Archief van juni 2010:

jun 3 2010

At The Indie Disco

Oh right, d’r is een nieuwe cd van The Divine Comedy. Getiteld “Bang goes the Knighthood” (hier op Spotify, of hier tijdelijk op VPRO’s luisterpaal).

Neil Hannon strikes again. Stilaan de de Randy Newman van onze dagen. Schitterende lyrics, in combinatie met vanzelfsprekende muziek. Van ontroerend naar hilarisch, en weer terug.

Zeker eens te proberen, zelfs als ge The Divine Comedy niet kende, is het lichtvoetige “At The Indie Disco”. Wat mij betreft het grappigste nummer sinds “Take the Skinheads Bowling” van Camper van Beethoven. Een ode aan het tegeldansen.

De lyrics:

We go out to the Indie Disco
every Thursday night
Dance to our favourite Indie Hits
until the morning light

At the Indie Disco,
The Indie Disco.
At the Indie Disco,
Yeah!

We got a table in the corner
that is always ours
Under the poster of Morrissey
With a bunch of flowers

We drink and talk about stupid stuff
And hit the floor for Tainted Love
You know I just can’t get enough

At the Indie Disco,
The Indie Disco,
At the Indie Disco,
Yeah!

Give us some Pixies and some Roses
and some Valentines
We dance forever
Give us some Blur and some Cure
and some Wannadies
We dance forever
And now we’re moving to the beat
And staring at each other’s feet
I wonder if she fancies me

At the Indie Disco
At the Indie Disco
At the Indie Disco,
Yeah!

And when it’s over and I’m freezing
on the night bus home
I think of her and I sing the words
to my favourite songs
She makes my heart beat the same way
as at the start of Blue Monday
Always the last song that they play

At the Indie Disco,
the Indie Disco
At the Indie Disco,
Yeah, Yeah, yeah, yeah, yeah yeah, uhu, ah.
At the Indie Disco
the Indie Disco
At the Indie Disco,
Yeah!


jun 6 2010

Nu durven veranderen

Wat ik me afvraag: hoeveel mensen zouden er al op dieet gegaan zijn na het zien van de Bart De Wever-affiche in deze verkiezingscampagne?

Nu durven veranderen

Oeps, ik bedoel deze:

Nu durven veranderen

Nu Durven Veranderen, echt, want dat het zò niet langer kan ziet iedereen. Wel spijtig dat het Michelinmanneke “Bibendum” is gedoopt, “Friturandum” ware ook mooi geweest.

Eigenlijk wel een briljante slogan dat “Nu Durven Veranderen“, toch in combinatie met die NVA-koppen erbij. Ge moet maar durven. Het lijkt wel reclame voor “Extreme Makeover, the Hopeless Edition“.

BTW: de laatste die met de slogan “Nu durven veranderen” uitpakte, dat was Geert Lambert (“Durven veranderen, nu”). De volgende verkiezingen staat BDW dus mogelijk niet meer aan het hoofd van de NVA, maar ergens met een knoop in zijn maag op een bioboerderij in Bachten-de-Kuppe. Ik kan het Denken!, maar ’t is aan Bart om te Durven! en te Doen!.


jun 9 2010

Marsedit

Tip voor als je op een Mac werkt en al eens blogt: MarsEdit. Nog het best te vergelijken met Microsoft’s LiveWriter.
Een offline blogeditor dus, en eentje met al de opties die ik nodig heb. Ondertussen mijn blogsoftware by choice geworden (voorheen: Espresso, een meer htmlcode-gerichte omgeving).

Na het herkennen van je blogsettings (werkt onder andere naadloos met Blogger, Drupal, LiveJournal, Manila, Movable Type, Radio UserLand, Tumblr, TypePad en WordPress blogs), krijg je een overzicht van je laatste blogposts:

Marsedit - blogposts

“New post” geeft je een html-editor met rondom snelle input van categorieën, tags, status:

MarsEdit - Blogpost editor

En daarnaast een live-preview van wat je in de editor schrijft:

MarsEdit - Live Preview

In de editor kan je via shortcuts of rechtermuisknop erg snel veelgebruikte code invoegen (vb. toevoegen van link is de tekst die je een link wil maken selecteren en cmd-shift-A – als er een URL in de copy-paste-buffer zit is die al vooringevuld. Timesaver!) Het is bovendien erg makkelijk om Markup-macros bij te maken, zodat je veelgebruikte stukjes code snel kan integreren. Je kan ook een externe editor instellen, zodat je als je wat meer code wil schrijven snel over en weer naar bijvoorbeeld Espresso kunt.

Nog handiger is de Media functie, want past geweldig goed in mijn workflow. Je kan pictures of files uploaden via drag & drop, kiezen uit al opgeladen images op je blog, of – en dit is voor mij dus een timesaver van jewelste – je Flickr-account verbinden. Een foto inserten is dan letterlijk maar drie klikken ver (media – je foto – insert) en hij zit in je blogpost in het gewenste formaat.

MarsEdit - Media via Flickr

En dan hopla “Send to Weblog”. Klaar is Kees zijn blog.

MarsEdit - Posting

Wat er niet in zit: comments. Search & Replace. En tags zou beter kunnen (via een type-ahead van tags die je al ooit gebruikte bijvoorbeeld). Voor de rest, pretty ideal.

De huidige versie, 3 – werkt enkel op Snow Leopard – kost 39$, misschien wel iets te duur voor wat het is. De download heeft ook een probeerperiode, dus judge for yourself.

Als je nog met OS.X Leopard werkt, kan je enkel de 2.-versie van Marsedit gebruiken (je mist dan onder andere support voor WordPress-pages, integratie met iPhoto en een WYSIWYG-achtige editor) en ben je verdoemd tot de torrent-sites om het na de probeerperiode te laten werken.

Nu nog een versie voor de iPad. Zou toch perfect kunnen?


jun 11 2010

Na regen …

Na regen … komt zonneschijn. Ja, natuurlijk. Maar ook: het moment om foto’s te maken van druppels. Op de bladeren van een gele lis, bijvoorbeeld, ik zeg maar wat.

Waterdruppels op blad gele li

Waterdruppels op blad gele li

Waterdruppels op blad gele lis


jun 14 2010

Ik emigreer

Vlaanderen trekt een gele kaart (en wallonië een rode). Waar is de tijd dat the day after iedereen de verkiezingen had gewonnen, en het land rustig oranje bleef kleuren? Van vader op zoon, en moeder op dochter.

Vlaanderen kleurt geel

Ik weg dus. Naar een plaats waar het wel nog ongenêneerd oranje kleurt. Nederland. Er is mij asiel beloofd. In een vluchtelingenkamp in het hoge Noorden. Ik stop mijn hebben en mijn houden in mijn koffer. En ik ben weg.

Landal Esonstad Anjum

Met dank aan Talking Heads en Holland.com, die het in hun malle hoofden kregen mij een reis cadeau te doen. Naar Anjum. Let’s roll.


jun 14 2010

Watteneilanden

Er moet een vergissing gebeurd zijn. In plaats van op de wadden worden wij hier in de watten gelegd. De opvang van Belgische emigranten is hier echt uitstekend geregeld.

’t Begon al goed, met een cunning plan dat lukte. Van dat als je eens ongestoord over Nederlandse wegen wil sjezen, je best een moment kiest dat ze voetbal spelen, die Kezen.

En het ging goed verder, want of het nu kwam door de 2-0 overwinning op de Denen of door de vermelding “journalist” op onze reservatie, wij werden hier bijzonder hartelijk verwelkomd. Met later op de dag ook nog een bezoekje van de parkmanager van Landal Esonstad, Sjoerd Housma, en een bezoek van de parkmascotte, Bollo, aan onze deur.

Om zich te vergewissen dat we niks tekort kwamen. Maar dat kwamen we niet. Want wij zijn hier immers zeer mooi bedeeld (de missus, die er geen blogbelang bij heeft, geeft het een 9 op 10).

Een mooi en compleet ingericht huisje, dat wel 8 in plaats van 5 mensen zou kunnen huisvesten. Leuke keuken, een afgescheiden tuintje met zandbak en glijbaantje. Een tuinhuis voor fietsen en dergelijke. Een speelkamer, mét speelgoed. Een Playstation en flatscreen. Volledig ingesteld op een familievakantie. Op 50 meter van alle winkeltjes/restaurants van het park. Twee kanten water.

Het meest links huisje op de foto is het onze:

Vakantiedorp Landal Esonstad

De keuken:

De keuken

Tuintje (niet groot, maar ideaal om uw kinderen ongesuperviseerd te laten ravotten, en de hond te huisvesten):

Tuintje

Ook al kort de omgeving verkend. Het vakantiedorp:

Straatje in het vakantiedorp

Een mooie speeltuin, met strandje (en koude noorderwind):

Speeltuin

Speeltuin

En dijken, natuurlijk. Dijken, en luchten.

Hollands vergezicht

En morgen eens het zwembad dopen. Misschien een bootje huren. Fietsen met de wind mee. Zeehonden spotten. Op wadden waden. Dat soort dingen. Ik hou u op de hoogte.

(noot: deze reis is mij in de schoot geworpen, door Holland.com. Which I find fantastic, but you might not. Weet dan wel dat ik u met de details evenzeer zou verveeld hebben, mocht ik ze zelf gekocht hebben).


jun 16 2010

Wat gefietst, wad gewandeld

Fijn dagje alweer, gisteren. Wat gefietst, van Anjum naar Paesens. 6 kilometer, amper, maar toch een hele onderneming met een stevige noordwesterwind, 3 kinderen, 1 fietskar, 1 kinderfiets, 1 kinderstoeltje en een hoop bagage.

Gracht, gewonnen land, lucht: Friesland in a nutshell

Bestemming was het “Fiskershûske” (vissershuisje) in Moddergat (dat heet daar zo). Een mini-Bokrijk met zeezout en zeemansverhalen, zoiets. Voor het eerst een verhaal in het Fries voorgelezen. Niet dat ik Fries kan, maar een kinderboek over vis Regenboogje ontcijferen lukte aardig.

Vissersmuseum 't Fiskershûske in Moddergat/Paesens

Dan (de kinderen) gespeeltuind, (ik) een voetbalmatch meegepikt, en dan (Daan en ik) op zeehondentocht. Met de boot de “Silverwind” vanuit de haven van Lauwersoog naar een wad gevaren. Waar de boot tegen een zandbank voer en je eraf kon klimmen. Wandelen tot er een zandbank met zeehonden in zicht kwam. De zeehonden zaten een eind weg, maar waren gelukkig nieuwsgierig genoeg om ons een uit te komen checken. Prachtig.

Lauwersoog haven

Afdalen van de boot op een wad

Fuckin' Lost. On a wad.

Zandbank met zeehonden, in de verte

Zeehonden kijken naar ons, en vice versa

En vandaag zwemmen, subiet naar Dokkum of Leeuwarden, en later nog eens zwemmen of eens rond het Lauwersmeer fietsen. En morgen naar Schiermonnikoog, of .. of …
Dat dat hier al serieus begint al te korten.


jun 20 2010

Deeplinks

Na de naamsverandering van De Post naar bpost, stel ik nog een imago-operatie voor. De NMBS, zou die ook niet eens een naamswijziging en bijhorende nieuw logo van een paar miljoen kunnen gebruiken? Ik had gedacht aan B-FAIL, eh, B-RAIL.

NMBS wordt B-RAIL

Met als baseline iets als “B-RAIL, waar men eerder zijn treinen dan zijn vooroorlogse auteursrechten op links afschaft”.

In de opschudding rond de NMBS en het verbieden van irail.be, komt nu immers ook boven water dat de NMBS via advocatenbureau Stibbe actief zijn policy op het verbieden van ongevraagde en/of deeplinks afdwingt. Dit soort brieven sturen ze naar snoodaards (in dit geval wellicht de mensen van website www.railtimehistory.be) die de euvele moed hebben te linken naar een pagina binnenin de NMBS-site:

NMBS verbiedt deeplinks

Groot gelijk, NMBS, die linkleggende nozems moeten dringend gestopt.
Hoe bedoelt ge, wat is er daar mis mee?
Jamaar, die linken dus wel naar een pagina BINNEN de NMBS-site, hé, NIET naar de homepagina! En ongevraagd bovendien. Op een site die vertragingen bijhoudt, wat helemaal niet strookt met het imago van de NMBS! Hoe onverantwoordelijk en respectloos kunt ge zijn? Dat vinden wij niet leuk, dus is het illegaal. Voor de rechter, die mannen. Het zal ze leren.

Nee, in de wedstrijd “Hoe wereldvreemd kunt ge zijn?”, maakt de NMBS een serieuze kans. Alhoewel, in de Waalse pers die Google voor de rechter sleept wegens het indexeren van hun inhoud zodat mensen die misschien kunnen vinden (OMG) en lezen (OMGWTFBBQ) vinden ze wellicht nog een geduchte concurrent in eigen land.

Ik stel voor dat als het echt tot vervolging komt van zo’n linklegger, we als webcommunity wat geld bijeenleggen, en op onze beurt de NMBS eens voor de rechter dagen. Wegens roekeloos geding.
Of met een tegenklacht. Want ze maken zich op hun eigen homepagina (nog altijd niet werkend zonder www) schuldig aan ten minste 26 deeplinks. Het lef! Het zou natuurlijk kunnen dat ze daar via email aan zichzelf netjes toelating voor gevraagd en gekregen hebben. Dat ze dat dan maar eens zonder antidateringen bewijzen. See you in court.


jun 25 2010

Barbapapa

Vorige week een gratis reis in de schoot geworpen, vandaag een interviewster over de vloer, en morgen een fotograaf die mij komt vereeuwigen. Een mens zou er zich nog belangrijk door gaan voelen. Een mens, in zijn rol van vader dan toch.

Want die reis (ik heb er hier al wat verslag over gedaan, maar moet nog eens werk maken van de verdere avonturen in het land der Friezen), had ik dus gekregen omdat ze een bloggend gezin zochten.
En dat interview en fotograaf is voor “Goed Gevoel”, waar ze mij willen spreken in het kader van “vaders die deeltijds werken voor hun gezin“. Mij gevonden via dit artikel in het Magezine van VDAB, waar mijn collega’s mij al als willig meewerkend voorwerp van een artikel over hetzelfde gebruikten.

Allemaal papazijngerelateerd dus.

Van al de rollen in het leven, is dat toch wel de vreemdste. Kind, lief, man, werknemer, student, burger … allemaal tamelijk straightforward. Maar vader zijn… wat een vreemd amalgaan van autoriteit en tederheid. Van verantwoordelijkheid en stimuleren tot avontuur. Van rechtlijnigheid en zotheid. Van kluns voelen en bewondering krijgen. Van vasthouden en loslaten, natuurlijk. Van wegcijferen en aanwezig zijn.

Van het ontdekken van je eigen vader in jezelf ook. En van het ontdekken van jezelf in je kinderen. Van verleden dus, en toekomst, en jij daartussenin, die langzaam verleden wordt en toekomst geeft. Of toch enige stuntelige pogingen in die richting probeert te doen.

Papa zijn, de verzameling momenten tussen “Mijn God, waar ben ik (zijn we) aan begonnen?” en “Nice, laten we er nog een bijmaken”, een uitlokking van “multiple personality disorder”. Plus de papa’s sont en vous. Volgens de papatest besta ik uit 13% broodwinpapa, 27% kompaspapa, 20% pretpapa, 0% spookpapa, 27% flexipapa en 13% fikspapa.

Een soort amorf, peerachtig wezen dus, dat naargelang het moment en de omstandigheden andere vormen en kleuren aanneemt. Barbapapa, het rolmodel van vaders. Huup, huup, barbatruuk.


jun 28 2010

Help de Rijken

Vraag me af waarom we Toerisme Vlaanderen en Vlaanderen Vakantieland en andere promotoestanden ter ere van het toerisme in onze contreien eigenlijk nog jaarlijks ferme subsidies toesteken, als de PvdA hun werk helemaal gratis voor zijn rekening neemt. Uit het De Standaard-artikel “Fortuinspotten langs miljonairsroute” van vandaag:

De zéér linkse Partij van de Arbeid organiseert voortaan keurig uitgestippelde fietstochten langs de stulpjes van de allerrijkste Belgen. Afgelopen weekend zijn ze aan hun eerste fietstocht begonnen in het Oost-Vlaamse Waasmunster, waar de fortuinspotters rondgeleid werden langs de imposante villa’s van onder anderen topindustrieel Jan De Clerck en scheepvaartmagnaat Nicolas Saverys. (…)

Opschudding alom (of toch in de comments). De privacy! De afgunst! De ondernemingszin! De profiteurs! De kapitaalvlucht! De zus van Van Rompuy! De belastingontduikers!

Terwijl ik denk, potverdomme: da’s een gat in de daguitstappenmarkt. Socialistisch verantwoord en maatschappelijk bediscussieerbaar sportelen (overigens: sportelen, dat is een woord uitgevonden door iemand die daarvoor gestraft zou mogen worden. Het is een samentrekking van drie woorden: “sporten”, “dwangmatig nieuwe woorden voor onhippe dingen verzinnen” en “doen kokhalzen”). Ik zie meer mogelijkheden, zoals:

  • De zwembadroute. Fortuinlijke medemensen die via Google Earth als bezitters van een zwembad kunnen worden geïdentificeerd krijgen een bezoekje. Bij warm weer bijzonder verfrissende fietstocht.
  • De Apple-aandelen route. Wie drie jaar geleden AAPL-aandelen kocht, is nu op de kap van alle iPhone-, Ipod-, iMac- en iPad-bezitters schandalig rijk geworden. Deze sympathieke tocht voert langs huizen van dit nieuwe profitariaat, om eens deftig van hun gratis wi-fi te genieten.
  • De kardinalen-wandeling. Stevig tochtje in Mechelen van bisdom naar katedraal, van parochie naar sacristie, van commissie Adriaenssens naar Kerk en Leven, op zoek naar verdwenen dossiers, doofpotoperaties, zwijggeld voor pedofilieslachtoffers en goeie miswijn.
  • De logetocht. Voert van maçonieke woonst naar vrijmetselaarsvilla. Start en eindigt aan het huis van Siegfried Bracke.
  • The Stig-tocht. Rit langs Vlaamse garages waar een exclusieve sportwagen staat gestald. Deelnemers die een ritje willen maken, brengen masker, overall en helm mee. De eigenaars hebben meestal geen bezwaar, toch niet als ze op hun bed vastgebonden vriendelijk om de sleutels wordt gevraagd.
  • De Fortisfietstocht. Flinke kuitenbijter die voert van het huis van Karel en Mireille de Gucht, via het Fortis-kantoor van Berlare naar Ieper, om te eindigen in Brussel ter hoogte van het gerechtsgebouw.
  • De zonnepanelenroute. Stevige fietstocht langs groencertificatenverdienende buren en hun fotovoltaïsche daken. Wij betalen ervoor in onze electriciteitsprijs, dan mogen we er toch ook eens naar komen kijken.
  • De taalgrensroute. Razend gevaarlijke tocht in Brussel-Halle-Vilvoorde die soms rakelings langs de taalgrens passeert! Niet zonder gevaar. Het risico op het ontmoeten van een Waal en/of franstalige Brusselaar is niet denkbeeldig.
  • De Electrabeltocht. Trip langs huizen waarin werknemers van de energiereus wonen, want die zijn met ons geld en Franse woekerwinsten gebouwd feitelijk. Bij de stopplaatsen is er gelegenheid tot opladen van de fietsbatterijen.

Ach, de rijken. Bewondering hoeft niet. Medelijden evenmin, ze zorgen wel voor hun eigen boontjes. Raymond van het Groenewoud zong het al:

Help de rijken
Help de rijken
Ze zijn met niets begonnen
Ze hebben het niet makkelijk
Help de rijken

Ja, ze hebben zoveel zorgen en ze worden nog eens gek
En ze hebben een alarm en een tralies en een hek
En een vreselijke bloedhond en een dikke vette kluis
En de lichten floepen aan, ‘t Is een heel gezellig huis
En hij moet nog even bellen, dat gebeurt nog weleens meer
En zij moet nog even wachten, er staat een rekening verkeerd

De belasting is weer lastig,
Ja, dat is een echt plaag
En de dollar staat weer laag!

Help de rijken
Help de rijken
Ze zijn met niets begonnen
Ze hebben het niet makkelijk
Help de rijken