Posts met de tag « Alela Diane»:

feb 25 2012

Liz Green

Ik weet niet of ze al op uw muzikale radar was gesignaleerd, vandaar dat ik dacht “ik vraag het eens”. Of u ook vindt dat het mooiste van dit jaar tot nu toe komt van Liz Green. “O, Devotion”. Beschikbaar op Spotify, bijvoorbeeld.

Als je houdt van bijvoorbeeld Alela Diane, of Ane Brun, zoals ik toevallig doe, dan is Liz Green your man. Woman, zelfs. Deze plaat op de hoogte van “The Pirate’ Gospel” of “Changing of the Seasons“. De blues, maar onversneden, puur, zelfs zonder “grain”.

Zoals De Standaard terecht schreef:

Liz Green is een Britse zangeres die vijf jaar geleden de talentenwedstrijd op het festival van Glastonbury won, maar ruim de tijd nam om haar eerste album af te leveren. Ze situeert zichzelf tussen Bessie Smith en Lily Allen, tussen droefgeestige blues en tragikomisch cabaret dus. En omdat ze alle muziek analoog opnam, in de beroemde Toe Rag Studios, klinkt ze behalve verrukkelijk sober en smaakvol ook heel rootsy.

O, Devotion! bevat tien donkere songs over dood en moord, gevat in een droeve toon en gekruid met zwarte humor. Green wil zielsmuziek brengen en manifesteert zich als een Adele zonder de poparrangementen. Ook zij gebruikt blazers, maar zo fraai ingepast dat je constant geniet. Elke kleine akkoordenwisseling, elke koperkleur, elke falsetbeweging is perfect op dit ijzersterke debuut.

Of zoals Humo al even terecht zei: “‘O, Devotion’ is het straffe debuut van een piepjonge blanke bluesneger.“.

Ook als ze een videoclipje maakt, bijvoorbeeld:

Of als ze langskomt bij Duyster, zoals vorige week, en The Quiet zingt:

Dezelfde song ook verkrijgbaar als “concert à emporter“, maar dat blijft iets te lang ingezoomd op een riooldeksel.

Kortom, ik word warm van Liz, de zangeres, de muzikante. En wil ze u warm aanbevelen.


dec 18 2008

2(00)8 CD’s

U kan zich inbeelden dat er hier nogal gefeest is de voorbije dagen. Niet elke dag wordt een mens immers 181ste van de 210 in de verkiezing "Site van het Jaar", niewaar. Maar nu het stof terug is gaan liggen, dreigt natuurlijk een debâcle. Torenhoge verwachtingen en hoe eraan te voldoen? Trac. Gaat men niet bij elke blogpost uitroepen van "Amai, als dat de 181-beste site is van gans Vlaanderen, wat voor een miserie moet dat dan niet zijn bij de 182-beste"? Ellende!

’t Is daarom dat ik eens extra mijn best gedaan heb. Met een blogpost die nèt dat tikje langer dan gewoonlijk is uitgevallen, dus. Met de 28 beste cd’s van 2008 in de hoop dat er dan voor u, en u, en u, iets interessantigs bij zit.

Om uit te printen, dus bij uw volgende bezoek aan de muziekwinkel.
Oh wait. 2008.
Om in een browsertab open te houden naast een paar tabs van goeie torrents sites.

In ’t kort is dit mijn lijstje:

In het lang, na de klik (Ge krijgt er voor al deze platen mijn eigen mening, die van de eminenste muziekkenners op het wereldwijde web, en een schuifke uit de graaikast van YouTube en consoorten. Niet gewoon een videoke uit de plaat, maar meestal acoustische of live-versies, radio- of televisieoptredens die artiesten deden in het zog van deze cd’s. Er zit daar kippenvelmateriaal bij.)

Lees het vervolg van 2(00)8 CD’s…