Posts met de tag « Haba»:

jun 12 2008

Tutstop

Hoezee hoezee, ons ventje is van zijn eerste verslaving af.
En dan heb ik het niet over dat wit poeder op zijn pannekoeken dat hij gisteren bejubelde. De verderfelijke invloed van een wielrenner met voorbeeldfunctie? Daantje beweerde dat het ging over poedersuiker, maar zeker ben ik daar toch niet van.
Neen, Daantje (3 jaar en 5 maanden ondertussen) heeft eindelijk zijn tut aan Maarten gegeven.

Dat werd tijd, want zo rond 3 jaar is het wel tijd om te stoppen met foppen. Anders kunnen er vergroeiingen aan de tanden komen. Overbeet. Blijven tutteren mag dan wel goed zijn voor de orthodontische industrie maar aan zo’n blikhandel in de mond heb ik zelf al een kindertrauma (een kleintje dus) overgehouden en dat wil ik de jeugd van tegenwoordig dus graag besparen. Tutteren heeft trouwens ook voordelen, want van het alternatief duimen zijn kinderen nog veel moeilijker af te brengen.

Hij had er enkel eentje voor lange autoritten, en voor in zijn bedje. Overdag wordt er hier niet getutterd, ook niet door Maud (1 jaar en 8 maanden). Maar die nachttut, die wilde hij zo maar niet opgeven. Zat vergroeid in zijn slaapritueel.

De kinderdokter had hem bij een recent bezoek ook nog eens proberen te overtuigen, maar haar argument “anders zal je niet goed harde koeken kunnen eten” werd door Daantje weggewimpeld met het voornemen dat hij nooit nog harde koeken hoefde want dat die eigenlijk toch lang niet zo lekker zijn als zachte koeken. Kinderlogica, moeilijk tegenop te kunnen.

Een eerste stel pogingen, waarbij we het tutje meepakten uit zijn kamer en hem lieten proberen of hij erzonder niet in slaap zou kunnen vallen, haalden niet veel uit. Na een kwartiertje stond hij daar weer, om ons mee te delen dat het echt niet lukte zonder. Na zo’n paar dagen gesukkel dan maar wat straffer motivatiespul bovengehaald.

Wat het gekost heeft:

  • twee cadeautjes (een “prinses op de erwt”-spelletje van Haba – en een erg leuke vlieger), als omkoopinstrumenten voor na de eerste twee nachten zonder
  • twee ijsjes, als beloofde beloningen de dagen erna
  • 0 traantjes
  • 1 beetje overtuigingskracht, de dagen nadien. Van dat hij nu echt een grote jongen is geworden. En dat hij het toch al tegen oma aan de telefoon had verteld dat hij nu zonder tutje kan slapen.
  • 1 grote zucht van opluchting nu het hele tutverhaal ondertussen al vergeten lijkt, en bewondering voor de flinke manier waarop hij het heeft opgevat.

Een onbedoeld gevolg is dat het slapen rond de middag nu wel helemaal ten einde lijkt. Daar lijkt hij zo zonder tut om op te tutteren ineens niet veel nood meer aan te hebben. Des te rustiger zijn onze avonden… Hoezee hoezee, maal twee, dus.

Schoolfeest

Hij lijkt dan ook ineens een stuk gegroeid. Een stuk ouder. Maar dat hij – zoals hier te zien op het schoolfeest van het GILO in Balegem, waar de peuterklas een flukse Griekse sirtaki op de planken zette – ondertussen al een stevige snor heeft gekweekt was toch onverwacht.


dec 2 2007

Sinterklaas, vorte klootzak*

Grote verwondering vanmorgen toen we opstonden hier ten huize D.: Sinterklaas bleek deze nacht al langs te zijn gekomen!

Dat Heerschap heeft dus net als de Kerst en de eindejaarssfeer absoluut geen scrupules, en komt ongegêneerd te vroeg. Wachten tot zijn verjaardag op 6 december, ho maar!
Nee, zegt de Sint, want dat is dit jaar op een donderdag, en dan kunnen de kindjes niet spelen met het gekregen speelgoed, en dan zeuren ze als ze naar school moeten en zo…
Nee… dan komt het goedheilig meneertje maar een weekend vroeger zijn dingen binnengooien.

En dan maar zeuren dat de kinderen van tegenwoordig verwend zijn, mijnheer… Ge moet ne keer zien wat Mijtermans en zijn vuile Pieten hier zijn komen afsmijten! Een keuken! Met een ontbijtset, een potjesset, en potten en pannen. Ne volledige uitzet, kortom. En een knikkerbaan! En een kerststal! Allemaal van hout… De kerel is precies goeie klant bij Haba en PlanToys tegenwoordig…
En een Bumba-dekentje, een hoop gimauvekes (of hoe heten die gesuikerde dingen), koekjes, chocola, chocoladeletters. En voor mij een boek van Velt over ecologisch tuinieren (Wrijf het er maar een keer in, man, dat er hier in de tuin nog véél moet gebeuren…)

Probeert ge ne keer uw kinderen verantwoord op te voeden, met respect voor het kleine en bewust van ’t feit dat niet iedereen het zo breed heeft. En dan komt zo’n “kindervriend” het weer saboteren! Ouder zijn, ’t is een hondestiel, mijnheer…

Knikkerban

Daan en het keukentje

Maud keurt de keuken

* De titel van dit essayistisch hoogstandje is ingegeven door het kijken naar de film én het lezen van het boek “Ex-Drummer” van Herman Brusselmans, op één dag (eerste in de Humo-serie Boek+Film). Ge zoudt van minder…