Posts met de tag « geverniste vernepelingskes»:

aug 3 2009

Jongens en wetenschap

In mijn jeugd, meer in het bijzonder in de puberteit, en nog meer in het bijzonder in het geverniste vernepelingskes-deel van die puberteit, waren er 4 uitvindingen die volgens mij en mijn vriendjes dringend eens moesten gedaan worden. Zodat wij als gelukkige mannetjes man konden worden.

De wetenschap staat echter voor niks. Langzaam maar zeker, oplossing per oplossing, worden alle gaten gevuld die het menselijk tekort nog nodig had.

En dan hadden wij het in onze fantasie over:

  • – de teletijdmachine, om Professor Barabas-gewijs terug te keren in de tijd, bijvoorbeeld als een openingszin in het gesprek met een meisje op hoongelach was onthaald, en we nu een betere wisten.
    Is inmiddels uitgevonden: javascript:history.back();
  • De x-bril, waarmee door de kleren van andere mensen kon gekeken worden. Want blote meisjes, daar kunt ge er in principe nooit genoeg van zien, zo luidde onze theorie.
    Ook dit is inmiddels uitgevonden: de luchthaven staat er vol van. En we zijn blij dat we niet achter zo’n machine werken. In onze droom werd er met die x-bril immers naar meisjes gestaard, niet naar dikke zakenmannen.
  • Onzichtbaarheid, een eigenschap die wij erg nodig achtten om eens een kijkje te nemen in de tent van de giecheltrutten van de meisjeschiro.
    Is inmiddels ook al geen verre droom meer, en eigenlijk poepsimpel: een camera aan de achterkant projecteert een beeld op je voorkant, zodat je oplost in het niets. Douches van de damesfitness, here we come!

De vierde, en laatste droom, leek echter niet haalbaar. Een utopie.
Dat was immers niks minder dan oploskleren – die zouden smelten of zo bij de eerste regenbui. Zodat die regenbui voor ons een natte droom, vol druipende en naakt wegrennende deernes zou worden. Met als top of the bill de oplosbikini, die in het niets zou verdwijnen bij een duik in de zwemkom. Fab fab fab.
Maar niet langer.
Want het bestaat!
Dankzij de komkommerkranten weten we nu dat het laatste item op onze verlanglijst wel degelijk is uitgevonden. En te koop, voor een luttele 10€. De “Get Naked Bikini”.

Dat ze daar in Bredene nog niet waren opgekomen…
Ik bestel er meteen 100. Deel ze uit op de volgende Girl geek Dinner! Alles voor de wetenschap.

—-

Update: Clint.be heeft de oplosbikini inmiddels aan een praktijktest onderworpen. Uit onderzoek van dit testmateriaal blijkt dat de bikini zelf in het geheel niet oplost, wel de naden van het ding. Maar het werkt dus wel.


okt 27 2008

Polaroid

Een druilerige herfstzondag. Een rustig dagje aan de haard. Zelfs geen zin om het huis uit te gaan voor een bezoekje aan de bakker. Dus zelf een appelcake in elkaar geknutseld:

Daantje de kok

Voor een onderschrift bij deze foto’s, twijfel ik tussen “the proof of the pudding is in the eating“, “He wants to have his cake and eat it too“, of Marie-Antoinettes “Let them eat cake“.
Feit is dat appelcake maken leuk is. En zeker als je aan het eind met uw driejarig vingerke de beslagkom mag leeglikken.

Foto’tjes gepolaroïdiseerd met Poladroid (ontdekt via). Een geinige applicatie (voorlopig enkel voor Mac), waarmee je foto’s moeiteloos naar de jaren zeventig en de instant-camera terugkatapulteert. Dit effect kan je waarschijnlijk ook bereiken met een paar Photoshop-actions en een mal, maar het leuke van deze applicatie is dat je de foto’s polaroidgewijs ziet ontwikkelen, en er ook de originele geluidjes bijkrijgt. Je kan zelfs met de foto’s wapperen om het wat sneller te laten gaan.

Als ik mezelf efkens naar de jaren zeventig terugkatapulteer, kom ik ook enkele polaroids tegen. Ik ben toen namelijk eens in een huis geweest waar ze – de papa en mama van een vriendje – zo’n een Polaroid-camera hadden. En op vakantie waren geweest. Naar St-Tropez. Naar een naaktstrand.
En ze bewaarden instant-fotokes van hun blootloperij in een sigarenkistje onder het logeerbed. Ongecensureerd. I was a kid back then, but I kid you not. Ik ben er tamelijk zeker van dat dit de eerste volwassen blote piemel is die ik ooit heb aanschouwd (mijn vader was niet zo voor openheid in dat soort zaken). En ge hebt gelijk, Leaf op Jutblogt: sommige dingen blijven beter onbedekt. Toch zeker de penissen van papa’s van vriendjes.
De verniste vernepelingskes die wij waren bedachten echter een cunning plan – zoals Baldrick zei “as cunning as a fox what used to be Professor of Cunning at Oxford University, but has moved on, and is now working for the UN at the High Commission of International Cunning Planning“.
Wij namen een polaroid van onszelven (ik stond er enkel met mijn neus en kin op, bleek wel), en legden die in het doosje. De volgende keer stond het er niet meer. Instant succes.
En het vriendje zijn mama en papa zijn naar het schijnt ook nooit meer in St-Tropez op vakantie geweest.