Archief van juni 2011:

jun 1 2011

Unboxing the Xperia Play

Eens een technogadget mogen ont-dozen, dat heb ik altijd al eens willen doen. Maar dan had ik toch iets vroeger moeten opstaan

Want er zitten hier een stel kapers op de kust, getraind tot en met in het openkrijgen van elke verpakking:

Geen nood, de snoodaards in kwestie dropen weer af toen ze merkten dat de inhoud toch geen speelgoed bevatte. Weten zij veel dat de Sony Ericsson Xperia in kwestie eentje van de soort “Play” is.

Wat het ding kan? Als ge hem aanzet, met het knopje rechtsboven het Sony Ericsson logo, verschijnt er een Sony Ericsson logo op het scherm. En als ge dan een halve minuut wacht nog een ander, haast nog knapper Sony Ericsson logo.

Ongetwijfeld nog een paar andere dingen ook.

Om maar te zeggen dat ik eens een gsm mag testen. Eentje met twee troeven: smartphone met Android aan de ene kant, en minispelcomputer met PlayStation bedieningspaneel aan de andere kant. Wat deze iPhonicionado vindt van Android, en wat deze Tiny Wings verslaafde vindt van PSP-controls naast een touchscherm, ge komt het binnenkort te weten.


jun 15 2011

Belgen in Frankrijk

Voià, terug van even weg. Twee weken in Frankrijk rondgetoerd. In de Dordogne en de Charente, in twee gîtes uitgebaat door Belgen. Nogal veel om te vertellen in 1 blogpost.

Op een kaartje met de route (a-b waar we de eerste week zaten, dan b-c voor de tweede week, en c-d om terug thuis te komen) en foursquare checkins voor de uitstapjes geeft dat bijvoorbeeld dit:

Reis Frankrijk juni 2011

Of in een kalender-met-links formaat geeft dit:

Sat 28 May

04:00 @ home (A en D op de kaart)
08:16 @ Aire de Val Neuvy
11:53 @ Lac de Saint-Pardoux – Chabannes
18:41 @ Bidou – Gîte de Charme – Lanquais (B op de kaart)

Sun 29 May
12:49 @ Markt, Issigeac

Mon 30 May
15:16 @ Grotte de Rouffignac – Rouffignac

Tue 31 May
12:44 @ Les Jardins De Marqueyssac – Vézac
16:55 @ Sarlat-la-Canéda

Wed 1 Jun
12:49 @ Moulin de la Rouzique – Couze-Saint-Front

Thu 2 Jun
20:41 @ Sur les bords de la Vézère – Le Bugue

Sat 4 Jun
11:19 @ Cathédrale Saint-Front de Périgueux – Périgueux
13:24 @ Moulin De Douzy – Lesterps (C op de kaart)

Mon 6 Jun
18:04 @ Vallée des Singes – Romagne

Tue 7 Jun
14:45 @ La Planète des Crocodiles – Civaux

Wed 8 Jun
13:27 @ Château de la Rochefoucauld – La Rochefoucauld

Fri 10 Jun
10:57 @ Centre Equestre des Lacs de Haute Charente – Pressignac
15:32 @ Hôtel De Ville – Hôtel De Ville – Angoulême

Sat 11 Jun
13:27 @ Parc Floral de la Source – Orléans
20:27 @ Aire De Péage Ressons (Sortie 11) – Aire De Péage Ressons (Sortie 11)
22:30 @ home

Of in weerberichten (via wunderground):

Plaats datum High Temp (°C) Low Temp (°C) Events
Bergerac 28-mei 25 5 Fog
Bergerac 29-mei 29 6
Bergerac 30-mei 27 15 Rain
Bergerac 31-mei 20 13
Bergerac 1-jun 20 7
Bergerac 2-jun 21 14 Rain

Bergerac 3-jun 27 8 Rain , Thunderstorm
Confolens 4-jun 25 15 Rain
Confolens 5-jun 23 13 Fog , Rain , Thunderstorm
Confolens 6-jun 21 14 Rain , Thunderstorm
Confolens 7-jun 17 12 Fog , Rain
Confolens 8-jun 16 8
Confolens 9-jun 15 8 Rain
Confolens 10-jun 15 10 Rain

Of in B&B-reviews:

Bidou (Dordogne, ong. 900 km. van Bxl) **** (4/5)
Gîte BidouSchitterend verbouwd landhuis, met zwembad en gigantische tuin.
Twee gîtes en de eigenaren in L-vormige villa. Alle keukengerei, slaapbenodigdheden, speelgoed, fietsen, tuinmeubilair, barbecue … aanwezig. Tuin gedeeld met andere gasten + eigenaars, in onze gîte ook een privé-tuintje met ingang naar het zwembad.
Zeer hulpvaardige eigenaars (Leen en Paul, met 2 kindjes Louis en Arthur) die altijd klaarstaan, zonder opdringerig te zijn.
Omgeving: directe omgeving zeer interessant voor wandelingen in natuur en enkele dorpmarktjes, dorpen in de buurt niet super-interessant. De boeiendste bestemmingen in de Dordogne-streek rond Bergerac (Lascaux, Sarlat, …) zijn wel altijd bijna een uurtje rijden van de gîte.
Eindconclusie: as good as a gîte gets.

Moulin de Douzy (Charente, ong. 700 km. van Bxl) *** (3/5)
Gîte Moulin de Douzy, LesterpsMooie locatie in zeer landelijke omgeving, maar gîte met ruwe kantjes.
Bestaat uit een gîte (kan makkelijk 12 man in), een huis van de eignaars, en twee kleine chambres d’hôtes in een (stuk van) een verbouwde molen. Ook kampeermogelijkheden en mogelijkheid tot overnachting in grote tenten op het immense terrein (2ha).
In onze gîte was het kil en donker binnen (stookhout verkrijgbaar) door de dikke muren. Boven iets beter verbouwd.
Terrein met water aan twee kanten (ideaal voor dammetjesbouwen), helaas zeer onveilig op een aantal plaatsen voor kleine kinderen. Jammer ook dat er bvb. geen speeltuig/speelgoed en zandbak was.
De eigenaars koken (op sommige dagen) op verzoek: simpele maar wel lekkere kost, ietwat aan de dure kant wel (75 euro voor twee volw + twee kinderen).
Fijne eigenaars (Bert, Evelyne en baby Mayra), alle vragen werden opgelost/beantwoord.
Directe omgeving fijn voor wandelingen en fietsen. Interessante uitstappen zijn wel altijd minimaal een uur of langer rijden over haast verlaten landwegjes. Ook naar restaurants e.d. is het vaak ver rijden in deze weinig toeristische streek.
Eindconclusie: bij goed weer ongetwijfeld goed voor een fijn weekje uitblazen ver van alles. Maar dat goede weer hadden wij helaas niet.

Of in een fotouw-slaaidsjouw geeft dat dit:

Afijn, you get it. We waren weg, en nu zijn we na een behoorlijk geslaagde vakantie weer terug.


jun 17 2011

Een nieuwe ombudsman

Als bloggers journalisten zijn (een vaag artikel, dat in feite gaat over deze zaak), dan is een blog een krant (of in mijn geval eerder een onregelmatig verschijnend weekblad) en kunnen wij bijgevolg niet achterblijven. Daarom een mededeling van interne orde:

Dirk Houbrechts, blogger op deze blog, gaat vanaf vandaag aan de slag als nieuwe ombudsman van houbi.com. De vorige was om persoonlijke redenen gestopt, of ergens onderweg zoek gelegd, of nooit begonnen.

Om eerlijk te zijn: op de redactie rees twijfel of we wel een nieuwe ombudsman moesten aanstellen. Draai of keer het, maar het doet pijn om op eigen blog bijwijlen striemende kritiek te publiceren op het eigen werk, zelfs al stelt dit alles welbeschouwd eigenlijk nooit veel voor. Een fabrikant van koekjes zet ook niet zelf op zijn verpakking dat in de vorige lading te weinig suiker zat?

Precies, we zijn geen koekjesbakkers. Wij doen hier maar wat. We proberen dat zonder scrupules te doen, hanteren absoluut geen strikte journalistieke regels en maatstaven. Streven geen objectiviteit na, en al helemaal niet de scheiding van berichtgeving en commentaar, woord en wederwoord. We hebben geen idee over wat maatschappelijk relevant is maar we koesteren wel onze onafhankelijkheid.

Wij als redactie zullen op onze staart getrapt worden. De columns en tweets van de ombudsman zullen op de redactie in seminaries worden besproken/eigenlijk gewoon genegeerd worden.

Is Dirk Houbrechts niet eerder de huiscriticus? Revisor? Thuislezer? Het persoonlijke Observatorium van houbi.com? Ach wat, blogs hebben ombudsmannen. Zij houden er zelfs een vereniging op na. Het is een herkenbare naam, ook al zal hij concrete, persoonlijke klachten en vragen om rechtzettingen niet zelf behandelen, maar verticaal klasseren.

Laat deze ombudsman in de eerste plaats lezen en interpreteren. Zoals zijn voorganger doet hij dat onafhankelijk van de blogredactie – die zijn bijdrages in haar geheel kan en zal weigeren, maar ze niet kan aanpassen.

Die opdracht hebben we Dirk Houbrechts meegegeven: wees onze eerste (en vaak enige) lezer. Heb ons lief, en wees daarom streng.

Noot van de ombudsman:

Zoudt ge hier lay-outmatig niet eens een duidelijker onderscheid kan maken tussen ‘groot’ en ‘klein’, tussen ‘lichte’ en ‘echte’ blogberichten. Dat lijkt hier allemaal even (on)belangrijk. Dus krijg je ook meer reacties als: “Is dit nu feitelijk om te lachen? Of serieus?“.
Ge neemt hier een artikel uit de Standaard van deze week en de eerste bijdrage van de DS-ombudsman, en doet daar een paar aanpassingen aan, zonder dat iemand dat gaat beseffen.
Ik denk dat het onderschat wordt, in welke mate een blogschrijver zijn blog als een geheel beschouwt met de info die hij daarvoor las, en in welke mate de online consument de blogposts individueel, los van dat geheel leest. Als nieuws gaat ‘zwerven’ – als individuele stukken gedeeld worden, en lezers belanden meteen op de artikels zelf, zonder eerst via de oorspronkelijke bron te gaan – valt een dosis contextgebonden informatie weg.

Noot van de redactie:

Fuck off, Houbrechts. Ge zijt al ontslagen.


jun 24 2011

The Power of Fantasy

Gisteren naar Bozar geweest in Brussel, want daar zouden een paar Polen neergestreken zijn, een tentoonstelling ter ere van het Poolse voorzitterschap van de EU. En ik mocht een dagje voor de opening al eens gaan kijken naar het geleverde werk.

Maar wat ik daar zag heeft mij diep geraakt. Ik bedoel, hoe stom kunt ge zijn? Heeft een Pool daar al zijn vakkennis en stukadoorschap in gestopt, komt er daar een zogezegde kunstenaar langs die al dat werk finaal om zeep helpt.

The Power of Fantasy - Modern and Contemporary Art from Poland - Bozar

Volgens de kunstenaar in kwestie (Olaf Brzeski met “Dream – Spontaneous Combustion”) gaat dit werk over “de vernietigende kracht van verbeelding, die je kan verorberen, verteren tot een hoopje as. En ook over het dubbelzinnige van realiteit“. Maar alles wat ik zag is grondig vernield pleisterwerk.

Ook in de andere ruimtes van de expo is het niet veel beter gesteld. Hier zijn er massa’s gaatjes in de versgestukte muren geboord om zogezegde “kunst” op te hangen, daar is er op geschilderd, wordt het fijne vakwerk verborgen achter geprul of een achtergelaten autowrak (hoe slordig kunt ge zijn!), een tussen vers gepleisterde muren opgebouwd kerkhof (c’mon!) of gemorst wit poeder (hallo poetsvrouw!)

The Power of Fantasy - Modern and Contemporary Art from Poland - Bozar The Power of Fantasy - Modern and Contemporary Art from Poland - Bozar
The Power of Fantasy - Modern and Contemporary Art from Poland - Bozar The Power of Fantasy - Modern and Contemporary Art from Poland - Bozar
The Power of Fantasy - Modern and Contemporary Art from Poland - Bozar The Power of Fantasy - Modern and Contemporary Art from Poland - Bozar

Neen, in feite gaat het hier om een knappe tentoonstelling van moderne kunst uit Polen. Namen als (unicode) klokken in Polen en ook daarbuiten: Magdalena Abakanowicz (haar bio leest als de betere roman), Akademia Ruchu, Paweł Althamer, Mirosław Bałka, Wojciech Bąkowski, Olaf Brzeski, Anna Janczyszyn, Katarzyna Józefowicz, Tadeusz Kantor, Szymon Kobylarz, Jarosław Kozakiewicz, Katarzyna Kozyra, Igor Krenz, Zofia Kulik, Maciej Kurak, Robert Kuśmirowski, Zbigniew Libera, Bronisław Wojciech Linke, Marcin Maciejowski, Jacek Malczewski, Józef Mehoffer, Paulina Ołowska, Włodzimierz Pawlak, Józef Robakowski, Zbigniew Rybczyński, Wilhelm Sasnal, Jan Simon, Bruno Schulz, Monika Sosnowska, Piotr Uklański, Mariusz Waras, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Julita Wójcik, Andrzej Wróblewski, Jakub Julian Ziółkowski, Artur Żmijewski.

Sterkste vond ik een dubbelfoto van Solidarnosc uitgebeeld door een massa mensen en rechts de groep die uiteengaat:

The Power of Fantasy - Modern and Contemporary Art from Poland - Bozar

de Bròdno people (van Pawel Althamer, dezelfde kunstenaar die vorig jaar met zijn bloot pietje boven Brugge hing te zweven):

The Power of Fantasy - Modern and Contemporary Art from Poland - Bozar

en dit lieflijke, een meter of 10 lange, haakwerkje van Julita Wojcik:

The Power of Fantasy - Modern and Contemporary Art from Poland - Bozar

Maar wie ben ik, bvb Knack vond alweer iets heel anders het sterkste.

De tentoonstelling “The Power of Fantasy – Modern and Contemporary Art from Poland” loopt vanaf vandaag 24/6 tot 18 september. Het is één van de evenementen rond het Poolse voorzitterschap, I, Culture. Aanrader, is naar het schijnt het openluchtspektakel “Planet Lem” door het Teatr Biuro Podróży op 6 en 7 juli op het Flageyplein in Brussel.


jun 25 2011

Multifunctioneel

Vergeet het Zwitserse zakmes, of de 120-delige gereedschapskoffer. Geef uw ganse rommelkot maar mee aan het oud ijzer, een Chinees schupke is alles wat ge nog nodig hebt:

Het gele gevaar, als het landt, heeft een schopke in de hand.


jun 26 2011

Een maand met de Xperia Play

Dat ik dat fijn vond, zo’n smartphone een maand te mogen uittesten, behalve:

  • dat ik na die maand natuurlijk een zeer doordachte mening dien te hebben, en dat ik u die mening middels een blogpost moet verkondigen, terwijl de belastingen ook nog binnenmoeten en het nu opeens wreed mooi weer is en… en…
  • dat de smartphone in kwestie nu natuurlijk terugmoet, en dat ik daarbij eens heel lief ga moeten lachen want er staat een ferme kras op het scherm
  • dat de eindconclusie – spoiler alert – al na 1 week intensief gebruik van het slimme speeltje al bereikt was en die is dat ik verbazend blij was terug te kunnen werken met m’n iPhone (3G, waar bij de 3 staat voor “jaren dat ik hem al heb”, en de G weldra voor “generaties achter op de nieuwste iPhone”).

Is de Sony Ericsson Xperia Play dan een slecht toestel? Nee, dat is het niet, want:

  • het is een smartphone anno 2011, dus eentje waar je een paar jaar geleden alleen maar van zou kunnen dromen.
  • hij speelt flash, iets wat van een zekere andere phone nog altijd niet gezegd kan worden. Onbelangrijk? Heus? Probeer anders eens een restaurant te reserveren op een iPhone.
  • het scherm is OK, behalve in omstandigheden met veel licht
  • hij draait Android als een zonnetje, snel en “responsive”
  • foto en video zijn bepaald acceptabel
  • het is een game-gadget en een phone in 1. Zij het een matig game gadget en een goeie phone in 1.

Meest teleurstellende aspect van de XPeria Play is nog zijn unieke feature, die waar ik het meest naar had uitgekeken: de ingebouwde en open te schuiven Playstation console, want:

  • de games die meegeleverd worden stellen teleur, en het aanbod is niet dàt
  • de snelheid van de telefoon blijkt voor games toch niet zò snel
  • er zijn vier manieren om naar je games te navigeren, en geen ene makes sense of is volledig
  • het koopproces van een game gaat via een sms naar je mobiele provider, en de game die ik kocht (need for speed) wilde nadien dan ook enkel werken als je op het netwerk van de provider zat.
  • het extra bedieningspaneel maakt de foon toch wel erg dik en zwaar.
  • de uitgebreide spelbediening is enkel een voordeel bij vrij ingewikkelde games met veel combinaties. Maar voor die games bestaan er toch betere platformen (PS3, PSP …)

En dan de Android- vs iOS-experience nog:

  • Grosso modo evenwaardig aan iOS. Met enige punten waarop het beter scoort (vooral in de settings en sync’en), en enige punten waarop het minder scoort (UX)
  • Dacht dat de aanpasbaarheid van de startschermen (widgets) een voordeel zou kunnen zijn, maar die feature bleek ik te haten (slordig, massa’s slechte widgets),
  • Android heeft zijn naam niet gestolen: het maakte me op den duur volkomen paranoïde over welke app nu weer zat te connecteren of de batterij leeg te zuipen
  • een groot minpunt vind ik de 4 fysieke buttons (back, home, opties en zoek) omdat die een touchscreen-bediening vaak in de weg lopen. Then again, dat vind ik ook van de ene button op de iPhone.
  • fijnste feature vind ik dat de “back”-functie ook werkt tussen apps. van Twitter naar de browser naar mail en back,back je bent terug in je Twitter-timeline.
  • Zoals ik het nu zie heb je voor Mobile devices 2 opties: ofwel verkoop je je ziel en je centen aan het gesloten systeem van Apple, ofwel verkoop je je ziel aan Android en je centen aan je Mobile Phone Provider, die dan met je Android nog doet wat hij wil (updates niet aanbieden, features op en af zetten, games verkopen …). Ik (haterz gonna hate) weet nu wat ik verkies.

Goed geprobeerd, Sony Ericsson. Interessante poging om de Sony (playstation) en de Ericsson (gsm) te combineren. Maar – in the end – niet helemaal geslaagd, dus.

Related: How would you change Sony Ericssons Xperia Play” op Engadget.


jun 29 2011

De sauna shuffle

Wat ik nog wilde vragen. Bestaat er een naam voor het schuifelen van een naakte manspersoon die zijn naaktheid bedekt met een badhandoek rond zijn middel geknoopt?

Old Spice Guy in a Towel

Niet de manier waarop Old Spice Guy ermee rondparadeert (allemaal trucage!). Wel de normale man, zoals te bezichtigen op het strand in de periode tussen het uitwriemelen der natte zwembroek en het optrekken der onderbroek over de natte benen. Of in de sauna, daar ook valt dit schuifelen te bezichtigen.

Een term dus die de angst voor het vallen van die handdoek verenigt met de trots van de ingetrokken buik en de belemmering tot stevig doorstappen die de handdoek ter hoogte van bovenbenen en knieën vormt.

Hoe anders vergaat het een vrouw met dezelfde outfit. Hoe zeker en wandelt zij aldus uitgedost voorbij. Hoeveel eleganter ziet zij eruit. Haar handdoek, haar element.
Is het omdat bij haar de handdoek niet rond het middel komt te hangen, maar net boven de borsten wordt vastgesnoerd op een manier die nooit dreigt los te komen? Desnoods danst zij er een verleidelijke rumba in. No sweat.

Maar hij heeft geen optie. Een badhanddoek ter hoogte van de mannelijke borsten is geen zicht. En een handdoek boven de welving die een man wél heeft, ter hoogte van de (bier)buik dus, een plaats die mogelijk wel enig houvast zou bieden, al evenmin. En dus wordt de schaamlap van badstof node gehangen rond de lenden, waar hij slechts centimeters verwijderd is van het ontbloten van zijn privaatste delen, en dus ook nog eens een normale wandelgang hindert.

Op deze manier kan hij niet normaal stappen. Geen wijdbeense gang mogelijk. Geen stevige tred. Want altijd wringt de stof tegen, en wordt hij gedwongen te luisteren naar zijn heupen. Niet naar zijn in deze omstandigheden snel krimpend geslacht, zoals hij gewend is te luisteren in die lichaamsregio, maar naar zijn heupen en het al dan niet beginnen glijden van de gesjorde badstof. En de handen altijd in aanslag om bij gebeurlijke rampen onmiddellijk redding te brengen, de grijns rond z’n mond al bij voorbaat schaapachtig.

The sauna shuffle, het zou kunnen, maar het is al te swingend voor de manier waarop hij zich daar voortbeweegt. De handdoekgang, klinkt wel houterig genoeg, maar geeft de inherente angst van het gebeuren niet genoeg weer. Ontblotingsangst is het ook niet per se, want in de saunacontext heeft hij minuten daarvoor nog met zijn spel bloot liggen zweten of staan douchen, en toch is daar dat gangetje zodra de handdoek om gaat. The ministry of silly walks ook al geconsulteerd, maar aan dat loket kenden ze de naam voor dit gangetje al evenmin.

Ik zoek, maar ik vind niet.