Posts met de tag « Mercedes Benz»:

feb 29 2012

MB Made My Day

En zeggen dat het zo mooi begon.

Even terugspoelen naar maandag. Ik met griep thuis. Aan de iPad in de zetel. Veel tijd om te tweeten, en dus ook om te zien dat Mercedes er een wedstrijdje deed:

NewImage

Dus ik dacht 10 seconden na, schreef dingen die absoluut niet in 29 karakters pasten, dacht nogmaals 3 seconden na en schreef:

NewImage

Hetgeen even later de winnende tweet bleek te zijn. Ik dus een Mercedes CLS voor één dag gewonnen, mét programma. I’m on a roll, sorta, toch qua het winnen/krijgen van toffe (en dure) dingen.
Tot daar het goede deel van het verhaal. Of toch het eerste deel van het goede verhaal, voor het tweede deel zo dramatisch slecht zou aflopen.

Vanmorgen werd er dus inderdaad een Mercedes CLS voor mijn garage geparkeerd. Een knap ding, het moet gezegd. Zwart als de nacht. Geweldig interieur. Cockpitbediening om (h)u(h) tegen te zeggen. 0-100km in 4,5 seconden, 150 PK, en toch maar een 5 liter per km/u. Allerlei snufjes die ik nog nooit aan het werk had gezien (zijspiegels met aanduiding van objecten in de dode hoek bijvoorbeeld, of bescherming tegen indommelende chauffeurs of afwijken uit de rijstrook, LED-lampen die je bij nacht ontzettend veel licht geven …). Knap Duits werk dus, normaal enigszins buiten het bereik van deze armoezaaier (de basisprijs = 62.000 euro).
Automatische versnellingsbak ook, alhoewel ik daar toch dacht ik genoeg voor gewaarschuwd had. Maar dat ging verder heel erg vlot. Mijn vriendin op geen enkel moment tegen het plafond geplakt. En voor de rest ook nergens gebotst of zo. Zelfs geen ene keer verkeerd gereden. Speekselmedaille, toch?

Een dagje beschikking over dit gevaar(te). Eerste bestemming: Gent #mbmakemyday De sleutels van mijn Mercedes. Voor 1 dag. #mbmakemyday

Bref. A reasonably priced car. Uncheck. A star in it. Uncheck. Race op de Top Gear track tegen de tijd. Uncheck. Dit ging gewoon om genieten. Zolang het duurde.

Eerste bestemming, Gent. Waar we mochten gaan parkeren in het Zuid (speekselmedaille. OK, een beetje scheef, maar daar links stond dus aanvankelijk wel nog een auto, hé) en brunchen in de Pain Perdu (Walpoortstraat):

IMG_0608 _SnapseedBrunch in Le Pain Perdu

Volgende bestemming, de Grote Zavel in Brussel. Eerst naar de grote Belgische chocolatier Pierre Marcolini. Waar we gewoon mochten binnenstappen, met veel égards ontvangen werden en voor een ferm bedrag aan chocola naar huis mochten meenemen:

Aha, de volgende bestemming is iets met chocola! #mbmakemyday Voor een fiks bedrag chocola van Pierre Marcolini mogen uitkiezen. Win! #mbmakemyday

En dan naar de Mercedes House, ook aan de Zavel, waar in een soort toonzaal / winkel / memorabibiliashop van Mercedes zelf ook een restaurant is. En we dus, dieettechnisch misschien iets te snel volgend op de brunch, een lunch kregen (hier afgebeeld eendeborst op gekarameliseerde ananas):

Voilà, op de grote Zavel geparkeerd, en nog altijd in 1 stuk en alles #mbmakemyday Dieettechnisch mogelijk niet helemaal in orde (lunch na brunch), maar wel lekker #mbmakemyday

Daarna kregen we bericht dat we eerst om de kinderen konden gaan, en dan naar Mechelen voor een bezoek aan Technopolis. Een snelle blik op het dashboardklokje en het opzoeken van de openingsuren van Technopolis leerde echter dat we daar maar een heel klein uurtje zouden zijn, en dan nog dikke file naar huis zouden hebben. Daarom vroegen we of we niet de andere kant opkonden met de kinderen, naar een plaats zonder openingsuren, de zee. Waar we genoten van een waterzonnetje en (niet al te koude) redelijke temperaturen, en dijken bouwden:

Zullen wij de Kust eens verrijken, met een paar stevige dijken? #mbmakemyday Bovenal is de zee grijze soep, zoals de wijsgeer Kama al wist #mbmakemyday

Waarna wij een garnaalkroket aten, en alweer naar huis zoefden. Morgen weer school, en werk, en zo. Tot daar was het dus goed. Super zelfs. Maar aan alle sprookjes komt een eind. En een WEL HEEL ABRUPT EIND SOMS.

Want toen ging het dus mis. De Mercedes in de garage geparkeerd. En – echt waar – nog geen vijf minuten nadien nog eens terug gaan kijken of hij er nog stond. En neen dus. Weg. WEG! En ook de sleutels in mijn zak dus – echt waar – niet meer terug te vinden.

Paniek natuurlijk, en dan al snel: berusting. Gelatenheid, zelfs. Het is natuurlijk sneu voor die mensen bij VVBO die zoveel energie gestoken hebben in het in elkaar steken van @MBmakemyday. Zo’n slechte afsluiter, dat hadden ze niet verdiend. Hopelijk hebben ze een goede verzekering.

Onnodig om morgen nog terug te komen om hem te halen, ook, mensen van Mercedes. Hij is écht weg hoor. Echt waar zelfs. Afijn, degene die hem gepikt heeft, hij kan er maar goed mee zijn.

Jammer dat het zo moest eindigen, maar het is niet anders.

 

BTW: Stel dat ik een serienummer zou willen wegvijlen, stel hé, welk nummer schuurpapier gebruik ik daar het best voor? Iemand tips?