apr 23 2008

The Notwist “The Devil, You + Me”

Woot. Nog meer schoon volk (na bvb. Portishead) dat uit de mist van het verleden der goede muziek opduikt om de eer van 2008 hoog te houden: The Notwist.

Coole Duitsers (jawel Tokio Hotel fans, er bestaan meer coole Duitsers dan Herr Bill Kaulitz en vriendjes. Jawel Kraftwerk fans, er bestaan meer coole Duitsers dan Herren Florian Schneider en Ralf Hütter ). Die in 2002 een suprême Grand Cru met hoge eeuwigheidswaarde afleverden in de cd “Neon Golden”. Het soort plaat dat, nu 6 jaar later, nog steeds natrilt.
En nu, na 6 jaar van allerlei nevenprojecten (Lali Puna het bekendst), komt daar het nieuws dat er terug een Notwist album uit staat te komen. Genaamd “The Devil, You + Me”.

The Notwist - the Devil, You + Me

Hoge verwachtingen dus wederom, zeker nu de plaat – in de platenwinkels te verwachten tegen het einde van mei – zoals het een plaat met enige ambitie betaamt, vroegtijdig uitgelekt is (zie het torrent-circuit – google “torrent, notwist, devil” en u bent waar u wezen moet – of zoals Uw Moeder van Appelogen ontdekte zelfs op YouTube).

Anders dan Portishead met Third, die andere trage terugkeerders, heeft the Notwist niet voor een radicale koerswijziging gekozen. “The Devil, You and Me” ligt dus keurig in het verlengde van de lijn die werd uitgetekend met Neon Golden (niet evident, want voor “Neon Golden” had deze groep al heel wat muzikale watertjes doorzwommen, van heavy metal in de begindagen, naar indie-rock, naar een soort experimentele jazz). De meest opvallende wijziging tegenover dat vorige meesterwerkje is een meer prominente plaats voor gitaren in de mix.

Een eerste dagje voorbeluisteren van deze Notwist was een bijzonder aangenaam wederhoren met de groep. “The Devil, You + Me” is dus zeker een goeie plaat. De bezwerende stem van Markus Acher, de loops en de nu al bekende subtiele songopbouw doen absoluut nog steeds hun werk. De lyrics deden hier en daar wat oren fronsen (“Let’s just imitate the real, until we find a better one/ Remember, the good lies win” gaat het in de openingtrack), maar dat kan aan mij liggen.
Als je van “Neon Golden” hield, dan koop je deze cd met je oren dicht. Als je die nog niet kende, is dit hét moment om deze onderkoelde Duitse klasbakken te gaan ontdekken.

Tracklist (en mijn voorlopige sterrenquotering):

  1. Good Lies (****, een mp3 is hier te beluisteren / downloaden)
  2. Where in the World (***, de eerste single)
  3. Gloomy (***)
  4. Alphabet (**)
  5. The Devil, You & Me (****)
  6. Gravity (***)
  7. Sleep (****, prachtig!)
  8. On Planet Off (***)
  9. Boneless (**)
  10. Hands on Us (***)
  11. Gone Gone Gone (***)

En ze komen naar Dour, deze zomer… Hopelijk, in juni tijdens een gaatje in hun Europese tour, ook naar een zaal (droom droom: the Notwist in de Vooruit…).


En nu?

En, voor u het vergeet, steek zeker mijn mijn RSS in uw favoriete feedreader. Je kan je ook abonneren op updates via e-mail, facebook, twitter...