Archief van december 2011:

dec 9 2011

Hellup, de moslims komen

IK WIL OORLOG envredeweleenslezenwantdatkomtermaarniet van

GIJ GAAT STERVEN maartothetzoveriskunnenwemaarbetervanhetlevengenietenzeker?

IK SPUW OP UW GRAF wantTanteKaatschrijftdatdatdeenigemanierisomdatvuilemoservanaftekrijgen

IK BLAAS U OP mijntrompetnogweleensmijnfreejazzversievanstillenachtalsjewil

IK NEUK UW DOCHTERS zelfsnietindewildstevanmijndromen

JA, IK SLA MIJN VROUW nogeenstotridderalszezolekkerefrietjesmetstoofvleesblijftklaarmaken

Of maak uw eigen humor:


∞ The Human Lake

Mijn favoriete “long read” van het jaar: The Human Lake.
Over hoe het allemaal samenhangt.

Moeiteloos toe te passen, trouwens, ook op alle online ecosystemen, en de soorten die er gedijen.

Lezen: ∞ The Human Lake


∞ What Really Happened Aboard Air France 447

Twee jaar geleden stortte een Airbus 330 van Air France in de Atlantische Oceaan. Nu komt boven water waarom, de zwarte doos werd namelijk gerecupereerd. Zwaar weer en falende instrumenten, de oorzaak van de problemen. Falend menselijk inzicht en slechte communicatie, de oorzaak van het niet oplossen daarvan, en dus de crash. Parbleu.

Lezen: ∞ What Really Happened Aboard Air France 447


∞ Most Contagious 2011

Contagious is een Engels tijdschrift over adverteren, nieuwe media, marketing en dies meer. Elk jaar maken ze een interessant jaaroverzicht, waarin ze proberen de nieuwe ontwikkelingen van het afgelopen jaar te duiden. Trendwatching in de achteruitkijkspiegel, zoiets.
Dit jaar deden ze ook de moeite er een handige en goed leesbare site van te maken, in plaats van een PDF zoals de voorbije jaren.

Lezen: ∞ Most Contagious 2011


dec 15 2011

#Aus11-Reise

Het blijft vreemd, afscheid nemen. De laatste keer de kindjes over hun bol aaien gisterenavond, de laatste kus aan mijn lief vanmorgen op het perron, de laatste keer de trein (hij was op tijd, als een beschimping van de reputatie die hij de rest van mijn leven opgebouwd had), de laatste keer Zaventem, de laatste keer Belgische bodem. Lift-off.

Definitief afscheid, bijlange niet. Gewoon de gedachte dat elk afscheid het laatste kan zijn. Dus ook dit. Dat je weggaat, en je nooit meer terugkomt. Dat de laatste indruk die ze van je gaan bewaren die aai over de bol, die kus op het perron gaat zijn. Dat was papa, dat was Dirk. Verder leven zonder jou, want jij ging weg.

Veel te zware gedachten, dus vanmorgen. Maar hey, daar stijgen we al boven de wolken, daar zijn ze al met de broodjes en iets onbestemds om er op te smeren, en een steward zonder -ess vraagt wat ik van zijn kar wil drinken. Dat gaat hier allemaal goedkomen, er komt een nieuwe horizon in zicht. Eentje met bergen. Bergen bergen zelfs.

Naar Oostenrijk. Op persreis, jawohl. Door de Oostenrijkse dienst voor toerisme vier dagen op sleeptouw genomen naar hun land. In groepjes van drie, telkens twee échte journalisten met een blogger erbij, gewapend met een GPS, een huurauto en een blad met coördinaten, op tocht langs winterse ontdekkingen.

Op dus naar een postkaartland waar ik nog nooit een postkaart uit verstuurde. Waar het altijd regent (of toch altijd als ik er door gekomen ben). Waar men nog op niet-ironische wijze deelneemt aan volksdansen en klederdrachtendracht. Waar Louis Michel niet meer op vakantie ging uit wraak voor Haider. Waar misdadigers Hitler heten, of Fritzl (en de krant volstaat met Amrani en Lüttich, wij moeten spreken). Waar het eten vet is en men onverstaanbaar Duits spreekt. Het Oostenrijk dat ik ken vanuit België gezien.

Ik heb mijn vat vol vooroordelen dus mee, maar ook een open geest. Voor het Oostenrijk dat ik dus niet ken. Ik ga me laten verrassen, door Paul und Jennifer und Birgit und Julia und hun skigebieden en hun hutten en hun loipen en hun hotels en attracties, en hoop voor u de komende blogposts hetzelfde.

Hashtag: #aus11 (beste australian open, gelieve nog even te wachten met uw tennistweets) op twitter, voor zover de wifi reikt. Ook te volgen bij Femke, Ysabel en Guido.


dec 16 2011

#Aus11-gezeichnet

Waar is de tijd dat we nog uitsluitend per telegram communiceerden? Elk woord goud waard was? Deze inleidende zinnen weggegooid geld? Niet dat ik er nostalgisch naar ben, maar dan had ik gisteren en vandaag tenminste kort kunnen samenvatten.  
 
Gevlogen Zaventem-Wenen en Wenen-Klagenfurt (zonder accidenten!) 
Groep met Julia (toer. dienst), Mieke (Genieten) en Ingrid (reisreporter) (allemaal vrouwen!)Met busje Klagenfurt – Matrei-in-OstTirol (2 uur). 
Hotel Hinteregger (mooi!).  
Sauna (lekker!).  
Eten (Fijn en lekker tot aan het dessert: zwaar! Veel!).  
Geslapen (slecht ondanks de geweldig mooie kamer!). 
Ontbeten (OK!).  
Ski’s gehuurd (nagelnieuw!).  
Plaatselijke skibaas ontmoet (Innemend!).  
Skigebied ingeskied (nu al op de latten!).  
3 keer naar beneden (het ging nog!).  
Niet meer pistes liften open dan dat (weekje te vroeg!).  
Adler lounge (Hut op 2600m, design!).  
Panoramisch uitzicht op de Grosglockner (niet te zien door de mist!). 
Rondleiding en eten (Koksmuts van Gault-Millau. Lekker!).  
Naar beneden geskied (Zattekes!).  
Gewandeld in de ondertussen vallende verse sneeuw (mooi!).  
Welness (alweer!).  
Gegeten (alweer!) 
Blogpostje typen (u leest hem nu!) 
 
 
Maar die tijd is lang voorbij. Nu, nu doen we daar nog beeldjes bij.  
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En gaan we, bijzonder goed gesoigneerd, dus tevreden slapen. #aus11 is top.


dec 17 2011

#Aus11-erordentlich

Sneeuw, het thema van de dag. Want de winter heeft, geheel tot vreugde van de plaatselijke toeristische diensten, toegeslagen hier in Oostenrijk. 25 centimeter sneeuw of daaromtrent, daar gaat het hart van een skistationverantwoordelijke sneller van slaan. 
   

 

Eerst de rit van Matrei-in-OstTirol naar Ramsau am Dachstein. Die in normale omstandigheden een uurtje zou geduurd hebben, maar nu in twee-en-een-half uur sneeuwploegen werd herschapen. Mieke, chauffeur van dienst, ploegde er echter als een volleerde sneeuwploegster door, dus geen zweet. Behalve misschien een beetje zweet, toen er werd vastgereden toen we bijna ter bestemming waren.

Dan moest het programma omgegooid, want een bezoek aan de Dachstein-gletsjer zat er in deze omstandigheden niet in, en gingen we sneeuwwandelen. Beeld u in: nordic walking op een plastieken platformpje met ijzers onder.

Knudde? Vergeet het. Het werd een prachtige wandeling, zeker eenmaal we in de diepe sneeuw belandden. De berg op.

 

 

En dan, na een uur of drie, naar beneden, waar een hemels bordje wild-charcuterie en Jaegerthee op ons stond te wachten. Theorie: alles smaakt na een uur of drie sneeuwwandelen, maar de theorie heeft ook een amendement dat deze vers afgeknalde gemzen-schijfjes, salami van ree en wildpaté met mierikswortel en uitjes die we daar kregen ook zonder inspanning whatsoever sensationeel lekker zou bevonden kunnen worden.

En dan naar het hotel (Berghof, Ramsau im Dachstein) dat op het eerste gezicht vrij traditioneel leek, maar bij nader inzien bleek te beschikken over een geweldig uitgebouwde sauna-kelder met zwembad. Buiten-panoramasauna met ijskoud meertje er langs en alles. En dus zweetten wij een eind weg met zicht op de nog altijd vallende sneeuw en koelden we ons af in ijs-ijs-koud water. En sloten we het dagthema af door eens naakt door de sneeuw te rollen (foto’s not included).

Het avondeten was er teveel aan, maar daarbuiten alweer een fijne – méér dan fijne – dag beleefd in Oostenrijk.  
Morgen de laatste etappe, als het weer er geen verlengstuk aan breidt en ons insneeuwt.  


dec 20 2011

De Pot Op etcetera

Na mijn (niet verkeerde doch te ingewikkelde en dus) gefaalde idee voor een actie voor Music For Life van vorig jaar, dit jaar hier geen activisme meer van mijn kant. Wel steun aan een paar sympathieke initiatieven.

De Pot Op

De Pot Op for Life Badkamerfabrikant X2O rook een kans met het Music For Life thema van dit jaar, en plaatste een (gedeeltelijk gefumeerd) glazen toilet in Gent en Antwerpen. Voor elke voorbijganger die er zich op laat fotograferen – al dan niet met de broek op de enkels – wordt er 10€ aan Music for Life gegeven. BV’s brengen nog meer op: “Oproep aan iedereen die een BV kent: voor elke BV op ons glazen toilet geven wij 1000€! #mfl11. Pls RT! www.de-pot-op.be“. Zo kan het snel oplopen.

Hoe loopt het: Na drie dagen al zeker 800 foto’s gemaakt, dus al minstens 8000 euro verdiend. Maar er is budget tot 100.000 euro! Allen daarheen dus.

Plaats: Vandaag tussen 2 en 10 uur nog op de Kouter in Gent. Morgen, donderdag en vrijdag op de Ossenmarkt in Antwerpen.

Kost je: niks.

Te doen: langsgaan, of de actie steunen door te “liken” op Facebook

Tweet for Life

Tweet for Life Twitteraars veilen 1 gezamelijke tweet aan de hoogstbiedende. Hoe meer twitteraars meedoen, hoe meer kans dat een groot bedrijf er veel geld voor over heeft.

Hoe loopt het: Huidig bod (openminds.be) staat al op 10.000 euro.

Kost je: niks, en 2 seconden ergernis wie u volgt op twitter.

Te doen: simpelweg inschrijven op tweetforlife.be. Een tweet doen dat je inschrijft, en eenmaal het winnende bod bekend, de winnende tweet 1x versturen.

Big Brains for Life

Big Brains for LifeEen aantal Big Brains for Life studenten van de Karel de Grote-Hogeschool kregen het idee een mini-social media event op te zetten. De sprekers (een aantal van mijn twittervriendjes @netlash, en @bnox en @minorissues etc) spreken er een avond gratis over hun expertise in media, trends, adverteren etc… De opbrengst van het publiek gaat dan naar Music for live.

Plaats en tijd: Woensdag 21 december 2011 van 18:45 tot 22:15

Kost: Studenten: 50 euro. Normale prijs: 250 euro. Inschrijven op http://bigbrainsforlife.be

Te doen: als je al eens een social-media-congres bezoekt voor het werk of eigen vorming, zeker naar dit gaan

En last but not least

Guidooohh for Life

't Vloeit Er Gewoon Uit for LifeVerhalenverteller, sympathieke peer en pas nog mede-Oostenrijk-ganger Guido (als u zijn blog niet kent mist u iets) doet een actie ten voordele van Music For Life. U bezorgt hem een aanleiding om te schrijven in de vorm van een foto, hij laat de woorden vloeien.

Plaats en tijd: nu nu nu, op http://tvloeitergewoonuit.wordpress.com

Kost: Zelf af te spreken met hem. Details

Te doen: foto opsturen, prijs afspreken en eens goed lachen met wat hij ervan maakt.


dec 24 2011

Shockerend of niet

Net in de life foto’s van het jaar zitten snuisteren. Een jaar met zoveel straffe gebeurtenissen (tsunami’s, vallende dictators, protesten, economische rampspoed …), dat moest wel straf fotomateriaal opleveren.

Er viel me wel iets op. Vier of vijf maal krijgt de bezoeker van deze fotogallerij een boodschap, die je moet wegklikken om de foto erachter te kunnen zien. Dat de foto in kwestie mogelijk shockerend is.

Warning. The photo behind this screen may be disturbing to some viewers.
View photo or Skip to the next photo.

Tijd voor een testje dus. Opgepast: bevat verontrustende beelden. Maar welke. Herkent u de shockerende foto’s? Haalt u ze eruit of niet. Antwoorden onderaan.

Lees het vervolg van Shockerend of niet…


dec 26 2011

#Aus11-ende-vorbei

Niks is voor altijd. 4-daagse persreizen waar ik als blogger-in-residence-on-location op meemocht dus al zeker niet. Dag 1 was de heenreis, dag 2 skiën en culinair genot, dag 3 sneeuwstorm, sneeuwwandelen en sneeuwsauna. Bleef dus nog dag 4.

De wereld bleek er ’s morgens weer helemaal anders uit te zien, die ochtend van de vierde dag, in Ramsau am Dachstein (en niet Dachau mit Rammstein, zoals een van mijn twittervolgers verkeerdelijk meende te verstaan). De sneeuwstorm van de dag ervoor had plaatsgemaakt voor kalmte, witte landschappen en zowaar: zon en blauwe hemel.

Ramsau am Dachstein

Ramsau is een zeer uitgestrekte gemeente en gaat – naast een flink aantal skibergen, het vormt één skigebied met Schladming – prat op zijn zeer uitgebreide netwerk van langlaufpistes. Meer dan 200 kilometer, meer bepaald, en ook dat moest natuurlijk #aus11-probiert worden.

Te dien einde werd een plaatselijke beroemdheid #aus11-sein-bett-getrommeld in de vorm van Gunter, zonder H. Sympatisch en alles, hoe hij een langlaufles van drie dagen in een voormiddag probeerde te proppen. Van opwarming tot staptechniek, met en zonder stokken, met en met vallen.

langlaufles met Günter onhe H

Het bleek mijn ding niet, dat langlaufen. Had het als kind wel eens gedaan, en herinner me toch redelijk #aus11-der-Schlag gekund te hebben. Maar nu dus niet. Het stappen dat ging, alhoewel het in mijn ranglijst van “favoriete bewegingen” de top 5000 toch niet gaat halen. 
De problemen deden zich vooral ter hoogte van het evenwicht voor. Dat ik op langlaufski’s niet bleek te bezitten. Perfect geprepareerde loipen of niet, de minste hobbel of verandering van beweging en daar lag ik.Langlaufen in Ramsau am Dachstein

Gelukkig was er geen tijd voor een volle dag langlauf of ik was al lang gaan lopen.

De rest van het reisgenootschap genoot wel met volle teugen, dus het zal wel aan mij gelegen hebben, maar de 4 kilometer die we deden volstond ruimschoots. Net op tijd terug dus in het hotel (Berghof, Ramsau im Dachstein) voor een Wiener Schnitzel (when in Rome…) inpakken, een dertigtal centimeter sneeuw van en voor onze huurauto (Hertz!) scheppen en wegwezen.onze Hertz-huurauto in Oostenrijk

Nu ging de reis naar Salzburg, waar Julia – de meereizende afgevaardigde van de Oostenrijkse toeristische dienst – aan haar eigen kerstvakantie kon beginnen. Wij onze huurauto (een Hertz!) afleverden aan de huurautoafdeling van het vliegveld (de balie van Hertz!). En de terugtocht definitief werd aangevat.

Salzburg airport, waar we de groepen van Guidoooh (zijn verslagen hier en misschien, hopelijk, straks nog meer hier) en Aardbeiwormpje (haar verslagen hier en hier en hier en hier en hier en hier) al terug zagen.
Wenen airport, waar ook de groep van Ysabel (haar verslagen hier en hier en hier) erbij kwamen en er enige pinten werden ingeslagen.
Zaventem, waar afscheid van Mieke en Ingrid werd genomen en een lift van Femke en vriend werd gekregen.
Wetteren, waar een lief kwam aanslibberen in de nacht.
En Balegem tenslotte, ingesneeuwd en donker.

Na de 3 gezichten van sneeuw in oostenrijk (nog net geen sneeuw genoeg – sneeuwstorm – sneeuw in de zon) kreeg ik er ’s nachts in België nog een vierde bij. Papsneeuw. En ik een paar dagen geen pap meer kon zien, zeggen.


∞ Online Trendrapport 2012

Schandalig. Mijn bijdrage aan het Netlash trendrapport 2012 is GEWEIGERD. Mijn voorspelling voor online trends in 2012, was nochtans kort maar krachtig.

1. v1agra
2. Rolex Today -86%
3. If you need a diploma, you can order and get it very promptly.
4. CialisLevitra
5. Lookk foor a stunning wmoan on celerbation tou make youur wishes real
6. Viagra Pills. Hot offers.
7. Are you single every holiady?
8. Envie d’une rencontre coquine?
9. Watch the desire in her eyes
10. piilllis for sseeexxx

Dus ga maar heen, en lees dat verdomde trendrapport. Schoon vormgegeven en vol interessante inzichten. Maar ga eind 2012 eens na waarover het meest heen-en-weer gemaild werd. En weet dan dat de enige bijdrage die er toe deed, niet werd opgenomen. Of VERGETEN. Of in de SPAMFOLDER IS BELAND, dat kan ook.

Lezen: ∞ Online Trendrapport 2012


dec 31 2011

0/366

Voornemen voor 2012

Nieuw jaar, nieuwe voornemens, ik doe daar niet aan mee. Maar wel een plan. Om eens zo’n 365-project doen. Elke dag een foto, al dan niet met een verhaaltje.

Pro:

  • Elke dag enig teken van leven op de blog
  • Meer fotograferen, dan zullen er bijna automatisch ook betere dingen bij zitten. In theorie. In de praktijk hopelijk toch minstens een manier om wat te groeien in fotograferen.
  • Een stimulans om altijd camera bij te hebben en met “fotografenblik” rond te kijken
  • De workflow met de nieuwe iphone en apps als Snapseed, of met Nikon – camera connection kit > ipad en dan weer app of via photostream meteen ook op de Mac bewerkbaar, is zo plezant dat ik er niet tegen opzie dit dagelijks te doen.

Contra:

  • Ik ben geen goede fotograaf (en zal dat ook nooit worden). Dus veel middelmatige posts hier.
  • Wie zit daar op te wachten?
  • Het is dit jaar dus wel een schrikkeljaar. 366 foto’s dus. Pff…
  • Vervuilt nog geen beetje de rss-feed

Daarom een paar regeltjes – het dogma 95 van mijn 366 project – dat ik me voorneem:

  • elke dag van het jaar 2012 een foto online te zetten
  • dat die foto die dag zelf genomen moet zijn (geen voorraadje).
  • dat maximaal 1 foto per week als onderwerp de kinders, de tuin, Brussel, Balegem, diertjes/macro, landschap of “blote tetten” mag hebben. Andere onderwerpen kunnen, maar op deze lijst staat een cap.
  • dat ook effectjes (instagram, polaroid, tilt-shift, zwart-wit, meme-generator … ) mogen, maar max 1 per week van ’t zelfde.
  • dat ik daar elke dag van de week een ander platform voor ga gebruiken: een dag Twitter, een dag Google+, een dag Flickr, een dag Facebook, een dag Instagram (find me als houbi), een dag op iets anders (Path, Foursquare …) en op de zevende dag de blog (en toen zag Hij hopelijk dat het goed was).
    Het staat u vrij al die accounts te volgen, maar dan dreigt natuurlijk een overdosis mij (hetgeen ik zelfs in homeopathische hoeveelheden eigenlijk niemand toewens). De blogpost zal daarom altijd de zeven foto’s/verhalen van die week bevatten.
  • dat ik eventuele bijkomende regeltjes wel opmaak/afschaf terwijl ik bezig ben

Voilà. Beschouw dit als een eenmalige kennisgeving. Een verwittigd mens is er 366 waard.