Posts met de tag « censuur»:

jul 22 2010

Tour de Sloggi

Oh no, of beter Yep, de JEP – Jury der Ethische Praktijken inzake Reclame – heeft het weer gedaan. Een klachtenbrief gekregen, geoordeeld, en geordonneerd dat de advertentie in kwestie stante pede uit het straatbeeld dient verwijderd.

Het gaat daarbij om dit ongelooflijk aanstootgevend en obsceen beeld, strijdig met elk goed fatsoen, dat ik hier dan ook slechts met de grootste tegenzin en terughoudendheid durf neer te poten:

Tour de Sloggi

De enige goeie reden die wij kunnen bedenken om deze affiche te verbieden is dat er vier madammen in witte slipjes rondrijden, terwijl er in de Tour uiteraard maar eentje zou worden uitgedeeld. En dat het hier mogelijk niet echt om wielrensters gaat, vermits die toch meestal met een iets gespierder derrière, een zeemvel in de broek en van die zongebrande koursmouwtjes op de armen rondfietsen. Maar daar blijkt het niet om te gaan. “Onfatsoenlijk, dubbelzinnig en onwaardig voor de vrouw van wie het imago wordt uitgebuit“, zegt de JEP hierover.

Als ik van Sloggi was, ik schreef een brief terug: "Uw beslissing over het onderwerp op onze affiches is compleet van de pot gerukt. Onze broek zakt er van af. Wat een vuile streep – oei slip of the tongue – streek. De JEP gaat hier toch echt met de billen bloot. Als ge dit al aanstootgevend vindt, uit welk achterlijk hol komt ge dan gekropen? En uw motivatie heeft niks (zelfs geen string) om het lijf. Dat deze fraaie derrières vrouwonvriendelijk zouden zijn is een mening die zelfs een kind in Villa Achterwerk niet zou durven poneren. Kortom: wij gaan hier niet aan gatlikkerij doen, ww beslissing interesseert ons echt geen reet, en zelfs als ze ons interesseerde lieten we ze er aan roesten. Wij vegen er ons gat aan. Hoogachtend. Sloggi."

Of ze gewoon een poepie laten ruiken, de Tourslipjes écht uit het straatbeeld laten verdwijnen. De rest van de affiche niet. Sli(e)p uit.

Ach, de nieuwe puriteinen. Ze zitten overal. Bij de JEP, in de app store, bij de imams, bij Google (ik wacht bang af of ik ook voor deze post een waarschuwing van Adsense ga krijgen, ge weet nooit met die mannen of ze dit nu weer niet te bloot gaan vinden)… Barre tijden breken aan.

En dat op de dag van de echte Koninginnerit in de Tour. Col de Marie-Blanque, Soulor en Tourmalet. 8" seconden verschil tussen Contador en Schleck. Nog volop strijd om het geel, het podium, het groen, en de bollen. Een Belg die zijn vijfde plaats verdedigt. En dan nog wat controverse om een fraaie Sloggi-billboard. Met ons gat in de boter gevallen, dàt zijn we.


okt 11 2009

Gatenkaas

Ik spot een trend. Muziekvideo’s met censuurbalkskes.

Vorig jaar al begonnen, met the BPA (dat is Fatboy Slim, hier met gastzanger David Byrne)’s “Toe Jam”:

Dit jaar op stoom komend, met Make The Girl Dance hun video voor “Baby, Baby, Baby”:

En nu weeral, met de Russiche Nikita en haar video voor “Верёвки” (wat wellicht Russisch is voor “ik zing rotslecht maar hoop dat ge het niet door gaat hebben als ik alles uitspeel”).

Ook in parodie verkrijgbaar:

Hoogdagen voor ijverige post-productiemannen en of -vrouwen. Droomjob.

Maar ik spot nog een andere trend. Van onvolkomenheden in de bedekking. Gatenkaas in de censuur. Want nu de video’s ook in HD op internet staan, kan de oplettende censuurbalkjeswatcher geëquipeerd met een pauzeknop foutjes zien.

Het makkelijkste van de drie aangehaalde video’s is die van Nikita. Op 0’28” mikt de censuurbalkjeskleurder te hoog:

Inadequate censoring (part 2)

Een stuk moeilijker werd het bij “Baby, baby, baby” van Make the Girl Dance. Vakmanschap is meesterschap, moet de man met de balk gedacht hebben na afwerking. Maar geen detail is zo klein, of we kunnen het zien. En op 1’08”, na de eerste aflossing, staat het meisje dat het eerste naakt wandelde in de straten van Parijs, tussen twee voorbijgangers, voor een piepklein moment ongecensureerd:

Inadequate censoring (part 1) (by houbi)

Helemaal moelijk werd het bij “Toe Jam”. Vakwerk, van die balkjeszetter! En als hij al een steekje laat vallen, blijkt dat de dansers op hun strategische plaatsen helemaal niet bloot waren, maar van vleeskleurige strings voorzien. Maar perfectie is niet van deze wereld. Op 0’35” is er namelijk een moment waar er wild wordt ingezwaaid. Van de set naar de dansers. En dat ging deze professional blijkbaar net te rap. Het duur maar een frame of twee, maar het bewijs is er:

Inadequate censoring (part 3) (by houbi)

Kortom: al is de censor nog zo snel, de Youtube HD pauzeknop achterhaalt haar wel.


aug 15 2009

Rotjochie

Weeral twee zaken waarin “censuur” geroepen wordt.

Gratis is voor jeanetten (Foto op Flickr van houbi)
Eerste geval: de Mobile Vikings. Hadden een reclamecampagne gelanceerd met een hele hoop slogans als “Gratis is voor bospoepers” of “Gratuit c’est pour les connards” met als ondertitel “en voor Mobile Vikings, want zij hebben gratis internet op hun GSM“. Tot er een klacht bij de JEP (Jury voor Ethische Praktijken izake Reclame) terechtkwam, van iemand die aanstoot nam aan de “Gratuit pour Les Flamands”-versie. Yep, zei de Jep, die klacht is terecht, sommige slogans discriminerend

Gevolg: Mobile Vikings mogen drie van hun slogans niet meer te gebruiken. En roepen nu van “censuur”.
Gevolg 2: Hun gratis-verhaal vond de weg naar alle kranten. De hele campagne kreeg meer exposure dan het ooit als reclameviltjes en -affiches alleen gekregen zou hebben. Onbetaalbaar als je die ruimte in de kranten moet afhuren.

Tweede geval: Tv-Familie en Blik publiceerden deze week foto’s van een kandidate voor Miss België, Annelore Sempels. Foto’s uit een chat, van enkele jaren geleden. Een chat met een vriendje – rotjochie – dat er later mee dreigde de nu miss-kandidate te chanteren. Daar moest natuurlijk over bericht worden, mét de gewraakte blootfoto’s erbij, dat spreekt. Annelore Sempels was not amused.
Gevolg: beide bladen moesten gisterenavond, op straffe van dwangsom al hun boekjes uit de rekken nemen.
Gevolg 2: de twee magazines verkochten gisteren als zoete broodjes, en de foto’s zijn nu natuurlijk lang ingescand en op internet te bezichtigen.

De ene heeft de aandacht, de controverse gezocht. En gekregen.
De andere is in de zak gezet. Krijgt ook aandacht, en controverse. Niet gezocht maar toch gekregen.
Effect hetzelfde. There’s no such thing as bad publicity. Annelore Sempels en de Mobile Vikings doen bellen rinkelen.

En toch heeft Annelore mijn sympathie. Zij een slachtoffer dat terugbijt. De andere eentje dat zich de slachtofferrol toemeet.
Annelore Sempels het meisje dat van de glijbaan werd geduwd door een paar rotjochies, en dat nu gelijk kreeg van de de mama’s aan de kant van de speeltuin.
Mobile Vikings het rotjochie dat eerst een paar kinderen van de glijbaan duwt, en dan gaat huilen bij de mama’s als er eens eentje terugduwt. Meer zelfs, wellicht hoopte dat er eentje ging terugduwen. Rotjochie.

En alweeral twee bewijzen dat verbieden en verboden worden, zowat de snelste weg is richting roem – zie ook de film van Murielle Scherre.


apr 25 2009

Een hoop naaktgeloop

Welwel, wat ziet mijn lodderig oog? Nike lanceert een virale video. En niet over de pandemische varkensgriep, wel voor een nieuwe loopschoen. De Free. En omdat ze bij Nike van roze houden, en er niks zo free is als rondlopen als toen het intelligent designwezen de mens schiep in het aards paradijs, gaat in deze viral dan ook de kleren uit:

Wel grappig, maar hoe liberaal ze hiermee ook willen lijken, toch doet Nike hier jammer genoeg van photoshop-schaamlapperij. Censuur dus, weeral.

Ongegêneerd naaktlopen, daarvoor moet ge dus niet in Bear Butte Camp zijn. Maar op Roskilde. Want op dat Deense muziekfestival houden ze jaarlijks een wedstrijd naaktlopen. Om ter snelste en al:

(noot: eerst stond er hierboven een YouTube video, maar ook daar tiert de censuurstift welig: op grond van teveel nudisme werd de video daar al na een paar uur verwijderd. Dan maar uitgeweken naar het Europese Dailymotion).

Tits, bollocks and ass!” zou @stephenfry het op twitter wellicht omschrijven. Dat en een hele hoop alcohol ervoor, zou ik denken.

Zodat ongegêneerd al snel gênant wordt, achteraf. En dat is dan weer de boodschap van een andere campagne: Alcohol, het blijft niet zonder gevolgen.


apr 22 2009

The Great Belgian Firewall

Na een dag heisa rond de blokkering van stopkinderporno.com door de Belgische internetproviders (zie mijn bericht van gisteren, LvB of De Standaard), een poging de voors en de tegens van deze DNS-blokkade (die inmiddels bekend is komen te staan als de Great Belgian Firewall) op een rijtje te zetten.

Argumenten pro:

  • Nietsvermoedende surfers wordt gewezen op het illegale karakter van de verboden sites.
  • de n00b geraakt door deze simpele DNS-ingreep wel degelijk niet bij de verboden inhoud (Als u niet weet wat een n00b is, bent u er een).
  • Als regeerder/politiedienst heb je met het blokkeren ‘iets’ gedaan tegen de illegale content. Kan rustig verderslapen. Want ingrijpen door de sites daadwerkelijk te sluiten, lukt blijkbaar niet.
  • De internetproviders blokkeren op last van de procureur (in dit geval omdat stopkinderporno een gevaar voor de openbare orde kon zijn). Gecontroleerd dus.

    Vragen hierbij: Bestaat de wetgeving al die het de providers verplicht aan de blokkade mee te werken? Zo ja: wat zijn de mogelijke sancties voor de providers? Of doen de leden van ISPA dit vrijwillig? Zo ja: waarom informeren zij hun klanten hier dan niet over? Verbreken zij hiermee niet hun Terms of Service? Meer vragen dan een PUB of TIK kan beantwoorden.

  • Ook in de omringende landen worden er naarstig gewerkt aan gelijkaardige blocks (project Circamp – wat staat voor Cospol Internet Related Child Abusive Material Project) in het kader van de CSAADF (“Child Sexual Abuse Anti Distribution Filter”), afgesproken in januari 2008.
  • Over deze blokkade dramatisch doen is overdreven.

Argumenten contra:

  • De echte overtreding, namelijk de verboden inhoud, blijft bestaan. Dat rustig verderslapen uit pro-argument 3 is dus misschien niet zo’n verstandige beslissing.
  • Inhoud laat zich op internet nauwelijks verbieden. Blokkeer je het op één plaats, duikt het op tien andere plaatsen allicht weer op. Of leeft verder in de Google-Cache, of het internetarchief…
  • Via een eenvoudige ingreep verander je als gebruiker de DNS van je computer, naar bvb. OpenDNS (uitleg aldaar). Op die manier passeer je niet meer via de (verkeerde) DNS-vertaling van de Belgische provider, maar via de (correcte) internationale DNS. En zo geraak je dus ook aan de content, want die wordt helemaal niet geblockt. Ook via een anonymizer (vb. anonymouse.org) of andere buitenlandse proxy-server geraak je er ook moeiteloos op. The Great Belgian Firewall, is dus ook alweer een beetje een nieuwe Belgian Waffle.
  • Het principe van de netneutraliteit wordt geschonden. ’t Is te zeggen: netwerkpartijen, verbindingspartijen, knooppunten en hostingproviders moeten neutraal staan tegenover de informatiestromen in hun beheer. Ingrijpen op DNS-niveau is nogal een drastische schending van dat principe.
  • Zoals aangehaald in de argumenten pro, ging deze filtering gebruikt worden om kindermisbruik tegen te gaan. Maar de eerste blokkering is een anti-kindermisbruik site. Weliswaar een ranzige. Maar het geeft toch te denken over hoe makkelijk de doelstelling van een systeem, eenmaal ingesteld, veranderd kan worden. En sluisdeuren zijn makkelijker open te zetten dan dicht te doen. Het gevaar van het glijdende pad dus. ’t Is te zeggen, het begint bij sites die kinderporno-materiaal aanbieden. Maar waar eindigt het? Even doorgedacht is pakweg Google op termijn een vogel voor de censuurkat (cache van andere geblokkeerde sites, links naar materiaal met copyright …).
  • Zoals Maarten Schenk in zijn brief aan minister De Clerq aanhaalt, is het eerste blokkeringsbevel eigenlijk een fout. De eigenlijke inbreuk op de privacy-wetgeving stond immers niet op de stopkinderporno.com, wel op een zuid-amerikaanse site waar Chris Hölsken en co dit op hadden gezet, en naar verwezen door middel van links. Legalities, misschien, maar moet een procureur daar geen rekening mee houden?
  • Zowel ISPA (de providers) als de FCCU (de Federal Computer Crime Unit) zijn eigenlijk al van het begin niet overtuigd van het nut van deze DNS-blokkade. Luc Beirens van de FCCU: “Weak mechanism but prevents unvoluntary view“. ISPA: “While this approach may have merit when no other option is available, it clearly does nothing to protect or identify the abused children, does not bring the criminals involved to justice and does not prevent determined consumers of such material from working their way around the blocking system. There is, therefore, an urgent need to improve international procedures.
    Er dan toch mee doorgaan is een beetje als “opteren voor de lange bal” als je met de Rode Duivels tegen Bosnië speelt.
  • Bedoeling van de DNS-blokkade is “to reduce the effect of sites with criminal content”. Maar door de hele heisa rond deze blokkering (nu al voor de vierde keer hot news) kan men zich afvragen of men niet net het omgekeerde is aan het bereiken.
    Gerelateerd, en triestiger, is het nieuws uit de Scandinavische landen. Daar blijkt de blacklist van sites met pedofiel materiaal immers een erg gegeerd item onder de pedofielen! Omdat de DNS-blokkade zo makkelijk te omzeilen is, fungeert deze lijst als een webgids waar ze hun aanstootgevend materiaal kunnen vinden.
  • Liever nu ophef, nu een anti-kinderporno site geblokkeerd werd, dan op het moment dat er eigenlijke kinderporno sites gaan geblokt worden.
  • En ook wel, alhoewel niet in dit specifieke geval, het gevaar van censuur dat om de hoek loert.

Heeft u zelf nog argumenten voor of tegen, ik hoor ze graag. En hoop dat u zich met de hierboven aangehaalde zelf een mening kan vormen.


feb 17 2009

Thuis op de Pool

Metro kopte gisteren “België heeft nieuwe thuis op de pool“. Eergisteren werd er namelijk een vliegtuiglading ministers en journalisten op het Zuidpoolijs gedropt om er de nieuwe Belgische zuidpoolbasis Prinses Elisabeth officieel geopend en goed geïsoleerd te verklaren.

ijsprinses Elisabeth Antarctica

Ik vind het een prachtig bouwsel. Een ijstor. Retro-futuristisch zoals we sinds het atomium niet meer gezien hebben. België als heldenmerk.
Maar, belangrijker nog: ik zie mogelijkheden, nu het ding er toch staat. Niet zozeer in wetenschappelijk onderzoek – het enige wat je op Antarctica fatsoenlijk kan onderzoeken is hoeveel centimeter een pietje bij aanhoudende blootstelling aan -40° precies krimpt.
Wel als nieuwe thuis voor ongewenste sujetten.

Mijn voorstel: nu onze minister van Defensie daar toch is, dat hij eens vijf minuten iets nuttigs doet en tussen de sossissen en pataaten dat stuksje zuidpoolijs snel annexeert. Dan richten we morgen het “gemenebest van belgië en overzeese gebieden” op, en gebruiken wij onze zuidpoolkolonie zoals de Engelsen dat destijds deden met Australië. We sturen er onze meest sociaal onaangepaste medebelgen naar toe.
Zij krijgen nieuwe kansen op een onontgonnen continent, wij zijn er van af. Een goeie deal, lijkt me. Heel humaan ook, want het gevaar op bosbranden is op de Zuidpool – en dit in tegenstelling tot in Australië – erg gering.

Waarom beginnen wij in blijde afwachting niet alvast aan een shortlist van landgenoten die wij zo een nieuw leven gunnen?
Mijn nominatsies:

  • Carl Decaluwé en die ringbaard-deputé die vorig jaar de tentoonstelling van Boontje’s fenomenale feminatheek liet verbieden (op het zuidpoolijs komen hun zwarte censuurbalkjes vast extra mooi uit)
  • Waldek Kozinsky, de Pool van Thuis (die voelt zich zeker Thuis op de Pool)
  • De woordvoerder van joods actueel (eens zien of hij ook rood van verontwaardiging zou aanlopen bij -20°C.)
  • De top van het Vlaams Belang (omdat we niet de indruk willen wekken dat het hier over een deportatie van buitenlanders gaat. Meer zelfs, in deze geldt: eigen volk eerst!)
  • Bert Kruismans en Geert Hoste (mensen voor wie het lettertype “Comic Sans” uitgevonden werd)
  • Tom barman en Milow (dat ze hun provinciestrijd daar eens gaan uitvechten)
  • Pieter de crem (hij is er nu toch al, dat scheelt in transport, en ge kunt er ook mooi bruinen, Pieter)

En u, wie kan er van u een eenrichtingskaartje richting Belgisch Antarctica krijgen?


feb 3 2008

Het fenomeen van de feminatheek

Elders is er al veel inkt gevloeid over het verbod dat provinciaal gedeputeerde Ludo Helsen uitsprak over de bedoeling van het Antwerpse Provinciaal Fotomuseum Louis-Paul Boon’s “fenomenale feminatheek” in zijn geheel ten toon te stellen.
Niet artististiek genoeg” oordeelde de député over de tentoonstelling.
Niet politiek wijs genoeg“, oordeel ik over de gedeputeerde, en ik raad de Provincie Antwerpen dan ook aan om de Heer Helsen stante pede terug naar Veerle-Laakdal te verbannen. En hoop met hen mee de wind die week uit het naburige Beringen komt. Opgeruimd staat netjes. Dat zijn ze daar in Antwerpen aan hun would-be status als cultureel mekka van Vlaanderen verplicht. Censuur van blote plaatjes, politiek die de culturele agenda bepaalt, anno 2008, wie had dat nog gedacht?

Eén verdienste heeft deze Laakdalse kabouter Plop wel: hij heeft de culturele discussie van het jaar geopend. Want dat er vééél te zeggen is over Boon, zijn fenomenale feminatheek, zijn viezetistentijd, zijn obsessie voor obscene jeugd, zijn pseudo-wetenschappelijke aanpak, zijn gegluur naar vrouwelijk naakt, dat blijkt nu wel. En vermits ze in literair Gent inmiddels het voornemen hebben om de tentoonstelling in april daar te laten doorgaan, kan u zeker van zijn dat hier het laatste woord nog niet is over gezegd.

Enkele van de interessantste vragen die in deze discussie opduiken, vind ik deze:

Heeft wat een kunstenaar buiten zijn kunst doet/deed ook kunstwaarde?
Ludo Helsen verwoordde het fijnzinnig als “ik verzamelde vroeger ook sjotterkes, moeten die dan ook in het museum?”, waarop de wereld reageerde met “Neen, wij zijn niet in uw sjotterkes geïnteresseerd, en bij uitbreiding niet in u, mijnheer Helsen”. Maar als Boon postzegels had verzameld, ware dat dan interessant geweest? “Als Hugo Claus Playboys verzamelde, zijn die dan ook een tentoonstelling waard?” vragen ze op Gentblogt.
Hierbij dient wel gezegd dat Boons blotevrouweninsigarenkistjesverzameling veel meer was dan wat uitgeknipte foto’s. Bij de kistjes en de meeste foto’s zit er immers ook commentaar. Classificatie van peervormen en appelrondingen en spleetjes en billen, naar leeftijd, naar huidskleur, naar pose. There is a method in his madness. En humor. En je kan de obsessie die uit deze verzameling spreekt ook niet los zien van een van Louis-Paul Boons meesterwerkjes: het ironisch pornografische schandaal “Mieke Maaike’s obscene jeugd”.

Is Gent kewler dan A’pen?
Ik geloof van wel, ze hebben er alvast geen député’s met ringbaardjes.
Maar aan elke Gentenaar die dezer dagen zegt van “leuk dat dit bij ons wel kan, en in Antwerpen niet”, een waarschuwing: net als het hoofddoekendebat gaat de discussie misschien wel keihard terug in uw gezicht uiteenspatten, over een paar maanden. Een klacht voor pedofilie-pornografie hier, een paar Vlaams Blok interpellaties daar, een politiereglement hier, een paar CD&V-puriteinen daar, en misschien staat ge daar wel weer met rode kaken. Ik help u hopen van niet.

Hoe zit dat met rechten en zo?
Las ik nog nergens niks over, maar ik vraag het me af hoe je in godsnaam een tentoonstelling georganiseerd krijgt met 22.000 foto’s van blote vrouwen. En nog een pak minderjarigen erbij. Hoe bekom je daar de rechten voor? Een monsterwerk: zoveel fotografen te contacteren, zoveel modellen te vragen of ze in hun blootje in een Vlaamse museum willen hangen. Of moet dat opeens niet meer? Als je iets verzamelt, krijg je er dan meteen ook de reproductierechten voor?

Is het niet vrouwonvriendelijk?
Boon documenteerde de ontluikende sexuele revolutie. En dat liep toen uit op heel wat confrontaties met zelfbewuste vrouwen. Post ’68 sloeg voor veel feministen de balans van de seksuele bevrijding door naar de verkeerde kant, en werd het een nieuwe seksuele uitbuiting. Boons documentaire aanpak van de sexualisering van het vrouwbeeld, laat toe om die discussie die ook in 2008 nog steeds erg relevant is opnieuw te gaan voeren.

En wat met de kinderpornografie?
Bruno haalt een stuk uit de inhoudsopgave van de fenomenale feminatheek aan. ’t Zijn dus zeker niet allemaal mooie blote retro-fototjes zoals De Morgen ons laat geloven.
Kan je dit nog tentoonstellen, post-Dutroux tijdperk en al? Er zit daar zeker materiaal tussen waarvoor je nu al in de bak kan vliegen als je het nog maar op een harde schijf zou hebben staan. En het was ook in de jaren zestig zeker geen algemeen aanvaard leesvoer.
Ik denk: ja, dat mag tentoongesteld. Eens zien wat de kindermonsters met ons inschattingsvermogen voor jeugdig bloot gedaan hebben. Lolita en censuur, het is een debat dat niet van gisteren is. Misschien is het tentoonstellen van de fenomenale feminatheek alleen al voor dit debat de moeite waard.

Een testament van verloren onschuld, een tijdsdocument, een spiegel voor een seksueel ontwakende maatschappij… Boons werk heeft waarde en verhit lang na datum nog zeer de Vlaamse gemoederen. Hoe langer geleden, hoe fenomenaler kortom, die feminatheek…