mrt 8 2009

Opgeruimd

Als ge u afvraagt wat er hier de afgelopen week uitgespookt is, onderwijl passief-agressief klagend over een gebrek aan blogposts, zou ik kunnen zeuren over een griepaanval die kwam na de griepepidemie. Over het eerste lentewerk in de tuin, dat moest gebeuren. Over geboortekaartjes en adressenlijsten en snoepzakjes voor de binnenkort verwachte baby. Over beddenverhuis (de kleintjes slapen sinds deze week samen op een kamertje), en het dagelijkse heen-en-weer naar de school en kinderopvang. Maar vooral, zou ik moeten zeggen dat er hier opgeruimd werd.

Leuk, denkt u misschien. Opgeruimd staat netjes.
Inderdaad. Voor een minuut of tien.
Dweilen met de kraan open, de analogie die zich opdringt.

Voor wie het mechanisme niet kent, aanschouw deze time-lapse video met volgende ingrediënten: 1 baby, 1 beetje speelgoed, 1 kamer, 4 uur.

Fair deal, zal u zeggen. 4 uur is een redelijke tijdspanne.
Het probleem is: in het echte leven, buiten de laboratorium-situatie in deze video, zijn baby’s ofwel niet alleen, ofwel doorgegroeid naar volgende stadia van hun bestaan, te weten het peuter- en kleuterschap.

Ik heb deze problematiek voor u in een handig grafiekje gegoten:

Baby's, peuters en kleuters - vs. de tijd die het duurt om een kamer in absolute chaos achter te laten

U ziet hierop de ESTC (estimated time to utter chaos) voor de verschillende combinaties van deze niet-volgroeide bevolkingsgroepen:
1 baby: krijgt een kamer in staat van ontbinding na 4 uur (zie de eerdere video).
3 baby’s: staat van complete chaos al bereikt na 1 uur.
1 peuter: krijgt rommel in elke orde na 2 uur.
2 peuters (min of meer de situatie hier ten huize): 1 uur is all it takes
2 kleuters: klaren dit klusje al in een half uur.

Ik heb ook geprobeerd het in een wiskundige formule te gieten. Enig probleem is: als ik die consequent doordenk, is de “tijd tot chaos in de kamer” in het geval van 3 kleuters zo ongeveer negatief! Acute depressie voor de eens opgeruimde, nu immer opruimende ouder, de onvermijdelijke uitkomst.

Berusten, de enige uitweg. En voorzichtig stappen, zodat ge uw nekt niet breekt.

  • Héhé dit is confronterend. Zeker op een zondag, in een rommelig huis, met 1 peuter en een baby op komst.

  • als vader van drie kinders in de leeftijdsklasse 4 tot 7 beschik ik over 1 oplossing, bestaande uit twee woorden: Westmalle Tripel. Aai sweirz!

  • Zalig! Herkenbaar én grappig. Deed me heel hard denken aan de ‘Numbers’ uitzending van ‘This American Life’ waarin verschillende mensen niet in getallen omzetbare zaken tòch in getallen omzetten. Als je ’t wil horen, moet je spurten want het gaat binnenkort offline: http://www.thisamericanlife.org/Radio_Episode.aspx?sched=1277


En nu?

En, voor u het vergeet, steek zeker mijn mijn RSS in uw favoriete feedreader. Je kan je ook abonneren op updates via e-mail, facebook, twitter...