Archief van augustus 2008:

aug 2 2008

Happy puppy

Het is me wat, met die stokjes tegenwoordig. Niet alleen zijn die langwerpige houten dingen het ideale speelgoedje van Senne, onze nieuwbakken pup, ze vliegen ook in blogland weer duchtig rond. In de hoop dat je die dingen dan mooi terug apporteert:

Happy puppy

Zo ben ik deze voorbije week geraakt door maar liefst viermaal hetzelfde blogstokje:

  • Door Ruben die me een “award” overhandigt omdat ik val in de categorie blogs “die ik met veel plezier lees, ze geweldig goed bezig zijn en hun webpagina’s voor zich spreken
  • Door Ivan die zegt “Omdat het gewoon de beste persoonlijke blog in mijn blogroll is.
  • Door Ionesque, die me bedenkt met het epitethon “(curieus geval)
  • en gisteren ook nog eens van Anne Tanne die me bedenkt met de eer “omdat dankzij een berichtje van hem een dik half jaar geleden, mijn orchidee plots ging floreren en nu sinds één week een paar prachtige bloemen heeft. En ook om het verrassend brede gamma aan onderwerpen dat aan bod komt… “

Dit moet stoppen. Anders gaat deze happy puppy verlegen worden. Als ge nu allemaal niet subiet stopt met stokken naar mij te smijten, schrijf ik nòg een brief naar mijn burgemeester, hoort ge!
Blogstokken moogt ge alleen smijten naar mensen die daartegen kunnen… Mijn Premio 2008 “Brilliante Weglog” awards, gaan dan ook naar:

  1. An Olaerts omdat ze de grappigste bloggende vrouw in Vlaams blogland is. En omdat ze naar dezelfde school geweest is als mijn zus. Het trauma van de groengeruite rokskes van het Genks Lyceum overleven, en dan toch nog witzen vertellend door het leven stappen. Ge moet het maar doen. Overigens zou ik haar nog en pak brillianter vinden als ze de artikels haar RSS-feed eens niet zou afkappen na de eerste paar zinnen.
  2. Lasania omdat we al een hele tijd in elkaars blogroll zaten, maar deze week ook nog bleek dat ze een collega van me is en we nu linkedin zijn en zo.
  3. Koen Meulenaere, want hij blogt. En zolang hij belooft zich ver te houden van de thesis van Frey Van den Bossche, doet hij net als in zijn Knack-columns virtuoos. Zijn blog is weliswaar RSS-loos, maar dat is via wat webservices makkelijk rechtgezet
  4. Blogonious, ofte eilandman, ook wel bekend als ex-collage Koen van de W. Soms iets te grumpy for his own good, maar ontzettend productief en vaak ook inventief.
  5. Michel, omdat de zijne gewoon de beste Vlaamse blog is tout court. Al jaren, en hopelijk voor nog jaren.
  6. Mme Zsazsa vertelt omdat ze licht laat schijnen over haar moestuin en grappige knutselideeën te over heeft
  7. Voor u, die beter ook eens zou beginnen bloggen, en zo de volgende keer in dit lijstje zou kunnen figureren…

Volstrekte willekeur, misschien, want er hadden bijna net zo goed 6 anderen kunnen staan… Maar dik verdiend, nonetheless.


aug 4 2008

I call your bluff-boeken

Tijd om eens wat draftposts af te werken. Eentje waar de lijstjesman in mij (jager-verzamelaar van brol en stof) al een tijdje wilde mee uitpakken: de blufboeken van De Standaard (100 moderne literatuurklassiekers waar je mee kan pronken).

Eerst het goede nieuws. 40 van de 100 titels heb ik gelezen, nog eens 6 begonnen maar niet tot het eind uitgelezen, en 4 staan nog in de kast te wachten op betere tijden. Lang niet slecht, als ik vergelijk met heel wat andere bloggers die ook hun “score” publiceerden(vb. Bruno: ook 40, andere Bruno: 16, Michel of Appelogen: 15, Het Radiofonisch Instuut: 12 Ruben: 11, Vuurtorenweg 18: 8, Tales from the Crib: 5)
Echte literatuurkenners of letterminnaars hebben natuurlijk wel wat beter te doen dat lifeblogging en andere internetongein, dus zo om over naar huis te schrijven is mijn score nu ook niet…

Gelezen, van gesmuld, goedgekeurd en aangeraden:
Sarah Waters – Vingervlug
Umberto Eco – De naam van de roos
Gabriel Garcia Marquez – Honderd jaar eenzaamheid (1967)
Joseph Heller – Catch-22
John Irving – De wereld volgens Garp (1978)
George Orwell – Nineteen Eighty-Four (1949)
Primo Levi – Is dit een mens (1947)
Ernest Hemingway – De oude man en de zee
Hugo Claus – Het verdriet van België
Tom Wolfe – The Bonfire of the Vanities (1987)
Mario Vargas Llosa – De oorlog van het einde van de wereld (1981)
Malcolm Lowry – Onder de vulkaan (1947)
Martin Amis – Geld (1984)
Douglas Coupland – Generatie X (1991)
Kurt Vonnegut – Slachthuis 5
Marguerite Duras – L’amant (1984)
J.D. Salinger – The Catcher in the Rye
Günter Grass – De blikken trommel (1959)
Patrick Süskind – Het parfum (1985)
A.F.Th. van der Heijden – De tandeloze tijd (1983-1996)

Gelezen en OK bevonden, straf spul maar met bedenkingen:
William Golding – Lord of the flies
Truman Capote – In koelen bloede
Peter Høeg – Smilla’s gevoel voor sneeuw (1992)
Bret Easton Ellis – American Psycho (1991)
Gerard Reve – De Avonden
Evelyn Waugh – Brideshead revisited (1945)
Aleksandr Solzjenitsyn – De Goelag archipel
Heinrich Boll – Groepsfoto met dame (1971)
Walter van den Broeck – Brief aan Boudewijn
Julian Barnes – Flauberts papegaai (1984)
Willem Elsschot – Het dwaallicht (1946)
John Fowles – The French Lieutenant’s Woman (1969)
Tom Lanoye – Kartonnen dozen (1991)
Françoise Sagan – Bonjour tristesse (1954)
Vladimir Nabokov – Lolita (1955)
Jack Kerouac – On the Road (1957)
Donna Tartt – De verborgen geschiedenis (1992)

Gelezen en eigenlijk niet gelust:
W.F. Hermans – De donkere kamer van Damokles
Milan Kundera – De ondraaglijke lichtheid van het bestaan (1984)
Boris Pasternak – Dokter Zjivago

Begonnen maar niet afgemaakt:
Julio Cortázar – Rayuela: een hinkelspel ( 1963)
Ohran Pamuk – Het zwarte boek (1990)
Yukio Mishima – Het Gouden Paviljoen
Joost Zwagerman – Gimmick!
Salman Rushdie – Middernachtskinderen
Louis de Bernières – Kapitein Corelli’s mandoline

Gekocht maar nog geen fut/tijd gehad om erin te beginnen:
Isabel Allende – Het huis met de geesten (1982)
Jung Chang – Wilde zwanen
Zodie Smith – Witte tanden
Jonathan Franzen – De correcties (2001)

Ohja-erlebnissen, boeken die ik nog wilde lezen maar uit het oog verloren was:
Ian McEwan – Atonement (2001)
Arundhati Roy – De god van kleine dingen

Niet bijster in geïnteresseerd, deze sla ik over:
V.S. Naipaul – Een huis voor Mr. Biswas
Chinua Achebe – Een wereld valt uiteen
Toni Morrison – Jazz (1992)
E.L.Doctorow – Billy Bathgate (1989) – Spijtig dat ze ragtime niet kozen
Gyorgy Konrad – Het tuinfeest
Peter Handke – Namiddag van een schrijver
Paul Auster – De New York trilogie (1987)
James Ellroy – De zwarte Dahlia (1987)
John Updike – Rabbit – run (1960)
Leo Pleysier – De Gele Rivier is bevrozen
Samuel Becket – Molloy
Jeroen Brouwers – Bezonken rood
J.M. Coetzee – In ongenade (1999)
Marguerite Yourcenar – Herinneringen van Hadrianus (1951)
Zen en de kunst van het motoronderhoud – R.M. Pirsig (1974)
Graham Greene – The Heart of the Matter (1948)
Douglas Adams – The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy (1979-1992) – het radiospel daarintegen!
Harry Mulisch – De ontdekking van de hemel
Albert Camus – De plaag (1947)

Nooit van gehoord, precies. Gaten in mijn cultuur en schaam op mij:
Peter Esterhazy – Harmonia caelestis (2000)
A.S. Byatt – Possession (1990)
J.M.G. Le Clézio – Le procès-verbal (1963)
Tahar ben Jelloun – La nuit sacrée (1987)
James Baldwin – Verkondig het op de bergen
Jeanette Winterson – Kersen kruisen
Patrick Modiano – De plaats van de ster (1968)
Margaret Atwood – The Blind Assassin (2000)
Pierre Michon – Roemloze levens (1984)
Bohumil Hrabal – Vita Nuova
Georges Perec – Het leven, een gebruiksaanwijzing
Kazuo Ishiguro – De rest van de dag (1989)
Jean-Philippe Toussaint – De badkamer
John Berger – Het varken aarde (1979)
Jose Saramago – Het beleg van Lissabon
Haruki Murakami – Spoetnikliefde
Oek de Jong – Hokwerda’s kind (2002)
Philip Pullman – Het gouden kompas (1995-2000)
Italo Calvino – Als op een winternacht een reiziger (1979)
Michel Tournier – De elzenkoning (1970)
Raymond Queneau – Exercices de style (1947)
Kenzaburo Oë – Het eigen lot (1968)
Giorgio Bassani – De tuin van de Finzi-Contini’s (1962)
Michel Faber – Lelieblank – scharlakenrood. (2002)
Michael Cunningham – Bloedverwanten (1995)
Cesare Pavese – Leven als ambacht
Pascal Quignard – Tous les matins du monde (1991)
Michail Boelgakov – De Meester en Margarita (1966)
Thomas Pynchon – Regenboog der Zwaartekracht (1973)

En dan had u het slechte nieuws nog tegoed.
Had je mij vijf jaar geleden dezelfde lijst voorgeschoteld, dan was mijn score quasi hetzelfde geweest. Om maar te zeggen dat ik véél en véél te weinig boeken ter hand neem. Laat staan ze uitgelezen krijg.
Gezin, internet, televisie, slaapgebrek, … alle excuses zijn precies goed om geen boek te lezen. Jammer, want naast muziek en jeweetwel is het lezen van een goed boek mijn opperste genot.
Op mijn laatste vakantie vergat ik zelfs een goed boek mee te nemen, daar waar ik vroeger altijd een hele stapel – ongelezen – meenam en – gelezen – terugbracht naar de bibliotheek in Genk. Sinds de verhuis naar Gent en daarna Oosterzele – en daar zijn de bibliotheken toch ook groot en vol ongelezen parels genoeg – is dat boeken ontlenen echter niet meer van de grond gekomen.

Het enige moment dat ik nog echt tijd maak om te lezen (of geconcentreerd naar muziek te luisteren) is in de sauna. Mijn sauna. Zalige afgezonderde momenten met zweet, verkoeling en letters of noten.
M’n vast voornemen: vanaf nu kruip ik er weer minstens één eindeloos lange en warme avond per week in.


aug 6 2008

10 handige iPhone tips en trucs

iPhone keyboard

Dit bericht moogt ge overslaan als de kriebels krijgt van iPhones, als ge het van de hype op uw heupen krijgt.
(Auteur wacht tot stampede richting uitgang verstomd is)
OK, fanboys, ook de resterende 25% van de leesbevolking die overblijft moet ik misschien teleurstellen. Dit bericht is namelijk niet bestemd voor Iphone-lozen. Want ge hebt er alleen iets aan als ge zo’n iPhone (oud of 3G) of een Ipod Touch in uw pollen hebt.
(Weer trekt een meute sip kijkende lezers richting exit)
Zo, met de resterende 5% van de lezers alhier is het al een stuk gezelliger, maar toch kan ik nog niet iedereen gelukkig maken. Ook de mensen die hun iPhone of iPod Touch early geadopteerd hadden mogen nu de zaal verlaten. Want zij kennen wellicht al lang wat ik hieronder ga vertellen.
(Pijnlijke stilte valt als bijna iedereen verdwijnt en een al in slaap gevallen lezer buiten gedragen wordt)
En zo verzamelen de resterende 0,01% van de lezers zich rond het kampvuur, en vertellen we elkaar tips en trucs voor de iPhone.

Keyboard tips

  1. Als je in vb. Safari een URL intikt is er een button “.com” beschikbaar. Handig. Nog handiger is dat als je die button even ingedrukt houdt, dat ook andere TLD’s (Top level domains) tot uwer beschikking komen. Superhandig is dat in andere apps, zoals mail, dit menu’tje met domeinextensies ook te bereiken valt door de “.”-key even ingedrukt te houden. Nog handiger ware geweest dat ook .be erbij zou gestaan hebben. Helaais, no dice.
  2. Als je een nieuwe zin wil beginnen, is het een timesaver om te dubbeltappen op de spatie-button. Spaart je de tijd om van keyboard te switchen naar symbolen, “.” te kiezen en dan terug keyboard te switchen naar tekst, en dan van spatie te doen.
  3. Op zoek naar letters met accenten? Die kan je bereiken door de basisletter even ingedrukt te houden. Hou je je vettige vinger zo een momentje op de “e”, poppen er opties op voor “e”, “é”, “è”, “ê” en zelfs een e met een staartje aan vanonder. Ook in het symbolen-keyboard is deze functionaliteit doorgetrokken. Vasthouden van het vraagtekentje of het uitroepteken geeft zo toegang tot de spaanse varianten. Vasthouden van de single quotes geven de varianten “´”, “`” en zo. En krijg je bij het vasthouden van de “€” de mogelijkheden om $’s, £’en of Yen’s in te geven, en ook de mij onbekende munteenheid W met twee streepjes door. Wuffie?
  4. Nog vreemdere tekens nodig, zoals “|”, “{“, “]”, “%”, “*”, “~”, “#”, “+” en “=” en zo? Wellicht evident, maar ik had er toch over gekeken. Klik eerst “123” als je in het letter-keyboard ben, en daarna op “#+=” links onder. Daar zit de ingang naar nog een derde keyboard, met die vreemde eenden.
  5. In het midden van een tekst een leesteken zetten? De snelste manier is om de button “123” in te drukken en dan met de vinger op het scherm te “glijden” naar het leesteken van je keuze. Laat je dan los, wordt het teken ingevoegd én ben je meteen terug in het letter-keyboard om verder te gaan met je tekst.
  6. Merk je dat je dikke worstenvinger een verkeerde letter aanklikt? In plaats van los te laten, de letter te deleten en dan een tweede poging te wagen om de goeie letter te pakken te krijgen, glij met je vinger over het keyboard van de verkeerde letter naar de letter die je wilde zetten en laat dan pas los.
  7. Als ge denkt dat ge de letterkens sneller gaat terugvinden op een azerty in plaats van querty toetsenbord, voeg dan Frans toe aan uw keyboards (via settings – general – keyboard). J’et nadeel je s’el dar dan de franse spellingscontrole in gang schiet et je woorden vermangelt.

Andere handigheidjes…

  1. Wil je muziek die afspeelt stoppen zonder de iPhone boven te moeten halen (volgende stappen zouden nodig zijn: iPhone uit broekzak diepen, tot leven wekken, ontgrendelen met een “swipe”, naar de Ipod functionaliteit gaan en de spelende muziek stoppen) kan je ook simpelweg de audio-plug (die waar de draad van van je hoofdtelefoon aan vastzit, dumbass) uittrekken. Check het maar: de muziek stopt en blijft niet verder gaan en je batterij leegswingen.
  2. In bijkans alle applicaties kan je naar het begin van een pagina, menu e.d. scrollen door op de statusbalk bovenaan te drukken.
  3. Screenshots nemen doe je zo: druk terzelfdertijd op de “home” en de “sleep/wake” button (dus de ronde ingezonken button in het scherm, en de button rechtsboven) en er wordt een screenshot van hetgeen je op dat moment naar kijkt weggezet in je fotobib. Van daaruit kan je er alle richtingen mee uit (vb. naar je computer halen via iPhoto, Aperture of andere camerasoftware, naar Flickr mailen, …)

Heeft ù nog dingen gezien die ook “verrèkte handig” zijn voor de veelgebruiker, laat het vooral weten …


aug 7 2008

Rood voor Kompany, Fellaini en HLN

Rode kaart voor Vincent Kompany

Deze middag, terwijl een collega ons verwent met kaas en wijn, volgen een paar andere voetbalidioten met een half oor de exploten van de olympische rode duivels in Peking. België- Brazilië. Ik volg met een half oor op mijn beurt de voetbalidioten.
Kompany krijgt rood, melden ze.
Het zal toch niet waar zijn, opper ik smalltalkgewijs, hij gaat toch geen rood gepakt hebben om op die manier zijn club Hamburg tevreden te houden, na al die heisa of hij mocht gaan of niet?
Neuh jong, abah neen gij.
Een paar minuten later scoren de Brazilianen. Er wordt gevloekt op Vincent Kompany.
Nog twee minuten later: ook Marouane Fellaini pakt een tweede gele kaart.
Mijn samenzweringstheorie wordt er opnieuw bijgehaald. Fellaini, was dat niet de andere speler die van zijn club naar huis moest? Het zal toch geen waar zijn?

Kijk, op café moet zo iets kunnen. Vloeken op scheidsrechters, speculeren over omkoping of nakende transfers, de wereld verklaren door een gekleurde supportersbril met ooglappen.
Maar waar ik dan wèl heel hard van schrik is als ik twee uur later op de site van Het Laatste Nieuws lees:

En net op het moment dat iedereen in slaap dreigde te vallen, was daar scheids Al Ghamdi om iedereen te wekken. Kompany trapte domweg Diego aan en kon gaan. “Gauw douchen en het vliegtuig naar Hamburg op”, moet hij gedacht hebben. Hamburg en coach Jol zullen tevreden zijn.

Met uiteraard 175 commentaren erbij op het al bekende niveau. En eentje, die zegt

“Gauw douchen en het vliegtuig naar Hamburg op”, moet hij gedacht hebben ==> Wat een schandelijke en goedkope opmerking van HLN, dit is echt zo laag bij de grond. HLN is niet meer dan een sensatiekrantje geworden BAH

Waarvoor dank, Philip Horemans uit Dessel.

Ik zie het nu in. Gechoqueerd van mijn eigen. Dat ik degoutante gedachten dacht. Platte populist ben. HLN niveau. Kompany van DeDecker en co.
En ook wel dat een krant zoiets durft te schrijven, zonder dat ze zo beschuldiging ook maar op énige manier hard zouden kunnen maken. Verdachtmakingen en stemmingmakerij zonder substantie rondstrooien.
Wij (HLN en ik) zouden ons moeten schamen…


aug 8 2008

BBQ n°3: the Naked Olympics edition

Opgepast, beste blogleeskindertjes: ’t is bedtijd voor jullie, en nu mogen alleen de papa’s en de mama’s meelezen. En dan best niet als er een baas of jaloersige vrouw/man over hun schouder staat mee te kijken.

Allez hoppa, ’t is weer tijd voor tijd voor een verse portie blote madammen en meneren in de “Bekend Bloot Quiz”. Deze keer – op 08/08/08 – in een olympisch jasje. Of juist niet, natuurlijk.

Aagje Vanwalleghem naakt?

foto inmiddels verwijderd, ge vindt hem hier

Is dit
A. Turnster Aagje Vanwalleghem, aan het revalideren van haar knieletsel
B. De letter F in de font "Contortioniste nue semibold"
C. Een handig standje

Kim Gevaert naakt?

foto inmiddels verwijderd, ge vindt hem hier

Is dit
A. Sprinster Kim Gevaert, puur natuur.
B. Tijd om uw voeten eens te wassen, meisje
C. Overduidelijk bewijs dat de Olympische Spelen zoals ze door de Grieken zijn uitgevonden – naakt dus – toch heel wat meer charme hadden dan de huidige aangeklede versie. Naked Olympics FTW!

Tia Hellebaut naakt?

foto inmiddels verwijderd, ge vindt hem hier

Is dit
A. Hoogspringster Tia Hellebaut, wel heel erg beducht voor de luchtvervuiling in Peking
B. Een naaktmodel met een vermoedelijk erg lelijke "toot"
C. Een demonstratrice van het nieuwste model Dyson-stofzuigers in de Makro

De Belgische sprintploeg naakt?

foto inmiddels verwijderd, ge vindt hem hier

Is dit?
A. De ultieme selectietest voor de damesestafetteploeg op de 4×100 meter. De atlete die het eerst "het stokje" pakt, mag mee met Olivia Borlée, Elisabeth Davin, Kim Gevaert, Hanna Mariën, Elodie Ouedraogo en Frauke Penen
B. Een scène uit de natte droom van zowat elke heteroseksuele man
C. Een scène uit de film "Maneater III – Naked Cannibals Running Wild"

De Rode Duivels naakt?

foto inmiddels verwijderd, ge vindt hem hier

Zijn dit?
A. De Rode Duivels, met de billen bloot na hun nederlaag tegen Brazilië op de Olympische Spelen in Beijing?
B. De elf van Anderlecht, met de billen bloot na hun nederlaag tegen BATE Borisov
C. De elf van Germinal Beerschot, met de billen bloot na hun nederlaag tegen Neftsji Bakoe

Kim en Elodie naakt?

foto inmiddels verwijderd, ge vindt hem hier

Is dit?
A. Een intiem standje tussen Kim Gevaert en Elodie Ouedraogo, nadat de fotosessie die de voorpagina van Humo haalde (die met de twéé dames naakt in één zomerjurkje) ietwat uit de hand liep
B. A white b*tch eating some black p*ssy, aka multicultureel muffdiven
C. De videoclip van Lisa Margo’s hit "Viens Chez Moi" (met de tekst: “Viens chez moi… faire un bisou à mon minou, c’est pas tabou“)

Speculaties over wie het echt is, en wie niet, zijn als steeds welkom in de reacties, en in uw dromen…

Oh ja, en u heeft nog de oplossing van de tweede aflevering tegoed:


aug 11 2008

Vermageren met Geert Lambert

Weinig mensen weten dit, maar ik ben de ghostwriter van Geert Lambert.
Hoe dat zo gekomen is? vraagt u. Gewoon, per mail:

Van: Geert Lambert (geert.lambert@spirit/vlaamsprogressieven.be)
Aan: Dirk Houbrechts

Hey Dirk,
Ik kwam vandaag op je blog terecht bij het egosurfen. Dik in orde!
Geert Lambert.

Ik teruggemaild:

Hey Geert,
Ik voel dat wij dikke vrienden kunnen worden!
Dirk

Hij weer:

Hey Dirk,
Ik zit met een zwaar probleem. De VlaamsProgressieven zijn aan het afslanken, en ik zit een beetje krap bij kas. Ik zou graag een succesvol afslankboek à la Koen Crucke, ofwel een franchise van fastfoodketens uit de grond stampen. Zie jij het zitten om mijn PR en teksten te doen?
Geert

Ik teruggemaild:

Hey Geert,
Komt dik voor mekaar, man.
Dirk.

En zo zijn we – volledig via mail, want ik weet niet ik of ik wel samen met hem door één deur kan – beginnen corresponderen, ideeën uitwisselen, aan het zwoeten en zweten geslagen. Aan het werk aan een boek dat gaat inslaan als een bom in de Nederlandstalige dieetboekenwereld. Move over Montignac, Slimfast, Atkins, Weight Watchers en the lot.
Werktitel: Ikke en den Dikke.

Het boek van Geert Lambert

Enkele stukjes kan ik u al in exclusieve voorpublicatie – eindelijk een big fat scoop op mijn blog! – aanbieden.

1 januari 2008 (155 kilo)
… Vandaag is de knoop doorgehakt. Ik ga vermageren. Mijn maagring in besteld. Nu is het enkel nog wachten op het speciaal vervoer om de ring in kwestie tot in het hospitaal van Oostende te krijgen. Er moeten nog wat bruggen verbreed en wat verkeerslichten weggehaald en zo. …

1 februari 2008 (155 kilo)
… Dit is D-Dag. Hij gaat er in, die ring. Goodbye fatso. Hello slimmy! …

1 maart 2008 (154,78 kilo, -220 gram)
… Hoera. Dikke zucht van opluchting hier. Het werkt! …

1 april 2008 (154,64 kilo, -480 gram)
… Hoera. Ik zit goed op schema. Aan dit tempo weeg ik tegen het eind van het jaar al twee en een halve kilo minder! Ik stap al heel wat lichter door het leven. Bert zei het vanmiddag nog tegen me: “Geert, je ziet er goed uit. En zo gezwind dat gij door het leven stapt. Ik ga mijn Damienne goed in het oog moeten gaan houden, of ge zijt er mee weg, vriend”. Die dekselse Bert toch, hij had mij door. …

1 mei 2008 (154,78 kilo, -220 gram)
… Oei. Mijn uitstap naar frituur ’t Vetkot aan het station in Oostende betaal ik cash. Mijn dokter beloofd beter uit te kijken en de mayonaise te laten staan volgende keer. …

1 juni 2008 (140 kilo, -15 kilo)
… Woeha! Een ongelukje met een kettingzaag in het bos heeft gelukkige en ongelukkige gevolgen gehad. Ik hinkel vanaf nu door het leven met een half been minder, maar voor een succesvol afslankboek moet een mens wat overhebben, niet? …

1 juli 2008 (125 kilo, -30 kilo)
… Woeha! I’m on a roll. Of twee rollen eigenlijk. Maar ik moet zeggen, zo’n electrische rolstoel dat is kweetniehoegemakkelijk. Hopelijk ga ik nu niet weer verdikken door dat zittend leven. …

1 augustus 2008 (105 kilo, -50 kilo)
… Tijd om de pers erbij te roepen… 50 kilo vermageren op 6 maanden, wie doet het me na? Veel mensen zouden er een arm voor geven. En dat is precies wat ik gedaan heb. Wel lang getwijfeld of ik de rechter- (het gemakkelijkst) dan wel de linkerkant (altijd weer verrassend) zou houden… Gezien onze vlaamsprogressieve koers linksliberaal is, dan toch maar de rechterkant eraf gedaan. …

Nee, serieus. 50 kilo afvallen op 6 maanden. Respect, maat!

Maar wat ik me dan wel afvraag: waar is die 50 kilo Geert Lambert nu naar toe?
Door het toilet gesjast? En zo ja, wat doet dat met de waterkwaliteit, de capaciteit van de waterzuiveringsstations, het mestoverschot en de drinkwaterkwaliteit in West-Vlaanderen?
Of opgelost in zweet? En zo ja, leverde dat geen problemen voor de opstijgende vliegtuigen bij Ostend Airport of de Helihaven van Koksijde?
Of aan een ander gegeven? Zo ja, zijn de krimpende Geert Lambert en de almaar uitdeinende Bart de Wever dan communicerende vaten of zo?
Of afgesplitst? Zo ja, ik huiver bij de gedachte die 50 van Geert Lambert afgevallen kilo’s in een donker steegje tegen te komen!


aug 12 2008

Bruisend Balegem

15 augustus. Check.
Een even jaar. Check.
Ha, dat betekent dat het dit jaar, deze vrijdag, weer tijd is voor Balegem om zich eens uit te leven. “Bruisend Balegem”, vierde editie, de tweede sinds ik er woon.
Eigenlijk een dorpsfeest, een volkse kermis met muziek, vettig eten en veel drank, maar in de nieuwsbrief heet dat dan “Jouw muzikaal, cultureel, kunstrijk en folkloristisch evenement!

Schrijft “opperbruiser” (voorzitter van het organiserend comité) en “plaatselijk burgemeester” (de schepen van openbare werken en daarmee de voornaamste vertegenwoordiger van Balegem in het schepencollege van Oosterzele) Christ Meuleman:

Balegemnaars zijn feestvierders en gastvrije mensen ! Op de feestdag van Onze Lieve Vrouw zullen ze in de hoogste hemel zijn wanneer ze samen met de feestgangers vanuit alle windstreken, dus mensen zoals u, dit bruisend feest kunnen beleven.

En valt het op dat er hier een CD&V-bestuur zetelt? Maar alla, weest welgekomen.

Voor ’t programma in ’t lang en het breed, kan je op de site www.bruisendbalegem.be terecht, het best nog in de nieuwsbrief.

In vogelvlucht staat er dit ongeveer te gebeuren.

Voormiddag:
– na de mis haring- en jenever-receptie aan de Kerk. Een muziekske erbij, de belleman die het programma aankondigt en burgemeester Johan van Durme die de officiële opening verzorgt (en het aan mij eens uit gaat kunnen leggen hoe ver hij staat met zijn muggenbestrijdingsmaatregelen).

Namiddag:
– Ferrari show en rondrit. Top Gear in Balegem quoi.
– Een tentoonstelling(ske) rond “expo 58”
– Een kunstmarkt(je) in de oude smidse
– “Marché aux bons vivants”, marktje met streek- en ambachtelijke producten
– Mobiel straattheater, oude ambachten, kinderanimatie in de vorm van springkastelen, een kermisje, ballonclowns en schminkdozen
– ‘Vlaams Artiestengala’ vanaf 15 uur, gepresenteerd door good old Ro Burms, live voor MFM-radio. Met o.a. Salim Segers, Johan Schatteman, ‘Balegemnaar’ Dietwin de jodelaar, Juul Kabas, Wim Ravell, Samantha en Mike Dreamer en winnaar VTM Idool 2007 Dean.
– Covergroepen als ‘Amazing Flowers’ en “Smooth & The Bully Boys”, “entertainer” Jan Parent op het podium.
– Een rommelmarkt(je)
– Terrasjes à volonté

Vooravond en avond:
– Doedelzakkers in Café De Watermolen
– Covers met “Cheers” of “Bob’s Cousins”
– Guido Belcanto (!) om 21 uur. Dit deel van de wereld is blij dat de wereld weer droevig zal zijn.
– Lokaal talent Kat’lee Jones (country) om 23:00.
– Vuurwerk (om 22 uur 30)

Hoogdravend werd Bruisend Balegem aan de pers voorgesteld als:

Deze editie legt de lat hoger : met dit gevarieerd programma-aanbod trachten we Oost-Vlaamse gezinnen een genietbare vakantiedag te bezorgen. Inderdaad, wij hebben de ambitie een toeristisch topevenement in Zuid-Oost-Vlaanderen te worden.

Toeristisch topevenement… Hopelijk staan er voldoende dranghekkens klaar. De Gentse Feesten en Bruisend Balegem, wie zal het halen?
Maar volk zal er zijn. En als u een keer zin hebt een Vlaams Ardennendorpje op zijn paasbest en in feeststemming te zien, kom gerust af, vrijdag 15 augustus.


aug 13 2008

Danette

Vandaag was er een vriendinnetje van Daan op bezoek, dus mag dat
vriendinnetje ook op dit blogje. Dag meisje.


aug 14 2008

Video opnemen, songteksten lezen op de iPhone

Eerder van de week een beetje aan het spelen geweest met het “jailbreaken” van de iPhone.
De app store is dan wel een fantastisch idee is dat Apple en developers een hoop geld opbrengt en zal opbrengen, schoon en wel. Maar het is ook een al te gecontroleerde omgeving is, die echt innovatieve (mogelijk wat illegale) initiatieven en applicaties af gaat remmen. I’m with Kottke on that one. Apple moet niet alles controleren wat er op mijn iPhone kan komen of niet komen, IMHO.

Hooray dus voor de hacker-community die een schone Pwnage-tool op de wereld losliet. Helemaal niet moeilijk te installeren, en zelfs zonder veel risico want via iTunes kan je met één druk op de knop “restore” terug gaan naar de iPhone zoals hij uit de fabriek kwam.
Samen met deze jailbreak komen er op je iPhone op deze manier twee platformen om – naast de app-store van Apple dus, want de apps die je daar downloadde of kocht blijven gewoon werken – apps te downloaden: Installer 4.0 (Installer was de manier om op de iPhones van de eerste generatie apps te zetten, en de uit Amerika geïmporteerde iPhones hier op het GSM-netwerk te krijgen) en Cydia (een concurrerende installer, maar of je het ene of het andere platform beter vind is voer voor specialisten – Installer zit nog in erg beta-stadium, Cydia lijkt al iets gelikter en afgewerkt).

Behalve de voldoening van “aha, het kan gekraakt”, leek het mij wel nog een theoretische oefening. Want behalve wat nuttige instellingen via BossPrefs kon je er tot vorig weekend nog niet veel programma’s mee binnenhalen. Vandaag kwamen er echter ineens twee apps uit die dit jailbreaken meer dan de moeite maken:

Tunewiki on iPhone 3g

TuneWiki (installeren via Cydia, “featured packages”)
Een alternatieve manier om in de muziekcollectie van de iPod op de iPhone te bladeren, met als interessantste extra’s dat terwijl de song speelt de lyrics van de song over het scherm rollen – de ideale karaoke machine dus, maar ook de ideale manier om te weten te komen wat er juist alweer gezongen werd – en dat je kan switchen tussen het luisteren naar de song of het bekijken van de video ervan op YouTube.

Qik on the iPhone

Qik (installeren via Cydia, sections en dan “Multimedia”)
Al langer bekend op andere GSM’s met camerafunctionaliteit, kwam vandaag ook uit in een versie voor de iPhone. Live streamen van een video is niet meer werk dan de app opstarten en op “record” klikken. Het geluid en beeld worden doorgesluisd naar de Qik-site, waar ze live of na het stoppen van de opname door anderen kunnen bekeken worden. Werkt enkel als je in 3G-bereik of in het bereik van een WiFi-netwerk-bereik.
Nadelen: het eet gulzig van je batterij-inhoud en je kan de video op de iPhone zelf niet zien, vermits de website waar ze op terechtkomen flash-gebaseerd is. Je kan wel doorposten naar YouTube – nog niet geprobeerd omdat er iets mis zat met de authorization – dus met wat vertraging zal je er via die weg wel aankunnen… De resolutie is natuurlijk ook niet fenomenaal, geen HD-video hier.

Voorbeeldje: Senne de hond apporteert:

Allez, en avant la musique. Nu mèt video en lyrics dus!


aug 18 2008

De manga meme

Weet ge wat vreemd is?
De ene dag op café zitten met uw maten en vriendinnen Jos (die met het loensend oog en zijn tot de draad versleten jeansvest) en Jef (die met zijn belachelijke Bikkembergs t-shirts en zijn broske) en Jeanine (die met haar overdadige boezem en eeuwige rode uitslag in haar nek) en Joke (die met haar rosse haar en domme sjaalkes).

Ok. Dat is niet bijzonder vreemd. Gezelschap als een ander. Hier en daar een hoek af, maar dat maakt een mens juist interessant.

Maar wat wel weird is als ge terug keert van een bezoekske aan het toilet, en dat Jos er plotseling uitziet als een plastieken ventje, en Jef ook. En dat ze dezelfde kleren aanhebben. Weg loensend oog, weg jeansvest, weg Bikkembergs… En dat ge Jeanine en Joke enkel nog uit elkaar houdt door hun achtergrondje, omdat ze er voor de rest nagenoeg identiek zijn gaan uitzien. Zo opeens.

Wel, da’s precies het soort weirdness dat mij overvalt als ik dezer dagen inlog op twitter, of ga kijken in comments op andere blogs. Iedereen ziet er plotseling gelijk uit. Identieke tweelingen van het web 2.0 gezinnetje.

Manga avatars

Schuldige: een site waar ge uw eigen manga voor avatar kunt ontwerpen. Met opties om uw manneke of vrouwke te personaliseren in overvloed. Maar op 20 bij 20 pixels zien ze er allemaal zo identiek uit als Janssen en Janssen op bezoek in een bolhoedenfabriek.

Wie zei er ooit dat schrijven de allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie was?
Wie het ook was (Willem Kloos, FYI), het ging dan wellicht niet over (micro-)bloggen.
Want dat is blijkbaar de allersociaalste expressie van de drang net te doen als ieder ander. Elke modegril achterna hollend, klaar om zich in het Millet-uniform voor pixelmannekes te hijsen. Druk in de weer een online identiteit uit te bouwen, identiek aan alle andere online identiteiten.
Phew.


aug 19 2008

De verstatest

Ik versta daar dus niks van, van de verstatest…

Wordt ik eerst naar seniorennet gelokt door het vrt-nieuws. Dat er een unieke gehoortest online werd gezet door de senioren. Maar dat versta ik nog, want Lapperre gehoorapparatenPascal Vyncke heeft zijn publiciteit altijd goed verzorgd en het is tenslotte komkommertijd voor iets.
Maar dan ga je er dus naartoe, luistert naar 10 woorden die met een achtergrondsgeluid van white noise worden uitgesproken, duidt aan erg
on-senioren-achtig tempo de woorden aan die je dacht te horen, en wacht dan met ingehouden adem op het verdict:

8/10. Proficiat!
Uw verstaanbaarheid in lawaai is in orde!

Pardon my french. Mijn verstaanbaarheid in lawaai?
Maar ik heb helemaal niks gezegd! Zat muisstil te luisteren naar die woordjes. Wàt hebben ze dan precies verstaan?

Alsof je uw baby meeneemt naar Kind en Gezin, ze daar het gehoor testen en de dokter u als resultaat van het onderzoek meedeelt dat je kindje luid en duidelijk te horen is als ze huilt.

Inderdaad een unieke en innovatieve test daar bij seniorennet. Nu is het enkel nog wachten op de oogtest die me meldt dat mijn zichtbaarheid dik in orde is, op de online reuktest die me meldt dat ik aangenaam naar lavendel geur, of op de impotentietest die me gerustelt dat het bij mij allemaal nogal meevalt met de symptomen van de menopauze.


aug 20 2008

Jenever

Nog maar pas is Bruisend Balegem gepasseerd, of daar kondigt zich al de volgende festiviteit in Balegem aan: de Stokerijfeesten.

Een van de leukste dingen om te bezichtigen in ons dorpje is Stokerij van Damme, een familiebedrijf dat de hele productieproces van zijn jenever in eigen hand heeft: ze maken er alles zelf, van het graan tot de jenever. En ze doen dat daar niet slecht: vraag maar eens aan Pol – de waard in het bekendste jenevercafé van Vlaanderen, het Dreupelkot in Gent – wat volgens hem de beste jenever is. Balegemse dus.
De stokerij is ook al een tijd geleden op de kar van het hoevetoerisme gesprongen, zodat je er kan logeren in de gastenkamers. Gingen je onder andere voor: Eva de Roovere, Elliott Murphy, Ellen Foley, Garland Jeffreys… ’t is immers hier dat de songs tijdens “Zottegem Song City – Flanders International Songwriters Week” worden bijeengeschreven.

De jaarlijkse stokerijfeesten zijn een jenever-fuif (op zaterdagavond 23 augustus) en een gezellige namiddag (zondag 24 augustus dus) op en rond de Stokerij. D’r is vanalles te doen en te zien en te horen, en je kan het combineren met een wandeling of fietstocht in de landelijke omgeving.

Kermis

Nog even terugspoelen naar Bruisend Balegem van vorige week: dat was supergeslaagd, ik denk dat iedereen die er geweest is het daar over eens is. Het was echt wreed gezellig. Veel volk – vooral op de rommelmarkt en ’s avonds bij Guido Belcanto en het vuurwerk – bij een lekker weertje.
Plezant ook dat we deze keer al zeer veel bekenden tegenkwamen. Dat was vorige keer – toen we hier een half jaartje woonden – nog anders. Leve de kindjes, wat het socialiseren in een dorpsgemeenschap betreft…
Zelf heb ik de optredens en het vuurwerk ’s avonds niet meer meegemaakt – awoert voor dezelfde kindjes, toch wat betreft het buitenshuis en avondlijk socialiseren met uw eigen lief – dus zijn de foto’s beperkt tot de namiddagwandeling. Klikkerdeklik voor de volledige set.


aug 20 2008

Hondsdagen

<dog mode=”on”>

20 augustus, vandaag dus, was de laatste van de zogenaamde hondsdagen. Of zoals the Scabs het ooit zeiden “Dog days are over”.
De hondsdagen, dat zijn de dagen tussen 20 juli en 20 augustus. Dagen zonder veel wind, met hitte en zonneschijn. Een periode met hittegolven die mekaar ongenadig opvolgen. Knalheet. Mussen die uit de bomen vallen. Zomer quoi.
Niks van gemerkt, hier, dus.
’t Is eerder hondenweer geweest, weer van den hond zijn kl*ten.
Maar kom, er is nog een stukje zomer te gaan, nog een stukje congé payé ook, dus we blijven leven op hoop (kijkt verwachtingsvol naar Frank en Sabine, met van die puppy-ogen).

Overigens, en geheel terzijde, heten de hondsdagen zo ter ere van het sterrenstelsel Grote Hond. De grootste ster uit dat sterrenbeeld, Sirius, gaat in de periode van 20 juli tot 20 augustus in onze contreien samen met de zon op en onder en is dan niet te zien. Ook Grieken en Romeinen (caniculares dies) noemden dit al zo.
Die hondsdagen hebben dus niks te maken met hondenweer, of geen weer om een hond door te jagen, dus.

A casual survey will usually find that many people believe the phrase is in reference to the conspicuous laziness of domesticated dogs (who are in danger of overheating with too much exercise) during the hottest days of the summer. When speaking of “Dog Days” there seems to be a connotation of lying or “dogging” around, or being “dog tired” on these hot and humid days. Although these meanings have nothing to do with the original source of the phrase, they may have been attached to the phrase in recent years due to common usage or misunderstanding of the origin of the phrase.

Senne

Overigens, en al net zo terzijde, gaat het eigenlijk heel goed met puppy Senne.
’t Is echt een braaf beestje.
Net als elke pup heeft hij natuurlijk zijn speelse (en dus rebelse, ongehoorzame) kant, en moet hij gewoon ook nog leren wat er allemaal door ons aanvaard of verboden wordt. Maar hij is al zindelijk (thank God), apporteert stokjes (af en toe), kent het commando “zit” en “blijf” al (soms). Luistert naar zijn naam (meestal). Volgt mooi aan de leiband. Heeft het al goed afgeleerd de kindjes (die voor een hond net iets later op de pikorde in het gezin staan, vandaar dat je een hond nooit met kindjes alleen mag laten) op speelse manier te bijten (alhoewel, vanavond had Daan toch weer twee tandjes in zijn hand staan).

Niet zo slecht als tussenstand na een maand hondenbezit, toch als ik de raadgevingen bij aankoop, of de avonturen lees van anderen die ongeveer gelijk met ons een pup hebben binnengehaald, nog eens overlees.

Nu de golden retriever in kwestie nog aan het verstand krijgen wat het verschil is tussen “zijn” speelgoed en speelgoed van de kindjes, tussen dingen waar hij op mag bijten en waarop dat absoluut niet geapprecieerd wordt (crocs van de kinderen bijvoorbeeld).
Proberen ook hem iets minder opdringerig te maken bij Maudje (zij is nog geen twee jaar en heeft niet altijd graag dat de oo-tjse – zoals zij hem noemt – haar volgt).
En hem in zijn hondehersenen proberen te prenten dat het interessanter – reuk- en drolontwijktechnisch gezien – om zijn gevoeg te doen op een vaste plaats in de tuin, in plaats van voor elke beurt een nieuw plekje uit te proberen.

Binnenkort zijn tweede inenting, en dan naar de hondenschool ermee, er is er eentje – De Trouwe Hond in Leeuwergem, Zottegem – niet zo ver hier vandaan.

</dog mode=”off”>


aug 23 2008

Blogverjaardag

Op 22 augustus van vorig jaar kreeg den dezen het lumineuze idee nog eens iets op zijn blog te posten. Als ge goed kijkt, kan je zien dat er al vroeger wat berichtjes gepost werden, het eerste op 1 november 2006, maar dat was om eens te proberen hoe WordPress er eigenlijk van binnen uitzag.

Nu, één jaar later, blijk ik het deze keer eens volgehouden te hebben. Hoezee dus:

  • voor een jaar van 296 posts (Ofte op bijna 80% van de dagen een verse portie leesvoer/onzin/lol/verdwazing/informatie/verontwaardiging – schrap wat niet past). De beste vond ik mijn HetWordtTeveelVoorCorneel-post over Topless Meetings, de Bekend Bloot Quiz 1, 2 en 3, en de stukjes in het kader van de Wijvenweek, maar u mag daarover van mening verschillen…
  • voor een jaar met 130.466 bezoekers en 246.462 pagina-opvragingen (gemeten met google-analytics, vanaf oktober). Niet slecht, alhoewe de hoogte van dat getal nougat-bollen zegt. ’t Voornaamste is dat het volgend jaar met dezelfde meetmethode evenveel of meer zou moeten zijn.
  • voor een jaar met 530 comments (da’s gemiddeld 1,7 comments per post, en 1 comment per 246 bezoeken). De prijs voor het leukste commentaar gaat naar tante annie.
  • voor een jaar waarop ik begon in het engels, dan tweetalig nederlands/engels werd, en nog later het engels maar helemaal liet vallen. De rest van mijn eigen “10 tips om je blogbezoekers weg te jagen” volg ik nog altijd. Oh wacht neen, ik blog nu soms wél over tetten. En ik antwoord als je me vragen stelt in mijn comments. Er is dus beterschap.
  • voor een jaar met twee pieken in de bezoekerscijfers voor twee blote madammen (ann van elsen en véronique de cock), maar voor de rest toch een schone opgaande lijn
  • voor een jaar met tot nu toe elke maand stijgende adsense-inkomsten (niet moeilijk, want in het begin bracht die ongeveer 0,5$ per maand op)
  • voor een jaar dat gisteren werd afgesloten “on a high”: ik merkte gisteren dat ik bij de a-league van bloggers sta opgenomen bij de enchanté Heroes. A-list blogger. Begod.

Maar in feite is nu mijn eerste blogverjaardag vieren wel een beetje “zeuren”. Want houbi.com/blog was zeker niet mijn eerst blogprobeersel.

  • In juni 2003 begon ik bij het toen pas opgestarte skynetblogs met een blogje (luna_papa). Enkel nog terug te vinden via de waybackmachine. Liep tot augustus 2003. Denk ik.
  • Maar daarvoor al was er blogger, en de blog die ik daarmee maakte, “Musics” geheten, begon in juni 2000, en hield het min of meer vol tot december 2001. Van mei 2004 tot januari 2005 maakte dit link en muziekblogje nog een al even onopgemerkt gebleven als korte terugkeer. 2000. OMG.
  • En zelfs mijn eerste website, the belgian pop & rock archives, bezat al een soort blog in de vorm van het nieuws. In dat geval liep die van januari 1999 tot december 2001.

Dus vier ik mijn eenjarig blogjubileum. En over een maand of vier mijn 9-jarig blogjubileum. Om bezig te blijven…
En omdat het leuk is, natuurlijk: bloggen, en blogverjaardagen vieren.


aug 24 2008

Het Tia Hellebaut complot

Gisteren leefde België op bij het zien van Tia Hellebaut die op de Olympische Spelen een gouden medaille won in het hoogspringen. Gejuich. TV-specials. 10 minuten in het journaal. Glunderende machthebbers.
Vandaag wil ik België wakker schudden. Want dit was een GESTOLEN OVERWINNING! De schokkende waarheid is dat BLANKA VLASIC niet MOCHT WINNEN. Verpletterende bewijzen voor deze nieuwe schokkende SAMENZWERING zijn er genoeg…

The Cold, Hard Facts:

FEIT: het hoogst dat TIA HELLEBAUT gisteren gesprongen heeft, is 1 meter en 99 centimeter.
FEIT: het hoogst dat BLANKA VLASIC gisteren gesprongen heeft, is 2 meter en 5 centimeter.
FEIT: De televisieuitzendingen van de hoogspringfinale die ZOGEZEGD LIVE waren, waren het niet
FEIT: Tia Hellebaut wordt gesponsord door PIZZA HUT.
FEIT: Blanka Vlašić NIET.
FEIT: JACQUES ROGGE, voorzitter van het Olympisch Comité, is een BELG.
FEIT: Blanka Vlašić NIET.
FEIT: De naam van Blanka Vlašić lijkt erg op die van MILORAD CAVIC – de man die met 1 honderste van een seconde bestolen werd om Michael PHELPS aan zijn 8 gouden medailles te helpen. Die andere samenzwering van olympische proporties.
FEIT: De namen van Vlašić en Čavić lijken erg op die van oorlogsmisdadigers als Milošević, Karadžić of Mladić.
FEIT: Er zou een simpeler manier moeten zijn om van die accentjes op SIC’en te zetten.

Darn Evidence

Tia Hellebaut spring naar goud De zogezegde winnende sprong van Tia was in feite maar een sprongetje. Een huppel feitelijk.

What happened?

Schaam op u, Jacque ROGGE, voorzitter van het zogenaamde Olympische Comité. Dat u graag een Belgisch succes wou vieren, dat begrijpt iedereen. Maar dat u zover zou gaan om de regels van de sportiviteit en fair play hiervoor zou opofferen, dat begrijpt niemand. Uw knikje vanop de tribune richting de officials aan de hoogspringstand, was nochtans het startsein van dit hele COMPLOT.

Schaam op u, Yves LETERME, leider van de zogezegde Belgische Regering, die niet naar huis wou keren zonder Belgische medailles. Het subtiel pootje lappen van de Jamaïcaanse meisjes in de 4×100 was helaas nog niet genoeg voor goud. Met één zilveren medaille was u blijkbaar niet tevreden. U had gezworen pas bij de koning op bezoek te komen met niks minder dan goud. Het briefje dat u aan de coach van de Kroatische Blanka Vlasic liet overhandigen, werd door iemand achter de man echter meegelezen: “If you don’t withdraw, I will send Pieter Decrem to your country“, is niet echt een sportieve boodschap! Denkt u nu echt dat dit de manier is om het land samen te houden, na een jaar verrottingsstrategie?

Schaam op u, CHINESE REGERING. Gewoon omdat Blanka Vlasic gesponsord wordt door de DALAI LAMA, is voor dit stelletje mensenrechtenschenders blijkbaar al reden genoeg om deze topatlete – dit jaar nog ongeslagen! – te SABOTEREN. Klein. (Mijn excuses aan Chinese medemensen die met dit complot niks te maken hebben. Deze “klein” heeft niks te maken met stereotypes over hoe u geschapen bent.)

Blanka Vlasic had an unfortunate sponsor

Schaam op u, TELEVISIEZENDERS. Waarom werken jullie mee aan een complot van olympische proporties? Live was niet live. Een radioreporter zag Tia Hellebaut al over 1 meter 96 springen, 2 minuten vòòr dat het op televisie “live” gebeurde. Twee gestolen minuten. Deze twee minuten waren genoeg om Blanka Vlasic op allerlei manieren te saboteren. Haar lat stiekem op 2 meter 12 leggen voor de twee laatste pogingen bijvoorbeeld. Gelukkig zijn er dezer dagen YouTube en hoge resolutie beelden om uw bedrog te ontmaskeren.

Schaam op u, TIA HELLEBAUT (De voor de hand liggende woordspeling HELLEGOUD dringt zich op). Dat een atlete, een verondersteld toonbeeld van sportiviteit, elegantie en zuiverheid, zich leent tot dergelijke MALVERSATIES. Tss. Uw uitlatingen als “ik win zonder doping“, klinken toch heel anders nu. Er zijn ook andere manieren om de COMPETITIE TE VERVALSEN.

Schaam op u, PIZZA HUT. Denken jullie nu echt dat er ook maar één iemand meer naar jullie zogenaamde restaurants gaat komen omdat er een gouden schijn aan jullie reclame-icoon hangt? Dit is een bom die recht in jullie gezicht gaat ontploffen! En eens al de Chinezen die u heeft OMGEKOCHT met bonnekes voor een GRATIS PIZZA gaan ontdekken dat er in China helemaal nog geen Pizza Hutten zijn, zal ook uw beste dag niet zijn.

Update 25/8 – The Plot thickens

Meer bewijs in de Belgische kranten, de dag nadien. Hoe zijn anders volgende krantenkoppen te verklaren:

"De makkelijkste wedstrijd van het jaar"

De Standaard citeert Tia: “De makkelijkste wedstrijd van het jaar“. It figures.

"Tia is niet beste hoogspringster van de wereld"

Verderop in De Standaard zegt haar coach, Wim Vandeven: “Tia is niet de beste hoogspringster van de wereld“. Dat is toch al zoveel als het bedrog, toegeven, niet?
En even verder gaat het: “Tia: ‘Wim, je bent een smeerlapke.’ Vandeven: ‘Als je olympisch kampioene wilt worden, moet je dat soms zijn.‘ Dichter bij een bekentenis kan je niet komen…

Favoriete Blanka Vlasic: "Gemene streek van Hellebaut"

De geslagene Blanka Vlasic aan het woord in De Morgen: “Gemene streek van Hellebaut“, zegt ze. Inderdeed.

Update 26/8 – More scandals

Alsof Michael Phelps en Tia Hellebaut nog niet genoeg zijn, duikt er nu ook in Duitsland het verhaal op dat een van hun gouden medailles gestolen zou zijn:

Your Feedback

Heeft u nog verder bewijs voor deze zaak, mail ons op conspiracy AT houbi .com
Of beter nog, bent u geïnteresseerd in samenzweringstheorieën, lees dan eens De Slinger van Foucault, van de onvolprezen Umberto Eco. Doen.


aug 25 2008

Fotofrustratie

1 jaar heb ik nu een camera met mogelijkheden (een Nikon D80). En 1 jaar al ben ik content van het niveau van de huis- tuin- keuken-foto’s die ik ermee neem.
Maar als het wat moeilijker wordt, schiet ik schromelijk tekort. En dus begint er ook al wat frustratie binnen te sluipen.

Neem nu dit:

Ijsvogels

Een overduidelijk mislukte foto, van twee jonge ijsvogels. Tot overmaat van ramp kwam even later de mama/papa van dit nestje jonge ijsvogels ook nog langs, maar de foto daarvan is nog 3x onscherper en dus al helemaal niet toonbaar. Of wel toonbaar, maar je zou er zelfs geen ijsvogels in herkend hebben.

Da’s toch echt wel een “photo opportunity”, maar een gemiste dus.

Ok, de omstandigheden zaten niet mee.
Het was rond acht uur, dus al met een zwak zonnetje. Het was aan onze vijver, waar rondom massa’s bomen staan, die ook het resterende licht nog wegnamen. Met een niet erg lichtscherpe lens op het fototoestel, én een behoorlijke afstand tot het onderwerp. Excuses, excuses…

Maar een fatsoenlijke fotograaf heeft dan toch al tenminste de tegenwoordigheid van geest om de ISO-lichtgevoeligheid helemaal naar boven te draaien. Of een boomtak of zo als statief te gebruiken. “Pathetic me” niet dus. En dus heb ik nu 20 foto’s, allemaal bewogen, alle 20 om weg te gooien.

En dus moet ik me voor geslaagde foto’s van ijsvogels (prachtige beestjes die enkel in de buurt van visrijk water leven) verlustigen aan flickr, of pbase.

Nog een kleine week en ik verjaar, en dus kan ik wat cadeautjes bijeensprokkelen voor in de fototas. Maar het materiaal dat me bij deze ijsvogelkans had gered is echt wel buiten verjaardagsbudget. Een statief, en een lichtsterke portretlens (50mm, f1.8), dat kan ik nog wel vragen. Maar grote zoomlenzen of macrogerief voor kriebelbeestjes blijven nog buiten bereik.

Dat wordt dus nog wat langer mijn kas opfretten van fotofrustratie.
Of een cursus gaan volgen (iets als dit, maar minder ambitieus mag ook, één voor- of namiddag per week bestaat dat ook?).
Of me gewoon gelukkig prijzen dat ik een stukje natuur beheer waar de beestjes zich thuis voelen, of ik er nu een foto van kan nemen of niet.


aug 26 2008

Nummer drie

Goeie dingen bestaan in drieën, zegt een spreekwoord. En met uitzondering van Astrid, Filip en Laurent of The Matrix, lijkt dat te kloppen:

Hoogte, breedte, diepte.
Zwart, geel en rood.
De drie wijzen uit het oosten.
Kussen op de wang.
Uren, minuten en seconden.
De waarheid, de hele waarheid en niks dan de waarheid.
Het debuut, de bevestigende tweede en de moeilijke derde plaat.
Verleden, heden en toekomst.
De naam van de Vader, de Zoon en een Duif die Toevallig Voorbijvloog.
Vaneigens, In de Gloria en Het Eiland
Vette vis, goeie cholesterol en Omega 3.
Edge, Wi-Fi en 3G.
Brood, boter en beleg.
De hetero, de homo en de tolero.
Mik, Mak en Mon
De drie wetten van de robotica.
Goud, zilver en brons
Morse, Prime Suspect en Wallander
Thesis, Antithesis en Synthesis
De splijtende pass, de prima voorzet, en de schitterende afwerking.
Dummy, Portishead en Third.
Alleen is maar alleen, twee is beter dan één en three’s a company.
Een begin, een midden en een eind
The Godfather, LOTR of de originele Starwars
Eenmaal, andermaal en verkocht
Daan, Maud en ???

Ja, ’t is van dattum. Weeral gezinsuitbreiding. Nummer drie is onderweg.

Van dattum
Uitgerekend voor 21 maart. Uitgerekend op 21 maart – het begin van de lente – dus. We zitten nu in de 10de week.

De mama stelt het wel (vader ook, maar dat is in dit soort zaken minder gevraagde informatie). Nog twee weken werken, daarna wellicht meer dan een jaar thuis met achtereenvolgens arbeidsongeschiktheid, bevallingsverlof, borstvoedingsverlof en ouderschapsverlof. Terug naar het werk in december 2009 dan? Tenzij ze tegen dan nog andere vormen van verlof hebben uitgevonden…


aug 28 2008

Het nieuwe kapsel van Rani de Coninck

De laatste dagen werd mijn blog druk geconsulteerd, niet alleen door de vriendelijke lezertjes van de Zatte Vrienden, maar ook opvallend door mensen die hier terechtkwamen via Google en de zoektocht “Het nieuwe kapsel van Rani de Coninck“.

Amai, zou het echt waar zijn dan? Is Rani naar de kapper gegaan? Heus?
Staan we aan de rand van een nieuwe Koude Oorlog?” had ook gekund, als vraagstuk. Maar blijkbaar deed er dus ook een kapselgerucht de ronde dat voor velen de moeite van het uitchecken waard was.

Nochtans is Rani qua kapselverandering niet dadelijk aan haar proefstuk toe. Een kleine zoektocht op YearbookYourself levert voor haar al minstens deze probeersels uit het verleden op:

Het nieuwe kapsel van Rani de Coninck

Vandaag blijkt – het staat in de Mensenlief-pagina’s van De Morgen, dé bron om een beetje bij te blijven voor trein- en cafeteriagesprekken – dat Rani zich geblondeerd zou hebben. Geblondeerd, en gekortwiekt.
Ik citeer het fijne citaat:

“Ze lijkt nu op Sharon Stone. Helaas op de Sharon Stone uit Basic Instinct 2”

Foto’s van deze knip- en kleurramp aanbieden kan ik niet. Daarvoor kan u terecht in TV Familie.
Maar voor wie wil weten hoe een knappe brunette eruitziet als ze zich kortwiekt en platinablond kleurt, stel ik me deze dame voor: Blanka Vlasic. Daar heb je die ranke Kroatische hoogspringster weer. Een lust voor het oog in tijden van bruinharig zijn:

Blanka Vlasic as a brunette

Niet mis, hé? Maar die is dus ooit blond geweest. Kijk mee, en huiver:

Blanka Vlasic as a blonde

Ladies & Gentlemen, I rest my case, against the new hairdo – I’d rather call it a hairdon’t – of Rani.


aug 30 2008

Micro-Macro

Vandaag beginnen we aan een nieuwe lessenreeks hier op houbi.com. Economie.
Economische begrippen in de praktijk. Als je de hele reeks volgt, krijgt ge een MBA-diploma van mij. Een kleintje.

Pakt allemaal een blaadje papier. En schrijf op.
De eerste les gaat over micro- en macro-economie.

Macro-economie dat is dit:

De Makro-economie

Macro-economie, dat is dus te doen in Eke. Of Alleur of zo. Want “macro”, dat betekent groot. Zoals in “zo groot dat het eigenlijk gigantisch veel zou genoemd kunnen worden”. Je hebt er een grote auto voor nodig. En een goeie rug.

“En micro-economie dan?”, hoor ik daar een ijverige student op de eerste rij van de klas zeggen.
Wel, micro-economie is de stand van uw bankrekening, na bovengenoemd bezoek aan de Makro-economie. Micro betekent immers “klein”. Als in “zo klein dat het ook leeg zou genoemd kunnen worden”.

Al goed dat er gisteren gratis spijs en drank aan mij werd aangeboden. Of ik had op mijn kin moeten kloppen.
Een dikke merci dus aan de meneren van nieuws.be, die een receptie deden op hun boot aan de Kuiperskaai in Gent, voor blogheir. Met een door dit stuk van het blogheir nogal matig bevonden presentatie – gelukkig is de site zelf beter, vanaf dinsdag ook op uw scherm – en hapjes en drank, en socializeermogelijkheden en al. De eerste keer dat ik Lama, of Bart, of Clo, of Ine, of Imke of andere macro- of microbloggers in niet-virtuele lijve zag bestaan. En zelfs met twee ervan aan de babbel geraakte.
En een nog dikkere merci aan de mevrouw van deze 40 jaar wordende meneer. Die me een etentje trakteerde in Kaai 14, met uitzicht op bovengenoemde nieuws.be-receptie. En op cocktails nadien. En op een hard hoofd vanmorgen.