feb 23 2011

De voordelen van homoseksualiteit

“Homoseksualiteit is een evolutionair voordeel”. Niet dat ik persoonlijke ambitie in die richting heb, maar het is mijn conclusie na de gebeurtenissen van gisteren. Ik verklaar, en begin met een bekentenis.

Dat ik gisteren twee beesten heb doodgedaan. Gekeeld. Een orgie van bloed en geweld maar zonder die andere dingen die bij een geslaagde orgie te pas komen.

Om wat voor beesten ging het? Hier zie, die voorste, dat grijze, die was er bij.

De 3 kuikens / juli 2010

Waarbij ik uw verontwaardiging als een molensteen om mijn nek voel hangen, en dus maar bijzet dat dit een foto is van het gekeelde sujet zoals het er uit zag deze zomer, toen het nog maar een week of 4 oud was. En u dus moet weten dat het er ondertussen al was gaan uitzien als links op deze foto:

Ons kippenhok

Waarmee u ook kennis gemaakt heeft met het tweede slachtoffer van mijn moordpartij (Dat begint hier van langsom meer te lijken op de eerste afleveringen van De Ronde: er worden meer en meer karakters voorgesteld zonder dat u er een ander verband dan het samenkomen in een blogpost/tijdens de ronde van Vlaanderen in kan ontdekken. Maar ook daar hoop ik op beterschap), maar steeds niet veel wijzer bent geworden.

Wel, dat komt zo. Voor het eerst in ons kippehoudersbestaan hadden wij dit jaar kuikens. Drie, en alle drie groot gekregen. Leuk, echt. Tot bleek dat twee van deze drie geen broedgrage legfabriekjes waren, maar wel haantjes. Laten we ze voor het gemak Gerrit en Jan de Cock noemen (of zouden we dat wel doen, op die manier begint het van langsom meer te lijken op een aflevering van Basta, dat mensen het moeilijk hebben dingen dood te doen die een naam hebben en zo). Enfin, in totaal drie hanen in het kot dus.

Niks op tegen, dachten we, plaats genoeg. De oude haan was de baas, de twee jonge haantjes kenden hun ondergeschikte plaats. Maar het jonge volk morde. En begon stapje per stapje opdringeriger te worden. De opperhaan hield het niet meer onder controle (dat begint hier van langsom meer te lijken op de toestand in Egypte, met een dictator die niet van wijken weten wilde. En u weet hoe dat gaat met dat soort dictators, lang lijkt alles onder controle, de schrik regeert, tot op een dag de schrik plots op is en het hele dictatorkaartenhuis in elkaar stuikt). Ondertussen leurden wij al eens met onze haantjes bij vrienden en kennissen… Maar een haan dat raak je aan de straatstenen of zonder license to kill it echt niet kwijt. Het evolutionair nadeel der kukeleku en de cocq au vin en zo. Zonder succes dus.

De kippen werden meer en meer geterroriseerd. De jonge haantjes zaten voortdurend op de loer om er eentje te pakken, de oude haan moest constant tussenbeide komen om het jong grut weg te jagen.
Tot gisteren dus. Had de oude haan een slechte dag? Hadden de jonge haantjes besloten dat dit de “day of departure” was? Hing er lenteschoonmaak in de lucht? Feit is dat het een hanengevecht werd.

En we ’s avonds dus bleken te beschikken over drie verfromfraaide, bloedende, gewonde, uitgeputte hanen. Ze moeten de hele dag gevochten hebben. En we dus maar besloten dat dat ook geen doen was. Ik pikte er twee uit (de twee meest gewonde, meest verfromfraaide, meest bloedende en meest gewonde, te weten Jan De Cock en de oude haan), nam het scherpste mes dat ik kon vinden en sneed ze de keel door. Ook de eerste keer dat ik zo iets deed, en ik leerde er alleszins uit dat als ik ooit een massamoord ga plegen, een keukenmes en kelen niet the weapon and method of choice gaan zijn. It was a tough job and somebody had to do it. Taai, jom. Afijn, schup in de grond en zand erover, dood en verderf.

Kijk, en nu komen we terug tot die homoseksualiteit uit de inleiding van dit alles. Stel dat Gerrit en Jan de Cock nu eens niet belust waren geweest op domme kipjes, maar belust op elkaar? Homohaantjes. Dan was er toch geen probleem geweest.

Dan had dit hele Khadafiaanse bloedbad toch vermeden kunnen worden? Een stelletje homobroertjes in de wei, een groepje alfahaan met kipjes in de wei. Iedereen gelukkig en tevree. Leven en nog lang en gelukkig laten leven.
Ze hadden naar hartelust kunnen vogelen (kippen – vogelen – vogels, i’m on repeat), hun hanehok keischattig kunnen inrichten, megatoffe kipparty’s kunnen geven, pluim- en verenadvies voor onzekere dames kunnen verschaffen en zo meer. Ze hadden gelukkig kunnen zijn. Samen. Het heeft niet mogen zijn.

Hun homoseksualeit had een evolutionair voordeel kunnen zijn. Maar het draaide uit op het het evolutionair nadeel van de testosteron en het haantjesgedrag. Voor wie de film zag, Rundskop all over, in een weitje in Balegem.

5 reacties tot nu toe. Reageer zelf...

Leuke post! Maar waarom heb je ze niet gepluimd en opgegeten? Lijkt me zonde…

Ciao –M.

Comment by Michiel Carpentier — 23 februari 2011 #

Homosexualiteit zou een voordeel zijn voor het individu in dit geval, maar niet voor de soort. Je komt immers als soort niet meer tot voortplanting en sterft dus uit. Verre van een evolutionair voordeel. Sexuele voortplanting is juist gericht op een betere evolutie: door genen te vermengen krijg je een spreiding van kenmerken bij je nakomelingen, waarna er door natuurlijke selectie eventueel een paar sneuvelen, de minst aangepasten. De rest kan zich voortplanten en zijn goeie kenmerken doorgeven.
Kippen slachten doe ik altijd met een gigantisch kapmes en een kapblok. 1x tjak en ’t is gepasseerd. No fun, maar de korte pijn lijkt me hier toch aangewezen.

Comment by Bart — 23 februari 2011 #

Kweetet, maar zoals gezegd ik had dat nog nooit gedaan een haan (noch kip) geslacht, en om dat nu à l’improviste en onvoorbereid dan ook nog te gaan laten uitbloeden/pluimen/schoonmaken/klaarmaken…
Heb ze snel gedood uit “humanitaire” redenen, ttz omdat ze elkaar al hafdood hadden gevochten en wellicht vandaag helemaal hadden afgemaakt.

Comment by Houbi — 23 februari 2011 #

Ah, maar daar heb ik u: wat goed is voor het individu is dat vaak ook voor de soort. Homohaantjes zouden immers andere functies van hanen kunnen vervullen (van kukeleku roepen voor het opstaan tot opgegeten worden door een vos in plaats van andere kippen). De alfahaan kan zich ondertussen onbekommerd en met volle energie kunnen storten op het produceren van kuikens, zodat zijn sterke genen doorgegeven worden in de soort.

Comment by Houbi — 23 februari 2011 #

(tussen haakjes: ik heb het hier louter over de rol van homosexualiteit in evolutie, voor de rest ieder diertje zijn pleziertje zolang het consenting adults betreft)
Als ze (de homohaantjes) kukeleku durven roepen voor het opstaan zullen ze niettemin lelijk op hun doze krijgen van de alfahaan, die er dus toch weer energie in mag steken die hij niet in zijn hennen steekt, of in het uitkijken voor predatoren en het waarschuwen van zijn harem. Neen, serieus, de plus en min zal ongeveer fifty-fifty zijn. Homohanen zullen evenveel bijdragen aan het succes van de soort als daar nadeel aan doen. Moest de positieve bijdrage overheersen, dan zouden ze door natuurlijke selectie dikgezaaid zijn, en niet bijzonder sporadisch zoals nu het geval is.

Comment by Bart — 23 februari 2011 #

Jouw reactie

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>


En nu?

En, voor u het vergeet, steek zeker mijn mijn RSS in uw favoriete feedreader. Je kan je ook abonneren op updates via e-mail, facebook, twitter...