Posts met de tag « Parijs»:

mei 15 2012

Gossip à Paris

En of hoe dat het was? Naar Gossip in Parijs.

Dat het zeer goed was. Bijwijlen schitterend, vooral aan het begin (Love Long Distance, 8th Wonder, Move in the Right Direction), en het slot (Heavy Cross, natuurlijk, en Standing in the Way of Control, al even natuurlijk). Maar ook met een paar puddingmomenten (Get Lost, Yesterdays News, bijvoorbeeld) waarop Beth en de haren de magische sfeer van de eerste vier songs wat lieten wegdrijven. En zoals dat gaat met magische sferen, die komen niet terug. Ambiance, dat wel nog natuurlijk. De playlist heb ik in een Spotify-lijst gegoten, denk dat je daarin hetzelfde effect wel zal horen.

Het was ook zeer grappig. Aan Beth Ditto is een comedienne verloren gegaan. Onderbroekenlol, XXL. Later ging ze zichzelf in haar grapjes/flemen met het publiek wel herhalen, dus misschien is er aan Beth Ditto toch geen comedienne verloren gegaan.

Het was ook droog. 5€ voor een halfvolle pint. Heineken (Hollande oblige), ge moet maar durven. De dag erna trouwens geluncht, voorgerecht, hoofdgerecht en dessert, inclusief een pintje (Amstel, Hollande oblige) voor … 10€. Rare jongens, die Parijzenaars. Voor de rest was La Cigale wel dik in orde. Iets kleiner dan de AB (ik schat 1000 man), en met een zaal die erg lijkt op De Vooruit. Sfeer genoeg, al was die na het concert wel ook verrassend snel weer weg (de laatste métro op). De klank in de AB ook meestal heel wat beter.

En of ik een filmpje kon posten van “Love in a foreign place”? Dat kon ik niet, want het werd niet gespeeld – het zelf zingen wil ik u vooralsnog niet aandoen. De rest van de nummers, dat wel, daar kan ik wel een stukje van laten zien/horen:

Op YouTube krioelt het ondertussen natuurlijk al van de “Gossip à La Cigale” video’s, deze geeft een beter zicht op Beth (ooh, you can see my vagina in these pants) close:

En of ik Beth Ditto persoonlijk ontmoet heb? Dat heb ik niet. Ik had gewoon een ticket, of eigenlijk een naam op de lijst aan de ingang. Wat er mij aan doet denken dat ik dringend eens moet leren vlotjes ondersteboven te lezen. Zo geraak je binnen op elk concert, tant pis voor de wel-uitgenodigden, hadden die maar wat vroeger moeten komen.

Gossip à Paris, het concert en de dag, het was een belevenis. Zoals Beth het zong, “Love is a four letter word”. P, A, R, I. Het Frans van Beth is nog voor verbetering vatbaar.


sep 17 2009

Petit-déjeuner à Paris

Plannen. Ze zijn er om gemaakt te worden, daarna voortdurend aan te passen aan de noodlottige realiteit, om dan te beseffen dat zelfs het maken ervan eigenlijk helemaal geen goed plan was. Wanneer bij wijze van uitzondering een oorspronkelijke plan eens lukt, ga er dan van uit dat u een duivels goed plan had, of wreed veel chance hebt gehad.

Het plan voor de dag van afreis van vakantie bestond erin om 4 uur ’s morgens het huis te verlaten, om dan met de roedel slapende kinderen op de achterbank al een uur of vier ongestoord Frankrijk in te rijden. En de rest van de dag dan nog met veel stopjes en wellicht zeurende kinderen een beetje verder te rijden.

4 uur werd 5 uur, maar dat was op zich geen erg. Want op 3 uur rijden van Balegem bevindt er zich een leuke stopplaats, genaamd Parijs.

Een mooi uur voor een vroeg ontbijt. En waar in Parijs kunt ge beter ontbijten dan in Café de Flore of het concurrerende Les Deux Magots er naast? Nergens, zo heb ik mij vroeger toch laten wijsmaken.

Cafe de Flore (by Sídio Júnior)

Een begrip in Frankrijk, en ver daarbuiten, dat Café de Flore. Levende literaire geschiedenis. Met croissants.

Dat we op een zondagmorgen wegreisden hielp in niet in geringe mate mee aan het welslagen van dit deel van het plan. Parijs in, tot op een parkeerplaats ongeveer voor de deur van Café de Flore, over de place de la Concorde en een stel Parijse Boulevards, in amper een kwartiertje. ’t Zou op een weekdag geen waar geweest zijn.

Alle clichés over slechtgemanierde Parijse obers blijken niet te kloppen voor het personeel dat in de vroegte op een zondagmorgen in Café de Flore stond te bedienen. Ze bleken het zowaar te appreciëren dat er in de vroegte eens een roedel enthousiaste kinders binnenstuikte, in plaats van het gebruikelijke clientèle van slechtgezinde omhooggevallen Franse intellectuelen met slaapogen. Het ontbijt was heerlijk, het moet gezegd, al betaalt ge er natuurlijk de reputatie bij.

St. Germain au lait (by A@lbi)

Beter nog, bij het buitenkomen rond 9 uur bleek het een aangenaam zomerweer. Ideaal voor een wandeling in ontwakend Parijs, van aan de Eglise Saint-Germain-des-Prés naar de boorden van de Seine, de Pont des Arts en zo naar de Notre Dame. Indrukwekkend, en lieflijk. Parijs steekt op een dagje als dat ons Brussel, Brugge, Gent én Antwerpen toch met gemak in zijn achterzak.

Op naar deel 2 van de dag en het plan, te weten nog een kilometer of driehonderd verder afzakken naar het Zuiden.