Posts met de tag « Marokko»:

nov 26 2012

Mehdia

Een beetje de tel kwijt, maar ik ben (mede) via m’n blog voor de verandering nog eens op reis geweest deze maand. Persreis naar Oostenrijk, Club-Med-vakantie in Marrakech, autotestrit in Portugal, concert in Parijs … het is al een bijzonder jaar op dat vlak geweest. But keep ‘em vooral coming 😉 

Nu heb ik een week in Mehdia gezeten. Een kuststadje in Marokko, net buiten Kenitra, dat op zijn beurt weer een soort voorstad is – een hele grote dan – van de hoofdstad Rabat.
Als fotograaf dan nog wel. Want dit was een reis met een doel: foto’s maken van de interieurs, gebouwen en de bezienswaardigheden in de buurt van een paar appartementen. Ze (de familie Van Zandijcke) is voor hun verhuur-appartementen daar immers een website aan het maken, en wilde goed fotomateriaal van wat ze hun gasten te bieden hebben. In ruil voor de reis, kost en inwoon. Goeie deal voor beide kanten.

Een greep dan maar uit de foto’s die ik maakte. De appartementen in kwestie, Résidence Sadeq, 12 appartementen en eentje voor de conciërge, een zeer gezellige en bovendien wreed lekker kokende Fatima:

Residences Sadeq / Mehdia

Nu was Mehdia/Mediyah/Mehdya nogal slaperig en gezapig, enkel in de maanden juli en augustus barst het kuststadje uit zijn voegen: veel Marokkanen vluchten er dan naartoe voor de hitte van het binnenland, en ook voor “terugkeer-marokkanen” is Mehdia in de zomer een populair plaatsje (mijn advies, blijf er dan weg, ga in sept/okt of april/juni):

Strand / Mehdya / Marokko _DSC0635

Deze coastal town (that they didn’t forget to put down, maar wel voorlopig vergaten helemaal af te maken) ligt aan de monding van een rivier:

Monding rivier / Mehdia, Marokko Monding rivier / Mehdia, Marokko

Met daarin ook een vissershaven. Zeer indrukwekkend als de boten terugkomen met een wolk van meeuwen in het zog:

De visservloot keert terug

Het heeft ook een zéér lang en breed fijn zandstrand. Even buiten het dorp geen bewoning of volk meer in zicht. Twee nadelen aan het strand: de zee is hier een oceaan – zeer wild en met een verraderlijke onderstroom, het is daardoor dan weer wel zeer surfbaar – en het kan zeker in de buurt van het dorp een opkuisbeurt (of drie) gebruiken.

Panorama / Strand Mehdia, Marokko

Aan de achterkant van het dorp ligt een groot meer, een natuurreservaat Sidi Boughaba, met voer voor vogelliefhebbers:

Nationaal Park / Meer Sidi Boughaba / Mehdya / Kenitra / Marokko Nationaal Park Sidi Boughaba / Mehdya / Kenitra / Marokko

Naast de pier is de grootste overige bezienswaardigheid en flaneeruitstapje van Mehdia de Kasbah (een versterkte burcht):

Kasbah / Medhia, Kenitra / Marokko

Vlakbij ligt Kenitra, voor alle inkopen: er zijn twee grote warenhuizen à la Carrefour, maar uiteraard ook een centrum vol winkeltjes. Niet echt een souq à la Marrekech, Kenitra is geen oude stad.

Groentemarkt / Kenitra / Marokko Groentemarkt / Kenitra / Marokko

Ook in Kenitra: als je even naar boven kijkt, bijna op elke lantaarnpaal een ooievaarsnest, ’s avonds ooievaar incluis. En als je naar beneden kijkt zie je vast een kat.

Ooievaars in Kenitra Poesje in de Soekh / Kenitra / Marokko

Eén grote uitstap maar gemaakt in de wijdere omgeving gemaakt wel, naar Rabat. Veel monumenten, met tombes van Marokkaanse koningen:

Rabat / Paardenwachters Rabat / Mausoleum

En een heerlijke wandeling door de soeks. Want dit was zoveel leuker dan Marrakech, waar je om de vijf meter wordt aangeklampt. Hier bijna geen toerist te zien, geen “ali baba”, en bovendien had ik er drie (half)-Marokkaanse gidsen voor het pingelwerk. Charmant volk, hier met zicht op Salé, want Rabat blijkt iets te zijn als Budapest, boven de rivier Salè, onder de rivier Rabat.

Rabat / Straatje Mijn gidsen in Rabat

De enige minpunten van de reis waren dat er niet veel momenten van open hemel waren (Wel nog warm tot zeer warm – 20 tot 28 graden en ’s nachts nauwelijks kouder dan dat.dus ik heb toch in de oceaan gezwommen, dat spreekt) en dat er echt wel veel appartementen, met veel kamers, met veel hoeken, met véél foto’s, met vééél nabewerking waren.

Goed gegeten, goed geslapen, de zon gezien, en mij eens een weekje voluit met m’n fotomateriaal kunnen uitleven, privé chauffeur, foto-assistentes… 
Wat wil een mens nog meer? Meer! Meer!, dat wil een mens dan 😉


feb 21 2012

Reis in een reis

Van de twee laatste dagen in Marokko, daar kan ik ook nog eens wat dia’s van tonen, sprak Nonkel Dirk die avond. En hij zette zijn diaprojector aan. Het jong volk zuchtte. Als nonkel Dirk begon, dan had hij nog niet gedaan, met zijn slome flutdia’s altijd.

Telouet

(dia 1: detail van een wanddecoratie in de Kasbah van de Glaoui in Telouet. Als ge er lang genoeg naar kijkt wordt  het precies een vrouwenborst. Nog even doorkijken, het wordt dan vanzelf wel weer een tafelkleedje).

Lees het vervolg van Reis in een reis…


feb 18 2012

Pingelen

Leuk spel hier ontdekt in Marokko. Het heet pingelen. En je hebt verloren als je meedoet.

Stap 1: Je wandelt rond. Geeft uw ogen de kost. Mensengewriemel, winkeltjes, brommers, jellabah’s, geiten, gesluierde vrouwen, kindjes met ondeugende blik, pubers waar je in België een omwegje voor zou maken, baarden, oude peetjes op een ezelskarretje, stoffen, beslagen deuren, het pleintje hier of daar, de afdeling electrische toestellen van ons containerpark hier per soort van toestel goed voor een winkeltje, meer stoffen, meer mensen, meer brommertjes. En zo wandel je nietsvermoedend het web van de spin in, dieper en dieper. Je hebt al verloren, maar je weet het nog niet. 

Stap 2: Je laat je ogen rusten op iets wat vaagweg interessant lijkt. Het begin van je val. Je ligt er al, maar je weet het nog niet.

Stap 3: De jager verschijnt. De spin heeft zijn prooi in al ingeschat. Wil u iets beter kijken? I make you good price, sir. Resistance is futile at this point. 

Stap 4: Je geeft aan niet geïnteresseerd te zijn. De spin wordt een kat. Ooh, een muisje, dat wil spelen. Hoe schattig.

Stap 5: Wat wil u ervoor geven? Je hebt geen idee. “Ca dépend du prix”, zeg je. U sloeg zonet een gat in uw budget.

Stap 6: De verkoper noemt een prijs. Het equivalent van eerst iemand in het drijfzand duwen, en hem dan een takje voorhouden.

Stap 7: Je vindt dat uiteraard te duur. Maar door de gezegde prijs krijgt het object een waarde. Zoals walvissenkots plots amber wordt. Je lacht. De lach der hopeloze. Je stapt in het ritueel. Je zegt een prijs, een derde of zo. Je maakt hiermee je verlies officieel.

Stap 8: De jager laat de prooi in zijn waarde. Komt naar beneden met zijn prijs. Ruïneert zijn arme kindertjes. Laat zijn zaak vrijwel failliet gaan. Is een waardeloze handelaar, de schaam van zijn beroep. Het is het spelen van de kat. Die zijn prooi al diep en dodelijk vast heeft.

Stap 9: Is de stap die in de vrijwel alle handboeken over pingelen staat beschreven. Onderhandelingstactieken als “doen alsof het u niet meer interesseert”, “gespeeld weggaan”, “uw laatste bod doen”, “zeggen dat ge niet meer geld bijhebt” … allemaal praat voor de vaak. U hebt het spel al verloren, kan hoogstens iets minder hard verliezen. Vincent Kompany aan de microfoon, over de laatste match van de Rode Duivels of zo. 

Stap 10. U hebt teveel betaald. Voor brol. De jager feliciteert zijn slachtoffer. Amai u kan onderhandelen. wat is uw nationaliteit? Belg? U had net zogoed Berbers kunnen zijn. Het is de kat die zijn muis feliciteert, met zijn geweldige tegenspartelen. Het is de spin die informeert vanwaar die sappige vlieg kwam, en al likkebaardt bij de volgende prooi die in zijn web gaat lopen.

Het resultaat, van twee namiddagen in het web, de soek van Marrakech, rondlopen.


feb 15 2012

Ouarzazate

Waar zij zat? Zij zat op haar paard (ze is makkelijk op haar paard te krijgen)

Of op een mountainbike

Of aan het zwembad

Of in het restaurant, waar ook hier niet aan Valentijn viel te ontsnappen.

Maar dat was gisteren, want dan zaten we een ganse dag “in da club”. 

Vandaag zat ze de hele dag in Marrakech centre ville. En nu zit ze mee cocktails te drinken. En morgen zit ze over de Atlas. Naar Ouarzazate. Waar ze zal gezeten hebben. 

Ze zit goed. En zij niet alleen. Lees zeker ook bij Michel of bij Sandra, want zij zaten er ook.


feb 11 2012

Gast

Geliefde bloglezers, er is goed en er is slecht nieuws te melden. Het slechte eerst dan maar?

Ik heb een reis gekregen. Naar Marokko. Een week lang, met onmiddellijke ingang. Club Med La Palmaraie in Marrakech, nog wel. Spa Cinq Mondes, golf, tennis, paardrijden, 4×4 rijden in de Atlas, gastronomie, all-in formule … allemaal uit te proberen. Zomaar. Hashtag #clubmed. Make that #ClubMedGatInDeBoter. En ik heb daarop weeral eens geen nee kunnen zeggen, zwak karakter dat ik ben. 🙁
Ik bereid me alvast voor op een bruuske temperatuurshock. Alles voor de wetenschap…

Het goede nieuws, vroeg u?

Bij adhese denken ze gelukkig aan alles. Dus is er naast verzending naar en verblijf in Marokko ook in vervanging voorzien. Een gastblogger werd opgestuurd, en gaat gedurende mijn afwezigheid doorbloggen, alsook mijn twitter, facebook, instagram, foursquare, pinterest, googleplus, delicious, netlog, myspace en quora accounts onderhouden. Gastblogger K.

Heb hem de voorbije dagen klaargestoomd (dat van Lesley-Ann was stiekum al van hem). Denk trouwens dat de Heer M. Vuijlsteke, die ook mee gaat richting zon, met hetzelfde klaarstomen bezig was (het zou zijn plotse Lesley-Ann posts van deze week kunnen verklaren, alleszins).

gastblogger K.

Ge zijt dus in goede handen. Tot weldra.