houbi.com / blogBlogging in Balegem, Belgium |
|
||||||
|
|
Nov
25
2007
Restaurant ‘t Raes’veld in ZwalmOp: Sunday at 6:09 pm, in: eten en drinken, In het nederlands Een schuchter herfstzonnetje priemde door de lucht vanmorgen, en geen eten in huis. Eén en één is twee, dus: het huis uit, een wandeling maken in combinatie met een restaurant. Op naar de Zwalm. Wandelen langs de ZwalmWe reden met de auto naar Munkzwalm (Zwalm zou eigenlijk beter “Zwalmvallei” heten, het bestaat immers uit 12 deelgemeentes – Beerlegem, Dikkele, Hundelgem, Meilegem, Munkzwalm, Nederzwalm-Hermelgem, Paulatem, Roborst, Rozebeke, Sint-Blasius-Boekel, Sint-Denijs-Boekel en Sint-Maria-Latem – en Zwalm zèlf is er dus niet. Dat is de naam van het riviertje dat er zich door gooit, richting Schelde). We wandelden over het mooie pad langs het riviertje – de Zwalm dus – tot aan een watermolen – bijzonder origineel “de Zwalmmolen” geheten. Een plaats waar we al eerder geweest waren. Deze brasserie bleek in de wintermaanden toch iets chiquer dan we ons meenden te herinneren van de keren dat we er iets dronken tijdens een fietstocht. ‘t Raes’veldGejaagd door een gure wind terug naar Munkzwalm dan maar, waar we hoopten iets simpeler te vinden. Noppes. Geen restaurant / taverne / brasserie te bekennen. Terug de auto in, op weg naar Baaigem (waar we nog een gezellig uitziend restaurant wisten, al dikwijls langsgekomen, maar nog nooit waren binnengegaan). Even verder kwamen we langs de weg Eetcafé het Raesveld tegen, een grote langs binnen helemaal omgebouwde vierkantshoeve. Een goed alternatief, zo bleek. Op de kaart bij de hoofdgerechten vooral steaks en ribbetjes en wat visjes, maar er zijn ook maandmenu’s (deze maand november was dit: welkomsthapje, Carpaccio van hert met parmezaan, verse vijg en streepje truffelolie, Velouté van pompoen met korstjes, Filet van eend met grondwitloof, kroketjes en sausje gemonteerd met ganzenlever en als afsluiter Normandisch pannenkoekje, gecarameliseerd, met appeltjes en geflambeerd met Calvados – voor 37€) en een leuke suggestiemenu voor 32 €. Het betere taverne-werk dus. Speciaal voor ‘t Raes’veld naar Zwalm rijden, dat zou zeker te veel eer zijn. Maar als je er toch naartoe komt (en er zijn redenen genoeg om dat eens te doen), is dit restaurant wel een aangeraden plaats om te gaan eten. In de zomer is er ook een groot terras, en een speelwei achteraan. Details:eetcafee ‘t Raes’veld, Beerlegemsebaan 10, 9630 ZWALM (Beerlegem)
Nov
25
2007
Mijn dorpOp: Sunday at 11:02 am, in: familie, In het nederlands Vanmorgen naar de bakker met Daantje. Tussen de velden, naar het dorp. Broek, Diepestraat, Berg, Balegem. Vogeltjes, boerderijen, een haas vlucht weg. De kerktoren blijft stil. Geen mens op de baantjes. Wegenwerken (het dorp ligt open), maar op zondag niet. De bakker nog bereikbaar. Vijf koffiekoeken zeggen, en dan pas welke, zodat ze de juiste zak kunnen kiezen. 8 pistolets. Terug naar huis. Weer tussen de velden. Een kraai krast. Ons straatje. Bij de buren is een schaap ontsnapt. Een oud mannetje was ook al gestopt: “Zeg Irène, ao schoap is deruut”. Met vereende krachten het terug in de wei geleid. Naar de warmte binnen. Sinterklaas is vannacht langsgeweest. Of zwarte Piet. Heeft de Sinterklaasbrieven meegepakt. En een chocolade eitje achter gelaten: tijgertje, winnie de pooh en een kangoeroe. De blik in de ogen van het ventje als hij het ontdekt. Call me a sentimental old sucker, maar Sinterklaas, zo’n morgenwandeling, het dorp, daar krijg ik dus waterogen en een krop in de keel van. Wim Sonneveld‘s “Mijn Dorp” is de schuldige:
Wondermooie tekst. Ontroerend lied. De schoonheid én de vergankelijkheid. Maar het bestaat nog steeds. En vandaag had ik het, even dat gevoel dat ik in een “ansichtkaart” rondliep. En dat ik hoop dat hij er over twee generaties aan terug zal denken. Hoe hij in Balegem naar de bakker liep. En alles goed leek zoals het was. En dat zijn papa wilde, dan dat dit nooit voorbij zou gaan.
Nov
23
2007
Ode aan Annelies RuttenOp: Friday at 11:59 am, in: In het nederlands Grote grutten, Annelies, anders dan huppelkutten Amnesty Eva had geen chance Hoe lang moet ik mij nog uit gaan putten (Vrij naar de vrolijke rijmelaars van De Slimste Mens, al waar je de grappigste fragmenten, een compilatie van de finale, de voorbereiding van Hans Bourlon, de meligste grappen van Rik Torfs, de jongensachtigste grollen van Erik Van Looy enz. enz. nog eens rustig kan terug bekijken. Klik daarvoor op het kleine televisie’tje, links onderaan) Annelies Rutten is ondertussen overal: ze heeft een blog (slim van Het Nieuwsblad dat ze nu zelfs google-adverteren op de naam van hun reporter!). En een stalker. En een Wikipedia entry. En interview in Humo. En foto’s in P-Magazine. En ze is een zoekterm. En ze heeft een naamgenote, getrouwd met ene Jonkhout, op LinkedIn. En een e-mailadres (Zou ik mijne poëzie durven opsturen?). Hmm, hopelijk is haar broer niet Bas Rutten, want die kan precies vreselijk gemeen meppen (YouTube). ‘k Zal het dus maar laten!
Nov
22
2007
Zamu Awards worden MIA’sOp: Thursday at 10:18 pm, in: In het nederlands, music, personal Persmededeling van Eén & Vlaams Muziekcentrum vandaag: de Zamu Awards veranderen niet alleen van formule (dat was eerder al in de pers verschenen), ze gaan ook van naam veranderen. “De naam MIA staat voor ‘Music Industry Award’ en is een knipoog naar het gelijknamige nummer van Gorki, dé Vlaamse song die zowel door luisteraars van Radio 1, Radio 2, Donna als Studio Brussel gekoesterd wordt.” Daar gaat mijn kans om aan mijn kleinkinderen ooit nog te vertellen: “Opa, jongen, die heeft nog ooit zo’n Zamu Award gewonnen. Echt waar. En hij kon geen noot muziek spelen!” Flashback naar maart 2000
Presentator van de avond Jan Leyers roept me het podium op. ‘k Krijg een schoon beeldje in de pollen geduwd. Kussen van Gella Vandecaveye en Jan van Rompaey. Jan Leyers duwt me een microfoon onder de neus en vraagt “En zeg nu eens Dirk, waar kunnen de mensen jouw waarlijk fantastische website terugvinden?“. Ik stamel iets als “Euhm, ja, euhm, dat is wee wee wee punt houbi punt com, maar misschien kunnen de mensen beter op het programmaboekje kijken, daar staat het adres geloof ik wel op. En ik wil iedereen hier heel erg bedanken om voor mij te stemmen. Als je bedenkt dat ik dat in mijn eentje vanop een eenzaam zolderkamertje doe en hier win van professionele radioprogramma’s en magazines en zo. Heel erg bedankt!“. Tot zover mijn kans om iets zinnigs te zeggen tegen de verzamelde muziekindustrie. Iets à la: “Is dat hier niet erg incestueus een prijs toe te kennen in de categorie “media” aan een website die jullie op zijn beurt in het zonnetje zet? De pers die exclusief en positief over jullie schrijft, da’s goeie pers? Aaitje over de bol, zodat deze gek nog wat verder gaat met jullie promo op internet te doen. In plaats van eens zelf een goeie site in elkaar te boksen voor jullie artiesten. Zet bijvoorbeeld eens zelf muziekfragmenten op het internet , in plaats van deze neut SABAM te laten betalen om met miezerige real-audio stukjes te illustreren waar jullie mee bezig zijn.“. Niet dus, ik was verguld (net als dat beeldje trouwens, dat van zweethandjes vreselijk afging). Eind 2001 stopte ik met de site, om terug een leven buiten het onderhouden van die verdomde website te krijgen (dat leven moet vanavond laat werken, en slaapt nu boven in hun bedjes, en luistert naar de namen Annemie, Daan en Maud btw). Terug naar de toekomstNu worden de Zamu-awards dus MIA’s. De VRT en Muziekcentrum Vlaanderen hebben 12 categorieën voor de MIA’s vastgelegd. Negen prijzen worden uitgereikt door de kijkers en luisteraars van Eén, Canvas, Radio 1, Radio 2, Donna en Studio Brussel. Dat zijn: beste song, beste soloartiest, beste groep, beste pop, beste dance/elektronica, beste rock/alternative, beste videoclip, beste populair (lichtere pop, levenslied,…) en beste wereldmuziek (folk, etnisch, rootsmuziek). De Vlaamse professionele muzieksector zelf heeft het laatste woord bij het toekennen van drie prijzen: beste album, beste nieuwkomer en beste live-act. Live in prime-time, dus. Misschien een goeie impuls, net nu de belpop in het slop zit…
Nov
22
2007
Woestijnvis lacht met de Walen!Op: Thursday at 2:06 pm, in: fun, In het nederlands Case 1: De Slimste MensGisteren in “De Slimste Mens” (de populairste tv-quiz van onze contreien die vanavond zijn ontknoping beleeft – onze vingers zijn gekruist voor Annelies Rutten): een fotovraag. Hergé, Wilmots, Philippe Geluck … 10 koppen dus, waar de Slimste Mensen er met verenigde krachten welgeteld 5 van herkenden. Case 2: De Laatste ShowGisteren in den Humo, interview met Dimitri Leue (die volgende week de co-commentator van Frieda van Wijck is in De Laatste Show, dat andere monument van Woestijnvis. Voor de goede orde: met “dat monument” bedoelde ik hier de show, niet Frieda). Ziede wel…Woestijnvis lacht dus met de Walen! Met ons belastingsgeld! En dat van die bacteriën is dus per-ti-nent niet waar is, hé. Kijk maar op de de grote griepmeting punt nl, “Het virus in kaart gebracht voor Nederland en België” zegt die site toch, en wat blijkt er op het kaartje:
De griep, dat stopt aan de taalgrens! Er is helemaal geen griep in Wallonië (die paar blauwe stipkes zijn waarschijnlijk Vlamingen op vakantie, of Leterme met een snotvalling op bezoek bij Didier Reynders). Bacteriën en virussen verkiezen een noeste Vlaming om in te gaan wonen boven zo’n luie Waal! Bref en j’en passeLachen met Walen, zonder arrogant te zijn, het kan dus gelukkig nog altijd, zelfs in deze communautair opgefokte tijden. Misschien zouden we zelfs meer moeten lachen met de Walen, dat zou de boel misschien wat ontmijnen? En iemand zou ze daar bij de Grote Griepmeting eens moeten vertellen dat het misschien juister is te spreken van “Het virus in kaart gebracht voor Nederland en Vlaanderen” ofwel de politesse te hebben hun site ook in het Frans aan te bieden…
Nov
21
2007
Gisteren, op Vlaamse blogs…Op: Wednesday at 1:37 pm, in: blogs, In het nederlands Even diep adem halen, want wat leert een momentopname van één dag in de Vlaamse blogosfeer? Over het (hopelijke) einde van de Steven Feys memeDat Huug Steven Feys ontmaskert als zijnde Bram, of was het nu Johan. Asfaltkonijn doet mee. En dan kan de pitbull-Blogoloog uiteraard niet achterblijven… En dat Metatale en hun blog top 100 dus waarschijnlijk aanstichter zijn van deze blogsoap met iets te veel afleveringen. Dat de Ondernemer in Gent in comments elsewhere zegt dat Netlash niet Metatale is en dan snel overgaat – subtiel afleidingsmanoeuvre Bart – naar de avonturen van zijn kroost op een piratenbrug ergens ten lande. En Michel dan zegt dat “En zo is alle arrogantie vergeven, en is iedereen (euh, vooral Netlash-slash-Metatale, op welk vlak het al een tijdje verdacht rustig was) er beter van geworden.” Over de Site van het Jaar verkiezing memeDat Lilith van Tales from the crib terug is uit Zweden, en een pakske heeft gekregen van een bloglezeres om haar te troosten dat ze d’r niet bij was dit jaar… Dat i. en Henk nog worstelen met hun al dan niet terecht wel of niet genomineerd zijn voor verschillende beetje wel- beetje niet-belangrijke prijskampen. Dat Bruno precies een partij slechte paddestoelen heeft afgeleverd gekregen van zijn dealer en nu met schuim op de lippen “rant” over Gerda en Eddie en iedereen die zijn neus op zijn blog binnensteekt, als waren het Hollandse wildparkeerders voor zijn deur. Dat Pietel een uitdaging mist en gaat stoppen met bloggen en zich op iets anders gaan smijten. Nu weten we tenminste waarom hij niet meer genomineerd was voor site van het jaar: Clickx had al door dat dat daar op z’n laatste benen liep Dat Imke Dielen een feest met 2000 aanwezigen heeft georganiseerd, en dat ze die nu allemaal gaat spammen met de vraag voor haar te stemmen. Maar (insert door meme’s opgewekte geeuw here) gelukkig ook over …Dat Wio van De Portables een kleintje heeft, genaamd Pita. Het arme ding werd verwelkomd met de grappigste geboorteaankondiging ooit “Oh and btw remarks containing the words “erop”, “met”, “alle” and “groentjes” will not be appreciated by the proud parents. Allah snackbar!” Dat Eve zich werpt op de rechten van het kind met een verbetenheid als was ze nog bezig met een hoederechtregeling voor haar oogappel. Dat de Eskimokaka’s gelukkig weer veel interessante links zijn tegengekomen en dat Nicodemus een meetling is. Eraan denken hem geen hand te geven bij een eventuele ontmoeting, dat is volgens mij besmettelijk. Dat Michel een upgrade van Ubuntu installeert en wacht tot dat gedaan is. Lang wacht. Héél lang wacht. Ubuntu upgraden en gras zien groeien, één strijd. Dat Dykes And the City – enigszins toepasselijk – naar Rufus Wainwright gingen, en het fantastisch vonden. Dat Veerle Pieters de geheimen van een seamless pattern creëren in Illustrator kent. Snel bookmarken! Misschien nog ooit bruikbaar als ik behangpapier ga ontwerpen… Dat iemand van Gent Blogt ging eten in een Surinaams restaurant genaamd Faja Lobi en mij dus weer deed watertanden. Dat De Bitches zich opwinden over de vreselijke Pizza Hawaï en spaghetti die te zien waren in in Man Bijt Hond en twee Italiaanse restaurants aanraden. Aan hun vaste lezers, die blijkbaar allemaal bewoners van dezelfde stad zijn, want waar dat staat er niet bij… Dat eMich zijn viral over in één hap verorberen van clémentinnekes even onderbreekt om zich op te winden over studenten in witte jas op weg naar Sint-Verhaegen. Hij stoort zich hieraan omdat hij ze “altijd beschouwd als aandachtskindjes die absoluut erkenning nodig hebben, op welke belachelijke manier ook“. Cool. Wat misschien ook wel gezegd kan worden van hen die hun eigen bakkes met een volledige clémentine in filmen en op ‘t internet plaatsen? Dat Getwist en Gezeur de nieuw gelanceerde e-book-lezer Kindle van Amazon eens onder de loep nam, en die meteen naar het museum verwees. Dat Kladblog een remake van A for Andromeda heeft gezien. Ikke nog niet, en de bespreking van Kladblog bevat niet echt genoeg “jus” om mij warm te maken voor een bezoekje… Dat Stew ging kijken naar American Gangster, en wel wat meer info meegeeft. Dat Lamazone naar Roisin Murphy (die zotte doos in een doorkijkbloes) is geweest, en dat zoiets afgunst kan opwekken bij degene die niet geweest zijn (zoals ik dus). Dat Lien weer gecharmeerd was van haar kleine uk en middels een paar foto’s ons probeert mee te charmeren. Dat de Smiling Cobra van Losse Flodders minder stoer is dan zijn nick doet vermoeden, als de dood voor iemand die ballonnen opblaast. Misschien eens voor “Viva Victoria” naar Irak of zo sturen, om zijn angsten te overwinnen? Dat Vuur weer een woelig weekje dat ze achter de rug heeft, niks meer heeft met een jongen, maar wel met zijn ouders, culinair is klaargekomen en een jeans gekocht heeft. WTG Vuur! Dat Jos Vorkmans van NoDesktopHero een grappige reclame heeft gezien voor wet suits. Om ter saaist de Waalse komiek François Pirette ontdekte, maar precies niet begreep dat die genadeloos de vlaamse hypocrisie blootlegt. Dat Clopin plots met andere ogen naar blinde mensen begon te kijken nadat hij er eentje op de trein ontmoette. En dat hij nu ook zijn website eens met de ogen van een blinde gaat bekijken. Dat Painfully Redundant met nostalgie terugkijkt op de punkgolf van 1994. En dat ik precies een andere punkgolf zou kiezen om nostalgisch naar terug te kijken. Dat Sereniteit ontdekte dat Merriam-Webster gestart is met een on line Engelstalig beeldwoordenboek. Dat Smetty de reeks In Europa van Geert Mak online volgt, en ons allemaal adviseert om dat ook te doen… Je specialisme is online onderwijs of het is het niet, hé. Dat Tante Annie een lange neus heeft en graag van neuzeneuze doet. Dat Koen Fillet schrok van de reacties op zijn mening over Chuck Berry, maar dat was jammer genoeg niet een even mooie post als die over z’n verjaardag de dag ervoor. Dat Yet Another Blog (prijs voor de korste vlaamse blogurl) meldt dat er al 23 inschrijvingen zijn voor een blogdrink. Dat er Youtube video’s werden gepost bij aaiboek (iets over Samimterklaas kapoentje), en, nagekomen want die zaten bij de tuinblogs maar zijn alletwee mee van mijn favoriete blogs:Dat AnneTanne de aandacht vestigt op een Oxfam-actie voor eerlijke handel “De Groene Sint“. Helaas enkel in Nederland voorlopig. Dat Bart van Eigenwijze Tuin nu al begonnen is met het voederen der vogelkes. En dat ik dacht dat je daar moest mee wachten tot echt in putteke winter. Maar helaas ook …Dat er gisteren eigenlijk niks interessants gepost werd bij aardling, analoog, bnox, Claudia Schiepers, de vlooienfluisteraar, Dikkie, Dominiek, Dramoghe, EddiefromOhio, Fuckhedz, Gigadesign, Goeimorgen, mijnheer/mevrouw, Hanenwurger, Ishku, Cabanier, Ntone, Oker, Polskaya, Tender feelings, Unexpected, Venijntje en helaas ook niet bij Zinloos. ConclusieOoit komt er een dag dat ik me zal afvragen waarom ik dat anno 2007 allemaal interessant en lief en leuk en grappig en ontroerend en écht en fijn en ook wel soms belachelijk of vervelend of banaal vond. En er zelfs zelf door verleid werd om ook een een blog te beginnen schrijven. En dat er eigenlijk iemand zou betaald moeten worden om zo’n dagelijks blogoverzicht met veel linkliefde te produceren, dat zou nogal wat feedreader tijd sparen! En nu?En eigenlijk was dit allemaal maar gewoon om te zeggen dat iedereen die hierboven gelinkt staat opgenomen is in mijn feedreader en dat die dus in mijn ogen heel regelmatig iets interessants te vertellen heeft.
Nov
19
2007
On the death of e-mailOp: Monday at 2:20 pm, in: In english, Linklists Spotted: a lot of buzz about the bleak and/or brilliant future of e-mail lately…
My take: e-mail is a tool. And a pretty blunt one at that. If better tools come along, everybody will start moving to those pretty swiftly. But messaging from one person to the next one will obviously be around for much longer, be it by SMS, e-mail, facebook poke, twitter or Instant Messaging. It’s all the same thing, really, it’s just the form that’s evolving.
Nov
19
2007
De indringer(s)Op: Monday at 12:34 am, in: In het nederlands Eindelijk nog eens nieuw Vlaams drama op de buis vanavond. Nu ja, nieuw. Een film die drie jaar geleden heel wat mensen naar de bioscoop lokte, werd verknipt tot een driedelige televisieserie. Koen de Bouw (hij weer) speelt spoedarts Tom Vansant, op zoek naar zijn verdwenen 15 jarige dochtertje in een Ardeens dorpje. Elk drama vraagt enige “suspension of disbelief”, maar daar had ik het bij het bekijken van “De Indringer” vanavond toch merkwaardig moeilijk mee:  Film still van de film De Indringer Koen de Bouw stapt stoer de scene op bij een straf verkeersongeval en komt er Axel Daeseleire tegen als agent. En ik kijk onwillekeurig even na of Koen hier ook een jas draagt van The North Face zoals in Groene Vingers. Of dat Axel nu eerst wat gaat Limburg-bashen tegen Dana Winner of geilen op Evi Gruyaerts latex pakje in de Grote Provincieshow. Natuurlijk kan je niet verwachten dat er voor elke nieuwe serie of elke nieuwe film een volledig nieuwe generatie talent klaar staat om je omver te blazen. Of dat alle acteurs in elke nieuwe film een gedaanteverwisseling à la Jan Decleir kunnen ondergaan. Maar het had hier precies toch iets minder typecasting mogen zijn. Enkel Koen de Bouw (hij weer dus) hield hevig rokend de boel recht. En dan was het al gedaan. Net toen het sfeertje van het Ardeens dorp wat vorm begon te krijgen waren we blijkbaar aan het 1/3de punt van de film aanbeland. En drie keer goeie kijkcijfers is blijkbaar meer waard dan een leuke kijkervaring. Vlaams drama op de zondagavond? Vanavond toch een beetje een drama. Tot Bart de Pauw – in herhaling – met zijn geslacht de eer terug wat kwam redden. Daar waren de BV’s (Brusselmans, Meuris …) wel in hun element, en uitstekend gecast als henzelf. Update 26/11:Aflevering 2 is ook gepasseerd. Acteerwerk was heel wat sterker, niet? Vooral Maaike Neuville is een revelatie: een perfecte mysterieuze en sexy lolita. Update 4/12:Ook aflevering 3 is gedaan. Spannend, en met enkele verrassende plotwendingen. Niet echt onder de indruk geraakt. Dienstmededeling voor de via “de indringer franstalig lied” en andere Google-aangelanden: het lied dat op de fuif gedraaid wordt (“… et j’ai crié, pleuré, Aline pour qu’elle revienne) is “Aline”, een tearjerker eerste klas van de hand van Christophe. Alhier de Youtube-video uit 1965. Graag gedaan…) En dan nu … op naar Katarakt
Nov
18
2007
AfbraaktoeristenOp: Sunday at 5:23 pm, in: In het nederlands Gisteren nog eens een dagje gaan “shoppen zonder iets te kopen” in Gent, ‘t is te zeggen: nog eens gaan rondwandelen in de omgeving en winkels die tot vorig jaar nog onze dagelijks decor uitmaakten, maar sinds ons uitwijken naar Balegem nog maar eens in de maand of zo worden aangedaan. Broodje in de Hema, een koffietje in de Mokkabon, frietje op de Graslei, eten in het Magazijn, snuisteren in de Petit Zsa Zsa, een wijntje in het Oeverloze Eiland… for old time’s sake. Gisteren hielden we het wel wat korter: rond half vier terug naar huis, want de klein mannen begonnen moe te worden. Onze tram hield echter halt in de Koningin Elisabethlaan en kon niet verder. Bleek dat het net de moment was waarop de eerste van de twee post-gebouw torens werden neergehaald (ihkv. Project Gent Sint-Pieters). Te voet verder, waar er al een serieus aantal afbraaktoeristen stond te wachten op de finale knal. Een vriendelijke mevrouw van Radio 2 dacht er even aan ons te interviewen, maar toen ze hoorde dat we niet echt stonden te wachten op de knal haalde ze toch haar microfoon niet boven en ging ze verder op zoek naar “architectuurstudenten die speciaal hiervoor naar Gent waren afgezakt”. “Mijne Kodak” had ik niet bij en voldoende geduld om meer dan een uur te wachten op een ineenzakkend skelet van een gebouw hadden de kindjes ook al niet, zodat het “moment suprême” aan ons is voorbij gegaan. Voor de liefhebbers, de tweede toren (die vlak langs de straat) wordt volgende week om 15u25 neergehaald. Breng een thermos met warme choco mee…
Nov
18
2007
Crocs in de winterOp: Sunday at 3:20 pm, in: In het nederlands Crocs, daar is het laatste woord nog niet over gezegd. Wie die rubberen klompen niet kent, heeft de laatste jaren duidelijk op een andere planeet gezeten. Wel grappig, hoe in deze geglobaliseerde tijden crocs op een paar jaar tijd de wereld veroverden en echt overàl te zien is. De stijlpolitie keurt ze af, de zorgsector zweert erbij, de chinese economie dumpt ze op elke straathoek, de Bond Tegen Zweetvoeten juicht ze toe. Meningen als “Crocs: what God wears on his foot” of “I hate Crocs so much, I bought the domain” zijn overal. Lang heb ik hoofdschuddend van ongeloof weerstaan aan de trend, maar op een schone lentedag stonden hier toch opeens een paar donkerbruine crocs aan de deur. En – it pains me to confess – ‘t moet gezegd, het zijn handige dingen, om snel aan te schieten als je de kippen wat graantjes moet gaan geven of kleine werkjes in de tuin te doen. Wie dacht dat nu de vrieskou aangekomen is het spotten van/met Crocs-dragers weer voor een tijdje de kast in kan, is eraan voor de moeite. De inventieve Amerikaanse ondernemers zijn immers volop aan het diversifiëren en zoeken nieuwe gaten in de markt. Ze zullen niet rusten eer de laatste mens op aarde in rubber klompen rondloopt. En wat bieden zij nu te koop aan: de Crocs Mammoth? 
Verluchtingsgaten én bont. Slim! En warm! En schoon bovendien! Ik wil hierbij al op voorhand mijn excuses maken tegen de eerste die ik dit zie dragen. Ik weet nog niet of ik gewoon in een deuk ga liggen, of de slappe lach ga krijgen, of het ga uitproesten of gillend ga wegrennen. Maar noteer nu alvast dat ik niet geheel insta voor de gevolgen van uw aanblik. Of ben ik nu weer links verzuurd onverdraagzaam tegen de vrije markt bezig? |
|
|
Ik was toen ongeveer 2 à 3 jaar bezig met 
