mrt 19 2008

Hugo Claus is dood

Er zijn zo van die berichten, die vallen als een bom. Een donderslag.
Die doen je opkijken naar de hemel. Daarnet was het nog helder. Seffens is het storm.
Zo ook de mare dat Hugo Claus dood is.
Heden wordt verleden tijd.
En hoewel je wist dat het einde ging komen – de handen steeds beveriger, de actes de prťsences kariger – doet dit nieuws zuchten.
Euthanasie, voor de Alzheimer hem te veel te pakken kreeg.
Shock en schok.
Een naald, een ader. Cobra, adder.
Een afscheidsbrief? Een laatse kus. Een laatste zucht.
Tot in de laatste beslissing, fier (arrogant zullen sommigen weer gaan zeggen) overeind.
nobel zonder Nobel.
(dit stuk) BelgiŽ is verdrietig.

Elders:

  • De 7 mijlpalen van Claus in het Humo-archief: ‘Kleine reeks’ (1947), ‘De Oostakkerse gedichten’ (1955), ‘De verwondering’ (1962), ‘Interieur’ (1971), ‘Het verdriet van BelgiŽ’ (1983), ‘Een zachte vernieling’ (1988), ‘Wreed geluk’ (1999)).
  • Het snelnieuws bij De Standaard, Marc Reynebeau’s portret, Bio , …

En nu?

En, voor u het vergeet, steek zeker mijn mijn RSS in uw favoriete feedreader. Je kan je ook abonneren op updates via e-mail, facebook, twitter...