Posts met de tag « Ianka Fleerackers»:

sep 24 2008

De zaak Knut

Wat lees ik daar:

“Dierenverzorger Thomas Dörflein, de stiefvader van de wereldberoemde ijsberenbaby Knut, is vandaag dood aangetroffen in zijn appartement in Berlijn. De 44-jarige Dörflein, die negentien jaar in de Berlijnse dierentuin werkte, werd bekend als de persoonlijke verzorger van ijsbeer Knut, die door zijn moeder verstoten werd. De dierentuin besloot het jonge dier met de hand groot te brengen. Dörflein raakte onafscheidelijk van Knut en was dan ook vaak in het verblijf van de ijsbeer terug te vinden.
De verzorger gaf Knut de fles, wreef hem in met baby-olie en zong, begeleid door gitaar, slaapliedjes voor hem.”

Witse: Godverdomme Van Deun.
Van Deun: Wat is’t Witse, met het verkeerde been uit bed gestapt?
Witse: Neen, Van Deun. Neen. Het is uw stomme kop die mij zin doet krijgen om verdomme te zeggen.
Van Deun: Ho ho.
(Telefoon gaat over, Witse neemt op)
Witse: Wablieft? Die van die ijsbeer? In zijn appartement… Ik kom. Ja, onmiddellijk.
Witse grijpt zijn jas.
Witse “Sam, kom mee”.

3 seconden later, stormt Directeur Wijtinckx het bureau van Witse binnen
Wijtinckx: “Waar is Witse? Ik wil Witse zien!”
Dams: “Hij is juist weg, baas, er liep juist een melding binnen”
Wijtinckx: “Ik wil Witse zien. De minuut dat hij terug op het bureau is, stapt hij binnen bij mij. Begrepen?”
Dams: “Ja Chef”.

Plaats van de moord. Thomas Dörflein blijkt akelig toegetakeld met bloed uit potjes. Hij is naakt, maar ligt gelukkig op zijn buik. Nadeel: op deze manier ligt zijn behaarde reet wel naar boven. Maar passons. Er moet naar sporen gezocht. En die zijn er te over. Bandensporen op de oprit, remsporen in de wc, bloedsporen in het bad, varens in de tuin.

Waarna er een vervelend middenstuk volgt waarin verdachte nummer 1 (de gevangenisdirecteur) en nummer 2 (de minnares van Thomas Dörflein) elkaar aflossen in het almaar verdachter worden.
Waarna in een iets spannender eindstuk blijkt dat er toch een belachelijke verklaring was voor hun verdacht zijn.
Who cares, over dus naar de spannende slotfase.

(op het bureau)
Witse: “Van Deun. We moeten weten wie er allemaal de sleutel had van Dörfleins appartement”
Van Deun: “Het was een deur met een geheime code. Als ik op deze stokoude computer een programma opstart dat zelfs niet op een programma lijkt heb ik het zo gevonden”.
Van Deun: “Hier zie, ik heb de code al: 6969”.
Witse: “Wie die code kende is onze dader”.
Sam: “Zeg maar wacht eens, dat stond op de muur van het binnenhok van Knut de IJsbeer”.
Witse: “Zijt ge zeker?”
Sam: “Maar ja chef, ik weet nog dat ik dacht: wat zou dat geven, zo 69 doen met een ijsb..”
Wijtinckx stormt binnen.
Wijtinckx: “Witse! Kom naar mijn bureau. Nu!”
Witse: “Ik moet dringend weg. We hebben een nieuw spoor in de zaak Dörflein!”
Wijticnkx: “Ah, ok dan…”

(in de dierentuin)
Sam: Witse, kijk hier eens.
Witse: ’t Is geen waar!
Knut ligt schijnbaar dood in zijn binnenhok.
Als Sam half in tranen bij de dode ijsbeer neerknielt, blijkt dat enkel de vacht er ligt. De Ijsbeer eronder is nergens te bespeuren.
Witse: Verdomme, Sam, het was Knut. Hij heeft ons allemaal beetgenomen!
Sam: Daar loopt hij…

Waarna er een ongelooflijke spannende achtervolging volgt. Witse in een 4×4 van een sponsorend merk aan 45 per uur achter een naakte ijsbeer.
10 seconden later ligt de ijsbeer gevloerd op de grond. Sam erbovenop.
Tot zover de spannende slotfase.

(kuierend door de dierentuin)
Sam: “Dus Knut kon het niet verkroppen dat Thomas Dörflein een minnares had en de babyolie en gitaarserenades met haar moest delen?”
Witse: “Ja, dat maakte het beest in hem wakker”.

Waarna Witse nog één scene lang werkt aan de relatie met zijn Annemie.
Aftiteling.

—-

Noot: in het bovenstaande mag u met gerust gemoed Witse (Hubert Damen) vervangen door Van In (Herbert Flack), Tom Segers (Guy van Sande in Zone Stad) of Britt Michiels (Andrea Croonenberghs in Flikken).
Directeur Wijtinckx (Dirk Tuypens) kan u dan weer rustig vervangen door John Nauwelaerts (Jo De Meyere in Flikken) of Roger Dekee (Michel van Dousselaere in Aspe) of Korpschef Frederik Speltinckx (Warre Borgmans in Zone Stad).
Sam door Versavel (Lucas van Den Eynde in Aspe) of Wilfried Pasmans (Mark Tijsmans in Flikken).
Van Deun (Daan Hugaert in Witse) is uitwisselbaar met bijvoorbeeld Neels (Maaike Cafmeyer in Aspe), Lucas (Werner De Smedt in Zone Stad) of Raymond Jacobs (Ludo Hellinx in Flikken).

De naakte ijsbeer vervangt u – god willing – door Lien van de Kelder (inspecteur Fien Bosvoorde in Zone Stad), Hannelore Martens (Francesca Vanthielen in Aspe) of Emma Boon (Ianka Fleerackers in Flikken).
Het lijk vervangt u – god willing – door dat van agent Mike van Peel (Peter van Asbroeck in Zone Stad).
De plot tenslotte, die mag u vervangen door dertien in een dozijn.


nov 19 2007

De indringer(s)

Eindelijk nog eens nieuw Vlaams drama op de buis vanavond. Nu ja, nieuw. Een film die drie jaar geleden heel wat mensen naar de bioscoop lokte, werd verknipt tot een driedelige televisieserie. Koen de Bouw (hij weer) speelt spoedarts Tom Vansant, op zoek naar zijn verdwenen 15 jarige dochtertje in een Ardeens dorpje.

Elk drama vraagt enige “suspension of disbelief”, maar daar had ik het bij het bekijken van “De Indringer” vanavond toch merkwaardig moeilijk mee:

De Indringer
Film still van de film De Indringer

Koen de Bouw stapt stoer de scene op bij een straf verkeersongeval en komt er Axel Daeseleire tegen als agent. En ik kijk onwillekeurig even na of Koen hier ook een jas draagt van The North Face zoals in Groene Vingers. Of dat Axel nu eerst wat gaat Limburg-bashen tegen Dana Winner of geilen op Evi Gruyaerts latex pakje in de Grote Provincieshow.
Terug in zijn ziekenhuis pinkt onze dokter een oogje naar de sympathieke Ianka Fleerackers, en ik kijk of Kulderzipken niet om het hoekje meekijkt.
Even later moet hij gedwongen op visite bij de psychiater. Gespeeld door Viv Van Dingenen, dus ik vrees elk moment dat ze opnieuw “Brass in Pocket” gaat verkrachten.
En ’t gaat verder. Filip Peeters speelt jachtopzichter Roland Dunewalt, en het duurt twee scenes eer je weer weet waarom je dacht dat die een bril droeg (Hel van Tanger). Of Gunther LesageSteve Aernouts zwaait half-debiel wat met een wapen in het caf, en je verwacht dat hij niet kan zien en subiet weer gedumpt gaat worden door de Gentse crapuultjes in Any Way The Wind Blows.
Enkel Maaike Neuville was precies een nieuw gezicht. Maar die mocht in deze aflevering niet bepaald veel zeggen.

Natuurlijk kan je niet verwachten dat er voor elke nieuwe serie of elke nieuwe film een volledig nieuwe generatie talent klaar staat om je omver te blazen. Of dat alle acteurs in elke nieuwe film een gedaanteverwisseling la Jan Decleir kunnen ondergaan. Maar het had hier precies toch iets minder typecasting mogen zijn. Enkel Koen de Bouw (hij weer dus) hield hevig rokend de boel recht.

En dan was het al gedaan. Net toen het sfeertje van het Ardeens dorp wat vorm begon te krijgen waren we blijkbaar aan het 1/3de punt van de film aanbeland. En drie keer goeie kijkcijfers is blijkbaar meer waard dan een leuke kijkervaring. Vlaams drama op de zondagavond? Vanavond toch een beetje een drama.

Tot Bart de Pauw – in herhaling – met zijn geslacht de eer terug wat kwam redden. Daar waren de BV’s (Brusselmans, Meuris …) wel in hun element, en uitstekend gecast als henzelf.

Update 26/11:

Aflevering 2 is ook gepasseerd. Acteerwerk was heel wat sterker, niet? Vooral Maaike Neuville is een revelatie: een perfecte mysterieuze en sexy lolita.
Het eind was echter opnieuw veel te abrupt. Het knappe ritme van de film wordt erdoor gebroken. Jammer dat er de middelen er blijkbaar niet waren om dit tot een volwaardig tv-reeks te monteren / produceren. Dit verhaal verdient beter dan in drie geknipt te worden…

Update 4/12:

Ook aflevering 3 is gedaan. Spannend, en met enkele verrassende plotwendingen. Niet echt onder de indruk geraakt.
Voor degenen die onderweg een steek lieten vallen (opgepast: bevat spoilers als je de film evt. of serie nog niet gezien hebt), zo stak het in elkaar: Tom’s dochter Louise was dus niet verdwenen, ze was dood, pleegde zelfmoord. De missie van dokter/vader Koen de Bouw was dus uit te vinden waarom ze dat in hemelsnaam gedaan had. In het Waalse dorp ontdekt hij in the end dat Charlotte (het vermiste Waalse meisje dat hij terugvond in aflevering 1 en daarna volgde naar haar dorp in Walloni), eigenlijk de Brusselse Julie is. Ze lijkt een beetje op Charlotte en iedereen in het dorp aanvaardt haar als substituut. Want de echte Charlotte blijkt dood: ze stierf op de dag dat Louise in het dorp op schooluitstap kwam. Tom ontdekt haar lijk in een oude steengroeve, waar ze omkwam. Louise (het dochtertje van de dokter dus) wandelde bij haar schooluitstap in de bossen, zag Charlotte ravotten met de simpele Freddy. In een onduidelijke schermutseling duwde Louise Charlotte (per ongeluk?) het ravijn in. Het meisje werd later dus achtervolgd door schuldgevoel en pleegde daarom zelfmoord. De onknoping van de film komt er als vader Tom en Julie (Maaike Neuville) achtervolgd worden door de boswachter Filip Peeters en zijn zoon Freddy. Tom klopt Freddy een ravijn in, waar die sterft. Boswachter Tom vertelt Tom de waarheid vertelt (ze hadden alles verborgen in het dorp, omdat ze dachten dat Freddy ging beschuldigd worden van de dood van Charlotte).

Dienstmededeling voor de via “de indringer franstalig lied” en andere Google-aangelanden: het lied dat op de fuif gedraaid wordt (“… et j’ai cri, pleur, Aline pour qu’elle revienne) is “Aline”, een tearjerker eerste klas van de hand van Christophe. Alhier de Youtube-video uit 1965. Graag gedaan…)

En dan nu … op naar Katarakt