feb 2 2012

Oppervolta

Waar ik nog iets van wilde vertellen, omdat het er zo goed was, is een lang uitgesteld bezoek aan Volta. Meer dan een maand geleden, wel al.

De setting, een oud stroomverdelingscentrum, aan de nieuwe Wandeling in Gent, is prachtig. Een groot gebouw, industrieel, maar ook bijzonder mooi verbouwd. Nergens voel je de tocht van de fabriekshal, of ruik je nog het smeer van de turbine. Wel zeer gezellig tafelen, en bovenaan een zeer gezellig café. Ideaal om een paar uur voor of na een geweldige maaltijd te pimpelen. De sfeer, efficiënt, maar zeer joviaal tegelijkertijd.

De kok, Ollie Ceulenaere, een van de drie “Flemish Foodies”. Zelfbenoemde generatie talentvolle koks met oog voor authentieke ingredienten en een snuifje rock-n-roll. Bloedbroeders met Kobe Desramaults (In De Wulf en De Vitrine naast het Glazen Straatje) en Jason Blanckaert (vroeger C-Jean, nu met een eigen stek achter het Patershol met J.E.F.). Een verrijking voor culinair Gent, alleszins.

Het “dinnermenu”, omdat we er gingen op de vooravond van kerstmis, het enige dat er te krijgen was. Dat was ons eerst telefonisch gevraagd, dus best correct. Opgesteld in zes gangen van telkens drie trio’s van ingrediënten. Een manier van menu-presenteren die de drie Flemish Foodies gemeen hebben. Leuk, want het laat veel ruimte voor verrassing over wat er uiteindelijk op het bord gaat belanden.

Volta - GentVolta - Gent

Begin: Rundstartaar ‘Aubrac’, rode biet, rogge. Een fijne binnenkomer, zonder meer, want het smaakte naar meer.
Daarna Zeeuwse creuses ‘Grevelingen’, ongezouten brood, veldsla. Geweldig lekker. Wat zeg ik, ge-wel-dig lekker.Volta - Gent

Door met Witte kool, gerookte paling, peterselie. Afzonderlijk zeer smaakvol klaargemaakte dingen, maar helaas ook een rotcombinatie. Botste en klotste, zonder enige harmonie tussen de zeer verschillend smaken op het bord.

Ondertussen een prachtig zicht op de helemaal open keuken, waar een keukenbrigade van een man of acht zich uit de naad werkte. Weinig woorden, weinig gelach, maar naadloos op elkaar ingespeeld. Van de chef die overal de finishing touches aanbrengt, tot het ventje dat een hele avond quenellen stond te lepelen, maar altijd precies wist wanneer hij met dat quenellekarweitje moest stoppen om bij te springen bij een fornuis of een bord. Een beter beeld op werken in een restaurant dan 3 seizoenen Mijn Restaurant.

Volta - Gent

Op naar de hoofdschotel Polderhaas ‘D’Hauwe’, Peterseliewortel, Ajuin, Royal. Het andere uiterste. Fantastisch. Wat zeg ik: fan-tas-tisch. 
Smet op het blazoen, de toch wel heel kleine portie. Als je een stukje vlees zo goddelijk lekker kan laten smaken, dan smaakt dat toch gewoon naar meer. Zelfs in een zesgangenmenu. Kan er dus geen slecht woord over kwijt, wel _weinig_ woorden.

Het menu sloot af met twee desserten. Eén zeer geslaagd onder de noemer “Baba, komkommer, Granny Smith“. Dat van die Granny Smith was een zeer goed idee. En één iets minder “Peer 8 uur gegaard, gezouten caramel, specerijen“. Dat van die caramel was geen goed idee, en had aan een koffie niet genoeg om die overdreven zoutsmaak weg te spoelen.

De prijs voor dit alles: 58€ per man, met aperitief, koffie, wijn en water erbij in de buurt van de 90€. Well worth it.

En dus was de indruk: zeer goed, maar niet verpletterend. En ook wel: het beste restaurant van Gent (zeg ik met gevaar van J.E.F., want daar ben ik nog niet geweest). Als ze met deze serieux en ambitie verder doen, dan wordt Volta groot, heel groot. Culinaire tempel, met flair. Ze zijn er nog niet, maar ze komen er: Oppervolta.

Nog geen reacties tot nu toe. Reageer zelf...

Jouw reactie

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>


En nu?

En, voor u het vergeet, steek zeker mijn mijn RSS in uw favoriete feedreader. Je kan je ook abonneren op updates via e-mail, facebook, twitter...