Posts met de tag « Proximus»:

feb 9 2012

3G-dekking

Als vroege iPhone-koper zat ik eerst door 2 jaar Mobistar. En dan nog een jaartje omdat ik lui ben. Iphone 30 plan. 200 Mb data per maand voor 30€. Maar ik bel weinig en sms naar tienernormen bijna niks, zodat ik die 30€ eigenlijk maandelijks subsidieerde aan het sympathieke maar niet bepaald noodruftige bedrijfje Mobistar. En wreed zuinig moest zijn op mijn 200Mb aan data.

Zodus maakte ik, ergens in oktober 2011, dan toch de overstap die ik al veel langer had moeten maken. Naar Mobile Vikings. Een prijsbreker qua data-abonnement, reseller van Base (KPN). 15€ voor 2 Gb aan data (ongeveer 10x zoveel dus als mijn Mobistar abonnement). 1x per maand herladen, en je hebt er weer een maand recht op.
Met een crème van een website (onmiddellijke feedback over al je bel- en sms-gebruik, herlaadopties galore, makkelijk om via wat reclame gratis maanden te verdienen…), een geweldige klantenservice, een addertje onder het gras (als je vroeger dan na een volledige maand herlaadt, is je volgende periode maar geldig tot een maand na die nieuwe datum, zodat dit telkens een beetje naar voren opschuift) en een adder in het struikgewas. Het Base-netwerk.

Een maand geleden verzuchtte ik zo op Twitter:

Na amper 2 maanden al stuk minder enthousiast van Mobile Vikings (het is te zeggen, van het Base 3G-netwerk eigenlijk). Generation Connect = tempting.

Alsook, daarom gevraagd:

Ik gebruik het vooral op de trein. Maar op mijn rit van 45 min heb ik nog geen 10 minuten 3G. In stadjes, Brussel en Gent OK, maar daarbuiten bijna niks. Ook in buurt van m’n huis jammer genoeg geen 3G.

(dat is langer dan 140 karakters, maar werd dan ook in 2 tweets verzonden)

Reden van mijn twijfel, een frontale aanval van Proximus op Mobile Vikings, in de vorm van Generation Connect. 20€ per maand voor eveneens 2 Gb dataverkeer, vergelijkbare telefoontarieven, en als extraatje dat er per maand 10Mb opzij wordt gezet voor roaming in het buitenland.

Verscheen op het toneel, de reddende engel @fons_be, een prettig gestoord alsmede geweldige Belgacom medewerker, die nog enkele Generation Connect kaartjes ter promotie van dit project in zijn schuif had liggen. En mij er eentje opstuurde.

Tijd voor een vergelijkende test dus.

#generationconnect vs #mobilevikings: Strike 1 = voor de Vikings. De SIM-kaart van Generation Connect was gewone SIM (geen micro). De schaar erin.

(dit bleek wel al fout, je kan ook bij het bestellen van Generation Connect aangeven een Microsim te willen)

#generationconnect vs #mobilevikings: Strike 2 = voor Belgacom. 3G in Balegem. Bij mij thuis, binnen. (nauwelijks ontvangst bij BASE/Mobile Vikings)

(dit is wel niet altijd, bleek later. Maar toch: dikwijls!)

#generationconnect vs #mobilevikings: Strike 3 = voor Belgacom. Personal Hotspot met de iPad lukt + is zeer snel (De Standaard Ipad Weekend editie binnengehaald op 42 sec)

(indeed: de snelheid van 3G op het Proximus netwerk is een factor 5 van de snelheid van de 3G bij de Mobile Vikings. Dit maakt echt een groot verschil, zeker bij het gebruik als hotspot voor de iPad)

#generationconnect vs #mobilevikings: Strike 4 = voor Vikings: Rapportering verbruik, inloggen etc… beter uitgewerkt bij MV.

(absoluut: de tool die Belgacom levert – de app Hello! – is niet bepaald even krachtig als de Mobile Vikings (mobiele) website)

Dat allemaal op de eerste avond.
Restte nog het testen van de Proximus-kaart in de praktijk en onderweg.

Men kan daar kaarten van vinden, van de 3G-dekking van de 3 netwerken.

3G dekking in België - kaart

(Bij proximus: beter is paars, Bron. Bij Base: beter is donkerblauw. Bron. Bij Mobistar: beter = bruin en donkergroen. Bron.) Bref: Proximus wint, in de cellulaire driegeaanse theorie dan toch. Maar wat telt als gebruiker is natuurlijk hoe die dingen presteren in jouw omgeving. Infografiek!

3G-dekking Base, Mobistar en Proximus vergeleken

Of als dat niet geheel duidelijk mocht zijn: Proximus beats the 3G-ass of Base & Mobistar. Firmly.

En een eindconclusie, met antwoord op de vraag “Ga ik nu overstappen?”.
Het antwoord. Ja. Ik vind het aanbod van Proximus dermate beter dat ik het vooruitzicht van ooit aan de lijn met de helpdesk van Proximus te moeten hangen (horrorscenario!) er dan maar bij neem. 5€ duurder, maar dat is een veel beter netwerk wel waard, mij dunkt, en die 5€ kan je bij eens af en toe roamen in het buitenland al zo terug halen. Ik stap dus over. Ugh.

Rest nog de Twitterconclusie.

Someone gave me +K in “3G” today. Must be I’m losing my EDGE.

3G-God, dek mij.


nov 15 2009

Niet naar Florence

Beste Florence Welch,

Als ik niet kom naar uw concert, op 21 februari van het jaar 2010, weet dan dat ik geprobeerd heb. Maar Proximus Go for Music punt bee ee, op mijn weg naar u tegenkwam.

’t Zit zo: ik zag de aankondiging van uw optreden op Vooruit punt be. Florence + The Machine, komt dat zien. Tickets, 22€. Schappelijk. Allen daarheen, vaneigens.

Kleine domper op de feestvreugde, Florence. Het concert wordt georganiseerd door Live Nation, en bijgevolg is de ticketafhandeling niet die van de Vooruit (works like a charm), maar is het te doen bij Proximusgoformusic.be.

Allez hop, Florence, ik daarheen, beetje zoeken, de concertpagina gevonden (een rechtstreekse link vond Vooruit niet nodig) en voilà, “bestel online!“…
Ik begin aan de wizard. Hoe toepasselijk, een wizard voor een entreekaartje tot het Florence + The Machine universum.

Stapke 1, en de feestvreugde krijgt opnieuw een kleine inzinking. De prijs is al gestegen naar 24 euro. En ’t is een concert met zitplaatsen (as if).

Stapke 2, ik kies betalen met Visa, en ze mogen de tickets gewoon opsturen. Ik geloof nog in de eerlijkheid van den postmens. Soms.
Stapke 3, nog een kleine financiële tegenslag. Maar niet getreurd, het is tenslotte maar 1,1 euro afleverkosten. En de servicekosten – whatever they may be – zijn geheel gratis.

Bevestigen, dus. Waarna ik in stapke 4 beland, en me kan aanmelden, of me registreren als nieuwe gebruiker.

Stapke 4 – Poging 1: aanmelden. Want ik peins dat ik al ooit een ticket via Proximus Suck At Music heb gekocht.

Oei, de combinatie van mijn gsm en meestgebruikte paswoorden kent hij niet.

Dan maar “paswoord vergeten” proberen.

Oei, “geen referenties gevonden” voor mijn e-mail.

Conclusie: ik ben hier dan toch nog nooit geweest. My bad.

Dan maar eens proberen via “nieuwe gebruiker”. Waar ik kan geraken door de hele wizard van voor af aan opnieuw te doen.
Drie minuten later, dus Stapke 4 – Poging 2: registreren. Dan kan ik meteen genieten van de “talloze voordelen” die Proximus Shit for Brains me gaat bieden.

Piece of Cake. In ruil voor het ingeven van luttele persoonlijke gegevens ga ik eindelijk toegang hebben tot de betalingsmodule. Allemaal om u te zien, Florence.

Oei, “kan de useralias niet toevoegen”. En als ultieme “Go Fuck Yourself” van Proximus Go for Fail nog de boodschap krijg mijn browser te sluiten. Right.

En dat hele proces een keer of vier doorlopen. Met alternatieve emailadressen, of ’t GSM-nummer van mijn madam. Maar nougatbollen.

Ik had het ook telefonisch kunnen proberen, Florence. Maar ik heb niet zo’n vertrouwen in telefonische procedures die een halve euro per minuut kosten als uit de online procedure al zo duidelijk blijkt dat er bij de bestemmeling utter chaos heerst. Ze mogen er trots op zijn, daar bij Proximus en Belgacom, dat ze hun naam verbinden aan een dusdanig competente en imagobevorderende onderneming als Go For Music en hun Tele Ticket Service.

Ik heb het dus opgegeven, Florence. Ik ga er niet zijn. De dag dat gij van Dog Days Are Over gaat doen, daar in de Vooruit, ga ik thuis zitten treuren, dat het vandenondzijnkloten is.