mei 25 2011

Warts and all

Er bestaat een theorie, dat de beste blogs geen terughoudendheid kennen. Alles open en bloot. De emotie, de vrije loop. De minder mooie kantjes van de schrijver niet verhullend. “Warts and all”, wratten en alles, is een staande uitdrukking in het engels.

Warts and all

Meaning: The whole thing; not concealing the less attractive parts.

Origin: This phrase is said to derive from Oliver Cromwell’s instructions to the painter Sir Peter Lely, when commissioning a portrait. “Mr Lely, I desire you would use all your skill to paint my picture truly like me, and not flatter me at all; but remark all these roughnesses, pimples, warts and everything as you see me, otherwise I will never pay a farthing for it.” Lely’s painting style was, as was usual at the time, intended to flatter the sitter. Royalty in particular expected portraits to show them in the best possible light, if not to be outright fanciful. … Cromwell did have a preference for being portrayed as a gentleman of military bearing, but was well-known as being opposed to all forms of personal vanity…

Er bestaat ook een theorie, dat een blog beter toch misschien af en toe een heel klein beetje terughoudendheid kent. De emotie in toom. De minder mooie kantjes van de schrijver niet verzwijgen, maar een beetje wegmoffelen, of er wat mee wachten tot het ergste voorbij is. Zeker als er wratten in het spel zijn. En toch zeker als die wratten op mij stonden.

Het is dan ook met gepaste trots dat ik u voor het eerst in een jaar of 3 een foto van mijn duim op mijn blog kan zetten. Wrattenvrij, nu. Eindelijk.

Dikke duim

Geen idee wat het veroorzaakt had, maar de voorbije jaren groeide er op mijn duimen het ene wratje na het andere. En sommige van die wratjes werden wrat. Vies. En onsmakelijk.
Maar het is dus voorbij nu!
Even plotseling als het gekomen is. Zonder bijgeloof, operatie of behandeling. De antistof gevonden, ergens door een nijvere witte bloedcel. Zoals dat gaat met wratten en het wrattenvirus.

En misschien had ik er over moeten bloggen, toen. Een noodkreet slaken: “Help, mijn duimen zijn eraan”, “Kent iemand tips om je duimen te verstoppen in sociale context?”, “Ik durf niet meer onder de mensen komen”. “Alles gaat kapot”, “Ik wil dood”. Ja, misschien.

Ik geef de thumbs up toch maar aan de tweede theorie.


En nu?

En, voor u het vergeet, steek zeker mijn mijn RSS in uw favoriete feedreader. Je kan je ook abonneren op updates via e-mail, facebook, twitter...