Posts met de tag « Club Med»:

feb 21 2012

Reis in een reis

Van de twee laatste dagen in Marokko, daar kan ik ook nog eens wat dia’s van tonen, sprak Nonkel Dirk die avond. En hij zette zijn diaprojector aan. Het jong volk zuchtte. Als nonkel Dirk begon, dan had hij nog niet gedaan, met zijn slome flutdia’s altijd.

Telouet

(dia 1: detail van een wanddecoratie in de Kasbah van de Glaoui in Telouet. Als ge er lang genoeg naar kijkt wordt  het precies een vrouwenborst. Nog even doorkijken, het wordt dan vanzelf wel weer een tafelkleedje).

Lees het vervolg van Reis in een reis…


feb 18 2012

Pingelen

Leuk spel hier ontdekt in Marokko. Het heet pingelen. En je hebt verloren als je meedoet.

Stap 1: Je wandelt rond. Geeft uw ogen de kost. Mensengewriemel, winkeltjes, brommers, jellabah’s, geiten, gesluierde vrouwen, kindjes met ondeugende blik, pubers waar je in België een omwegje voor zou maken, baarden, oude peetjes op een ezelskarretje, stoffen, beslagen deuren, het pleintje hier of daar, de afdeling electrische toestellen van ons containerpark hier per soort van toestel goed voor een winkeltje, meer stoffen, meer mensen, meer brommertjes. En zo wandel je nietsvermoedend het web van de spin in, dieper en dieper. Je hebt al verloren, maar je weet het nog niet. 

Stap 2: Je laat je ogen rusten op iets wat vaagweg interessant lijkt. Het begin van je val. Je ligt er al, maar je weet het nog niet.

Stap 3: De jager verschijnt. De spin heeft zijn prooi in al ingeschat. Wil u iets beter kijken? I make you good price, sir. Resistance is futile at this point. 

Stap 4: Je geeft aan niet geïnteresseerd te zijn. De spin wordt een kat. Ooh, een muisje, dat wil spelen. Hoe schattig.

Stap 5: Wat wil u ervoor geven? Je hebt geen idee. “Ca dépend du prix”, zeg je. U sloeg zonet een gat in uw budget.

Stap 6: De verkoper noemt een prijs. Het equivalent van eerst iemand in het drijfzand duwen, en hem dan een takje voorhouden.

Stap 7: Je vindt dat uiteraard te duur. Maar door de gezegde prijs krijgt het object een waarde. Zoals walvissenkots plots amber wordt. Je lacht. De lach der hopeloze. Je stapt in het ritueel. Je zegt een prijs, een derde of zo. Je maakt hiermee je verlies officieel.

Stap 8: De jager laat de prooi in zijn waarde. Komt naar beneden met zijn prijs. Ruïneert zijn arme kindertjes. Laat zijn zaak vrijwel failliet gaan. Is een waardeloze handelaar, de schaam van zijn beroep. Het is het spelen van de kat. Die zijn prooi al diep en dodelijk vast heeft.

Stap 9: Is de stap die in de vrijwel alle handboeken over pingelen staat beschreven. Onderhandelingstactieken als “doen alsof het u niet meer interesseert”, “gespeeld weggaan”, “uw laatste bod doen”, “zeggen dat ge niet meer geld bijhebt” … allemaal praat voor de vaak. U hebt het spel al verloren, kan hoogstens iets minder hard verliezen. Vincent Kompany aan de microfoon, over de laatste match van de Rode Duivels of zo. 

Stap 10. U hebt teveel betaald. Voor brol. De jager feliciteert zijn slachtoffer. Amai u kan onderhandelen. wat is uw nationaliteit? Belg? U had net zogoed Berbers kunnen zijn. Het is de kat die zijn muis feliciteert, met zijn geweldige tegenspartelen. Het is de spin die informeert vanwaar die sappige vlieg kwam, en al likkebaardt bij de volgende prooi die in zijn web gaat lopen.

Het resultaat, van twee namiddagen in het web, de soek van Marrakech, rondlopen.


feb 15 2012

Ouarzazate

Waar zij zat? Zij zat op haar paard (ze is makkelijk op haar paard te krijgen)

Of op een mountainbike

Of aan het zwembad

Of in het restaurant, waar ook hier niet aan Valentijn viel te ontsnappen.

Maar dat was gisteren, want dan zaten we een ganse dag “in da club”. 

Vandaag zat ze de hele dag in Marrakech centre ville. En nu zit ze mee cocktails te drinken. En morgen zit ze over de Atlas. Naar Ouarzazate. Waar ze zal gezeten hebben. 

Ze zit goed. En zij niet alleen. Lees zeker ook bij Michel of bij Sandra, want zij zaten er ook.


feb 14 2012

4 seasons in onze day

4 seizoenen in een dag, Crowded house zong er ooit van, wij zitten erin. Als ge die seizoendetails als vallende bladeren, bottende bomen en dergelijke weglaat tenminste. Het weer, daar had ik het over. Bij het ontwaken lente, goed genoeg om buiten te eten, maar niet goed genoeg om dat zonder een dikke trui te doen. ’s Middags volle bak zon, goed genoeg om in uw zwembroek aan de rand van het zwembad cocktails te drinken en na één dag al een roodverbrande neus te hebben. ’s Avonds herfst, goed genoeg om door de stad te wandelen in hemdsmouwen, maar bepaald fris als de zon helemaal verdwenen is. En eenmaal 10 uur, winter, dicht bij de nul graden ineens.

Maar dus ook, een geweldig weertje om vanalles te doen, en laat dat nu net een van de points forts van de Club Med zijn. En zo hebben wij hier al gemountainbiket (in de lente), gezwommen (in de zomer), van soukbezoek gedaan en de mensenexplosie van Jmaa El Fnaa bekeken (in de herfst) en in de Hamam gekropen (in de winter). 

En nu zijn Michel, Sandra en Annemie op kookles (in de lente), gaan we straks de tuinen van Marrakech bekijken (in de zomer), gaat er worden paardgereden (in de herfst) en straks van de uitgebreidste buffetten die ik al ooit heb meegemaakt worden gegeten (in de winter).


Hell, zelfs terwijl ik dat hier typ, zijn er vier seizoenen. Mij voorkant heeft het warm in de zon, mijn achterzijde te koud in t-shirt. En mijn zijkanten doen compromisbereid van lente- en herftstemperaturen.


feb 13 2012

Stilte voor de zon

Waar wij zijn, bij zonsopgang. En subiet komt dat spel hier op gang. En wemelt er van de GO’s en GM’s en openingstijden van dit en inschrijfmomenten voor dat en excursies hier en sportactiviteiten ginder. Maar nu is het nog kalm, even.


feb 11 2012

Gast

Geliefde bloglezers, er is goed en er is slecht nieuws te melden. Het slechte eerst dan maar?

Ik heb een reis gekregen. Naar Marokko. Een week lang, met onmiddellijke ingang. Club Med La Palmaraie in Marrakech, nog wel. Spa Cinq Mondes, golf, tennis, paardrijden, 4×4 rijden in de Atlas, gastronomie, all-in formule … allemaal uit te proberen. Zomaar. Hashtag #clubmed. Make that #ClubMedGatInDeBoter. En ik heb daarop weeral eens geen nee kunnen zeggen, zwak karakter dat ik ben. 🙁
Ik bereid me alvast voor op een bruuske temperatuurshock. Alles voor de wetenschap…

Het goede nieuws, vroeg u?

Bij adhese denken ze gelukkig aan alles. Dus is er naast verzending naar en verblijf in Marokko ook in vervanging voorzien. Een gastblogger werd opgestuurd, en gaat gedurende mijn afwezigheid doorbloggen, alsook mijn twitter, facebook, instagram, foursquare, pinterest, googleplus, delicious, netlog, myspace en quora accounts onderhouden. Gastblogger K.

Heb hem de voorbije dagen klaargestoomd (dat van Lesley-Ann was stiekum al van hem). Denk trouwens dat de Heer M. Vuijlsteke, die ook mee gaat richting zon, met hetzelfde klaarstomen bezig was (het zou zijn plotse Lesley-Ann posts van deze week kunnen verklaren, alleszins).

gastblogger K.

Ge zijt dus in goede handen. Tot weldra.