houbi.com / blogBlogging in Balegem, Belgium |
|
||||||
|
|
Posts met de tag « nintendo DS»:
Apr
21
2013
Week van LuigiOp: Sunday at 7:05 am, in: In het nederlands Een jaar geleden ongeveer schreef ik alhier over het zware dilemma van mijn zoontje: te kiezen voor een Nintendo 3DS of een iPod Touch. Hij koos Mario, en keek niet om. Verzamelde in dat jaar al ijverig spellen (New Super Mario Bros., Mario Kart 7, Mario Tennis en New Super Mario Bros. 2, waarvan het meeste spelplezier trouwens nog altijd van dat eerste spel leek te komen). Ontwikkelde zelfs een lichte Mario-obsessie (zijn tekeningen zijn vaak krankzinnig uitgewerkte Mario-levels, hij heeft Mario poppetjes …). Tot deze week, want nu maakten we kennis met Luigi’s Mansion 2. Zeer schattige spoken jagen met het broertje van Mario. En nu is hij week van Luigi. Dekselse PR. Net voor de paasvakantie viel er hier namelijk een uitnodiging van Nintendo in de mailbox, of ik en mijn kinders zin hadden om te komen spoken vangen, ter ere van de lancering van hun nieuwe spel. En dus stonden we, 10 lange dagen wachten later, op de laatste frisse avond van het jaar in Antwerpen, met dit gezelschap:  Gebroed van Appelogen, en Atog, en Vierenveertig, en Gudrun en Nettooor en van mij. En twee Luigi’s, waarvan er een sukkelde met een niet al te fameus plakkende snor. Eerst was er een spokenwandeling. Een goedgehumeurde rondleiding door het lekker rustige centrum van Antwerpen, met haltes voor verhalen van Lange Wapper en Sus Antigoon. Heus niet zò heel griezeling (dat Wikipedia verhaal over die vier dode vrijers bijvoorbeeld, dat werd niet verteld). Behalve dat lachje van de verteller, daar kreeg Maudje het toch wel benauwd van.  En toen de Lange Wapper was verslagen, was het tijd voor het jagen op spoken. In een lekker griezelig keldertje lagen er zeker 20 Nintendo’s klaar om het spel te testen. Er werden chips en drankjes rondgedeeld, maar veel minderden die niet: daarvoor waren ze veel geabsorbeerd door hun schermpjes. En dat het spannend was:  Luigi’s Mansion bleek een soort first persion shooter, behalve dat je hier niet schiet maar spoken zuigt met een daartoe voor Luigi voorziene stofzuiger. Je moet ook flink veel puzzelen om je doorheen de levels te navigeren, met af en toe dus een stevige adrenalinestoot als er een spook opduikt. En bijzonder geslaagde avond dus, maar het beste nieuws van alles kwam nog bij het vertrek: we kregen een Nintendo 3DS XL mee! (het spel werk ook op de 3DS gewoon formaat trouwens, maar komt wel wat beter tot zijn recht op het grotere scherm van de XL). En Het Spel! En een poster, die nu al hangt te blinken op hun speelkamer. En spookpoppetjes, die nu al bij de rest van de verzameling staan. Schot in de roos. Ondertussen hebben we ons hier al met succes door de eerste vier levels van het spel geworsteld. Ook al een keer kort de multiplayer mode van het spel getest . En de eerste indruk van de avond blijft: dit is een verdikke leuk, en schattig, en spannend spel. Pro’s:
Contra’s:
Afijn, om terug naar het begin te grijpen. Niet alleen het zoontje werd na een week Luigi dus wel wat week van Luigi. Het is gewoon een ferm spel, en het eerste 3DS spel waar ook ik wreed enthousiast van ben geworden.
May
27
2012
PosingOp: Sunday at 8:57 am, in: familie, foto's Nothing, just watching some pictures on mah iPad, dressed as a fairy.
What’s that you’re saying? Posing for your Nintendo?
Don’t see the point, really. Ok then. If you insist.
Oh, and now that pic is on there, huh?
640×480? Not impressed. Back to mah iPad.
Apr
29
2012
iPod Touch of Nintendo DSOp: Sunday at 2:21 pm, in: In het nederlands En toen was de oudste al zeven. Een leeftijd waarop te lande van communie gedaan wordt, maar niet bij ons. Wij zijn het beu, doen niet meer mee, springen op de kar van het “lentefeest”. Omdat het kind een naam moet hebben, en dat zonder feest blijkbaar niet kan, zeven worden. De diepere zin van dat alles gaat aan mij ietwat voorbij. Maar feest it will be. En cadeautjes, natuurlijk ook. In mijnen tijd ging de twijfel tussen een verlichte aardbol, een polshorloge en een mondmuziek. Tegenwoordig gaat dat tussen een iPod Touch en een Nintendo DS. Eerst wilde meneer een Nintendo. Want daar kunt ge Mario op spelen. Al mijn voors en mijn tegens tegen het een en voor het ander, mijn bevraging van de twittervrienden, de googlezoektocht door de techblogs, ze zijn ondertussen alweer nutteloos. Tenzij om nog eens in een blogpost op te lijsten, ter informatie en lering van wie ooit in dezelfde twijfelfase komt te zitten:
Dec
20
2007
Tiny op de boerderij, hiero!Op: Thursday at 4:32 pm, in: fun, In het nederlands Michel lanceert een wijs spelleke: covers van Martine (pour les flamands: Tiny) photoshoppen… It is mine 
Me op twitter= http://twitter.com/houbi. En als ge wilt meedoen: zoeken op “Martine” of “Tiny” met safesearch off bij Google levert de nodige kindonvriendelijke pr0n in plaats van kindvriendelijke Tiny-boekskes. Het basismateriaal vindt ge wel op de site van uitgeverij Casterman, bij de albums van Martine.
|
|
|
