Posts met de tag « Pieter de Crem»:

mei 13 2012

Ontzet

Ik ging subito presto een post schrijven over mijn deelname aan operatie Active Trip. Grootscheepse evacuatieoefening van het Belgisch Leger en Buitenlandse Zaken. Maar ik heb dan nog even gewacht. Dat ging zo.

active Trip - de evacuatie

6:00 – Men staat om op, en begeeft zich naar Brasschaat. Get to the place to get the hell outta that place. En komt er met een honderdtal mensen – merendeels gepensioneerde Kempenzonen – terecht in een sporthal van het militair domein aldaar. Bijna iedereen keurig mooi op het afgesproken tijdstip van 8 uur. Voor de briefing.

9:00 – En men wachte daar dan tot 9 uur tot de briefing begint.

Active trip - briefing Active trip - briefing Active trip - briefing Active trip - briefing Active trip - briefing

9:00 – Men verneemt dat wij inwoners van de fictieve staat Baltonia gaan spelen. Expats aldaar. En het is onrustig in Baltonia. Een zittende president die niet wil wijken, een verkozen president die de macht niet krijgt, onrust, anarchie. Baltonia blijkt in het echt de Provincie Antwerpen te zijn, geen wonder dat er het hoog tijd is om dat te evacueren. Naar Florennes. Daartoe gaan wij ingedeeld worden in groepen. Wel positief aan deze briefing: op geen enkel moment werd er gedreigd dat Pieter De Crem ergens te velde kon opduiken.

9:30 – Men wachte dan een half uur vooraleer men in een groep wordt ingedeeld. Ine (van Matuvu) en ik loodsen onszelf naar de groep met de cameracrew erbij, in de verwachting dat dat de meeste actie te beleven gaat zijn.

ACTIE – Wij worden naar Zoersel gestuurd. Omdat het vluchtelinggewijs realistischer is met bagage en te voet op het Point of Contact aan te komen, nemen wij dus zeer realistisch onze bagage uit de bus om de hoek, en wandelen tweehonderd meter tot het Zoerselse Jeugdhuis Zoezel.

active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel

10:00 – Er is een blauwe baret ter plaatse, die ons vertelt dat hij “non-play” is, en dat de mensen van “play” straks gaan komen. 

12:00 – Men wachte dus een uur of twee, terwijl langzaam aan wat meer legerpersoneel arriveert. Vrijwilligers krijgen een schminkbeurt om straks “gewond” te zijn. Een ploeg van Man Bijt Hond, die een reportage draait over twee broers die meedoen aan de oefening, laat de hoop om de reportage vandaag nog in het programma te krijgen maar varen.

 active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel

12:30 – Men vermeent mondjesmaat dat er straks 50 para’s naar hier komen. En dat er een incident gaat zijn. En een persconferentie.

13:30 – Daar wachten wij dus op. 

active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel Handboek grimage. Altijd handig voor crisissituaties. #at12

14:00 – Meer uitleg. De pers komt in drommen toe. De para’s kunnen hier elk moment zijn. Dat het misschien iets realistischer zou zijn om binnen in het Jeugdhuis te wachten op onze bevrijding. En onze bagage dichtbij te houden. Het kan voor elk moment zijn.

16:00 – Daar wachten wij, de pers, de non-play militairen, de play-militairen, de jeugd van Zoersel en het yoga-klasje in een zaaltje boven de bibliotheek  van Zoersel dan op. De Quick Reaction Force die ons gaat komen halen gaat koude hamburgers en frietjes bijhebben, denk ik.

ACTIE – De para’s zijn daar. Ze proberen hun cool te bewaren terwijl een paar van ons een rolletje spelen (een paar zijn gewond, eentje is zo verward dat hij de indringers wil buitensteken, een paar hebben geen papieren …). Controleren onze papieren binnen, beginnen onze bagage te doorzoeken. Terwijl de eerste mensen naar buiten worden gebracht om in vrachtwagens te steken, het “incident”. Twee snipers nemen de vluchtelingen en para’s onder vuur. Meer gewonden. Papieren en bagage controleren op wapens kan weer herbeginnen. De para’s zien af. Maar slagen er dan toch iedereen op de vrachtwagens te krijgen.

active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel active trip - @ JH Zoezel

17:00 – We zijn op de militaire luchthaven van Zoersel (het lag om de hoek). C 130’en vliegen af en aan. Militaire voertuigen in allerlei maten en gewichten rijden af en aan. Tenzij ze bleven vaststeken in het zand.

17:30 – We wachten daar dan wat.

18:30 – Diplomatiek personeel controleert onze papieren (3de keer), onze bagage (3de keer) en check ons in op vliegtuig 13. We worden in groep verzameld per vlucht en wandelen dan over de tarmac naar een andere loods. Om daar te wachten op de vlucht.

active Trip - de evacuatie active Trip - de evacuatie active Trip - de evacuatie active Trip - de evacuatie active Trip - de evacuatie

19:00 – C-130 komt aan en vertrekt. Zonder ons. Er gaan er subiet nog 2 komen. Wij wachten daar dan op.

21:00 – C-130 komt aan en vertrekt. Zonder ons. Er gaat er subiet nog een komen. Wij wachten daar dan op.

active Trip - de evacuatie active Trip - de evacuatie active Trip - de evacuatie active Trip - de evacuatie active Trip - de evacuatie

22:00 – C-130 komt aan en vertrekt. Zonder ons. Er gaat er subiet misschien nog een komen. Wij wachten daar dan op.

ACTIE – een C-130 komt aan, en wij mogen er op. Parkeert achteruit op de runway, motoren blijven aan, en wij worden in het donker, onder dat oorverdovend geraas en wind, langs de ramp aan de achterkant instappen. Onmogelijk een stabiele foto te trekken in dat geraas, blijkt achteraf. Indrukwekkend moment, dat inschepen. Eenmaal ingestapt wordt je vastgegespt in netten aan de zijkant. Zicht op buiten heb je niet. 

active Trip - de evacuatie active Trip - de evacuatie active Trip - aan boord van een C-130 active Trip - aan boord van een C-130 active Trip - aan boord van een C-130

23:30 – Aankomst in Florennes, na bijzonder zacht vluchtje. Wij worden in een shuttle-bus met Katastroof-soundtrack naar nieuwe formaliteiten geleid. Weer controle van de bagage (4de keer). Weer controle van de papieren (4de keer). Bussen om de expats terug te brengen worden georganiseerd.

2:00 De eerste bus naar Brasschaat vertrekt. Ine zit er op. Ik niet. Achteraf een goed zaak, blijkt, want deze bus had een soundtrack van The Strangers.

3:00 De tweede bus vertrekt. I’m on it. Gaat wel nog een ommetje maken naar Grobbendonk vooraleer naar Brasschaat te rijden. On the plus side, deze bus had geen soundtrack.

5:30 – Aankomst in Brasschaat. Er was gevraagd hier nog te gaan “debriefen”, maar uit vrees dat hier een vijfde papierencontrole en/of bagagecheck zou volgen en weigerend nog een minuut langer tussen de gepensioneerde Kempenzonen door te brengen, meteen in de auto gesprongen.

7:00 – Aankomst in Balegem. Operatie Active Trip ten einde. Operatie Inactive Day At Home begint.

– – – 

24 uur bij het Belgisch Leger dus. Ik zou gezworen hebben dat ik het nooit meer ging doen (ik stam nog uit de tijd van de legerdienst, en had al eens 10 maanden gewacht op het einde daarvan).

Maar ik ben ontzet dus. Een tikje ontzet over het teveel wachten – wat had ik anders verwacht, maar alle actie samengebald had in een uurtje of 10 gekund, het was vooral die 3 uur wachten op de bus naar Brasschaat die er teveel aan was. Maar vooral ontzet uit Baltonia!

Onze expats in het Antwerpse “Baltonia” en daarbuiten mogen op twee oren slapen, BuZa en ABL staan er klaar voor. Als “Balt” de verkiezingen wint, we komen u redden. Gewoon even geduld hebben.


feb 17 2009

Thuis op de Pool

Metro kopte gisteren “België heeft nieuwe thuis op de pool“. Eergisteren werd er namelijk een vliegtuiglading ministers en journalisten op het Zuidpoolijs gedropt om er de nieuwe Belgische zuidpoolbasis Prinses Elisabeth officieel geopend en goed geïsoleerd te verklaren.

ijsprinses Elisabeth Antarctica

Ik vind het een prachtig bouwsel. Een ijstor. Retro-futuristisch zoals we sinds het atomium niet meer gezien hebben. België als heldenmerk.
Maar, belangrijker nog: ik zie mogelijkheden, nu het ding er toch staat. Niet zozeer in wetenschappelijk onderzoek – het enige wat je op Antarctica fatsoenlijk kan onderzoeken is hoeveel centimeter een pietje bij aanhoudende blootstelling aan -40° precies krimpt.
Wel als nieuwe thuis voor ongewenste sujetten.

Mijn voorstel: nu onze minister van Defensie daar toch is, dat hij eens vijf minuten iets nuttigs doet en tussen de sossissen en pataaten dat stuksje zuidpoolijs snel annexeert. Dan richten we morgen het “gemenebest van belgië en overzeese gebieden” op, en gebruiken wij onze zuidpoolkolonie zoals de Engelsen dat destijds deden met Australië. We sturen er onze meest sociaal onaangepaste medebelgen naar toe.
Zij krijgen nieuwe kansen op een onontgonnen continent, wij zijn er van af. Een goeie deal, lijkt me. Heel humaan ook, want het gevaar op bosbranden is op de Zuidpool – en dit in tegenstelling tot in Australië – erg gering.

Waarom beginnen wij in blijde afwachting niet alvast aan een shortlist van landgenoten die wij zo een nieuw leven gunnen?
Mijn nominatsies:

  • Carl Decaluwé en die ringbaard-deputé die vorig jaar de tentoonstelling van Boontje’s fenomenale feminatheek liet verbieden (op het zuidpoolijs komen hun zwarte censuurbalkjes vast extra mooi uit)
  • Waldek Kozinsky, de Pool van Thuis (die voelt zich zeker Thuis op de Pool)
  • De woordvoerder van joods actueel (eens zien of hij ook rood van verontwaardiging zou aanlopen bij -20°C.)
  • De top van het Vlaams Belang (omdat we niet de indruk willen wekken dat het hier over een deportatie van buitenlanders gaat. Meer zelfs, in deze geldt: eigen volk eerst!)
  • Bert Kruismans en Geert Hoste (mensen voor wie het lettertype “Comic Sans” uitgevonden werd)
  • Tom barman en Milow (dat ze hun provinciestrijd daar eens gaan uitvechten)
  • Pieter de crem (hij is er nu toch al, dat scheelt in transport, en ge kunt er ook mooi bruinen, Pieter)

En u, wie kan er van u een eenrichtingskaartje richting Belgisch Antarctica krijgen?


jan 3 2009

Brand in de parenclub

Bij deze wens ik mij te excuseren bij de eigenaars van Club Z in Zingem. Voor de brand in hun parenclub. Ik zal het nooit meer doen, beloofd.

’t Was de eerste keer dat ik er kwam,
want om te paren in een parenclub,
moet ge met twee zijn.
En die van mij, die wilde daar niet van.
Tot ik op een zwak moment
het nuttige wist te paren aan het aangename
en ik haar bij een bezoekje aan tante Zulma
in Zingem mee wist te lokken naar club Z.

De inkomprijs was niet van de poes,
maar omdat er vanalles wenkte
betaalde ik met flair
een beetje opgewonden, en benieuwd en bang
voor wat ik nog niet kende
maar altijd al van gedroomd had.
De gastheer en hostess,
glad en met big smile
stonden klaar met bubbles en een handdoek
Vlei u neder, zeiden ze,
maak het u gemakkelijk, doet alsof ge thuis zijt,
dit is een droomwereld, eentje waar
ge overal moogt aanzitten waar ge wilt
en moogt tasten waar het trilt
en je mag kiezen: kijken of zelf doen
hier geen valse schaamte, geen fatsoen.

Ik moet zeggen dat ik dat helemaal zag zitten,
zelfs al waren de mensen die er al waren om te paren
nogal middelbaar
met cellulitiskonten, vetrolletjes
en hier en daar al grijze haren.
Maar daarover ging ik toch niet treuren,
dan was ik eens in een parenclub,
ging ik toch niet over een jaar of een grammetje
meer of minder gaan beginnen zeuren?

Maar die van mij, die werd wat dol
want er zat al een lelijke vent
met zijn tengels aan haar hol
en langs alle kanten werd zij besprongen
door geile bokken, met geile tongen.
En dus vroeg ze mij, kom we zijn hier weg,
dit is hier niet pluis, wat ik je zeg.
Maar zo makkelijk gaf ik mij niet gewonnen,
ik was nog geeneens niet goed begonnen,
en had zoveel betaald, dus vroeg ik haar
mag ik alsjeblief, mijn liefste mijn,
even in de darkroom gaan
dat schijnt ook heel leuk te zijn.

Ik stapte binnen poedelnaakt,
in het pikke donker
maar werd al onaangenaam geraakt
door een weëe geur, uit veel te veel lichaamsopeningen
waar dingen zich in binnendringen.
Na wat tasten had ik touche
vreemde handen streelden mij, wreven,
omarmden, aaiden, en al de rest
kortom deden heel erg hun best,
om mij een hoogtepunt te laten beleven.
Maar toch kon ik er niet van genieten,
zo anoniem, dat vond ik vreemd,
ik wil kunnen zien wie er mij neemt.
Dus in plaats van mij te laten gaan
greep ik mijn aansteker, knipte hem aan
wilde haar gezicht verlichten,
en schrok me dood, het donker kleurde zeker rood
het was geen zij, het was een hem
(hoe zoudt ge zelf zijn, het was Pieter De Crem).

Misschien is bij het vluchten,
van zijn grijpgrage handen, zijn geile zuchten,
bij het sjotten in zijn ballen,
de aansteker op de grond gevallen?
Het werd er alleszins te heet voor mij,
ik maakte me weg, naar buiten, vrij.

We liepen in ons ondergoed,
naar Zingem, de brandweer tegemoet.
En lieten om Club Z geen traan,
dat spel heeft voor ons wat afgedaan.
Dat “Lieu de rencontre érotique”
vonden wij toch wat al te ziek.


nov 28 2008

’t Is OORLOG

Pieter de Crem heeft het gezegd. Bloggen is gevaarlijk.
En da’s nog zacht uitgedrukt.

LET OP. Want ze zijn onder ons. Deze vijfde colonne.
Hun gedrag “zonder enige verantwoordelijkheid” is ontoelaatbaar en “overstijgt zelfs het moddergooien“.
Iedereen van u, lezers, is “een potentieel slachtoffer” van dit “gevaarlijk fenomeen in onze maatschappij“.
PAST DUS MAAR OP tegen wie ge spreekt. ’t Is misschien wel een blogger.

Keep mum, she's not so dumb. SHE MIGHT HAVE A BLOG! Sh-sh-sh-sh - Don't talk to bloggers Don't keep a diary - it might fall into A BLOGGER's hands!

Maar SAMEN krijgen we ze wel klein, dat gespuis!
HELP MEE in de strijd tegen bloggers!
ONTSLA hen, pak hun SPAARCENTEN af, blokkeert hun internet, saboteer hun iPhone’s…
DOE HET voor onze kinderen en hun toekomst.
Ter verdediging van de WAARDEN waar wij zo trots op zijn: vrijheid, vooruitgang, democratie.
Het is uw vaderlandslievende PLICHT, hoort ge.

Let's get them bloggers