Posts met de tag « google»:

Jul 31 2013

Bye bye adsense

Bye bye Google Adsense.
Hier nemen wij afscheid. En omdat in het formuliertje voor afscheid op uw pagina’s enkel ruimte is voor monetaire en advertentie-argumenten (u bracht te weinig op, uw advertenties waren niet goed van kwaliteit … dat soort dingen), heb ik "other" geselecteerd. En schrijf ik u dit epistel over het waarom.

Het was goed u gekend te hebben. Had al van u gehoord op het internet, ik had zelfs de indruk dat u mij volgde. Maar ik heb van uw diensten (12 maanden advertenties voor scheermachines nadat ge op een dag Google hebt gebruikt voor info over een scheermachine DIE GE AL GEKOCHT HAD) nooit veel gebruik gemaakt.

Maar u lonkte, en loerde. Beloofde gouden bergen. Aan de financiële historiek te zien, moet het in juli 2009 geweest zijn dat u mij overhaald hebt. Nerveus frommelde ik aan uw code, te enthousiast zette ik hem op allerlei plaatsen, experimenteerde met vreemde formaten en kleuren. Liefde op het eerste gezicht. De eerste maand, verwende u mij met 73$. De sky was de limit.

Al moet daarbij gezegd (de belastingcontroleur leest mee) dat dit wel ineens de tweede meest verdienende maand ooit was (november van 2009 was nog beter, Sinterklaas las toen mijn blog nog en volgde blijkbaar al eens de Adsense links). De gouden bergen waren toch voor anderen die zich dieper wentelden in SEO en SEA en andere vieze ziektes. Het werd minder.

De onstuimige liefde van de eerste dagen ging liggen, maar in de plaats kwam een verstandshuwelijk. Ik zette u enkel nog op pagina’s als de bezoekers via Google op m’n blog terechtkwamen (de redenering: dat zijn zoekende mensen, en aangezien de vandepotgerukte natuur van mijn blogposts mensen met een zoekvraag wellicht toch niet veel verder helpt, doen de commerciële links van Adsense dat misschien wél, en dan is iedereen tevreden). En dat bracht een euro of 10 op per maand, soms wat meer, soms wat minder, maar genoeg voor het doel waarvoor u diende: de serverkosten van dit blogje opbrengen.

Maar langzaamaan werd u ook wat bemoeizuchtig. Jammer. Begon u mailtjes te sturen dat ik 72 uur de tijd had om aanpassingen te maken, of u ging mij buitensmijten.

"While reviewing your account, we noticed that you are currently displaying Google ads in a manner that is not compliant with our policies. For instance, we found violations of AdSense policies on pages such as http://houbi.com/?p=438. Please note that this URL is an example and that the same violations may exist on other pages of your website. As stated in our program policies, AdSense publishers are not permitted to place Google ads on pages with pornographic content. This includes photos or videos which contain full nudity or sexual activities. Please make any necessary changes to your webpages in the next 72 hours. We also suggest that you take the time to review our program policies to ensure that all of your other pages are in compliance."

Eerst ging dat over images. In oude posts. En dan gaf ik toe. Misschien had ik het niet moeten doen, en toen al "Go f*ck your moral high ground" moeten roepen. Maar ik vond die centjes toch altijd een mooi tegenargument, en het waren oude posts, de images waren als ik een link legde naar Flickr niet weg en zo konden we allemaal nog door één deur.

En dan ging dat over inhoud. Ook in oude posts. Bijvoorbeeld over deze post, dat er daar onbetamelijke woorden instonden. Hier had ik al "Go f*ck you moral high ground" moeten zeggen, feitelijk, maar ook hier plooide ik verhuisde de tekst dan naar Flickr.

En nu dat allicht mooi opgekuist is, stopt ge toch nog niet. Begint ge over auteursrecht.

Hello, This message is to alert you that one of your websites is not currently in compliance with our AdSense program policies and as a result, ad serving has been disabled to your website. Example page where violation occurred: http://houbi.com/?m=200710 Action required: Check all other remaining sites in your account for compliance. Violation explanation AdSense publishers may not display Google ads on webpages with content protected by copyright law unless they have the necessary legal rights to display that content. This includes sites that display copyrighted material, sites hosting copyrighted files, or sites that provide links driving traffic to sites that contain copyrighted material. Examples of copyrighted content which may require legal rights in order to be displayed include, but are not limited to: Television shows, movies, and audio files Access to streaming cable or satellite television Books and/or e-books Video games Images. If you did not create the content yourself or if you created it using other peoples’ content as source material then you should ask yourself if you have a license or if an exception applies. For more information about potentially infringing content, please review our program policies and these tips from the policy team about avoiding copyright infringement.

Dat kan dus over vanalles gaan. Kan gaan over dit postje, waar een image van Reuters is gebruikt en weliswaar gecredit maar zonder toestemming. Of over dit, waar een image gebruikt werd om een grapje te maken want niemand anders doet dat op het internet. Of over dit, waarin een image van een Flickr-gebruiker gebruikt werd, die misschien achteraf zijn licence heeft aangepast. Of over een van mijn eigen images, die iemand anders misschien inmiddels geclaimd heeft als het zijne. Of over deze post, waarin wel degelijk links liggen naar posts waar mp3’s worden aangeboden. Wellicht dat laatste.

Maar ik weet het dus niet. En ik wil het niet meer weten. De emmmer der vernederingen is vol.

Geen moral high ground (ge hebt gelijk, er staan dingen uit de grijze zone der copyright op. Zwak tegenargument van mij: vind maar eens een site zonder). Geen hoog van de toren.

Wel het gevoel dat ge mij liever kwijt dan rijk bent. Mij, zijnde mijn blog, en blogs in het algemeen. Ooit uw troetelkind, een blogger kon geen zucht over onderwerp x laten, of de blog in kwestie stond een uur later te blinken op plaats 1 van de zoekresultaten voor term x. Nu niet meer, ge moet al heel wat pagina’s door voor ge de eerste blog tegenkomt. Recent ook uw redelijk onbegrijpelijke moord op Google Reader, dat zie ik (licht paranoïde) ook in die optiek.
Meer en meer trekt u het vrije internet, dat ding dat u groots maakte en dat u groot maakte, naar u toe. Naar uw SERP’s en Google Plus pagina’s en wat meer, want daar controleert u het beter en kan u dus beter reclame aanbieden. Want alleen zo houdt u Facebook bij. Geen verwijt, wel spijt.

Well, you live by the Google. You die by the Google. Of, zoals ik nu doe, you say Goodbye to the Google.

Ik ga nog een beetje in mijn blootje zwemmen in mijn vijver, om af te koelen. En nu zet ik daar als ik dat wil gewoon lekker een blote foto van op mijn eigen blog, op mijn eigen voorwaarden, zonder Adsense bemoeienissen. De vrijheid!!!

_DSC2750

Geen censuur meer op mijn eigen blog dus … eh … behalve zedige zelfcensuur.


Mar 17 2013

In de week

Een nieuwe week, een nieuw formaat: de voorbije
week, in de week. Wat er is bijgebleven, in het kort, verhaspeld.
Uit het nieuws, en uit het leven.

- – –

Er werd vroegtijdig een paus geloosd.
Witte rook verraadde een Argentijnse jezuïet.
Een foto
doet de ronde. 2005, versus 2013. In 2005, één gsm, en duizend
devote Sint-Pieterspleingangers. In 2013: 1000 fotonemende
toeschouwers, en 1 devote Sint-Pietersganger. Sign of the times: de
historische gebeurtenis meet men af aan het aantal 99% identieke
crappy foto’s die ervan bestaan.

title="yfrog.com - Image And Video Hosting"
href="http://twitter.yfrog.com/hwoo1hjj" target="_blank"> src="http://a.yfrog.com/img644/4206/oo1hj.jpg" alt="" border="0"
/>

Nog later bleek ook dat er
toch wel een cruciaal verschil was tussen die 2005 en 2013. De 2005
was immers niet van de verschijning van de nieuwe paus op het
balkon, maar de begrafenis van de oude paus. Vertekeningen van wat
er gebeurt om het eigen gelijk te bewijzen, ook een Sign of the
times.

- – – -

Philippe
Gilbert sprak zijn gedacht, over de Vlaamse vlaggen langs het
parcours van de wielerkoersen. Twee dagen erna: “Gilbert
heeft cortisonen gebruikt
“, breed uitgesmeerd in de
Vlaamse kranten. De omerta, die doorbreekt men niet ongestraft!

- – – –

Ik keek deze morgen naar
een advertentie voor Yelo TV, in een reclame-onderbreking tijdens
de Formule 1, op Vier, in bed, op de iPhone, op Yelo TV. “Dat dat
allemaal kan!”
Verder vind ik het onwezelijk hoe weinig
flak de VRT krijgt om niet mee te doen met dat platform. Je opnames
bekijken op een ander toestel, in je eigen huis. Als je het mag
opnemen, mag je het ook bekijken, ik zie niet in waarom dit niet
hoort bij de elementaire dienstverlening van een
tv-zender.

- – – – soortement commerciële
onderbreking – – – –

Van
Sony woensdag een RX1 ter test gekregen. Al veel mee
rondgelopen, en href="http://www.theverge.com/2013/3/7/4074476/sony-cybershot-rx1-review">de href="http://nl.hardware.info/nieuws/33929/sony-cyber-shot-rx1-review-op-fotovideonu">tests hebben
gelijk. Eerste gedachten gaan tussen “Wie gaat dit kopen?” tot
“Ik ga dit kopen” tot “Dit is te zot om te kopen” tot “Ik zou
misschien iets gelijkaardigs, maar minder zot, kopen”, tot
“misschien moet ik eens gewoon content zijn met wat ik heb, want
dat ik al zot genoeg, en ook fantastisch”. Meer, later.

- – – -

Ja, het kan sneeuwen in maart.
En er was voor gewaarschuwd. Maar deze keer was er door het
collectief voor gekozen om de waarschuwing in de ijzige Noorderwind
te slaan. 1400 kilometer een file, een absoluut record. />De volgende vijf waarschuwingen voor lichte ijzel gaat er geen
kat op de weg zijn, het land stilstaan, de economie ter plaatse trappelen, tot we het er dan weer
samen over eens zijn dat die weerwaarschuwing allicht overdreven
zijn en we toch proberen en masse naar het werk te
schaatsen.
Gelukkig voor mij mocht die dag de VPN
van het werk getest worden. En als het werkt, hoera voor
thuiswerk.

- – – –

Facebook heeft binnenkort mogelijk href="http://online.wsj.com/article/SB10001424127887323393304578360651345373308.html">hashtags. #fijn en #nodig. Want onderwerpen volgen op Facebook, dat
lukt nu niet.
Niet dat ik verwacht daarna onderwerpen
te gaan volgen op Facebook, maar alla.

- – – –
Soortement commerciële onderbreking – – – –

Een paar weken geleden stond er hier, vlak na het ontbijt,
een koerier voor de deur met een prachtige ontbijtmand. Een
uitnodiging van Minute Maid, aka The Coca Cola Company, om hun
“Great Start”-gamma van fruitsappen voor te stellen. Daar ben ik
deze donderdag naar toe geweest. Zeer informatieve rondleiding in
de R&D-afdeling van Coca Cola gehad. En zelf een van
vitamine C uitpuilend fruitsap mogen maken.

Mocht er binnenkort een variant van de “Great
Start”-fruitsappen op de markt komen met Appel, Perzik en Framboos,
dan is deze blogpost er getuige van dat ik dat sap “uitgevonden”
heb. Het smaakte in elk geval naar meer. Goeie start.

title="View 'DSC00103' on Flickr.com"
href="http://www.flickr.com/photos/71004869@N00/8563716697"> title="DSC00103"
src="http://farm9.staticflickr.com/8524/8563716697_6987fd50ba_z.jpg"
alt="DSC00103" width="640" height="427" border="0"
/>

- – – -

Google Reader href="http://googleblog.blogspot.be/2013/03/a-second-spring-of-cleaning.html">stopt
er mee, op 1 juli. Een begrijpelijke beslissing (het
brak nooit door naar “de massa”, alle paarden nu wedden op Google+) maar toch
geheel onbegrijpelijk. Google Reader was volgens mij immers niet
zozeer de standaard in het lezen van RSS-feeds, maar in het
groeperen ervan. Dat ze hun RSS-lezer dichtdoen, so be it, er zijn
er genoeg. Maar dat ze hun API afsluiten, is een slag voor blogs,
het web, nieuws ….
Andere RSS-lezers, zoals Feedly,
stappen elegant in
het gat, gaan ervoor zorgen dat je feeds naadloos geïmporteerd
worden. Maar op deze manier versplintert het landschap. Feeds die
ik in Feedly (browser) toevoeg, staan dan weer niet klaar in Reeder
(op Mac) of op Flipboard (op de iPad). Want dat werkte vroeger
allemaal op het Google Reader platform.
Dikke don’t be
evil zucht. Ander en beter?

- – – -

Geert Bourgeois sprak zaterdag href="http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20130315_00506279">ferme
taal, over wat er gebeurt als de N-VA incontournable
wordt na de verkiezingen. Philippe Gilbert draait zich om op zijn
derailleur. Kanshebber voor de Primavera
vanmiddag!


Feb 8 2011

Een spook op internet

Er waart een spook rond op internet, en het is een internetpetitie (en de vele reacties erop). Ik teken ze niet. Omdat ik ze zo lees:

De tekst van de oproep van Ben Caudron, Clo Willaerts, Jo Caudron, Jozef Schildermans, Toon Lowette enige mensen die al lang een restaurant uitbaten.

Er waart een spook door internet onze eetcultuur. Dominante Amerikaanse internetmerken zoals Apple, Facebook, Google en Amazon.com McDonalds, Subway en Starbucks leggen hun (Amerikaanse) culturele, economische, politieke en morele normen eetcultuur aan de rest van de wereld op. Moeten we dat zomaar pikken? En kunnen we er überhaupt nog iets aan doen?

Een parabel

Kan je je het volgende voorstellen? Het is 1985 en je koopt een auto. De beste wagens zijn Toyota’s. Op een dag rij je naar Amsterdam, waar je wagen plots stopt. Je mag overal naartoe, maar niet naar Amsterdam, omdat de baas van Toyota vindt dat zijn wagens niet naar zulk een oord van verderf horen te rijden. je gaat een McDonalds binnen, bestelt een steak met verse frietjes, maar je krijgt een hamburger met diepvriesfrieten geserveerd. [...]
Onmogelijk ons voor te stellen, maar dat is wat vandaag dreigt te gebeuren voor gebruikers en klanten van Facebook, Apple, Google Mcdonalds, Subway en Starbucks, en een hele rits andere Amerikaanse digitale fastfood succesverhalen.

De zwarte gaten van het web

Vraag tien mensen waaraan ze denken bij het woord “zoekmachine”, “videowebsite” of “sociaal netwerk” "fastfood", "sponsbroodjes met teveel beleg" of "overprijsde slootwaterkoffie" en de kans is groot dat je maar drie namen terugkrijgt: Google, YouTube en Facebook McDonalds, Subway en Starbucks. Hoewel voor elk van deze merken enkele tientallen alternatieven bestaan, is de aantrekkingskracht van dit handvol dominerende merken zo sterk dat ze meteen alle licht van de anderen wegnemen. Uiteraard valt dit moeilijk de merken zelf aan wrijven. Deze werden immers geholpen door de grote nood aan hypes waarover mainstream media kunnen berichten, wat op zijn beurt wervend werkt. En we weten allemaal waar we graag vertoeven: daar waar de anderen zijn.

De nieuwe censoren

Dit is dan weer geen parabel, maar een collectie nieuwsfeiten van de voorbije maanden: Apple weigert een Vlaamse strip wegens te veel bloot, Suske en Wiske wegens de Zwarte Madam en een Belgische app van boekenclub ECI omwille van een dubbelzinnig woord in de titel. Facebook verwijdert regelmatig zonder enige verklaring berichtjes van gebruikers omdat die “ongewenste” inhoud bevatten. Paypal, een dochterbedrijf van eBay, blokkeert betalingen aan Wikileaks. (lees ook noot onderaan) Amazon.com verwijdert publicaties van Wikileaks uit zijn webshop, maar laat een boek dat pedofilie propageert ongemoeid omdat het onder de Amerikaanse regels voor “freedom of speech” valt. McDonalds serveert enkel hamburgers naar Amerikaanse recept, Subway verkoopt broodjes zoals ze in de States geapprecieerd worden en Starbucks vraagt prijzen voor zijn koffie die je tot hiertoe enkel in Central Park moest betalen.

Deze Amerikaanse bedrijven leggen dus hun al even Amerikaanse opvattingen over moraliteit en politiek eetgewoonten aan de rest van de wereld op. Verder propageren ze ook hun eigen opvattingen over commercie en privacy, zelfs al zondigen die soms compleet tegen bijvoorbeeld de EU-richtlijnen. Eens in Facebook van Amerikaans eten geproefd, raak je er nooit meer uit, ook niet na je dood. Facebook is en blijft eigenaar van je persoonsgegevens, foto’s, ontboezemingen. En dat is tegen de Europese privacyregels. Facebook respecteert namelijk niet de EU-regels die zeggen dat een bedrijf de consumentenwetten van het land waar het bedrijf opereert, moet volgen.

Het pleidooi

Er zijn goede redenen te bedenken om vormen van filtering van aangeboden inhoud menu te onderschrijven. In een omgeving waar mensen van divers pluimage met elkaar moeten verkeren eten, is een leidraad menu handig. Die is dan best een afspiegeling van de maatschappelijk gedragen normen en waarden biefstuk friet en broodje martino. Waarbij “waarden” die dingen zijn die we met zijn allen het nastreven waard vinden biefstuk-friet liefst met peperroomsaus; en “normen” de gedragsregels die we toepassen om deze waarden in te vullen martino zonder ansjovis alsjeblieft. Waarden en normen biefstuk-friet en een martino zijn echter geen universeel en tijdloos gegeven. Tijd en locatie zijn van belang.

Daarom is het op zijn minst bedenkelijk dat de Apples, Googles en Facebooks McDonaldsen, Starbucksen en Subways van deze wereld hun eigen – meestal niet uitgesproken – Angelsaksische waarden en normen smaak gebruiken om te bepalen wat de rest van de wereld te zien eten krijgt. Niet alleen kunnen nogal wat vragen gesteld worden bij het feit dat deze “spelregels” eetregels niet de tijdelijke uitkomst van een democratisch proces zijn, even problematisch is de ontzettende culturele culinaire verarming die daardoor dreigt te ontstaan. Het kan aannemelijk zijn dat een doorsnee Amerikaan het benauwd krijgt bij het zien van een tepel een kikkerbil, wij Europeanen, die oksels ongeschoren durven te laten die zelfs haggis zouden eten, worden er niet warm of koud van.

De ondertekenaars van deze oproep maken zich zeer ongerust over de greep waarmee grote IT-, telecom- en mediabedrijven foodsector het internet onze restaurants willen ombouwen tot eilanden waarin zij de wetten bepalen. Tot een splinternet waarin de individuele vrijheid het menu niet meer in spanning staat met de wetten de eetcultuur van het land, maar met de beslissingen uit een directiekamer in Silicon Valley Oak Brook #.

Zij roepen de beleidsmakers, vooral de Europese, op om privacy- en consumentenwetten zo aan te passen en toe te passen dat het wereldwijde web onze restaurants de vrijhaven van communicatie en creativiteit ingrediënten en types cuisson voor alle personen, verenigingen en bedrijven blijft mensen met een hongertje blijven.

De tegenreactie van lvb en co, teken ik ook niet, want dat lees ik dan weer als “Wanneer ge vanmiddag geen hamburger eet, hebben de communisten al gewonnen“.

Kortom: er is iets van (amerikaanse eetcultuur is niet gezond, puritanisme is niet leuk). Maar het is ook onzin (alsof er binnenkort alleen nog maar fastfood te krijgen gaat zijn, alsof wij ons libertaire ding niet kunnen doen op een door amerikaanse bedrijven gedomineerd internet).
I say we vote with our feet, niet met petities.
Als Facebook geen blote borsten laat zien, dan zetten we onze blote borsten niet op Facebook maar gebruiken we daarvoor Tumblr. Als Apple geen apps wil verkopen, dan maken we er webapps van. Het een sluit het ander niet uit. De ene dag fastfood, de andere dag een Michelinster. We want it all.
Als Amerikaanse online bedrijven hier succesvol willen zijn, zullen ze grotendeels liberaal moeten zijn. Anders stemmen wij met onze muis, en steken we onze online tijd in iets anders. En als wij morgen de europese puritein willen uithangen, dan vinden we de hel terug uit om de Amerikaanse verloederaars van onze zeden naar te verwensen. En zo beïnvloeden we elkaar. Common sense. Geen petitie die daar een iota aan verandert. En laat het u smaken.


Oct 27 2010

Nee, Google, nee

Ik weet niet of u het ooit doet, maar ik praat soms tegen mijn computerscherm. Lol en wtf en hmm hmm als het goed gaat, iets breedsprakiger als het slecht gaat. Vandaag bijvoorbeeld:

Typ typ: www.google.com
Typ typ: h

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Hotmail was niet waar ik naar op zoek was.
Nogal pretentieus eigenlijk, alles welbeschouwd, dat ge al denkt te weten wat ik kwam zoeken aan de hand van 1 letter. ‘t Zou magisch zijn, als ge ‘t kon. Helaas, pindakaas.
Come to think of it: stel dat ge ‘t kon, zouden we dan dat hele zoeken eigenlijk niet afschaffen: een pagina per letter van het alfabet, genoeg toch? 26 pagina’s, klaar. Ik wil graag als zoekresultaat 1 op de pagina’s w, t en f.

typ typ: ow

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. “How to do just about everything“, was het niet waarvoor ik kwam. Ik had iets ietsiepietsie specifiekers in gedachten.
Tussen haakskens: een paar van uw andere suggesties zijn werkelijk beneden alle peil. “How I met your mother“, ik wil het echt niet weten! What happens in Vegas, stays in Vegas, Google, en was dat voor of na ik geboren werd eigenlijk?

typ typ: do

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. “How do you know” suggereren, terwijl nu al uit drie van uw suggesties blijkt dat ge er helemaal geen fluit van weet. “How do you come up with all these suggestions“, was dichterbij de waarheid geweest.
En “How does facebook make money” is dan wel een interessante suggestie, maar daar weet eigenlijk niemand het antwoord op en is dus al even nuttig als het proberen doorgronden van de tactiek van Sergio in Expeditie Robinson.

typ typ: I

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. “How do I take a screenshot in Microsoft Windows” was het niet waar ik naar zocht. Als ge deze blogpost zou lezen zou ge dat trouwens al geweten hebben, want er staan al screenshots in, met van die Mac-chrome errond.
Desnoods, en als ge het echt niet kunt laten, vertel me dan eventueel hoe ge die zwarte achtergrondkleur zou kunnen wegkrijgen als ge met apple-shift-4 en dan spatiebalk een programma isoleert voor een screenshot, dat zou ge u nog een beetje nuttig gemaakt hebben.

typ typ: turn off th

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Ge komt geen meter dichter.
Ge zijt een wijsneus, zo eentje van de soort die de mensen rond hem voortdurend onderbreekt omdat hij al denkt te weten wat ze gaan zeggen. Hint: gij eindigt de avond alleen, en de volgende keer wordt ge niet meer uitgenodigd.

typ typ: i

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Ik was toevallig vandaag niet op zoek naar een manier om dat hele internet eens af te zetten. Die zoekopdrachtsuggestie moogt ge reserveren voor uitgevers die boeken willen blijven uitgeven, platenmaatschappijen die als vroeger cd’tjes willen verpatsen, Microsoft-personeel dat denkt aan de reputatie van hun bedrijf voor Internet Explorer, and the lot. Ik dacht het nog even te blijven gebruiken, dat internet.

typ typ: s

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Ik typ nu al mijn vingers lam aan “How do I turn off this” en alles wat ge denkt begrepen te hebben is dat ik naar de definitie van “turnoff” op zoek was. Wel als dat “one that causes loss of interest or enthusiasm” is, dan zijt ge goed bezig. Nieuwe slogan ipv “do no evil”, “Google, your turnoff on the internet“.

typ typ: g

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Zijt ge er nu gewoon met uw klak naar aan het smijten, of hoe zit dat? “G-quadruplex facilitated turn-off fluorescent chemosensor” lijkt mij niet helemaal het antwoord te bevatten op mijn eerder simpele vraag. A for effort, wel.

typ typ: o

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. Ook “Turning off the Firefox Go-button” was niet het onderwerp van mijn query.
Suggestie 5 lijkt me ondertussen wel de interessantste van de hele hoop. Turn Off Your Computer and Go Read a Book. Yes please! En dat boek gaat zeker niet “What would Google Do?” zijn.

typ typ: o

Nee Google, nee

Nee, Google, nee. “How do I turn of this goo” was niet het eindpunt van mijn zoektocht. Interessant dat ge er zoekresultaten over weet voor te schotelen, en al. Zelfs Realtime dinges. Wist niet dat er zoveel mensen problemen met hun goo hebben.

typ typ: gle

Bijna Google, bijna

Bijna, Google, bijna. Warm, ge zijt warm.

typ typ: ins

Ja Google, ja

Ja, Google, Ja. Eindelijk. Ge zijt waar ik u wilde hebben. Uw instant.

Call me old-fashioned, maar mij 12 schermen met volledige zoekresultaten voorschotelen, voordat ik aan mijn query ben, ik vind dat veel, en niet zuinig.

Google Instant is als een gast aan tafel die, als er iemand zegt “Daarvan krijg ik stenen kl” onderbreekt met een verhaal over hoe zijn kloten ook meer dan eens van steen geweest zijn en welk zalfke hij er toen opgewreven hebt en dat dat een beetje pikte, tot de verteller er eindelijk nog eens tussen geraakt en blijkt dat die brave mens gewoon iets wilde vertellen over de stenen klompen aan de voordeur. Kortom, you suck.

En ja, ik wist al dat ge dat kunt afzetten door dat “Instant is on” dingske rechts van de zoekbalk te veranderen in “Instant is off”.
Maar ik praat soms dus liever tegen mijn computerscherm.


May 12 2010

Safesearch

Heeft er iemand tips om uit de ban van Google te geraken? Ik zit daar namelijk sinds een paar weken in. Zoek – zelfs iets onschuldigs – en ik sta niet meer in de zoekresultaten als bij u “Safesearch” aan staat.

God (de puritein!) weet om welke redenen. Want ik heb het hier toch bijzonder deftig gehouden, de laatste weken/maanden? Toch? En vroeger hield ik het wel eens minder deftig, maar dan toch altijd om er de draak mee te steken. Toch?

En ik vind dat niet fijn. Want een blik in het luikje “Zoekwoorden die bezoekers gebruikten om uw site te vinden” van mijn statistieken levert nu een ongevraagde blik in de onderbuik van het internet. En ge kunt dat niet ont-zien, dat soort dingen.

Ik zelf zie maar vier uitwegen:

Ofwel vind ik een manier om iedere surfer op de wereldbol te overtuigen om in Google zijn settings te veranderen van “Safesearch on” naar “Use moderate filtering”. Te beginnen met u.

Ofwel overtuig ik Google van hun misstap. Mijn mailtje – via de Google Webmaster Tools – is al onderweg:

Yo Googlers (or is it G-men?)
Wassup? You f*ckers f*cked up mah site pretty bad! Just because y’r momma’s a real SAINT who has immaculately concepted each and every one of you f*cking geeks, doesn’t mean the rest of the world is as narrowminded and sexless as you. Houbi.com is legit, man. Check it out. And get your f*cking filter outta here. For f*cking adsense’s sake.

Ofwel verander ik dat hier – nu ik het label toch heb – in een site die NSFW is van voor tot achteren. D’r zou daar veel volk naar komen kijken. Zowel van voor als van achteren.

Ofwel – en daar hoop ik us op – vertelt u mij dat er daar een geheime procedure voor bestaat. Een manier om terug in de Google-gratie te vallen. Een online biechtstoel, waar ge wordt vrijgesproken van zonden. Een weesgegroetje, drie onzevaders en uw HTML eens spoelen, en we spreken er niet meer over.


Jun 10 2009

Korte mensen

Fun with Google Squared (by houbi)

Een van de interessantste nieuwigheden die vorige week op het internet werden losgelaten was de lancering van Google Squared. Een fijn nieuw zoekgereedschap waarmee je meerdere dimensies in één keer kan zoeken. Bezie het als een soort spreadsheet waarvan jij de rijen en kolommen invult, en Google probeert de waarden in de cellen in te vullen.

Toen ik dit op het werk eens was aan het demonstreren aan enkele geëerde collegae, kwamen wij een grappig ding tegen.

Stap 1: start met een lege “square”
Stap 2: Voeg een rij “Tom Cruise” toe.
Stap 3: Voeg een kolom “Height” toe. Ge krijgt dan het resultaat te zijn, in feet en inches.

Fun with Google Squared (by houbi)

Stap 4: Probeer nu een andere acteur – bekend, onbekend, hoofdrol of bijrol, hunk of watje – kortom eender welke acteur te vinden die korter is dan het resultaatje van Tom Cruise. Niet gemakkelijk. Zeker omdat de hoogte van Ben Crabbé – niet onverdienstelijk acterend als drummer bij De Kreuners – bij Google onbekend is.

Stap 5: Tot ik een plotse vlaag van korte-acteurs-inspiratie kreeg: Danny De Vito, die zou toch wel kleiner zijn. De man die Randy Newman nog ooit inspireerde tot zijn “I don’t like short people“.
Het antwoord van Google Squared: 10 inches.

Fun with Google Squared (by houbi)

Nu, ik wist wel dat Danny Devito een lul was. Maar dat hij ook maar zo lang als eentje was, is nieuw. Dankzij Google Squared weet ik dat nu ook weer…


Sep 27 2008

U.S.-only apps op de iPhone

Een frustrerend neveneffect van het volgen welke iPhone-apps er allemaal verschijnen, is dat je soms geconfronteerd wordt met erg interessante apps die enkel via de U.S.-versie van de iTunes Store verkrijgbaar zijn. Die je dus met je Belgische of Europese account niet kan krijgen.

Voor sommige apps is die regio-restrictie best te begrijpen (de Amerikaanse Gouden Gids bijvoorbeeld, Pandora radio zelfs want die betalen de RIAA per gebruiker), voor andere is de “rationale” achter deze begrenzing minder goed te begrijpen (Google app, Yahoo! oneConnect, de eBay app …)

Niet langer. Want er blijkt nu toch een simpele workaround te bestaan om die regiogebonden apps toch op jouw iPHone te krijgen: een extra account.

Zo ga je tewerk :

1. Ga naar je iTunes-Store, en log uit (rechtsboven het iTunes Store staat met welke account je bent ingelogd. Klik erop, en kies “Sign out”)
2. Ga naar de Amerikaanse iTunes-Store (dit doe je door midden-onderaan de pagina in de dropdown “United States” te kiezen).
3. Maak een nieuwe account, via aan “Amerikaanse” uitnodiging: Ga bijvoorbeeld naar de website TuneCore, en kopieer de code die je daar aangereikt krijgt). Klik vervolgens in de iTunes Store op “Redeem” (in de Quicklinks rechstboven op de startpagina). In de pop-up klik je op “Create New Account”)
4. Gebruik een ander e-mail adres dan je “primaire” iTunes-account in de tweede stap van de registratie
5. In stap drie van de registratie “Provide a payment method”, kies je bij “Payment Method” voor “None”. Verzin een Amerikaans adres bij het Billing adress (enke de Zip Code moet eigenlijk juist zijn, Amerikaanse Zip-codes vind je bijvoorbeeld via Google Maps).
6. You’re in. Ga nu naar de app Store, en download enkele apps (gratis apps dus, want er is geen betalingswijze aan je nieuwe iTunes account gebonden).
7. Log opnieuw uit
8. Ga terug naar de Belgische iTunes store
9. Log in met je gebruikelijke account
10. Sync je iPhone of iPod Touch. Voilà, de “Amerikaanse” apps worden nu zonder problemen geïnstalleerd op je apparaatje…

Stap 7, 8 en 9 zijn eigenlijk optioneel, want je kan ook syncen als de Amerikaanse account actief is. Dan verandert de account op je iPhone echter mee. Op die manier kan je ook updates voor die Amerikaanse apps downloaden.

Zij-effect blijkt ook te zijn dat je de Free Download “Single of the Week” die in de Amerikaanse iTunes elke week wordt aangeboden, ook kan meesnoepen. Enjoy…

Voilà, weeral eentje voor de reeks “iPhone Tips & trucks“.
En nu moet ik een beetje gaan eBay‘en, Last.fm‘en, Google‘n en OneConnect‘en…

U.S. only apps on the iPhone


May 23 2008

Balegem = Utrecht

Emich maakt ons attent op een nieuwe feature bij Google. Als je als zoekterm twee stations ingeeft, ligt er een rechtstreekse link naar de website van de NMBS. Waar je meteen een overzicht krijgt van de eerstvolgende treinen die dat traject doen.
Prakties! Toch als de treinen rijden.

Helaas, helaas. Er moet wel nog wat geschaafd worden aan deze service. Geef je immers mijn dagelijkse reisroute in, namelijk Balegem-Dorp of Balegem-Zuid naar Brussel-Centraal, gaat Google serieus de mist in:

Balegem - Brussel-centraal

Utrecht-Centraal naar Brussel-Zuid? Pardon? Hoe komen ze daar bij? Balegem onbekend.
Dan hebben we hier in ons dorpje eens van iets veel, namelijk NMBS-stations.

Bij een query “Zottegem Brussel-Centraal”, het traject dat ik doe op dagen met goed weer (dan kan ik met mijn Vespa bollen), loopt het heel wat gesmeerder.
Want niet alleen wordt de correcte reisweg voorgesteld (dat werkt dus alleen met IC-stations), de eerste link is bovendien van een relevantie, je houdt het niet voor mogelijk:

Zottegem - Brussel-centraal

Waarvoor dank.

Als tegenprestatie leg ik hier graag de correcte links voor de query waar ze de mist in gingen: de uurregeling van de treinen tussen Balegem-Dorp en Brussel vindt je hier. Die tussen Balegem-Zuid en Brussel hier.


May 18 2008

Google Doodles

Altijd weer een aangename verrassing als je de Google-homepagina bezoekt en er in de plaats van het kleurrijke google-logo een “doodle” op prijkt. Een variatie op dat logo, ter ere van de een of de andere feestdag, herdenking…
Vandaag bijvoorbeeld, erg radicaal anders dan anders:

Google Bauhaus Doodle

Quite befitting, aangezien deze doodle ter ere van Walter Gropius werd bedacht. Gropius, stichter van Bauhaus. Dat ook radicaal anders wilde zijn.

En dan vraag ik me af: hoeveel mensen zou Google op zo’n dag als vandaag in aanraking brengen met het gedachtengoed van Bauhaus? Hoeveel mensen gaan er actief op zoek naar info over wat Gropius allemaal in gedachten had? Hoeveel mensen klikken er verder dan de eerste link (heute een Wikipedia-lemma)? Of hoevelen denken er via vrije associatie nog eens aan een plaat van Bauhaus op te leggen. She’s in parties. De aantallen zijn wellicht bedwelmend hoog.

Soms gaat het wel een beetje mis. Zoals vorige vrijdag, toen er achter een doodle ter ere van de uitvinding van de laser op de Belgische google een link lag naar “utivinding laser”. All the more charming.


Dec 14 2007

To knol or not to knol

Google is taking the initiative once again. Today, they unveiled they will be (private beta-) launching “Knol“, a term that stands for a “unit of Knowledge”. The goal “…to encourage people who know a particular subject to write an authoritative article about it“.

This is how a knol looks (or might look):

Google knol

From the launchpost: “The key idea behind the knol project is to highlight authors. Books have authors’ names right on the cover, news articles have bylines, scientific articles always have authors — but somehow the web evolved without a strong standard to keep authors names highlighted. We believe that knowing who wrote what will significantly help users make better use of web content.” … “A knol on a particular topic is meant to be the first thing someone who searches for this topic for the first time will want to read. The goal is for knols to cover all topics, from scientific concepts, to medical information, from geographical and historical, to entertainment, from product information, to how-to-fix-it instructions. Google will not serve as an editor in any way, and will not bless any content. All editorial responsibilities and control will rest with the authors. We hope that knols will include the opinions and points of view of the authors who will put their reputation on the line. Anyone will be free to write. For many topics, there will likely be competing knols on the same subject. Competition of ideas is a good thing.

The discussion about whether this will be a Wikipedia-killer is sweeping on the internet. Here’s a few valid points of view in this discussion that’s quickly heating up:

  • Zaadz: This is Google’s direct assault at the “walled garden” of knowledge like Wikipedia, Wikia, and Squidoo. Knol will attempt to solve the problem of chaotic collective anonymous editing (and vandalizing) of wikis and its unfriendly user interface by providing a more user-friendly editing tool for knowledgeable authors “who will put their reputation on the line.”
  • Mashable: Any time you create a tabula rosa [sic] set of tools with the intent for some sort of high-minded community to develop from them, but exert no editorial control on the genres or quality of content, youre going to end up with something significantly different (or lackluster) from what you previously imagined. Knowledge-bases arent exactly the sexiest application of Web 2.0 technology, so it isnt going to have the userbase draw of a YouTube, and those that do end up using it will likely be doing so for reasons other than creating news and scientific articles.
  • Techcrunch: “When it comes to Google, nothing should surprise us any more. Last month it was Digg style social voting on search results, this month its a new project called Knol (which apparently stands for a unit of knowledge), a user generated knowledge project that combines parts of Wikipedia and Squidoo (and to a lesser extent Mahalo) into what could easily turn out to game changer in this space.”
  • Rough Type: As the ad-free Wikipedia has risen to dominate the results for many common searches, it has become a de facto competitor for Google (while also being a source of content for Google services like Google Earth). Now, the competition between the two web giants promises to become much more explicit. The success of Knol is, of course, far from assured, but the ability of authors to sign their names, take ownership of their work, and compete with other authors may well be a lure for many people. … For the past year, Chief Wikipedian Jimmy Wales has been doing a lot of trash-talking about taking on Google in the search business. Now Google’s striking back.
  • Read/WriteWeb: I think this is going to be a game changer. … Somewhere Jason Calacanis, his soul icy as it is, is aglow knowing that his Mahalo concept has been validated by a company that’s arguably the most important in the last 100 years. Likewise, there’s probably some melancholy toasts due at Squidoo headquarters. Those companies may or may not survive but the real battle will probably be with Wikipedia. Google-built pages may be the only pages that have a bigger advantage in search than the widely linked Wikipedia reference pages.”
  • Techdirt : However, in looking over the details, this doesn’t seem to be a Wikipedia “competitor” so much as another reference for static information. It seems that the goals of this project are quite different than Wikipedia’s — which is focused on narrowing in on a clear, factual description of something. The idea of knols is almost completely antithetical to that concept. It’s about recognizing a single individual’s perspective on things, and allowing multiple people to put forth their perspective. Google is even hoping that people will create knols based on opinion, rather than trying to create factual pages. That’s quite different.
  • Danny Sullivan at Searchengineland: I have concerns about Knol in hurting independent authorship, just as some of the other services I’ve named do as well. Go back two years ago, and searches rarely came up with Wikipedia pages. Today, it almost feels required that Wikipedia gets one if not two listings on Google, due to its indented results feature. The traffic that Wikipedia gets from Google has inspired others. Yahoo Answers pages show up in Google for topics; Mahalo would love to rank for top terms — and I’ve already mentioned Squidoo’s presence in search results. Now Google gets into the picture to have its own hosted content compete for the dwindling diversity of results on the search results page. It begins to feel like the knowledge aggregators are going to push out anyone publishing knowledge outside such aggregation systems.
  • Om Malik at GigaOm: Whether it will be successful or not remains to be seen. Now if you think about it, the knol, despite its fancy name, is nothing but a classic move by a quasi-monopolist that wants to ensure it keeps getting the raw material (in this case, content on knols) for free, so that it can keep selling it at a premium. I stopped believing in Googles do no evil ethos a long time ago…

Google Pages … Google Scholar … Google Knols … look to me in the same vein of thinking. Get some content inside of google, not just in google …

Now the question remains: where to get those knol invitations?
Being there first, is like the Moon, or the North-pole right now, an unclaimed land waiting for settlers …


Dec 8 2007

A hands-on with the Google chart API

Inspired by my own previous post (how’s that for some blog-inbreeding?): a hands-on with the Google chart API.

Instead of going for a graph displaying how many visitors ended up here google-searching for the tits and ass of Veronique de Cock after my post on “toplessness”, I tried to create a graph comparing the chances of Yves Leterme becoming PM of Belgium, in correlation with the intelligence and sensibility of his statements about the Walloons.

Google API generated image

The red line represents his chances of becoming the next PM.
In 2006 and until the elections, it went uphill all the time (e.g. when he dropped the glasses, held CD&V and N-VA together when Jean-Marie DeDecker briefly joined the N-VA, waited long to go for the federal elections instead of staying Flemish minister-president …). At the elections, it was at its peak: he became the most popular politician, and won the elections with 800,000 preferential votes.
After which he went on a collision course with the French-speaking part of the country, showed a remarkable lack of leadership, and made almost no progress in forming a government. So his chances kept diminishing, resulting in a standstill-government, a formation of 176 days, a crisis of the regime. Everything bt a government Yves Leterme I.

The green line represents his finest statements about the Walloons.
They varied from questioning their ability to learn Dutch early on (which was intended ironically), to confusing the Belgian anthem with the Marseillaise (which was a cockup), through telling a French newspaper that keeping Belgium together is not a goal (which was unfortunate for somebody trying to become the leader of that same country), through refusing to speak with the RTBF, through comparing the RTBF with Radio Milles Collines (As he did today. This was the radio-station that called for a Hutu-Tutsi genocide in Rwanda!).
Where will he be headed from here (If he takes Godwin’s law any further, next up are: comparing Elio to Goebbels, telling Milquet she’s the bastard daughter of Lon Degrelle and finally calling for an military annexation of Brussels?).

How to build this graph

To make this chart, all it takes is a 384 character long call to the google-server. It retuns the image you see above.
Here is the call, broken down by its parts:

http://chart.apis.google.com/chart?

The basic statement. The API you’re calling is basically an image generator, with lots of options for displaying data. It is generated on the fly, and then displayed in your page. This means you could also fill it with dynamic data.

&chs=500×300

One of the required elements. Unfortunately, if you make it too small to fit the content in, the graph will be clipped. So that could be a tough call if you want to use it with dynamic data!

&chtt=Chances%20of%20Yves%20Leterme%20becoming%20PM|
vs.%20the%20wisdom%20of%20his%statements

The title. Unfortunately, there are no options for font. For a linebreak, ad a “|”. Encode spaces with “%20″.

&cht=lc

lc = line chart. The other options are Bar chart, Pie chart, Venn diagram and Scatter plot.

&chxt=x,y,r

the number of axes. The third axis is called “r”, not “z” as we’d name it over here

&chxr=0,0,100|1,0,100|2,100,0

These are the scales for the three axes. Positive from 0 to 100 for x and y. Negative (from 100 to 0) for the third one.

&chxs=1,ff0000,10|2,00ff00,10

The color and font size for axis 1 (red) and axis 2 (green). Axis 0 (the horizontal) stays unchanged.

&chxl=0:|2006|verk|Jun|Jul|Aug|Sept|Okt|Nov|Dec|Jan|Feb|

The axis labels for the 0-axis (the horizontal one)

&chco=ff0000,00ff00

The colors of the lines he’ll draw

&chls=3,6,3|3,3,0

More options for the lines: thickness, length of line segment, length of blank segment (to form a continuous or a dashed line)

&chd=s:a9zaaaaTPGAAA,GTdddddz188

The actual data.

&chf=c,lg,45,ffffff,0,000000,1|bg,s,EFEFEF

The background color (efefef grey for the entire graph – a gradient from white to black for the chart area).

The conclusion

The Google API for charts will have it’s use, but after toying around with it, I find it everything but an elegant solution:

  • Steep learning curve
  • No XML-data. If you want that, you’ll have to process it server-side first, or rely on javascript-importing, decoding, encoding and then sending it through the google chart api url
  • Limited set of chart-choices (this might grow)
  • 50.000 requests per page limit. Guess that means you can have a lot of graphs displayed, but they could’ve solved that with a caching mechanism, no?
  • Complicated url-forming. The url for the chart on top is 384 characters, and left a lot of the options untouched and is with a miniscule data-set. Somebody might build a tool where you can pick all kinds of options, import data and build you a url to the api from that. Until that day: it’s complicated and prone to errors
  • And finally: it’s has no features for accessibility. Since it returns only an image, the only way to make it slightly accessible is to put an alt or londesc with it. But you have no way of knowing how the graph will look before you display it (with dynamic data)… Heck, a flash version would even score better.

Some fun with google-charts:
Goatse man
The finger
Percentage of chart which looks like Pac-Man


Dec 7 2007

From ha to hahahahahah

Delicious links for December 14th 2007

  • Measure your degree of “funnyness” when you get an online reaction. There’s a world of difference between ha and hahahahah!
  • “Breaking news”, it said on the television “Firefighters to deal with not just the fire, also with people in the middle of the road ejaculating“.
    Pardon?
    Either somebody made a giant Freudian lapsus here, OR this was an automated closed captioning that overheated.
    Unless there’s a new kind of fetish on fires that has spread in the U.S, or that ejaculating on a fire has been found to be a really good way to put it out (but why would people be doing it in the middle of the street then?).
  • Google API for charts. Might come in handy one day. To display impressive stats and trendlines about people googling for “Vronique de Kock naaktfoto’s” or something. But still handy.
  • Godwin’s law (also known as Godwin’s Rule of Nazi Analogies) is an adage that states: “As an online discussion grows longer, the probability of a comparison involving Nazis or Hitler approaches one.”
    Yves Leterme, comparing the RTBf to Radio Milles Collines in his interview with Belang van Limburg today, takes this law to the realm of Belgian politics… How low can you sink??? (via Om ter Saaist).

Nov 16 2007

Google translate: nu ook in het Nederlands

Deze title wordt “Google translate: now also in the Dutch” als je het door de vernieuwde Google Translate haalt. Inderdaad, eindelijk is “Dutch” toegevoegd aan de vertaalmogelijkheden van Google!

Uiteraard “far from perfect” (vertaling “verre van volmaakt”) en enkel van en naar het Engels (mes excuses, amis francophones), maar toch al goed genoeg om mee buiten te komen blijkbaar. Een engelstalige zal hiermee toch wel een goed idee krijgen van wat er ongeveer bedoeld wordt in een nederlandstalige post, en vice versa. ‘k Heb daarom de Google translate onmiddellijk aan de blogposts toegevoegd (zie op de blog, onder de titels van de posts).

Goed genoeg?

Enkele voorbeeldjes van de “kwaliteit” die u mag verwachten (ik heb voor de veiligheid citaten genomen, dan kunnen de fouten toch al niet liggen aan mijn eigen taalonwetendheid). Probeer bijvoorbeeld eens te ontdekken wat er met deze vertaling (uit het Engels naar het Nederlands) bedoeld wordt:

Pornografie verslaafden hebben een moeilijke tijd herstellen van hun verslaving dan cocane verslaafden, sinds cokes gebruikers kunnen krijgen de drugs uit hun systeem, maar pornografische afbeeldingen verblijf in de hersenen voorgoed”, zei Mary Anne Layden. Pornography echt, in tegenstelling tot andere verslavingen, biologisch veroorzaken directe vrijlating van de meest perfecte verslavende stof. Dat is, veroorzaakt het masturbatie, wat zorgt voor het vrijgeven van de natuurlijk voorkomende opioden. Het doet wat herone kan niet in werking.
(origineel in post “The internet is for porn“)

Of omgekeerd (vertaald van het Nederlands naar het Engels)
The official spelling is pancake; the White Book (Our Language) relies too pannekoek good, because many people (still) normally found. That may be because they think that a cake is baked in a pan, or-and this seems to us a very plausible reason – because pannekoek a very solid understanding has become where you at least not literally a cake to remember.
(origineel in de post “pannekoeken of pannenkoeken“)

Ze conclusion

Vertaalbureaus en europese tolken zullen dus nog niet dadelijk zonder werk vallen! Zoals Google zelf erkent op z’n blogWhile machine translation is not perfect, it’s usually good enough for you to obtain the gist of information in a language you might otherwise be unable to access. … Note that this feature is currently in beta, and we’re very interested in getting your feedback.