sep 10 2008

Moustache

Fans van Lutgard Simons, treur niet langer. Want er is een nieuw programma op de radio waarin gij de agenda kunt bepalen. Groetjes doen is er niet bij. Maar “the mike is yours”… en dus ook de platenkeuze.
Het Laatste Uur, heet het, en het is het nieuwe kindje van Koen Fillet.

Voor de eerste uitzending rond het thema “start” kon ik niet dadelijk iets bedenken, maar voor de tweede uitzending rond “snorren” ging er wel een lichtje branden en stuurde ik deze tekst in.

Al jaren is mijn bewondering voor Nick Cave groot, erg groot.
Maar er zijn grenzen aan de grootheid.
Want wat stond er op zijn laatste plaat?
Goeie muziek. Natuurlijk. Spreekt vanzelf.
Maar ook een moustache.
Een grote. Vieze. Moustache.
Ik ben bereid véél door de vingers te zien, maar niet een snor,
dus vraag ik een lied uit beter tijden aan:
The ship song.
Ook een snorrenlied, eigenlijk.
Want wat loopt er op schepen, zeker op piratenschepen rond?
Bultenaars, eenarmigen, mankepoten, outcasts met één oog.
En allemaal met baarden – Jan, Piet, Joris en Korneel – en een snor.
Nick Cave dus. Mijn favoriete holenmens. Maar toch liever zonder knevel.

Maar helaas. Mijn tekstje werd gesmaakt, maar Nick Cave bleek al “vergeven”. Gereserveerd door Serge Simonart. En ze hadden Lux Janssen ook al moeten zeggen dat hij een andere snorremans moest zoeken.

Grmbl. Dat die Simonart eens bij zijn idool Prince blijft. Da’s toch ook een soort snorremans met zo een subtiel maar oerlelijk lijntje boven de bovenlip. Een pornosnor voor beginners. Was ik een babe, met zo’n gezichtbegroeiing had hij nog lang om een Kiss kunnen smeken, mr. Symboolmans.

Maar niet getreurd. Het geweer van schouder veranderd, en naar een ander icoon overgelopen. Met dit mooie lied:

Een uitzending over snorren, zonder de oppersnor, dat zou niet mogen zijn. Daarom stel ik voor een lied op te nemen van de man die de bijnaam “de gesnorde” droeg.
Neen, Guy Mortier, gij niet… terug in uw mand.
Ik heb het natuurlijk over Georges Brassens, bijgenaamd “Le Moustachu”.
Dichter met gitaar en een snor die altijd trots bleef, eerst zwart, later grijs
Met “Les Copains d’Abord”, misschien.
Gitaargepluk uit de tijd dat de wind bij ons nog uit het Franse Zuiden waaide, met een eloquente ode aan de vriendschap.
Over vrienden van vroeger…
Kleuterkameraadjes, broekventjes, studiemakkers, Erasmusvrienden, collega’s van vroegere werken. Verdwenen, in mist opgegane vriendschap. Die misschien luisteren naar de radio op dit ontieglijk uur. Of die een snor gekweekt hebben, inmiddels. Rijkswachter zijn, of pornoster. Het weze hen vergeven…

Om te weten of mijn moustache de snoruitzending heeft gehaald, luister aanstaande zondag naar “Het Laatste Uur” op Radio 1, abonneer u op de podcast, of volg de blog van radiomaker Koen Fillet.

  • Qua Brassens was Randall Casaer je voor, Dirk. Ik vond het jammer dat niemand met Moustaki af is gekomen. Niet alleen heeft hij er een, volgens mij heet hij ook Snor. Moustaki, dat moét snor zijn in het Grieks.

  • Pingback: houbi.com / blog » More Cowbell!()


En nu?

En, voor u het vergeet, steek zeker mijn mijn RSS in uw favoriete feedreader. Je kan je ook abonneren op updates via e-mail, facebook, twitter...