mei 16 2008

Kat en muis

Toen we gisterenmiddag van het schooltje terugkwamen, kwam onze poes Mirre trots aangelopen met haar nieuwste vangst: een piepklein muisje. Dat ze dan geheel Tom & Jerry-gewijs weer losliet om er dan weer achter te kunnen jagen. Het leefde dus nog, piepte wiii-gewijs. Maar voor hoelang? Met fluwelen pootjes en scherpe nagels werd er met het muisje gesold. Mooi wreed.

Kat en muis

Dat was buiten de gevoeligheid van onze kinderen gerekend. Papa werd aangespoord de muis te redden. Maud gilde wiii-gewijs de muis achterna. Daan begon bijna te wenen. Dus werd er maar ingegrepen in de natuur.
De prooi werd van het roofdier afgepakt, schade opgemeten (enkel haar oortje zag er wat verfromfraaid uit), gestreeld. Een doodsbang schattig muisje blijkt geen margrieten te eten, zo bleek. Wreed mooi.

Muis, gered

De poes kreeg een kommetje melk en werd daarmee achter slot en grendel gelokt. En de muis werd plechtig naar het bos gedragen, waar ze een nieuwe woonst kreeg onder een stapel takken. Een tweede leven?
En de poes mocht ’s avonds nog eens naar de muis kijken. Op het computerscherm. Nja-ja-jaja-ja. Ook wreed dus.

  • Elise

    Wat een schattig muisje. Is dat een spitsmuis? Veldmuis?

  • ralph

    damn, dat is gelijk twee druppels water onze kater…


En nu?

En, voor u het vergeet, steek zeker mijn mijn RSS in uw favoriete feedreader. Je kan je ook abonneren op updates via e-mail, facebook, twitter...