Posts met de tag « Ane Brun»:

feb 25 2012

Liz Green

Ik weet niet of ze al op uw muzikale radar was gesignaleerd, vandaar dat ik dacht “ik vraag het eens”. Of u ook vindt dat het mooiste van dit jaar tot nu toe komt van Liz Green. “O, Devotion”. Beschikbaar op Spotify, bijvoorbeeld.

Als je houdt van bijvoorbeeld Alela Diane, of Ane Brun, zoals ik toevallig doe, dan is Liz Green your man. Woman, zelfs. Deze plaat op de hoogte van “The Pirate’ Gospel” of “Changing of the Seasons“. De blues, maar onversneden, puur, zelfs zonder “grain”.

Zoals De Standaard terecht schreef:

Liz Green is een Britse zangeres die vijf jaar geleden de talentenwedstrijd op het festival van Glastonbury won, maar ruim de tijd nam om haar eerste album af te leveren. Ze situeert zichzelf tussen Bessie Smith en Lily Allen, tussen droefgeestige blues en tragikomisch cabaret dus. En omdat ze alle muziek analoog opnam, in de beroemde Toe Rag Studios, klinkt ze behalve verrukkelijk sober en smaakvol ook heel rootsy.

O, Devotion! bevat tien donkere songs over dood en moord, gevat in een droeve toon en gekruid met zwarte humor. Green wil zielsmuziek brengen en manifesteert zich als een Adele zonder de poparrangementen. Ook zij gebruikt blazers, maar zo fraai ingepast dat je constant geniet. Elke kleine akkoordenwisseling, elke koperkleur, elke falsetbeweging is perfect op dit ijzersterke debuut.

Of zoals Humo al even terecht zei: “‘O, Devotion’ is het straffe debuut van een piepjonge blanke bluesneger.“.

Ook als ze een videoclipje maakt, bijvoorbeeld:

Of als ze langskomt bij Duyster, zoals vorige week, en The Quiet zingt:

Dezelfde song ook verkrijgbaar als “concert à emporter“, maar dat blijft iets te lang ingezoomd op een riooldeksel.

Kortom, ik word warm van Liz, de zangeres, de muzikante. En wil ze u warm aanbevelen.


dec 18 2008

2(00)8 CD’s

U kan zich inbeelden dat er hier nogal gefeest is de voorbije dagen. Niet elke dag wordt een mens immers 181ste van de 210 in de verkiezing "Site van het Jaar", niewaar. Maar nu het stof terug is gaan liggen, dreigt natuurlijk een debâcle. Torenhoge verwachtingen en hoe eraan te voldoen? Trac. Gaat men niet bij elke blogpost uitroepen van "Amai, als dat de 181-beste site is van gans Vlaanderen, wat voor een miserie moet dat dan niet zijn bij de 182-beste"? Ellende!

’t Is daarom dat ik eens extra mijn best gedaan heb. Met een blogpost die nèt dat tikje langer dan gewoonlijk is uitgevallen, dus. Met de 28 beste cd’s van 2008 in de hoop dat er dan voor u, en u, en u, iets interessantigs bij zit.

Om uit te printen, dus bij uw volgende bezoek aan de muziekwinkel.
Oh wait. 2008.
Om in een browsertab open te houden naast een paar tabs van goeie torrents sites.

In ’t kort is dit mijn lijstje:

In het lang, na de klik (Ge krijgt er voor al deze platen mijn eigen mening, die van de eminenste muziekkenners op het wereldwijde web, en een schuifke uit de graaikast van YouTube en consoorten. Niet gewoon een videoke uit de plaat, maar meestal acoustische of live-versies, radio- of televisieoptredens die artiesten deden in het zog van deze cd’s. Er zit daar kippenvelmateriaal bij.)

Lees het vervolg van 2(00)8 CD’s…


apr 28 2008

Mixing the night away

Michel verwoordt niet alleen in a nutshell wat er allemaal mis zit aan muxtape (een gammele service waarmee je muziek kan uploaden en vervolgens verspreiden, die na enig knap werk van o.a. Koen Fillet opgang maakt bij het Vlaamsche blogheir), hij biedt meteen een valabel alternatief: mixwit.

Hier mijn mix in aanbouw, met een track van de cd’s die in 2008 tot nog toe mijn boot gerokt hebben (Nick Cave, the Notwist, dEUS, Ana Brun, Hercules & Love Affair, Duffy, Portishead).

Wat bij Michel’s argumenten nog niet bijstaat is dat muxtape je eigenlijk feitelijk een illegale uploader maakt, in the companionship van torrent-seeders of toch tenminste mp3-bloggers. Want als aanbieder van zo’n K7’je doe jij het uploaden van de muziek (naar Amazon’s S3-services), waarna jij (of andere bloggers) vervolgens zorgen voor de verspreiding van die files. Hoe muxtape-verspreiders onder een dikke vette SABAM-factuur (als die er over een jaar of 3 achterkomen dat het bestaat) of erger gaan uitgeraken, beats me…

Mixwit neemt een andere weg. Jij stelt een mix – eerder een tracklist – samen van muziek die al ergens op het internet staat te staan. Jij biedt die mix vervolgens ook niet zelf aan op je blog, maar geeft op je blog een view naar die elders bewaarde mix. Komt misschien eveneens in aanmerking voor een factuur van SABAM of andere rechtenhouders, maar hier heb je als case dat je noch de muziek, noch de mix zelf host. De SABAM-factuur komt hier dus mixwit toe (die hem mogen betalen met reclame, bvb) en de “of erger” degene die de eigenlijke muziekfile host.


mrt 23 2008

Ane Brun – Changing of the Seasons

Ane Brun - Changing of the Seasons

Ane Brun blijkt in Scandinavi een begrip. Een simpel meisje, maar ze wordt er met awards overladen. Haar nieuwe plaat staat op het hoogste plaats in de album-lijsten in Noorwegen en Zweden (haar geboorteland en het land waar ze naar verkaste). En ik, ik kende ze niet.

Haar vorige (tweede) plaat “A temporary dive” uit 1995 werd niet alleen in het Hoge Noorden gesmaakt. Wereldwijd kreeg ze er goeie reviews voor. En ik, ik had er nooit van gehoord.

Haar nieuwste plaat “Changing of the Seasons” werd geproduceerd oor Valgeir Sugurdsson. Die eerder werkte met Bjrk. En Sigur Ros. En CocoRosie. Mùm. Bonnie Prince Billy. En nu dus Ana Brun. Maar ik, ik wist dat dus niet.

Gelukkig is daar nog mijn rots in de branding ter ontdekking van nieuwe muziek: VPRO’s drie voor twaalf Luisterpaal. Daar krijg je week na week spannende releases voorgeschoteld die je in hun geheel kan voorbeluisteren. En zo kwam werd het tussen Ane en mij toch nog iets.

Jos Gonzalez. Nick Drake. Het zijn twee mooie vergelijkingspunten voor Ana Bruns muziek. Eentje past er haar nog beter: Joni Mitchell. Potische, rake teksten. Rustige muziek. Subtiele gitaar of piano. Een hypnotiserende stem. Bittere melancholie.
Het openingstrio songs “The treehouse song”, “The Fall” en “The Puzzle” is verpletterend mooi. Verderop zijn niet alle songs op “Changing of the Seasons” zijn gedenkwaardig. Maar nooit storend. Dan droom je weg op zoete tonen. Richting poolcirkel. Tussen een regenbui en een zonnestraal. Een fris windje rond de kuiten. Een meertje, een fjrd, een kano. Een Zweedse zomer, met eindeloze dagen. Ongerept en puur.

Als een van die perfecte Zweedse detectives op Canvas. Wallander. Van Veeteren. Spannend, maar op ’t gemak. En daarmee ontroerend knap.

Luister (en kijk) zelf:

The Treehouse Song video

The Puzzle video:

Tracklist:

1. The Treehouse Song
2. The Fall
3. The Puzzle
4. My Star
5. Ten Seconds
6. Changing of the Seasons
7. Lullaby for Grown-ups
8. Raise my Head
9. Armour
10. Round Table Conference
11. Gillian
12. Dont Leave
13. Linger with Pleasure

Lyrics over here. Het zijn parteltjes.

Met prachtige teksten:

I walked into love, I walked into a minefield, I never heard of. Her remains were spread out like the pieces of a puzzle, it took her 365 days putting them together, the pieces were quite difficult to distinguish from eachother, they were tiny and the clear blue sky, went on forever

Een liefdesaffaire verbrijzelt je persoonlijkheid. Maakt haar een puzzel, met veel te veel blauwe stukskes in de lucht.

Hier de titeltrack:

He falls asleep on her chest
the best sleep hed ever met
nevertheless he dreams of some strangers caress
so he awakes and he knows
maybe someone else is supposed
to meet his hazy anticipating eyes

he draws the curtains aside
unfolding the first morning light
he glances at his disenchanted life

restlessness is me, you see
its hard to be safe
its difficult to be happy

its the changing of the seasons
he says I need them
I guess Im too Scandinavian
the relief of spring
intoxication of summer rain
the clearness of fall
how winter makes me reconsider it all

restlessness is me, you see
its hard to be safe
its difficult to be happy

and then she awakes
reaches for the embrace
he decides not
to worry about seasons again