Posts met de tag « mongrel»:

okt 5 2007

The White Man Marches On

Het proces Hans van Temsche (de jongeman die twee jaar geleden met een shotgun door Antwerpen wandelde en een Turkse vrouw en een Afrikaanse oppas met kindje neerkogelde) is in volle gang. De debatten woeden nu volop of het hier ging om een gestoorde persoonlijkheid (een autistisch asperger-syndroom dat tot sociale onaangepastheid zou geleid hebben, waardoor hij emotionele problemen met agressie te lijf zijn gegaan) dan wel om een koelbloedige racist met een death-wish zou gaan.

Rudi Goossens in de Morgen: “En dag voor hij op moordtocht vertrok, zei Van Themsche tegen enkele klasgenoten dat hij ‘elke marouf’ die zijn pad zou kruisen overhoop zou knallen. […] Voor wie nog twijfelde, waren er ook de berichten over de twee exemplaren van Mein Kampf die hij in zijn bezit had. Over de racistische beltoon op zijn gsm. Over zijn Blut und Ehre-mes. Een cynicus zou kunnen opwerpen: wat moet een mens eigenlijk nog meer doen voor hij zich racist mag noemen?

Die beltoon trok wel mijn aandacht: Van Temsche zei hierover dat dit “maar een zwanske” was. In het Journaal kregen we dit “zwanske” te zien via een fragment uit American History X. Een vet zwijn (gespeeld door Ethan Suplee) in een te kleine Dodge schreeuwt doorleefd en op de tonen van de “Battle Hymn of the Republic” zijn witte superioriteit uit:

In die context is “The White Man Marches On” inderdaad nog mogelijk ironisch op te vatten: American History X is dan ook een – erg goede – anti-racistische film, maar dan wel een die eerst de racistische neo-nazi’s heel erg geloofwaardig neerzet, en die dus vreemd genoeg ook door racisten met een schroef los wel graag wordt bekeken zonder de boodschap echt mee te krijgen.

Effe verder kijken, en het wordt al snel duidelijk dat je al een erg ziek gevoel van humor hebben om dit frisse lied als je ringtone te nemen:

De lyrics van “The White Man Marches On” zijn echt heel grappig (niet dus)…

My eyes have seen the glory of the trampling at the zoo.
We’ve washed ourselves in niggers Blood and all the mongrels, too.
We’re taking down the Zog machine Jew by Jew by Jew.
The white man marches on.”

Die “zog machine” is uiteraard niet de weblog van Michel Vuijlsteke, wel “an antisemitic conspiracy theory according to which Jews secretly control a country, while the formal government is a puppet regime. This expression is often used by various antisemitic groups including neo-Nazis in the United States and Europe, ultra-nationalists such as Pamyat in Russia and right-wing groups in Poland and Sweden.
En een “mongrel” is een term die komt uit de hondenwereld en zoiets betekent als een bastaard, hond van gemend ras. Slik

De auteur van die frisse lyrics is dan ook een heel erg grappig sujet: hij opereert onder het pseudoniem “Johnny Rebel” ( ). Zijn Wikipedia-entry zeg genoeg: “Johnny Rebel is the pseudonym of Cajun/country musician Clifford Joseph “Pee Wee” Trahan (born 1938). Trahan has used this pseudonym most notably on racist recordings issued in the 1960s […] His songs frequently use the racial epithet nigger and often voice sympathy for Jim Crow-era segregation and the Ku Klux Klan. Nearly all his songs serve as platforms for denigrating African Americans and the civil rights movement.

Allez, ik ben weer wat wijzer (en ouder, en verdrietiger). En hoop van u hetzelfde.