Posts met de tag « Paus Benedictus XVI»:

jan 27 2010

Priesters op internet

Maandag een briefje geschreven:

Aan: De Heer André Mutien/Joseph Léonard,
Aartsbisschop van Mechelen-Brussel,
Metropoliet van de Belgische Kerkprovincie.

Geachte,

Proficiat met uw benoeming! Ik hoop dat ge het minstens even goed doet als uw voorganger.

Misschien is het wel wat snel, maar als U me pardonneert heb ik toch al een vraagske. Ik las namelijk in De Morgen (dat was vroeger wel een socialistische gazet, maar tegenwoordig valt dat goed mee) dit:

Paus Benedictus XVI heeft de priesters opgeroepen om alle mogelijkheden van het internet te gebruiken, maar met wijsheid. … Priesters die daar mee om kunnen gaan maken God tastbaar in de wereld van vandaag“.

Interessant! Maar kunt ge mij – beginnend priester – ook eens wat concrete tips geven over hoe daaraan te beginnen? Het internet is zo groot! En haast even ondoorgrondelijk voor de n00b als Gods wegen voor een ongelovige.

Alvast bedankt,

Uw cyberdienaar,
Priester Dirk
Balegem

En vandaag het antwoord al in de bus:

Geachte Dirk,

Bedankt voor uw vraag.
Een rondvraag bij de collega’s hier in het archidiocees en het vicariaat leverde al heel wat bruikbare tips om aan uw internetavontuur te beginnen.
Erg goeie ervaringen zijn hier vooral met de websites RedTube.com, Youporn.com en Tube8.com.
Voor de “tastbaarheid van God in de wereld“, raden de collega’s wegwerpzakdoekjes aan. Ook keukenrol, wc-papier en de stoffen zakdoek zijn bruikbaar.

Gaat nu heen in de vrede van de Heer,
André-Joseph Léonard


jan 15 2010

Bisschop Léonard, conservatief?

Veel ophef in progressieve middens nu is uitgelekt dat de opvolger van Kardinaal Godfried Danneels tot aartsbisschop van België een conservatief van de Latijnse slag gaat worden: Bisschop André-Mutien Léonard uit Namen.

Gaan daar de Kerken opnieuw mee vollopen? Gaat daar het aantal roepingen soms mee stijgen?

Het antwoord is nee. Maar conservatief? I don’t think so. Paus Benedictus XVI en zijn Vaticaan gaan zich daar nog serieus aan mispakken. André-Mutien is net uiterst progressief:

André-Joseph Léonard conservatief? I don't think so.

En niet alleen muzikaal, ook ethisch en zo:

André-Joseph Léonard

(update: deze is inmiddels al ingehaald door de werkelijkheid, vermits André-Joseph Léonard, zoals hij zich inmiddels hernoemd heeft, verklaarde aan Le Soir dat een condoom “vanzelfsprekend nuttig is voor mensen die geen verantwoord sexleven hebben, die zich wijsmaken meerdere partners nodig te hebben“. Hij vergelijkt condoomgebruik met het dragen van een motorhelm. “Eerst en vooral is er het verkeersreglement en een verstandige manier om te rijden. Maar als men beslist om te rijden als een zot draag dan een helm“)

André-Joseph Léonard

Getekend, Lardinaal Kéonard.


jun 27 2008

De rode schoentjes

An lanceert een marsj naar De Efteling. Tegen de rolmodellen die de gebroeders Grimm en Andersen in de vorm van sprookjes op de onschuldige jeugd loslaten. Vrouwvriendelijker moet het.

De gebroeders Grimm moeten bij het oud papier omdat sprookjes niet goed zijn voor de ambitie van uw dochters. Assepoester is een naïeve sloof, Doornroosje is een seut, Roodkapje een lomp geval, Sneeuwwitje een hopeloos geval. En dat zijn dan de voorbeelden voor kleine meisjes. Het kan onmogelijk zijn dat er in 150 verzamelde sprookjes geen enkele vrouw mag meespelen met enige verdienste. Het gebroed van Grimm laat de zaak nog liever fiksen door een kikker, een gans of een okkernoot dan dat ze één meisje twee armzalige grammen verantwoordelijkheid toebedeelt.

Omdat ik qua vrouwvriendelijke initiatieven steeds graag mijn duit in het gleufje doe, help ik door alvast een van de sprookjes van Andersen in dat Sprookjesbos te moderniseren: de rode schoentjes. In De Efteling te vinden bij de ingang van het Sprookjesbos, in de vorm van twee rode schoentjes die rondschuifelen op een tafeltje. Aangedreven door magneetjes onder de tafel, uit de tijd dat de spacial effects nog gewoon special waren.

The Red Shoes

Oorspronkelijk een stichtend verhaal van Hans Christian Andersen over het meisje Karen dat gedoemd is. Door haar zucht naar frivoliteit, haar gebrek aan opofferingsgezindheid en gehoorzaamheid. Moet dansen tot ze doodvalt. Dan maar haar voeten af laat hakken, tot inkeer komt en pas rust vindt en sterft als ze in de Kerkgemeenschap wordt opgenomen.

Anno 2008 kan dat veel beter en vrouwvriendelijker:

Er was eens Duits mannetje genaamd Joseph, maar laten we hem hier Benedictus noemen – die leefde in een grote stad in Italië. Hij leidde er een leven gewijd aan de Heer, altijd vroom, traditioneel en ascetisch.
Maar deze Benedictus had wel één folieke: zijn kledij. Hij liep graag rond in wijde jurken, juwelen, en had door een Italiaanse schoenmaker een paar rode schoentjes laten maken. Die waren de trots van zijn leven. Hij danste ermee door de straten van zijn stad.
Op een dag ging hij op reis naar de Verenigde Staten, op bezoek bij zijn vriend Sjors.

De Rode schoentjes

Alles ging goed op die reis, tot hij in New York belandde en daar vier vrolijke dames tegenkwam: Carrie, Miranda, Samantha en Charlotte.
Zegt Charlotte “Meisjes! Fashion victim op 3 uur. Zie je die kerel daar in die witte jurk?”
Zegt Miranda “Bespottelijk. Wat een bling bling. En moet je die schoenen zien! Dat zijn zeker geen Blahniks!”
Zegt Carrie “Rood, vind ik anders wel mooi… Ik denk dat het Italiaanse zijn. Misschien Prada? Nah, zelfs dat niet. En die witte sokken vind ik echt niet kunnen!”
Zegt Samantha: “Ik wil wel eens zien wat voor duitse wurst und kartoffeln er onder dat wit jurkje zitten. Oei… Echt Mr. Big is het niet, hé meisjes”.
Benedictus nam het eerstvolgende vliegtuig terug naar Italië. Zonder rode schoentjes, met rode oortjes.
En de dames, ze dronken nog een wit wijntje.