Archief van juni 2013:

jun 4 2013

Oh, the colours

Goed nieuws: de Ghelamco Arena – zoals het nieuwe Ottenstadion, werknaam Arteveldestadion, blijkbaar zal heten – kan van kleur veranderen. Dat gaat er mogelijk zo uit zien:

Prachtig, en dan heb ik het niet alleen over de stemmige autostradesoundtrack.

Ik zie al massa’s toepassingsmogelijkheden: zo kan het voetbalstadion geel oplichten als een speler een gele kaart krijgt, rood als er gewacht wordt op het stoppen van een neusbloeding of wenkbrauwwonde, zuurtjesgroen als er een own-goal wordt gescoord, blauw als Guy Verhofstadt komt kijken, zwart als men een beetje racistisch wil doen (of als de stroom uitvalt) en paars (de kleur der verbazing) als Gunther Schepens stadionomroeper blijkt te zijn.

Knap dus, maar niet knap genoeg. Waarom niet écht toekomstgericht werken, en een stadion zetten dat:

  • van vorm kan veranderen (bijvoorbeeld in de vorm van een groot vraagteken op de avonden dat Gunther Schepens stadionomroeper is)
  • van parking kan veranderen (hier minder van toepassing, het is de Heyzel niet)
  • van locatie kan veranderen (als het stamnummer van de club wordt verpatst aan een andere stad)
  • van hoogte kan veranderen (bijvoorbeeld zachtjes in de grond wegzakken als de schaamte te groot wordt)

Of, belangrijker nog: waarom geen stadion dat van naam kan veranderen? Bijvoorbeeld in "niet Ghelamco arena". Want met zo’n naam trekt ge misschien wel veel sponsors aan (Aswebo, Edugo, Cynalco… ze gaan staan te trappelen) maar ook veel braakneigingen. En dat staat zo slordig, in eender welke kleur van licht.


jun 10 2013

Speedy Pass

Waiting Line, picture on Flickr by ButterflySha

Grote opschudding: Walibi gaat de Speedy Pass introduceren. Geen nieuwe overkopgaande attractie of zo (stel u voor), wel een nieuw soort pas waarmee je niet meer te hoeft aan te schuiven. 15€ bovenop de gewone inkomprijs voor 4 keer in de snelrij, of 35€ om een dag ongelimiteerd het aanschuivende plebs een neus te zetten.

De kritiek is niet mals, al is dat met een woordvoerster die de naam Caroline Crucifix draagt ergens wel te verwachten. En toch, ik vind het wel iets hebben, opvoedkundig gezien dan. Ge kunt de principes van het kapitalisme immers niet snel genoeg aan uw kinders diets maken. Duitsers langs hier, Grieken daar aanschuiven.

Die knakkers in Walibi hebben dat natuurlijk ook niet zelf uitgevonden. Het komt overgewaaid uit het buitenland, waar dat soort tweesnelhedenbeleid in pretparken al langer bestaat. In Disneyworld bijvoorbeeld. Het systeem daar kwam onlangs nog in het nieuws omdat een kleine loophole er met veel zin voor vrijemarkteconomie werd opgevuld. Mensen met een handicap mogen er immers voorsteken (allez zeg, zo sociaal van Disney), en nu hadden enkele slimmeriken een bedrijfje opgericht om daartoe gehandicapten te verhuren: neem je tegen betaling zo’n gehandicapte op in je gezelschap, steek je de hele dag lekker voorbij. Gezellig voor jezelf, en de gehandicapte. En gehandicapten zijn sowieso al specialist wachtrijenlijsten.

Neen, dat gaat natuurlijk allemaal in tegen onze idee van Gelijkheid en Broederlijkheid en We Moeten Samen Door de Miserie die Een Dagje Pretpark Is Maar We Doen Het voor de Kinderen. Zeer onsocialistisch allemaal. Daarom mijn idee. Laten we een samenaankoop van Speedy Passen doen.

We groeperen ons, beloven aan de gehandicaptenorganisatie verbonden aan het laagste biedende pretpark om allemaal naar uw pretpark te komen, op voorwaarde dat we allemaal samen in de snelle rij mogen gaan staan aanschuiven. Voor 1 euro extra of zo, dan zijn ze die bij de kassa ook content. En we geven de gehandicapte een soft ijsje of wat lauwe frieten. Iedereen blij, leve de vrij ongecorrigeerde markteconomie.

Afijn. Mij zien ze in Walibi niet meer. Zei hij ferm en vastberaden, in de hoop dat zijn kinderen daar voldoende van onder de indruk zouden zijn om niet meer “Wij willen naar Walibi, daar kunt ge zo tof voorsteken, Papa!” te jengelen.


jun 16 2013

Van de grond

’t Is om te melden dat mijn lief vrijdag eens echt goed van de grond is geweest. Samen met m’n zoontje nog wel, en wat vrienden uit het dorp. Ik was niet mee, geen held in dat soort dingen.

Van hoe het begon heb ik wel wat nog beelden:

_DSC2299 _DSC2340 _DSC2341 _DSC2342 _DSC2344 _DSC2345
_DSC2347 _DSC2348 _DSC2350 _DSC2351 _DSC2352 _DSC2353

En dan kwam hun ding recht:

_DSC2356 _DSC2357 _DSC2358

En werd uiteindelijk heet genoeg om ze naar een naar verluidt nogal hemels hoogtepunt te voeren.

_DSC2359 _DSC2362

Ik bleef verweesd achter, met de rest van de kinderen:

_DSC2363

Gelukkig had ik zoontje Daan een camera meegegeven, een – what’s in a name – Action Cam (onlangs gewonnen bij Sony). En dus zijn er wel beelden van wat er zich daarna afspeelde. Ergens in de helft komt er wat damp of zo op de lens, begrijpelijk gezien de omstandigheden. En aan het einde kunt ge u vasthouden aan de takken van de bomen.

Afijn, alles goed afgelopen. Ze hadden vanalles te vertellen. Over zwembaden en treinsporen, en de E40, en klaar zicht van Oostende tot Brussel en van de Damvallei en windmolens en Heusden en stieren in Oostakker. Maar ik hoefde het allemaal niet horen. Gelukkig hadden ze nog wat drank over om in te vliegen. Ge zoudt van minder, toch?


jun 20 2013

Limburg wint

Een mens komt wat tegen op de baan. De nieuwe Bob-campagne bijvoorbeeld, een keer of 20 als je van bij ons in Balegem naar m’n ouders in Limburg rijdt.

Ligt dat nu aan mij en mijn overdreven snelheid in het voorbijzoeven van die borden, of zijn die vier gele mensen, vooraf georganiseerd en volledig "KLAAR OM TE BOBBEN!", zo weggelopen uit – of toch alleszins rijp voor – Guantanamo? Nu ik het eens rustig en online bekijk: NEE, dat ligt dus niet aan mij of mijn overdreven snelheid.

Klaar om te BOBBEN?

Wat ge tegenwoordig ook tegenkomt, als ge binnenkomt in Limburg is niet meer het ouderwetse "De Limburgers heten u welkom". Maar windmolens. Met daarop sinds kort het opschrift "Limburg Win(d)t".

Daar kan ik mij dus over opwinden. Over dat ik wel weet dat ze allicht bedoelen "Hé, Limburg wint door de wind", maar dat je hun spitsvondige naam op die manier geschreven alleen kan lezen als Limburg wint / optioneel Limburg windt. Limburg wind/t, daar had ik nog mee kunnen leven, nu zit ik mij dan af te vragen waarom Limburg wel windt, of waarheen Limburg windt, en hoe lang Limburg nog windt. Ja, het zijn lange ritten.

Dat allemaal trouwens maar als opstapje om te zeggen dat op deze blog de wind de komende week volledig uit Limburg zal komen waaien.

Ik kreeg een tijd geleden immers een persbericht"Wijnfestijn in het Hart van Europa", over een mooie wijnroute in de regio Belgisch Limburg, Nederlands Limburg en Luik: wijndomeinen bezoeken, lekker eten, mooi overnachten.
Dat leek mij wel wat voor een lang weekend, en al helemaal toen het later ook mogelijk bleek dat deels op uitnodiging van de Toerisme Limburg, VVV Zuid-Limburg en de Luikse FTPL (Fédération du Tourisme de la Province de Liège) te doen.

Een programma werd uitgestippeld, zodat ik de komende dagen Vlaanderen Vakantieland-gewijs op bezoek kan bij wijndomeinen Schorpion (Kortessem), Aldeneyck (Maaseik), Le Coq Frisé (Epen, Nl) en Fleur de Franchimont (Theux), kan gaan eten in ’t Vlierhof (Bilzen), de Beurs (Maaseik) en de Gerardushoeve (Epen) en kan gaan overnachten in Kasteel Wurfeld (Maaseik) en hotel Ons Krijtland (Epen, NL). Als dat niet schoon is.

Nu nog een geheel georganiseerde en in waanzinnig geel uitgedoste set van Bobs kidnappen – al dat wijn proeven gaat toch enige alcoholdrempels overschrijden, vrees ik – en we zijn klaar. Limburg wint, altijd.


jun 27 2013

Denderleeuw

Denderleeuw, you’re doing it wrong. Eh, ik bedoel: u doet het verkeerd.
Lees ik daar vanmiddag in de krant het artikel “Denderleeuw buigt zich over Vlaams Manifest”:

De gemeenteraad van Denderleeuw buigt zich vandaag over het Vlaams Manifest. Dat manifest, een initiatief van de N-VA, moet de verfransing van Denderleeuw tegengaan. De goede spoorverbinding met Brussel zorgt ervoor dat heel wat mensen uit de Brusselse rand zich in Denderleeuw vestigen. Volgens burgemeester De Dier brengt dat verfransing met zich mee. “We moeten er evenwel alles aan doen om het Vlaamse karakter van onze gemeente veilig te stellen.”

Als maatregelen wordt er blijkbaar gedacht aan:

  • nieuwkomers door te verwijzen naar het Huis van het Nederlands;
  • taalcursussen te promoten;
  • te reageren op klachten over anderstalige reclameborden;
  • de gemeentelijke gebouwen permanent te bevlaggen;
  • langs de invalswegen borden te zetten met “Denderleeuw, een Vlaamse gemeente!”;
  • alle verenigingen aan te schrijven met de vraag om het manifest na te leven (vb. Nederlandstalige voetbaltrainingen);
  • handelaars te vragen om hun klanten steeds in het Nederlands aan te spreken;
  • handelaars aan te moedigen om nieuwe winkels een Nederlandstalige naam te geven;

Qua waslijst aan manifest overbodige maatregelen kan dat tellen. Want dat is natuurlijk allemaal dweilen met le robinet (franstalige kraan) open.
De bron van le mal (franstalig kwaad) wordt er immers niet mee weggenomen. De goede treinverbinding!

Daarom: Denderleeuw, schaf dat manifest maar al af, en in één trek de treinverbinding. Sloop dat station! Geen effectievere dam tegen de horden envahisseurs (franstalige inwijkelingen) dan van uw goede treinverbinding een héle slechte te maken.

Denderleeuw station

Nagekomen bericht:
How, zeg: echt schandalig, de suggestie dat ik deze oplossing zou voorstellen uit persoonlijk belang. OK, dat zou betekenen dat mijn trein er niet meer zou stoppen en dat ik zo dus sneller op het werk en thuis zou zijn. Neeneen, dat is uit pure vlaamsvoelendheid, jong. Hand op het leeuwenhart!