Posts met de tag « Later with Jools Holland»:

nov 1 2008

Van Taratata en MTV

Look who’s late to the party.
Ik? Ja OK. Het was hier een weekje stil. Ik zat in de Ardennen. En daar waren niet alleen zoals verwacht Wi-fi en 3G onbestaande, maar bleek ook Edge langs geen kanten te werken. Verslag volgt. Of niet, natuurlijk.

Maar ook: MTV.
Daar hebben ze namelijk eindelijk ontdekt dat er waarde zit in hun muzikaal archief, en er een site aan gewijd (via, via, via).
Lang geleden dat de termen “muziek” en “MTV” nog in dezelfde zin voorkwamen! Beter laat dan nooit zeker.
Ze zijn er – naar schatting een jaar of vijf te laat – vlijtig bezig al de content die hun groot gemaakt heeft – in eerste instantie de muziekvideo’s die Radio Star killden in de jaren tachtig dus – online te zetten.
Ondertussen is de oude-muziek-video’s-markt al ongelooflijk nijver ingevuld door de gebruikers van youTube, dus het is maar de vraag of ze daar nog veel van gaan kunnen terugnemen.

The positivio:

  • Ze werken mét de labels. Dus misschien gaan de video’s er langer staan dan op YouTube, waar de “Sorry, this video is no longer available” of de “embedding disabled by request” schering en inslag zijn.
  • Prince staat er (nog?) op (op YouTube bijna niet te vinden).
  • API en embed. De inhoud van de MTV-website kan dus ook op andere sites gebruikt worden, zodat je ze geheid op veel plaatsen gaat zien opduiken.

The negativio:

  • de site sucks nog redelijk wat monkeyballs. Zoekresultaten met vijfhonderd keer het MTV-logo omdat er geen thumbnails voor artiesten of veel van de video’s zijn, alfabetische resultaten met een alfabet dat waarschijnlijk door MTV Arabië werd aangeleverd, en zo.
  • Echt veel vertrouwen in de langetermijn-visie heb ik niet. ’t is slechts een kwestie van weken, vermoed ik, vooraleer hun marketing departement het nu nog cleane ding gaat monetizen en volplamuren. Er de rest van de MTV-brol mee gaat pluggen.
  • het aanbod is voorlopig nog veel kleiner dan youTube. Een voorbeeld: Devo levert op MTV Music 4 video’s. Op youTube 17,000. OK, veel van dat laatste is dubbele content, tv-optredens, of “video’s” die bestaan uit niks dan één foto. Of mensen die DEVO op een ukulele naspelen, natuurlijk. Maar toch.
  • Censuur. Het zijn de video’s voor de Amerikaanse markt die hier gedigitaliseerd worden. Zediger dan nodig dus.
  • Weeral geen integratie met Last.Fm. Dju toch. Hoe dom kan je zijn?
  • de videokwaliteit is mager. Nog wat minder dan youTube, en die site wordt tegenwoordig langs links en rechts en boven en onder voorbijgestoken door videosites die HD doen (Vimeo, Dailymotion…). Er zijn echter hints dat er ook op mtvmusic.com HD-materiaal gaat bijkomen.
    Ter illustratie:
    Devo op MTVMusic.comDevo op YouTube:

    Devo op DailyMotion:

Maar alla, toch weeral een site met een bijzonder hoog procrastinatie- en rickroll-potentieel.

En dan merkte ik daarstraks dat ook Taratata (de Franse versie van Later with Jools Holland, best te genieten als het meeklappende publiek en de interviews in franglais kan wegzappen) zijn volledige archief online heeft gegooid. Houzee!


jun 4 2008

Bon Iver – for Emma, forever ago

Doemededoeme. Om uw kas van op te vreten!
Dan doet ge eens een ontdekking. Een artiest om van te wenen, zo schoon. Via een video van zijn doortocht in Later van Jools Holland. Bon Iver, gitaar en stem:

Niet slecht, om even een understatement te gebruiken.

En dan downloadt ge zijn plaat eens (.torrent hier of hier) om te checken wat dat geeft. En dan zijt ge wreed enthousiast, en gaat ge op zoek naar wat meer info over dit onontdekt geheim.
En dan leest ge dat het eigenlijk al een plaat van vorig jaar was, en dat hij al in de Pitchfork top 100 van dat vorig jaar stond.
En dat hij eigenlijk de hype in indie-land van het moment is.
En dat zijn plaat door 4AD in heel Europa wordt uitgebracht.
En dat hij vorige week in de Vooruit speelde. In Gent. Gratis! En dat ge er de volgende keer veel geld en een grote zaal zult moeten bijnemen.
En dat iedereen hem dus wellicht al kent ondertussen, behalve gij.

Bon Iver - For Emma, forever ago

Bon Iver dus. Pseudoniem van ene Justin Vernon. Speler in een paar mislukte groepkes die zich na het mislukken van weeral een groepke een strenge winter in een boshut in Wisconsin ging doorbrengen. Hout stoken, goed doorzuipen, LDVD vergeten, wat herten schieten, beetje gitaar spelen, ge kent dat.
En die Bon Iver (bonne hiver, dus) kwam na 3 maanden terug buiten met 9 songs, zette er hier en daar nog wat drums of trompetten bij, en bekwam aldus een bevreemdend mooie plaat. “For Emma, forever ago”, is namelijk een tijdloze plaat. Singer-songwriter for sure (denk Bonnie Prince Billy, Iron&Wine, een stem die idd. wat aansluit bij TV on the Radio), maar met impact (denk Elliot Smith, of Jeff Buckley). Een eenzame plaat. Triest maar niet suicidaal.
3 songs steken er bovenuit: opener Flume, single “Skinny Love” en afsluiter “re:stacks”. Schoonheid ook op “Lump sum”, “The Wolves, act I & II” en “For Emma”. Minder voeling met “Blindsided”, “Creature Fear” en “Team”. Lyrics die niet omver blazen, maar de muziek doet dat des te meer.

Tracklist:
1. Flume (****, mp3 here)
2. Lump Sum (***, mp3 here)
3. Skinny Love (****, mp3 here)
4. The Wolves (Act I and II) (***, mp3 here)
5. Blindsided (**, mp3 here)
6. Creature Fear (**, mp3 here)
7. Team 1:56 (***, mp3 here)
8. For Emma (***, mp3 here)
9. Re: Stacks (****, mp3 here)

Doemededoeme, waarom heb ik die nu geen weekske vroeger ontdekt?


nov 3 2006

Joanna Newsom – Ys

cover of

They don’t come stranger than this, folks. If you want to give the truly bizarre a spin, look no further this year than harpist Joanna Newsom’s second album “Ys”. I saw her for the first time a few years ago on the ever-impressive “Late Night With Jools Holland” show. (Youtube to the rescue: here’s her performance that night of the song “the book of right-on” from her debut album “The Milk-Eyed Mender”). Hearing that this little elve was about to release an album with production and arrangements-assistance of people like Van Dyke Parks, Jim O’Rourke and Steve Albini, my musical curiosity was of course aroused. Ys is an album that is both very simple and incredibly complex. 15-minute song structures are of course complicated. Yet they’re at the same time quite repetitive, thus simple. Her voice at first sounds like a manierism, with the girl-ish tweak of Björk combining the intonation of Kate Bush, but it strangely enough never “quite” gets on my nerves. It’s an album that has “hubris” written all over it, yet it still manages to not sound pompous or arrogant. Here’s a few notes from my notebook from reviews around the web:

Joanna Newsom has always lived in a different world to the rest of us. With Ys she’s found a way to let us in. It’s a wonderful, varied, unpredictable place, difficult perhaps, and demanding. But it’s beautiful and there is magic here. She’s done right by us all.

BBC – collective – Joanna Newsom – Ys 

Ys was a mythical city in the Douarnenez Bay in Brittany which was built below sea-level and protected by a dam but which was subsequently flooded.

WOEBOT: Joanna Newsom “Ys” 

It took a while for her to win me over, but I am floored. Absolutely floored. The sweet, off-kilter and vaguely irritating voice that eventually stole my heart with The Milk-Eyed Mender has returned with not just a harp, but a full orchestra in tow (and then some – is that a banjo I hear?), along with a trunk full of whimsical lyrics to rival any on that landmark debut.

Harmonium � Archive � �Monkey & Bear� – Joanna Newsom [Ys]

his EP is hard to stomach: Five tracks, four of them more than nine minutes and one (“Only Skin”) sixteen-plus, with meandering strings-and-things accompaniment and indulgent vocal quirks that make Bjork sound like Kelly Clarkson.

Rolling Stone : Joanna Newsom: Ys : Music Reviews 

Her lyrics have a depth and intricacy that rivals, and possibly surpasses, Dylan, Waits and Cohen. I may be talking out of my hat but I think Newsom’s lyrics should be judged in comparison to the likes of Nabokov or Camus rather than popular music.

Gentlemen, Hats Off!: Joanna Newsom – Ys

After following the sage advice of the commenters on this site, I went and investigated Joanna Newsom�s new album, Ys, a couple of weeks ago. Not being very familiar with her previous releases, this was something of an exploration and, as it turns out, I should have packed a tent and sleeping bag.

The Muso � Curiouser and Curiouser – Joanna Newsom

Newsom�s most obvious recent cultural reference point is Kate Bush, a woman somehow capable of cultivating popularity, as she walks a tightrope between the opposing sides. Deconstruct the likes of �Wuthering Heights� and you�ll find high art concepts, skilfully hidden under a sheen of pop froth.

The Mondo Project � Blog Archive � Music Review: Joanna Newsom – Ys 

Here�s how I feel when I listen to this album: I feel like I�m on a planet made of marbles, and I have stepped into a pool of velvety quicksand. Instead of panicking, I find myself comforted. Black clouds turn to white, and it rains cherry blossoms. Meteors break off and float around the magic hour sky, and I am being massaged by the hands of god herself.

Feldheim: the Big Red Box of Ivy League Music