Posts met de tag « ballonvaart»:

jun 16 2013

Van de grond

’t Is om te melden dat mijn lief vrijdag eens echt goed van de grond is geweest. Samen met m’n zoontje nog wel, en wat vrienden uit het dorp. Ik was niet mee, geen held in dat soort dingen.

Van hoe het begon heb ik wel wat nog beelden:

_DSC2299 _DSC2340 _DSC2341 _DSC2342 _DSC2344 _DSC2345
_DSC2347 _DSC2348 _DSC2350 _DSC2351 _DSC2352 _DSC2353

En dan kwam hun ding recht:

_DSC2356 _DSC2357 _DSC2358

En werd uiteindelijk heet genoeg om ze naar een naar verluidt nogal hemels hoogtepunt te voeren.

_DSC2359 _DSC2362

Ik bleef verweesd achter, met de rest van de kinderen:

_DSC2363

Gelukkig had ik zoontje Daan een camera meegegeven, een – what’s in a name – Action Cam (onlangs gewonnen bij Sony). En dus zijn er wel beelden van wat er zich daarna afspeelde. Ergens in de helft komt er wat damp of zo op de lens, begrijpelijk gezien de omstandigheden. En aan het einde kunt ge u vasthouden aan de takken van de bomen.

Afijn, alles goed afgelopen. Ze hadden vanalles te vertellen. Over zwembaden en treinsporen, en de E40, en klaar zicht van Oostende tot Brussel en van de Damvallei en windmolens en Heusden en stieren in Oostakker. Maar ik hoefde het allemaal niet horen. Gelukkig hadden ze nog wat drank over om in te vliegen. Ge zoudt van minder, toch?


jul 21 2008

Ballon over Balegem

Ballon over Balegem

Een ballon, en de volle maan, en een schapenstal die de laatste zonnestraal bij valavond vangt. Nog net te vroeg voor het magische “l’heure bleue“, maar wel op het moment dat het zonlicht op zijn mooist is.

En ’t was eens eens voor een keer geen spuuglelelijke ballon, met reclame voor de Wibra of Dunlop.


okt 14 2007

De rust van het platteland

Overzicht op ons huis en de garage, gezien van aan de vijver

Wij wonen rustig. Ik denk wel dat je dat mag stellen als je woont in Balegem, een dorpje tussen Oosterzele en Zottegem en Zwalm, de rand van de Vlaamse Ardennen. En dan nog op een rustig plekje in Balegem: in een straal van 500 meter rond ons huis liggen er niet meer dan 10 andere huizen. Wel veel velden, bos. Aan een baantje waar maar n auto tegelijk door kan. Een stiller baantje dan die op het Oost-Vlaams fietsknooppuntennetwerk. Vaak is het hier dan ook zalig stil, niks meer dan een vogeltje dat de stilte doorbreekt met z’n gefluit….

Maar soms, soms wil dat niet zo lukken. Zeker niet op een zaterdag, want dan lijkt iedereen tegelijk zijn best te doen om zijn voorgenomen karweien snelsnel af te werken.

Zo waren deze zaterdag onder andere bezig:

  • Twee mannen met kettingzagen, een stuk of 10 knotwilgen aan het kortwieken.
  • Het zoontje van de buren die zijn voorliefde voor minitractors met motor een halve dag liet merken.
  • Een andere buurman die de randen van zijn weides met de bosmaaier te lijf ging.
  • Een boer die een masveld rooide.
  • Heelder meutes jagers die de ganse dag onophoudelijk knallen op elke patrijs en fazant die uit masvelden als bovenstaande komt gevlucht.
  • De honden van heel het dorp die als een gek begonnen te blaffen als er weer eens een ballonvaarder kwam overvliegen of landen in de buurt (rustig weer + zon = gegarandeerd minstens 5 balonnen die hier in de Balegemse weides komen landen).
  • Een stuk of 10 overvliegende parasailors (of hoe die dingen ook mogen heten, ’t is een deltavlieger met een motor eraan).

En toen iedereen dan toch bezig was, heb ik zelf maar aan het kabaal meegeholpen: eerst een paplaurier en twee vlierstruiken verhakseld (daarover later meer), en daarna dan ook nog eens het gras gemaaid. Ah ja, want het was nu eens droog na een zonnig dagje…

’t Was ’s avond 7 uur eer hij daar terug was. De rust. De stilte. Een uil riep om meer.