has a strong opinion on Angela Merkel.
Because my burning question is: Why should I care? About him, or about Hillary. About John or about Mick.

Why the big fuss about who stands a chance of becoming “the most powerful man on earth” (or woman if it gets to be Hillary), if even the worst possible person for the job – I’m talking George W. Bush jr. here – could not mess it up so much as to cause irreparable damage?

Why is it then that the American primaries get so much attention in the Belgian press? Foreign news these days seems to be 80% American Democrats and Republicans choosing delegates, 20% for the rest of the world.
Why am I called upon to fill in voting tests to see which American Democrat or Republican is closest to my political beliefs? I can’t vote for them in any case.
Why should I know that Hillary’s campaign manager got fired because she couldn’t lead an organization of 500 people?
Why should I know or care about the subtle differences in proposals for health care reform between Hillary and Obama?
Why should I learn all the ins and outs of the health prospects of a 76 year old man called John McCain?
Why should I know the voter-demographics in 50 states?
Why is half of Digg and del.icio.us and Reddit devoted to Ron Paul, Huckabee, Diebold machines and other noninteresting stuff.
I feel like I am being over-informed here.

Please wake me up the day the American president was chosen, and inform me at that time about what his plans are and later about the actions he takes. But leave the current primaries for what they are: inland American politics.

“Yes we can”? “Please do – whoever it is – and get on with it” would be my answer.


feb 13 2008

Wanneer geeks kinderen krijgen

Photo Basement » 8 Good Examples Of What Happens When Geeks Have Children scoort hoog op de internationale lachbarometers van Digg en del.icio.us.

Ik beken. Schuldig.

Rompertje

Web 2.0 meets baby. Hoe schattig is dat niet?
Was hier te koop. Maar uitverkocht nu.

En hoe schattig is dat woord niet btw, “rompertje” (gebruik a.u.b. niet de proletarische alternatieven als “kruippakje” of “hemdje”).
In ’t Engels zeggen ze er “onesie” tegen, en ook dat is zoveel mooier dan het Amerikaanse “babygro” of “bodysuit”.


feb 14 2008

Van de kardinaal en zijn pornoneef

Enigzins merkwaardig dat hij dit precies via deze blog wil doen, maar Kardinaal Godfried Danneels – de aartsbisschop van Mechelen-Brussel en voorzitter van de Bisschoppenconferentie van België – liet me vanmiddag weten dat hij eens wenste te reageren op de berichten van deze week in de pers, als zou zijn in gore pornofilms acterende neef hem van het Pausschap gehouden hebben.

Even recapituleren waar het hier om gaat:

Dag Allemaal
De cover van Dag Allemaal, de kwaliteitspublicatie die dit staaltje van onderzoeksjournalistiek – de échte reden waarom Kardinaal Danneels het vorig jaar niet tot Paus schopte – openbaar maakte.

Dries Hardcore
De neef – Dries Breyne ofte Dries Hardcore – in kwestie, op de voorpagina van z’n website. Smaakvol heertje.

Wie ben ik om een aartsbisschop hier de toegang te weigeren. Shoot, Cardinal…

Deze week stond er in Dag Allemaal het verhaal dat ik geen paus geworden ben omdat mijn neef, Dries Breyne, acteert in van die – hm ja je kan het niet anders noemen – pornografische films. Overgenomen in de Vlaamse, Brusselse, Italiaanse, Hongaarse kranten.
Wel, het moet me van het hart – zo – dat er in dat hele artikel geen zinnig argument staat dat deze these ondersteunt. Sensatie, zou je het kunnen noemen.
Mijn ambt en mijn persoon beschadigen, amper een week nadat ik nog door alle bisschoppen werd gefeliciteerd met de 25ste verjaardag van mijn kardinaalswijding. Je zou je kunnen afvragen – zo – wie daar belang bij heeft.

  • Dag Allemaal, natuurlijk. Zij hopen er paar blaadjes meer mee te verkopen, de farizeeërs. Beter misschien zouden ze een cursus “correct Nederlands” volgen. “Vaticaan-specialisten, autoriteiten en de kardinaal zelf hun reacties”, is dat correct soms?
  • Mijn neef, die misschien hoopt dat er veel mensen zijn films zouden huren of zijn lelijke website komen bezoeken. “Vlaamse pornoacteur houdt SNOEIharde castings. Willen ze na zijn sessie nog wel zo graag de porno in?”. Ik ga hem daar op het volgende familiefeest toch eens over aanspreken…
    Ik ben dan wel geen voorstander van vrouwen tot het priesterambt toe te laten, maar ik behandel ze toch niet zo ruw als hij. “Neuk me hard, vuile hoer!”, dat is toch bedenkelijk taalgebruik. En de openingen waar hij zijn roede in steekt zijn precies ook niet allemaal degene die God voor ogen had toen hij de consummatie binnen het sacrament van het huwelijk ontwierp.
  • Dennis Black Magic, die van plan is stickers met “Starring de neef van kardinaal Danneels” op zijn films te kleven. Dan krijgt hij toch met “Godfried White Magic” te doen.
  • Mijn tegenstanders in het Vaticaan. Ik ben dan misschien een liberale geest binnen de Kerk, een strekking die niet door iedereen binnen de grote kerkfamilie als wenselijk wordt beleefd, dat besef ik maar al te goed, zo. Maar ìk ben toch niet in de porno gegaan? En ik heb Dries toch niet de porno in gestuurd?
    Ik kan toch moeilijk verantwoordelijk gehouden worden voor de levensloop en seksuele beleving van iedereen in mijn nabije en verre omgeving? Of wel? In dat geval roep ik iedereen in mijn nabije en verre omgeving op om vanaf nu met mij mee het celibaat in te stappen.

En wat blijft er hangen na deze berichtenstroom? Dat ik geen Paus kon worden omdat mijn neef in de pornobusiness zit – dus dat de Kerk niet met zijn tijd mee is, leeft in een wereldvreemde wereld, oubollig is. Dat onthouden de mensen, zo.

De kardinaal laat zoals gewoonlijk weer veel te veel pastorale zo’s op de wereld los en zaagt zoals gebruikelijk weer de sterren van het dak, maar hij heeft een punt. Er stond niks in Dag Allemaal en veel kranten die het nieuws overnamen dat de titel erboven rechtvaardigde. “Pornoacteur geadopteerde neef van Kardinaal“, dat was een zinniger titel boven hun stuk geweest. “Geen bewijs gevonden dat dit hem gehinderd heeft bij de Pausverkiezing” een erg geschikte ondertitel. Of had dat dan te weinig om het lijf? Inderdaad.


feb 15 2008

De glurende kraanman

Vandaag Gelezen in Het Nieuwsblad: “Kraanman kijkt met spiegeltje onder rokken”

Ik probeer het mij voor te stellen.
Een kraanman, onder de rokken kijken? Van laagovervliegende vrouwen of zo?
Als het nu nog een grondwerker was geweest …
Neen, het artikel vermeldt gelukkig meer details: hij deed het met een spiegeltje, van vrouwen aan de visafdeling van een warenhuis.

VLAMERTINGE – Een 53-jarige kraanman uit Vlamertinge is gisteren voor de Ieperse rechter verschenen omdat hij met een spiegeltje onder de rokken van vrouwen zou hebben gekeken in een warenhuis in Ieper of dat zou hebben geprobeerd. De man werd betrapt door een winkeldetective toen hij met een spiegeltje, dat hij in zijn winkelmandje had gelegd, aan de visafdeling probeerde onder de rokken van de vrouwelijke cliënten te kijken. Het was al de tweede keer dat de winkeldetective de man met zijn spiegeltje aan het werk had gezien.

Dus iets als : Kraan naast of op een warenhuis, kraanman tuurt naar beneden, naar listig geplaceerd spiegeltje op de grond aan de visafdeling. Vrouw komt voorbij (voor een portie verse vès). Bingo, een upskirt! Maar winkeldetective ziet spiegeltje. Kijkt naar buiten, ziet kraanman in zijn kraan. Betrapt!

Iets als:
Kraanman gluurt onder rokken

Kan dus niet. Als de vrouw aan de visafdeling komt te staan, blokkeert ze duidelijk het zicht vanuit de kraan. Vanuit zijn hoge positie kon de kraanman-pervert dus hoogstens een indiscrete blik op een décolleté werpen!
En zelfs als er een hoek zou zijn die hem wel zicht op de onderkant van zijn slachtoffer verschafte, zou de kerel toch al een wreed straffe telelens nodig gehad hebben om zelfs maar te zien welke kleur van ondergoed er zich boven zijn spiegeltje geposteerd had.

Wat een knullig plan! Er zijn volgens mij toch simpeler manieren om aan uw trekken te komen.

Of had de Ieperse correspondent van het Nieuwsblad er misschien iets minder de nadruk op moeten leggen dat het hier een kraanman betrof? Is dit verhaal soms illustratief voor het beroep van kraanman? Was het algemeen geweten dat die er om bekend staan voyeuristisch ingesteld te zijn?
Was “Gluurder kijkt met spiegeltje onder rokken” dan zoveel minder informatief? Desnoods “Vlamertingenaar kijkt met spiegeltje onder rokken”, dan hadden we nog een locatie en waren de vrouwen van Vlamertinge gewaarschuwd voortaan een broek aan te trekken, of op te passen voor spiegeltjes op de grond in de buurt van bouwwerven met een kraan.


feb 17 2008

De terugkeer van Portishead

Als ik van één nieuws wel helemaal warm en zacht en week vanbinnen wordt, is het wel van de aangekondigde terugkeer in 2008 van Portishead. Een nieuw album “Third” (inderdaad het derde, meer dan 10 jaar na het vorige), een tour, een concert in Brussel.

Wat was…

Bristol 1991, multi-instrumentalist Geoff Barrow en zangeres Beth Gibbons besluiten samen te gaan werken. Barrow werkt tot dan toe vanuit The Wild Bunch, het collectief waar ook Tricky, Nellee Hooper en Massive Attack’s Daddy G en Mushroom deel van uitmaken. Jazzgitarist Adrian Utley sluit zich bij het duo Barrow/Gibbons aan en samen beginnen ze muziek te schrijven. Ze dopen hun nieuwe groep Portishead (naar een dorp vlakbij Bristol). Portishead creeërt een muzikaal tijdloos imago. Duistere, bezwerende ritmes worden vermengd met zware baslijnen en sombere gitaren. De donkere sound wordt opgelicht door de stem van Beth Gibbons die er elementen van blues, hiphop, jazz en electro in verweefd. Met hun 2 albums Dummy (1994) en Portishead (1997) worden mooie pagina’s in de muziekgeschiedenis geschreven. Portishead wordt door de media als drijfveer achter de trip-hop beweging gecatapulteerd. In 1998, na de release van Roseland NYC Live, een live-registratie van een magistraal concert aldaar, besluit de 3 protagonisten hun samenwerking te beëindigen. Beth Gibbons timmert aan haar eigen weg, wat resulteert in een prachtig album Out of Season (2002).

For ol’ times sake: Glory Box uit 1997, met symfonisch orkest en sigaretje en al:

of “Sour Times”:

Kortom, zoals mrmotherfucker666 in de comments bij “Wandering Star” gisteren op YouTube terecht opmerkt: “dude awesome band, but the chick singing is the best part.” 😉

En nu komen ze dus terug, met een hertimmerd geluid.

Dat ze het nog steeds kunnen, bewijst deze video. Een lage-licht opname van een intiem verrassingsconcert dat ze gaven in Bristol, in februari 2007. “Is er hier iemand die kan zingen?” vraagt Geoff, Beth klimt op een krukje, lijkt eerst wat onzeker, maar herpakt zich en pakt iedereen in, de rumoerige club valt stil… Knap. Nog steeds grootdistributeurs van kippenvellekens, die Portishead:

Minder knap vind ik een live versie van wat de eerste single van het nieuwe album gaat worden “Machine Gun”. Doet een beetje pijn aan mijn oren…

Wat te verwachten? Mark Stewart (van Mark Stewart & The Maffia), mocht er als een van de eersten naar luisteren en vertelt erover in het Duitse blad Spex.

“Similar to Massive Attack’s recent experimentation with stern electronics, throwing open the doors to a musical perspective far beyond their towering hits, Portishead, too, readjust the parameters on »Third«, their new album. More noise, more eclecticism, embedded in a sound that fosters continuity…. once artists reach the status of Portishead or Massive Attack, they spend most of their time battling expectations and preconceptions. What could be easier than a straightforward rehash of their well-loved, trademark sound – a record made for the coffee table? On »Third«, Portishead deliberately reject this approach in favour of an old technique, known as crate digging in DJ circles: the quest for those weird and wonderful sounds nobody else has ever used.”

Uncut heeft er ook al eens mogen naar luisteren.

“I always liked Portishead, but in the initial trip-hop wars, I was always keener on Tricky. By some weird coincidence, Tricky is also making a comeback this spring, though one that’s much less anticipated after his past decade or so of such uneven and disappointing material. One of the great things about “Third” is that it doesn’t sound like Portishead have been wasting their time away. There are no huge rethinks of how music can sound, but there is a sense of how a captivating formula can be refined and discreetly expanded, and how every detail, every grind and hiss, can be shaped so exquisitely. It’s a fascinating record.”

De tracklist staat al bij Pitchfork, releasedatum is 25 april. Doortocht in Brussel (Vorst-Nationaal): 8 mei.

Ge moest al op weg zijn.


feb 17 2008

Fiets

Daan heeft voor z’n 3de verjaardag nog een (laat) cadeau gekregen, dat met het mooie weer al volop z’n nut bewijst: een fiets (met steunwieltjes).
Derde generatie (eerst van neef Jasper geweest, dan door nichtje Isra rondgebold) maar nu maakt hij er Balegemse stoepen, en vandaag voor het eerst ook wegen onveilig mee.

Voorlopig is zijn schaduw nog sneller dan hem, maar lang zal dat niet meer duren:

Fiets

Allemaal samen (op muziek van Boudewijn de Groot):

Hoe sterk is de eenzame fietser
die kromgebogen over zijn stuur
tegen de wind
zichzelf een weg baant?
Hoe zelfbewust de voetbalspeler
die voor de ogen van het publiek
de wedstrijd wint,
zich kampioen waant?
Hoe lacht vergenoegd de zakenman
zonder mededogen die een concurrent
verslagen vindt,
zelf haast failliet gaand.

En ik zit hier tevreden
met die kleine op mijn schoot.
De zon schijnt, er is geen reden
met rotweer en met harde wind
te gaan fietsen met dat kind.

Als hij maar geen voetballer wordt,
ze schoppen hem misschien half dood.

Als hij maar geen voetballer wordt…

Maar liever dat nog
dan het bord voor zijn kop
van de zakenman,
want daar wordt hij alleen maar slechter van.

Maar liever dat nog…

Alhoewel: wielrenner. Ze spuiten hem misschien half dood, of dan smakt hij in de laatste rechte lijn tussen de nadarhekkens op het asfalt, of dan mag hij niet starten in de Tour omdat zijn ploeg boter op het hoofd heeft, of dan wordt hij verklikt door zijn voormalige goeie vriend als zou hij een cocaïene-dealer zijn, of verhuist hij naar Monaco om zijn inkomsten veilig te stellen.
Dan lijkt voetballer – een nieuwe Tom de Sutter, die is ook van Balegem – me toch een veiliger keuze tegenwoordig…


feb 18 2008

Confituurorgie

Vandaag op de voorpagina van De Morgen: “Filmpje over confituurseks op YouTube intrigeert Bende van Nijvelspeurders”

De speurders in het onderzoek naar de Bende van Nijvel zijn geïntrigeerd door een filmpje op YouTube. Daarop is de vroegere verdachte Jean Bultot te zien, tijdens een seksfuif in een confituurbad in de Brusselse privéclub Le Jonathan”, begin jaren tachtig.

Spijtig dat er op de voorpagina van een krant zo weinig plaats is, want het volledige wekelijkse persbericht dat de speurders hadden rondgestuurd ging als volgt:

Wij, speurders in het Bende van Nijvel onderzoek, bestaan nog steeds. Deze week hebben wij ons weer nuttig beziggehouden met vanalles en nog wat na te speuren, en waren wij:

  • geïntrigeerd door de filmpjes over een feest met confituursex (zou dat spul nog uit je kleren te krijgen zijn? Correctie: ze hadden geen kleren aan, dus daar was aan gedacht)
  • gefascineerd door een opa die een plassend meisje verrot schopt
  • geamuseerd door de filmpjes over die Nathalee Holloway-killer Joran Van der Sloot erdoor sleuren, zoals “Diep in de zee” (op de tonen van De kleine zeemeermin) of “joran van der sloot heeft een boot” (op de tonen van Boten Ana)
  • geïnteresseerd een aggressief ventje dat op zijn nummer wordt gezet

Tot volgende week, voor een nieuwe portie pikante internetfun met uw BendevanNijvelSpeurders Vos en Freddy.

@Gekheid: terug! stokje!

Vandaag stond in de krant dat het filmpje reeds van YouTube verwijderd werd, maar dat “de computerjongens daar wel een weg mee zouden weten”. Ze zouden op deze blog kunnen kijken, bijvoorbeeld.

Bekijk het filmje (opgepast, het is redelijk NSFW, allemaal wriemelende blote lijven in bosbessen-zjem) hier:

Wat heeft dit te maken met de Bende van Nijvel, zegt u, want dat was toch allemaal riot-guns en extreem rechts en winkelende mensen in een plas bloed.

Al meer dan twintig jaar doet het verhaal de ronde dat in de Brusselse club ‘le Jonathan’ begin jaren 80 vooraanstaande personen stiekem werden gefilmd terwijl zij deelnamen aan een seksfeestje in een bad van bosbessenconfituur. Tot dusver had niemand die beelden echter gezien en stilaan rees de vraag of zij ooit effectief werden gedraaid. Het antwoord is nu definitief ja. De speurders in het dossier van de Bende van Nijvel –aan wie 28 doden worden toegeschreven tijdens overvallen op warenhuizen in 1983 en 1985– hebben altijd belang gehecht aan het bestaan van dat filmpje. Indien er belangrijke personen in een compromitterende situatie op te zien zijn, bestaat de mogelijkheid dat het filmpje gebruikt werd om chantage te plegen op die personen.

(bron: Het Volk)

In het dossier zit effectief een spoor naar een aantal figuren in en om de nachtclub de Jonathan.

Centraal in het rapport staat nachtclub de Jonathan, gelegen aan de Maurice Wilottestraat in Sint-Gillis. In dit rapport, dat D. overmaakt aan de gerechtelijke politie te Brussel en aan de Staatsveiligheid, brengt hij het milieu ter sprake waarin de adjunct-gevangenisdirecteur van Sint-Gillis – Jean Bultot – zich ’s nachts beweegt. Een van de eersten die het rapport leest, is Bultot zelf, die het doorgespeeld kreeg vanuit parketkringen in Brussel. De Jonathan werd op dat moment geleid door Pierre-Paul De Rycke, lid van Forces Nouvelles en een van de beste vrienden van Bultot. Vroeger al was de ‘Jonathan’ ter sprake gekomen in gerechtelijke kringen. … In de Jonathan werden regelmatig pornospektakels georganiseerd. Zo ging er ondermeer ooit een avond door van ‘Rock and Roll dans le confiture’, waarbij de bezoekers zich met bijzonder weinig om het lijf door de rode bessengelei wentelden. De Rycke nam, aldus het rapport, van deze manifestaties scabreuze foto’s, om chantage te kunnen plegen op de gefotografeerden. Onder de gefilmde personen bevond zich eveneens Bultot, tijdens zo’n confituurnacht. De Rycke zou de videocassette hebben bijgehouden, ondanks het feit dat Bultot zijn vriend was.

De Bende van Nijvel overvallen in Delhaize-warenhuizen, zouden dan eigenlijk niet meer geweest zijn dan een poging om een aantal hoofdrolspelers uit de chantage met deze films uit de weg te ruimen. Daarbij zouden ook onschuldigen omgebracht zijn om het zo op gewapende overvallen te doen lijken.
De Bende van Nijvel vermoordde 28 mensen tijdens overvallen op warenhuizen in 1983 en 1985.

Let wel, dit is maar één van de vele sporen – de roze balletten, extreem-rechts, staatsveiligheid, Benoît de Bonvoisin, Madani Bouhouche, wapentrafiek …

Aan verdachten of volle dossierkasten dan ook geen gebrek:


feb 18 2008

Sandrine

Ladies & Gentlemen: stop met zoeken, we have a winner.
Bij unanimiteit – ’t is te zeggen: hier toch, en dan ook nog alleen omdat de rest van mijn huishouden op dat moment al in slaap was gesukkeld – werd verkozen tot Belgische inzending voor het Eurovisie Songfestival 2008 dat gehouden gaat worden in Belgrado, het laatste liedje van de preselecties: Sandrine met “Allez, ik zou het duizend keer zeggen, maar nu kan ik er al even niet meer opkomen hoe dat lied heette, was het niks met I’ve come a long way?“, of na opzoeking “I feel the same way”:

Toegegeven, het is een Motown-nummer, en Motown dat is al 40 jaar oud. En zelfs de linkertiet van de derde Supreme swingde net iets meer dan Sandrine en vier Justin Timberlakes tesamen.

En OK, het is een Amy Winehouse nummer, en Amy Winehouse die is al bijna dood als je de pers of het internet moet geloven (nooit doen). Maar beter een tweedehands Amy Winehouse dan eender welk ander tweedehandse commerciële bagger. En dit nummer had van mij echt wel op “Back to Black” mogen staan. Als hidden bonustrack of zo. Als dat geen compliment is.

En OK, heur haar was precies nog ooit van Diana Ross geweest. Toen die op een slechte dag in 1973 een Britney deed. Sindsdien werd dat haar in een bokaaltje met formol bewaard op een stoffige zolderkamer, om er gisteren voor het eerst in 35 jaar uitgehaald te worden.

En OK, het is misschien niet het meest memorable nummer qua hooks, zelfs niet temidden de magere selectie die Eurosong 2008 in de voorrondes was. Betty in SM-outfit-light was op dat gebied niet te verslaan, en zie, die is er in de halve finales al niet meer bij.

Maar wel: kreeg ik er een visioen door. Van een wildenthousiaste zaal in Belgrado. Van massaal veel punten van alle mogelijke jury’s van West- en Oostblok. Van een tweede plaats in het eindklassement, omdat er een Zweedse bimbo net iets verleidelijker met haar poep draaide. Van een terugkeer op de luchthaven met dranghekkens en bloemekees.

Kortom: dit was met lengtes voorsprong de knapste stem en de knapste totaalact van het hele circus. Live eurosong-bloggers en Bart Peeters-bashers als Clopin en Michel werden er niet wild van – de cultuurbarbaren – maar Kerygma had het ook al in het snotje.

Kortom: kies Sandrine, de volgende weken.


feb 19 2008

Swingers

If you had asked me 5 years ago if I ever thought I would be a swinger, I would have laughed straight in your face. It wasn’t until I had children myself that I started to fully appreciate the swinging lifestyle. Once we had bought ourselves a sexy swing set and had attached it to a tree with some ropes, we were all set to go.

Here are some explicit photos of a recent swinger party in our garden:

Maud schommelt

It sure is a lot of fun!
Usually we don’t plan things ahead, we just improvize if the opportunity comes along and swing until one of us feels he had enough. With Maud, that is always me. She just doesn’t want to stop, never…

Maud op de schommel

Swinging with blacks, swinging with whites. I’ve done it all…

Daan schommelt

Girls like swinging, boys enjoy it too… (this was in October, as you can see the trees still had their leaves).

Don’t hesitate to give it a try yourself, it’s not nearly as awkward an experience as you’d think. Just push it. Or get pushed, if that is the thing that turns you on. Swinging might be just the thing for you. An exciting new experience. Woohoo!
And if you or your partner don’t approve: just think “To each his own, live and let live”.

😉

(Actually, this was a post just to show of the two recent photos of Maud on her swing, but I might try and lure in a few Google searchers in doing so, no?)


feb 20 2008

Tom Pintens verlaat Zita Swoon

Berichtje in Gazet van Antwerpen, Stubru of op de Zita Swoon fanblog Rabbitfield:

De lopende tournee ‘A Band In A Box’ van Zita Swoon wordt de laatste met Tom Pintens. Daarna zullen Stef Kamil Carlens en de zijnen het zonder hun eerste luitenant moeten stellen. Pintens blijft nog tot eind maart op de concerten van Zita Swoon meespelen. Hij wil niet van een definitief afscheid spreken: “Stef en ik waren na een samenwerking van 15 jaar muzikaal wat uit elkaar gegroeid. Dat is logisch. Dan is het beter om uit elkaar te gaan met de kans om ooit opnieuw op elkaar verliefd te worden”.

Ik begrijp het, maar dat neemt niet weg dat ik dit klasseer in de map “slecht nieuws”.

Op de laatste platen – die een steeds conventioneler geluid laten horen – leek de rol van Tom inderdaad precies steeds kleiner te worden. Logisch dat hij dan andere uitwegen zoekt.
Maar ik vond dat het onconventionele van Tom een echte meerwaarde aan Zita Swoon gaf. Natuurlijk zal Zita Swoon door zijn vertrek niet plotseling compleet gaan “sucken”, maar Stef Kamil Carlens moet toch oppassen dat hij zijn muziek voldoende avontuurlijk en sprankelend houdt. En met Tom had hij daar al de meest geschikte man voor in huis.

Evidence in question: Moondog Jr. (voor ze Zita Swoon heetten) met “Tv Song” on Youtube.

De huidige Zita Swoon single “Opaque Paradis”:

Vergelijk zelf.

Het goeie nieuws is dat Tom Pintens zich nu vollen bak op zijn nederlandstalige plannen kan smijten. De CD “Tom Pintens” van vorig jaar was wat dat betreft al een knappe aanzet. Of op theater (herinner u “Kaatje is verdronken”, met Vos)

Of wie weet: misschien maakt dit wel de weg vrij voor een nieuwe samenwerking met Billie King’s Tine Reymer en herleven de Flowers for Breakfast!


feb 20 2008

Wie wordt de man van Natalia?

Sedert jaar en dag zit er in mijn mailbox elke morgen een handig overzicht van de krantenkoppen in de Belgische pers, verzorgd door Kranten.com.

Gazet van Antwerpen en Belang van Limburg – behorend tot dezelfde Persgroep en met een sterk op elkaar gelijkende website – hebben meestal dezelfde items in hun lijstje staan. Vandaag viel me echter een verschil op:

Kranten.com

’t Gaat over krantenkop nummer 2 in de lijstjes.

Belichten Gazet van Antwerpen en Belang van Limburg nu eenzelfde rechtszaak – een vechtscheiding? – vanuit twee totaal verschillende invalshoeken? Heeft de Gazet van ’t Stad zich achter de vrouw geschaard met “Mijn man Luc is een luie seksmaniak”, en neemt het Belangske de verdediging van de man op zich “Nikki was seksueel héél actief, ze kon er niet genoeg van krijgen”?

Rechter: “Waarom willen jullie eigenlijk gaan scheiden?”
Nikki: “Edelachtbare, mijn man Luc is ne luie seksmaniak!”
Rechter: “Een luie seksmaniak? Wat zegt gij daarvan, Luc?”
Luc: ‘Dat het niet waar is, goddomme! Nikki was seksueel héél actief, ze kon er niet genoeg van krijgen. Ik was helemaal niet lui. Ik deed nog zo mijn best in bed, maar nooit, nooit had ze genoeg…”

Bij nader onderzoek blijkt het hier over twee verschillende rechtzaken te handelen. De Luc in kwestie is ene Luc Schmitz uit Vorselaar, die voor het Antwerpse hof van assisen terecht staat voor de moord op zijn echtgenote Isabel De Kort. De Nikki blijkt dan weer ene Annik ‘Nikki’ Jorens, die samen met haar ex-minnaar Tom Van Eester terecht staat voor de moord op haar vriend Danny Van Aelst uit Kontich.

Gewoon een redacteur die uit elk van de twee regio-edities een andere sensatiebeluste kop haalde, dus.

Oei, en gezien kop 4 bij zowel GvA als HbvL is ’t volgend jaar op de VTM precies “Wie wordt de man van Natalia”. Kempenzonen, hou u klaar!

Update: houdt uw paarden, allemaal, want de man van Natalia is ondertussen gekend, zonder televisieserie nog wel. ’t Is niemand minder dan acteur Kevin Janssens die aan haar zijde bij Sterren op de Dansvloer of het boksgala in Antwerpen mag zitten. Waar hij nog allemaal aan mag zitten, daar kunnen we alleen maar over dromen.


feb 21 2008

De perfecte openingsdans

Een van de lastigste knopen die een jong koppel moet doorhakken bij de organisatie van een huwelijk, is ongetwijfeld het vinden van de perfecte openingsdans. Niet te klef, allebei moeten ze het fantastisch vinden, je moet erop kunnen slowen, de schoonmoeder moet er op kunnen slowen enz… enz…

Volgens ’t internet is de keuze die het vaakst gemaakt worden nochtans “gene vette”:

Zo bevat volgens bruidsplaza.nl deze kleffe lijst de meest gekozen openingsdansen:

  • I cross my heart – George Strait
  • I swear – John M. Montgomery / All 4 One
  • I can love you like that – John M. Montgomery
  • I’ll be there – Mariah Carey
  • (Everything I do) I do it for you – Brian Adams
  • Don’t know much – Linda Ronstant & Aaron Neville
  • All my life – Neville
  • Unchained melody – Righteous Brothers
  • A whole new world – Peabo Bryson & Regina Belle
  • No ordinary love – Sade
  • Here and now – Luther Vandross
  • Can I have this dance? – Ann Murray
  • When you say nothing at all – Allison Krauss
  • On bent knees – Boyz II Men
  • Tonight I celebrate my love – Roberta Flack & Peabo Bryson

Volgens de Standaard gequote op deze blog zijn dit de 10 populairste openingsdansen:

  • Unchained melody – The Righteous Brothers
  • Nothing else matters – Metallica
  • Up where we belong – Joe Cocker
  • Can you feel the love tonight – Elton John
  • I don’t want to miss a thing – Aerosmith
  • Du – Peter Maffay
  • Always – Bon Jovi
  • Angels – Robbie Williams
  • Perfect day – Lou Reed
  • Everything I do – Bryan Adams

Perfecte trouwdag punt nl houdt het dan weer op:

  • I do, I do, I do – Abba
  • Have I told you lately – Van Morrison
  • This is the moment – Rene Froger

Gelukkig is er beterschap op komst.
Van over de Atlantische oceaan komt er immers een trend aangewaaid: de spectaculaire en verrassende openingsdans. Kijk maar eens naar deze twee voorbeelden op YouTube. Allebei beginnen ze traditioneel en braaf, maar daarna wordt het leuk:

De tijden van tegelschuifelen zijn duidelijk voorbij.
Zou u zich aan zo’n showke wagen? Wat is voor u de perfecte openingsdans?


feb 23 2008

De Gravensteengrap

Veel te lang uitgesponnen politieke grappen rond separatisme, in Gent kunnen ze er niet genoeg van krijgen.

Eerst was er de N-GA (de Nieuw-Gentse Alliantie) die de nieuwjaarsreceptie van de stroppen opvrolijkte met haar “Gent Onafhankelijk” spandoeken (revolutie gepland op 30 maart) en de reacties van geviseerde West-Vlamingen en G-plus, beweging voor een eensgezind Gent. Maar dat was allemaal maar om te lachen, right (de eerste uitgescholden West-Vlamingen zijn anders ondertussen wel al gesignaleerd).

En gisteren dook er in de pers de “Gravensteengroep” op – een 20-tal overwegend linkse intellectuelen die een manifest schreven “verontrust door het feit dat in de recente discussies over de staatshervorming de indruk wordt gewekt dat redelijke en rechtvaardige Vlaamse eisen telkens weer met (extreem-)rechts gedachtegoed worden geassocieerd”.

Volgens hen kan een Vlaamse strijd een linkse strijd zijn.

Waarna ze elk argument in die richting zorgvuldig uit de weg gaan, en een aantal vijandbeelden aka clichés over de Belgische geschiedenis, Franstalige politici, “cultuurimperialisme, ongezond parasitisme, en verborgen partijpolitieke agenda’s” en dies meer opsommen, en het geheel kruiden met wat loze dreigementen “noodgedwongen moeten we dan de nodige stappen zetten om de regio’s als onafhankelijke staten deel te laten uitmaken van de Europese Unie”. Chapeau!

Een pareltje uit het Gravensteenmanifest: “Dat een flink deel van de Vlaamse culturele wereld de intellectuele moed mist om deze analyse te maken, is onbegrijpelijk. Dat ze zich, samen met de oude Belgische elites, vastklampt aan een Belgische status-quo, is onaanvaardbaar. Dit zelfverklaard ‘progressief Vlaanderen’ stelt zich behoudsgezind op en dreigt de trein van de geschiedenis te missen.“. Wie niet met ons is, is een nul dus.

Zeer democratisch besluiten ze ook met “wie een hervorming in deze democratische zin afwijst, pleit in feite voor de ontbinding van die staat. (…) Met onze Franstalige vrienden als het kan, zonder hen als het moet. Meer autonomie zal eenieder tot voordeel strekken.” (ook hier weer, zonder één zinnig argument waarom dit zo zou zijn).

Applaus op de Vlaams Belang-banken, natuurlijk.

Gelukkig zijn er dus nog Vlaamse intellectuelen!
Etienne Vermeersch, Frans-Jos Verdoodt, Piet Van Eeckhaut, Jef Turf, Bart Staes, Jean-Pierre Rondas, Yves Panneels, Ludo Abicht, Eric Defoort…
En Dirk Denoyelle (stemmenimitator) en Jan Verheyen.
Die blijkbaar de pen vasthielden.