jan 13 2010

Stoppen met roken

Mijn methode om te stoppen met roken, nu al een jaar of 10 geleden, bestond uit in 5 stappen:

Stap 1:
Start met roken

Stap 2:
Rook een tijdje

Stap 3:
Rook almaar meer

Stap 4:
Wordt het moe

Stap 5:
Stop de dag erna. En laat het.

10 jaar rookcarrière, en enorm van genoten. De sigaret na het eten. De sigaret voor het slapengaan. De sigaret aan de bushalte. De sigaret aan de bar. De aansteker in de zak. Het zilverpapier uit een vers pakje Camels trekken.

En toen moe geworden. De aanslepende verkoudheden. De rochel in de morgen. De angst zonder pakje komen te zitten. De gele wijs- en middelvinger. De centen. Het gezeur van de baas. De volle asbak en hoe de tafel errond ook steevast vol ligt met as en tabaksrestjes.

En dan, gewacht op het geschikte moment. Een verkoudheid, zo een waar je het verschil niet smaakt tussen een kortgebakken tonijn en tenenkaas. Een moment waarop ook je vriend de sigaret niet smaakt. Verlof gekregen van de dokter voor die verkoudheid, mezelf twee dagen opgesloten. Bang voor de cold turkey, die niet kwam. Op zijn ergst niet meer dan een lauwe duif.

De eerste poging om te stoppen was de goede. Gestopt in het midden van een slof, en die slof ligt er nu nog. Wat doorbijten bij de eerste verleidingen. Een dag wordt er twee, twee dagen een week, twee weken een maand, en na een maand gestopt te zijn zou het toch wel oerdom zijn om opnieuw te beginnen. En nog een maandje later was de sigaret geschiedenis. Rookte gij vroeger niet. Ja, vroeger.

Nu, een jaar of tien later, geen spijt. Een beetje heimwee, soms, na het eten of aan de bar. Maar niks ergs. Geen fantoompijn in de vingers. Blij toe.
Al bijna vergeten hoe het was als roker maar halve longen vol te kunnen ademen. Hoe de lucht na dat stoppen leek binnen te stromen in elke dag grotere hoeveelheden. En hoe het leven erna wat meer leek te blinken dan ervoor.

Kortom: mijn recept was stoppen “op karakter”. Zonder hulpmiddelen.

—– commerciële onderbreking ——

Misschien niet helemaal wat de mannen van Pfizer via Buzzparadise in gedachten hadden toen ze mij vroegen een blogpost te wijden aan hun Serious Quitters Arcade. Een reeks van old school games, ontwikkeld om u zin te doen krijgen om te stoppen:

Hier past een disclaimer bij:

—— einde commerciële onderbreking ——

Maar ieder kiest de methode die hem het best ligt, I guess. Kies de uwe, wanneer het u past. Of steek er nog ene op. It’s your life. This was mine.

3 reacties tot nu toe. Reageer zelf...

Mijn methode om te stoppen (of was het die van mijn moeder?) was er véél te vroeg mee beginnen. Toen ik als vier-jarige in adoratie naar de cigaret van mijn lievelingstante stond te kijken, zei mijn moeder 'laat ze maar eens een keer trekken'… En het half uur hoesten boven de 'pompsteen' van mijn grootmoeder was voldoende om er mij voor de rest van mijn leven van te weerhouden te 'her'beginnen.

Comment by AnneTanne — 13 januari 2010 #

Eén keer ben ik herbegonnen, de tijd om te stoppen was duidelijk nog niet gekomen. Maar enkele jaren later heb ik mij net voor het aanschaffen van nieuwe slof er terug een gedacht van gemaakt.
Madam is er nog ruim twee jaar mee doorgegaan en ik ga tot op heden nog graag eens naast een roker staan, maar zelf steek ik er geen meer in mijn bek.
Alleen spijtig dat ik nu ook geen ferme joint meer durf te roken… stepping stone enzo. Schrik dat ik snel terug ah zware spul begin

Comment by Mike — 14 januari 2010 #

You did it my way, beste Dirk.

Comment by Sietoebie — 28 januari 2010 #

Jouw reactie

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>


En nu?

En, voor u het vergeet, steek zeker mijn mijn RSS in uw favoriete feedreader. Je kan je ook abonneren op updates via e-mail, facebook, twitter...