Posts met de tag « Francesca Vanthielen»:

sep 24 2008

De zaak Knut

Wat lees ik daar:

“Dierenverzorger Thomas Dörflein, de stiefvader van de wereldberoemde ijsberenbaby Knut, is vandaag dood aangetroffen in zijn appartement in Berlijn. De 44-jarige Dörflein, die negentien jaar in de Berlijnse dierentuin werkte, werd bekend als de persoonlijke verzorger van ijsbeer Knut, die door zijn moeder verstoten werd. De dierentuin besloot het jonge dier met de hand groot te brengen. Dörflein raakte onafscheidelijk van Knut en was dan ook vaak in het verblijf van de ijsbeer terug te vinden.
De verzorger gaf Knut de fles, wreef hem in met baby-olie en zong, begeleid door gitaar, slaapliedjes voor hem.”

Witse: Godverdomme Van Deun.
Van Deun: Wat is’t Witse, met het verkeerde been uit bed gestapt?
Witse: Neen, Van Deun. Neen. Het is uw stomme kop die mij zin doet krijgen om verdomme te zeggen.
Van Deun: Ho ho.
(Telefoon gaat over, Witse neemt op)
Witse: Wablieft? Die van die ijsbeer? In zijn appartement… Ik kom. Ja, onmiddellijk.
Witse grijpt zijn jas.
Witse “Sam, kom mee”.

3 seconden later, stormt Directeur Wijtinckx het bureau van Witse binnen
Wijtinckx: “Waar is Witse? Ik wil Witse zien!”
Dams: “Hij is juist weg, baas, er liep juist een melding binnen”
Wijtinckx: “Ik wil Witse zien. De minuut dat hij terug op het bureau is, stapt hij binnen bij mij. Begrepen?”
Dams: “Ja Chef”.

Plaats van de moord. Thomas Dörflein blijkt akelig toegetakeld met bloed uit potjes. Hij is naakt, maar ligt gelukkig op zijn buik. Nadeel: op deze manier ligt zijn behaarde reet wel naar boven. Maar passons. Er moet naar sporen gezocht. En die zijn er te over. Bandensporen op de oprit, remsporen in de wc, bloedsporen in het bad, varens in de tuin.

Waarna er een vervelend middenstuk volgt waarin verdachte nummer 1 (de gevangenisdirecteur) en nummer 2 (de minnares van Thomas Dörflein) elkaar aflossen in het almaar verdachter worden.
Waarna in een iets spannender eindstuk blijkt dat er toch een belachelijke verklaring was voor hun verdacht zijn.
Who cares, over dus naar de spannende slotfase.

(op het bureau)
Witse: “Van Deun. We moeten weten wie er allemaal de sleutel had van Dörfleins appartement”
Van Deun: “Het was een deur met een geheime code. Als ik op deze stokoude computer een programma opstart dat zelfs niet op een programma lijkt heb ik het zo gevonden”.
Van Deun: “Hier zie, ik heb de code al: 6969”.
Witse: “Wie die code kende is onze dader”.
Sam: “Zeg maar wacht eens, dat stond op de muur van het binnenhok van Knut de IJsbeer”.
Witse: “Zijt ge zeker?”
Sam: “Maar ja chef, ik weet nog dat ik dacht: wat zou dat geven, zo 69 doen met een ijsb..”
Wijtinckx stormt binnen.
Wijtinckx: “Witse! Kom naar mijn bureau. Nu!”
Witse: “Ik moet dringend weg. We hebben een nieuw spoor in de zaak Dörflein!”
Wijticnkx: “Ah, ok dan…”

(in de dierentuin)
Sam: Witse, kijk hier eens.
Witse: ’t Is geen waar!
Knut ligt schijnbaar dood in zijn binnenhok.
Als Sam half in tranen bij de dode ijsbeer neerknielt, blijkt dat enkel de vacht er ligt. De Ijsbeer eronder is nergens te bespeuren.
Witse: Verdomme, Sam, het was Knut. Hij heeft ons allemaal beetgenomen!
Sam: Daar loopt hij…

Waarna er een ongelooflijke spannende achtervolging volgt. Witse in een 4×4 van een sponsorend merk aan 45 per uur achter een naakte ijsbeer.
10 seconden later ligt de ijsbeer gevloerd op de grond. Sam erbovenop.
Tot zover de spannende slotfase.

(kuierend door de dierentuin)
Sam: “Dus Knut kon het niet verkroppen dat Thomas Dörflein een minnares had en de babyolie en gitaarserenades met haar moest delen?”
Witse: “Ja, dat maakte het beest in hem wakker”.

Waarna Witse nog één scene lang werkt aan de relatie met zijn Annemie.
Aftiteling.

—-

Noot: in het bovenstaande mag u met gerust gemoed Witse (Hubert Damen) vervangen door Van In (Herbert Flack), Tom Segers (Guy van Sande in Zone Stad) of Britt Michiels (Andrea Croonenberghs in Flikken).
Directeur Wijtinckx (Dirk Tuypens) kan u dan weer rustig vervangen door John Nauwelaerts (Jo De Meyere in Flikken) of Roger Dekee (Michel van Dousselaere in Aspe) of Korpschef Frederik Speltinckx (Warre Borgmans in Zone Stad).
Sam door Versavel (Lucas van Den Eynde in Aspe) of Wilfried Pasmans (Mark Tijsmans in Flikken).
Van Deun (Daan Hugaert in Witse) is uitwisselbaar met bijvoorbeeld Neels (Maaike Cafmeyer in Aspe), Lucas (Werner De Smedt in Zone Stad) of Raymond Jacobs (Ludo Hellinx in Flikken).

De naakte ijsbeer vervangt u – god willing – door Lien van de Kelder (inspecteur Fien Bosvoorde in Zone Stad), Hannelore Martens (Francesca Vanthielen in Aspe) of Emma Boon (Ianka Fleerackers in Flikken).
Het lijk vervangt u – god willing – door dat van agent Mike van Peel (Peter van Asbroeck in Zone Stad).
De plot tenslotte, die mag u vervangen door dertien in een dozijn.


mei 29 2008

Mijn Restaurant: de uitslag

update:
Jelle en Micheline zijn de winnaars van Mijn Restaurant geworden
Verrassend, maar de Limburgers waren de voorbije dagen misschien te druk bezig met Oud-Rekem als dorp van het jaar te laten verkiezen om ook nog massaal voor Exquisa te stemmen. Kent het Limburg-gevoel dan toch zijn limieten? Het spannendste van de finale uitzending was misschien nog wel het kleedje van Rani, en de manier waarop ze een nipple slip wist te vermijden…

Die uitslag, eerlijk gezegd, kan me gestolen worden. Of roest aan mijn reet. Want – net nu de ontknoping nadert en het programma dus het allerspannendste zou moeten zijn – kan het me niet al te veel meer schelen of Yanaïka en Stephanie, dan wel Jelle en Micheline het gaan worden.

Sterk begonnen, maar gaandeweg toch heel wat minder sterk geworden, is mijn mening over dit programma.
In het begin viel het beslist op. Sterke casting, sterke settings, goeie jury. Maar de jury had niks te zeggen. Culinair werd ondergeschikt aan al de rest. De boeiende karakters van de deelnemers hielden het recht, maar het werd langzaamaan een sms-oproepfestijn van dertien in een dozijn. Elke week een beetje leger. Realityprogramma als een ander.
Met weinig inzet bovendien, want al snel bleek ook dat de afvallers geen bestaan in de goot boven het hoofd hangt, wel het vooruitzicht van overname van een goed draaiend restaurant met droompubliciteit.

Too bad…

Pietel’s ergernisrant over “televotingsucks” was meer dan terecht, zij het met een verkeerd gekozen vijand in de Limbabwanen. De vijand van een rechtvaardige uitslag zit niet in Hasselt, Genk of Sint-Truiden, de vijand zit in de hoofdkantoren van televisiezenders in Vilvoorde en de Reyerslaan. Waar steeds driftiger het hooglied van de melkkoe van de telecom wordt gezongen.
Als je het oordeel voorlegt aan het publiek, een keuze tussen Exquisa en Matizze, tussen Ishtar of Sandrine, tussen de Boekentoren of de Stroopfabriek, tussen Deurle of Oud-Rekem, dan is er geen uitslag de juiste of de foute. Dan is de uitslag de uitslag. Net als in de politiek.

Naar verluidt wordt er al ijverig gewerkt aan de opvolger, die zou gaan tussen mensen die een “bed & breakfast” willen opstarten. “Mijn B&B” of zo, met Francesca Vanthielen als zwaaister met het pepervat
Leuk. Kunnen we via SMS naar 3274 onze mening kwijt over wie volgens ons het lekkerste zachtgekookte eitje kookt of het schoonst het bed heeft opgedekt. 75 cent per bericht. Jihaa!

update: naam van dit nieuwe programma wordt “Wij zijn weg”, want de bed & breakfast wordt in het zonnige buitenland opgestart. Een kruising tussen “Mijn Restaurant” en “De Werf”, een ander programma dat Francesca Vanthielen presenteerde in 2004 en 2006 (Waar het lesbische koppel wél won. En waarvan de sponsor – ARB Woningbouw – ondertussen allang failliet is).

In Wij Zijn Weg volgen we vier koppels die op een romantische plek in het zuiden van Europa hun eigen bed&breakfast uit de grond proberen te stampen. Ook in dit format starten de deelnemers met een krot dat ze moeten omtoveren. Er worden plannen gemaakt voor de verbouwing en ze moeten soms een beroep doen op plaatselijke vaklui, die niet altijd hun afspraken nakomen. De koppels worden beoordeeld door een vakjury, het slechtst presterende duo valt af. Ook houden de leden van de geheime dorpsraad de deelnemers goed in de gaten. Hun stem telt even zwaar als die van de vakjury. Uiteindelijk bepaalt de dorpsraad wie de Bed and Breakfast wint.


mrt 1 2008

TV-bloot

Ja, wat is het nu?

Enerzijds was er vorige week echt niet te ontsnappen aan het oneerbare voorstel van Lien Van De Kelder en Humo, die op simpel verzoek van 100.000 klikkers, zich bereid verklaarde op Humo’s Pop Pop Poll heur blote borsten en meer te laten zien aan de daar verzamelde genteresseerden.
Lien – Sofie Bastiaens in Thuis voor zo lang als het nog duurt – kan haar bikinilijn ondertussen al beginnen bijwerken, want de gewenste stemmen zijn ondertussen al ruim gehaald, en ze heeft her en der al verklaard dat ze – anders dan Roos van Acker vorige jaren die het ludiek oploste – echt de daad bij het woord gaat gaan voegen. In badjas het podium op en dan flashen. Voor deze actrice kan niet-functioneel naakt dus duidelijk ook.

En aan de andere kant is daar het bericht dat “Vlaamse actrices zijn steeds minder geneigd om uit de kleren te gaan in tv-series en films omdat die beelden daarna een eigen leven gaan leiden op het internet. Ik ga nooit meer naakt in een tv-serie, want nadien word je op allerlei websites geconfronteerd met die beelden, zegt een bekende actrice en presentatrice die al verschillende blootscnes speelde in Vlaamse series en films maar liever anoniem wilt bijven. “En ik ben heus niet de enige actrice die er zo over denkt”. Vlaamse tv-producers erkennen het probleem.
Aanleiding voor deze rel komt uit de VTM-soap Sara, waarin actrice Lotte Pinoy eind januari een blootscne (ze laat zich als het personage Helena naakt fotograferen door haar ex-vriend Jurgen) speelde die daags nadien al op het web te zien was en ondertussen al meer dan 10.000 keer bekeken werd. Op Garage TV, maar ook op een betalende site.

Zattevrienden zouden zattevrienden niet zijn, als ze deze dreigende drooglegging van hun materiaal niet uiterst serieus zouden nemen: prompt openden ze daar een nieuwe site “tvbloot.be“, met daarop – u raadt het al – niks dan blote Vlaamse actrices: Francesca Vanthielen in “Licht”, Sandrine Andr in “Team Spirit”, Anneleen Liegeois in “Wittekerke, Ann Ceurvels en Herbert Flack in “Diamant”… in hun naakste momenten, ze zijn er allemaal opgelijst.

Vroeger werden er voor een benodigd streepje bloot in Vlaamse filmkes nog beroep gedaan op import uit Nederland (Willeke van Ammelrooy, Rene Soutendijk …). Nu zal de import uit het Oostblok misschien weer volop gaan groeien (Wanneer komt Matroesjka’s 2 er aan?). En anders komt Lien van de Kelder wel.