Archief van mei 2011:

mei 5 2011

Leve mama

Ik ging haar een gedicht schrijven, mijn moeder: over een leven lang moederen of zo, over zorg en toewijding, geloof in kinderen, de grijze haren die wij haar bezorgden. Maar nu heb ik een beter idee, ik geef haar een rosbief.

Ik ging haar de dagje verwennen, de moeder van mijn kinderen: een dagje wellness om de stress van het moederschap te doen vergeten, een dagje lekker eten ter compensatie van de boterhammendoos, een dagje babysit omdat niks “oef” zegt als een moeder die haar kinderen even gerust kan achterlaten. Maar nu ga ik toch maar voor een rosbief.

Mijn kinderen gingen een werkje maken voor hun mama, nijver geknutsel met lijm en schaar en potlood en stift en verf, verstopt onder het bed tot de grote dag van zondag daar is, afgegeven met een knuffel in het warme bed. Maar nu mogen ze mee naar de winkel, en een rosbief in de koelkast verstoppen.

Want niks zegt toch “leve mama” als een fijne rosbief? Toch?

Dank u, Delhaize, voor dit geweldige plan. De moeders in mijn leven gaan blij zijn.
Hij mag saignant zijn. Hoe laat eten we?

Ondertussen, in de situation room:
Roast beef in the situation room


mei 6 2011

Politwoeps

Doeme, ik ging het wereldwijde web nog eens veroveren, maar ’t zal weer niks zijn.

Aanleiding was deze tweet:

Dutch web page shows tweets deleted by politicians: http://www.politwoops.nl Genious idea! More of these in other languages?

Inderdaad, schitterend idee dat politwoops (samentrekking van politiekers – en oops, een contaminatietautologiepleonasme if there ever was one). Het publiek heeft immers het recht te weten wat politici inslikken. Gezegd is gezegd, scripta manent enz.

En dus ging ik een Belgische versie maken van politwoops. Maar ik ben er maar mee gestopt. De eerste 10 door Belgische politici ingeslikte berichten die ik terugvond waren er al teveel aan:

Vincent van Quickenborne (@VincentVQ) deleted this tweet on April 22, 2010:

@alexanderdecroo Dus ‘k mag ’t tweeten? Zeker?

Vincent van Quickenborne (@VincentVQ) deleted this tweet on April 22, 2010:

Bon, we stoppen ermee.

Vincent van Quickenborne (@VincentVQ) deleted this tweet on April 22, 2010:

@alexanderdecroo Denk je dat ze het dan wel zouden oppikken? OK dan doe ik het opnieuw.

Vincent van Quickenborne (@VincentVQ) deleted this tweet on April 22, 2010:

’t è hebeurd.

Vincent van Quickenborne (@VincentVQ) deleted this tweet on April 22, 2010:

@alexanderdecroo Hoe bedoel je “rise to the occasion”? Vreemde taal is toch vreemde taal. Bel mij even op, wil je?

Vincent van Quickenborne (@VincentVQ) deleted this tweet on April 22, 2010:

Allia zjaca ist

Vincent van Quickenborne (@VincentVQ) deleted this tweet on April 22, 2010:

Alea zacta est

Vincent van Quickenborne (@VincentVQ) deleted this tweet on April 22, 2010:

@alexanderdecroo Kan jij het niet tweeten, dan retweet ik het wel?

Vincent van Quickenborne (@VincentVQ) deleted this tweet on April 22, 2010:

RT @alexandecroo A. L. E. A. spatie I.A.C.T.A. spatie E.S.T. punt

Vincent van Quickenborne (@VincentVQ) deleted this tweet on April 22, 2010:

AAAARGH


mei 14 2011

Crossmediaal

Tijdens het groot mediadebat werd er door Van Thillo nog gezegd dat “crossmediaal een fabeltje” is, maar ondertussen weet ik beter.

Crossmediaal part 1:
Deze morgen in de mailbox. Een mail van Humo over een actie, wijn te winnen. Deze actie is niet te doen op humo.be, maar op de standaard online.

Crossmediaal part 1: Humo stuurt mail voor actie op De Standaard online

Crossmediaal part 2:
Over naar de Standaard online dus, alwaar naast de wijnactie, ook nieuws te rapen valt, zoals vandaag dat Steven van Herreweghe in De Pappenheimers Tom Lenaerts gaat vervangen.

Crossmediaal part 2: De Standaard maakt de gebruikelijke reclame voor Woestijnvis

Crossmediaal part 3:
Over naar Woestijnvis dus. Alwaar op de site nu al 10 jaar lang bijna niets staat (de Ronde heeft er nooit bestaan, bijvoorbeeld). En de nieuws-rubriek is er zo leeg als een oude-moppentrommel op zolder na een bezoek van Geert Hoste.

Crossmediaal part 3: het

Want voor dat Woestijnvis-nieuws moeten we dus naar Humo. En voor dat bijna niets ook, want dat staat daarin, in Humo, tegenwoordig.

Crossmediaal, de cirkel is rond.
Vervang het de volgende keer dat u de term hoort opduiken, gerust door het eigentijdsere kringrukken.


mei 16 2011

Ladyshave van het jaar

Op kosten van Yelo (de app van Telenet, die ooit in ruil voor een paar avondjes feedback geven over hun product wat voedselbonnen uitdeelde) weest eten bij Sofie Dumont, in Halle. Les Eleveurs. Bij de Ladyshave van het jaar 2009 dus.

Les Eleveurs (Halle)

Vooraf canneloni van dikbil (een ietwat fancy schmanzy manier om “een dun schelleke rundsvlees rond een schijfke ramenas, in een rolleke” te zeggen) met 3 (drie) soorten mayonaise . Die met dragon, onderaan de foto, was het lekkerst. Aan de overkant was gekozen voor een gemarineerde garnalen met mandjeskaas, wat minder in de smaak viel. Geen haar in de boter, evenwel.

Les Eleveurs (Halle)

Tussenin (warme) rode poon in een (koud) soepje van koolrabi, met daarbij nog wat zandwortel, nog koolrabi en spitskool. Overheerlijk. Het haar op mijn armen ging ervan overeind staan.

Les Eleveurs (Halle)

Over naar de main dish, met een rondje van krielaardappeltjes, champignon, jonge bloemkool en asperges, met daarin een paar lamsstukjes en jus met geconfijte citroen. Niet overdreven al het lekkerste dat ik ooit lamsvlees heb weten serveren. Om met huid en haar op te eten.

Les Eleveurs (Halle)

En om af te sluiten een dessertje met aarbeiroomijs, marshmellow en meloen. En zeer bittere karameltoffee. Best lekker en mooi, maar stond niet helemaal op het niveau van de andere gangen. Gestrand op een haar van supergoed.

Kortom, die Sofie, zoals Fad Gadget het vroeger al zong, die kan het. “Chef it, chef it, chef it“.


mei 19 2011

DSK

Wat er door zijn hoofd speelde (Dominique – nique – oui nique? Komaan Strausse? Kahn, Kahn, Kahn met de banaan?), zullen we wel niet te weten komen.
Wel is nu geweten welke muziek er enkele minuten voordien opstond in zijn peperdure suite:

De lyrics van “Hotel Chambermaid”, om mee te volgen, en voortaan mee te zingen tijdens de volgende episodes in het proces:

When the lights are low
you know I’m gonna go
to my Hotel Chambermaid
I’m gonna jump the garden
and come on hard all right
While the river’s rolling outside the window
gonna see her, gonna get love,
gonna shut the bellboy out tonight

When the world is dead,
I’m gonna make the bed
with my Hotel Chambermaid
She will bring me coffee in the morning with a smile
She don’t ask me where I come from
I just crept in and I soon be gone
I just wanna hide here for a while

I ain’t got a million dollars
No one I can command
What I wish ya could of me someway
Ain’t got no future
at least that’s what they say
But this girl is gonna take all my blues away

Hotel Chambermaid
Hotel Chambermaid
Hotel Chambermaid
Yeah Yeah Yeah

Oh room service can you help me
I want a Hotel Chambermaid
I didn’t pay my bill but I had my fill all night
While the river’s flowing outside the window
gonna see her, gonna get love,
gonna shut the bell boy out tonight

Jammer dat DSK de rest van de playlist ook niet kende.


mei 25 2011

Warts and all

Er bestaat een theorie, dat de beste blogs geen terughoudendheid kennen. Alles open en bloot. De emotie, de vrije loop. De minder mooie kantjes van de schrijver niet verhullend. “Warts and all”, wratten en alles, is een staande uitdrukking in het engels.

Warts and all

Meaning: The whole thing; not concealing the less attractive parts.

Origin: This phrase is said to derive from Oliver Cromwell’s instructions to the painter Sir Peter Lely, when commissioning a portrait. “Mr Lely, I desire you would use all your skill to paint my picture truly like me, and not flatter me at all; but remark all these roughnesses, pimples, warts and everything as you see me, otherwise I will never pay a farthing for it.” Lely’s painting style was, as was usual at the time, intended to flatter the sitter. Royalty in particular expected portraits to show them in the best possible light, if not to be outright fanciful. … Cromwell did have a preference for being portrayed as a gentleman of military bearing, but was well-known as being opposed to all forms of personal vanity…

Er bestaat ook een theorie, dat een blog beter toch misschien af en toe een heel klein beetje terughoudendheid kent. De emotie in toom. De minder mooie kantjes van de schrijver niet verzwijgen, maar een beetje wegmoffelen, of er wat mee wachten tot het ergste voorbij is. Zeker als er wratten in het spel zijn. En toch zeker als die wratten op mij stonden.

Het is dan ook met gepaste trots dat ik u voor het eerst in een jaar of 3 een foto van mijn duim op mijn blog kan zetten. Wrattenvrij, nu. Eindelijk.

Dikke duim

Geen idee wat het veroorzaakt had, maar de voorbije jaren groeide er op mijn duimen het ene wratje na het andere. En sommige van die wratjes werden wrat. Vies. En onsmakelijk.
Maar het is dus voorbij nu!
Even plotseling als het gekomen is. Zonder bijgeloof, operatie of behandeling. De antistof gevonden, ergens door een nijvere witte bloedcel. Zoals dat gaat met wratten en het wrattenvirus.

En misschien had ik er over moeten bloggen, toen. Een noodkreet slaken: “Help, mijn duimen zijn eraan”, “Kent iemand tips om je duimen te verstoppen in sociale context?”, “Ik durf niet meer onder de mensen komen”. “Alles gaat kapot”, “Ik wil dood”. Ja, misschien.

Ik geef de thumbs up toch maar aan de tweede theorie.


mei 31 2011

Mededeling met geitenkaas

Bijzonder vriendelijke mensen verzoeken mij u een mededeling te doen, maar ik heb er mijn bedenkingen bij.
De mededeling, zeker niet oninteressant voor wie al eens lekker wil eten:

Twaalf topchefs verspreid over heel België stellen van 13 tot en met 30 juni een driegangenmenu voor waarin ze de bekende zacht romige, frisse Chavroux geitenkaas subtiel verwerken.

Enkel aan de menuprijs hebben de chefs bewust niet gedacht. Het rekenwerk laten ze immers aan hun gasten over die zelf mogen bepalen wat ze willen betalen. Nooit kreeg de klant meer inspraak om zijn waardering te uiten.

De deelnemende restaurants en brasseries:
Dock’s Café, Antwerpen
Pastorale (**), Reet
Pakhuis, Gent
Bistro Refter, Brugge
Prêt-à-Goûter (*), Zolder
La Quincaillerie, Brussel
Les Brigittines, Brussel
La Table du Boucher, Bergen
Le Bistrot d’en Face, Luik
Si Jamais, Doornik
Le Fou est belge (*), Heure-en-Famenne
Le Cor de Chasse (*), Barvaux-sur-Ourthe

De website, waarop je kan reserveren voor de data waarop de restaurants hun Chavroux-menu serveren: www.chefchavroux.be.

De bedenkingen:

  • Wat als Bart Staes hier lucht van krijgt?
  • Het enige gerecht met Chavroux waar ik persoonlijk enige eetervaring mee heb bestaat uit een zak hoorntjes-chips (Bugles dacht ik), een torentje van genaamde kaas om die hoorntjes mee te vullen en de moeite om daar van af te blijven als dat op tafel staat. Maar een driegangenmenu van Bugles?
  • Weten de bijzonder vriendelijke mensen die mij vroegen u dit mee te delen dat mijn blog vooral wordt gelezen door Brusselse daklozen (Les Brigitinnes, jongens), Gentse junks (Het pakhuis, mannen) en de afdeling budgetbeheer van het Antwerpse OCMW (Dock’s Café, makkers)?
  • Waar zat u eigenlijk nog op te wachten? Ik ga het eens proberen, alleszins.