Posts met de tag « stokje»:

dec 21 2009

Ho Ho Ho

De grappigste mop die ik over Tiger Woods en zijn affaires al hoorde gaat als volgt:

What’s the difference between Tiger Woods and Santa Claus?
Santa stops at three Ho’s.

Dacht ik aan, toen de kerstman aan mijn deur klopte vanmiddag. Om te zeggen dat ik een beetje kerstman mag spelen. Een blogstokje, in natura.
Sony Music Belgium
geeft de blogosfeer via de reclameregie 10 CD’s, als kerstcadeau. Om te krijgen, en om te geven. Ontroering en Jingle Bells, all over.

Het gaat daarbij om volgende tien schijven:

  • Alicia Keys – The Element of Freedom
  • Britney Spears – The Singles Collection
  • Foo Fighters – Greatest Hits
  • Ke$ha – Animal
  • Leona Lewis – Echo
  • Susan Boyle – I Dreamed A Dream
  • Whitney Houston – I Look To You
  • Shakira – She Wolf
  • Kathleen – In symfonie
  • The Ditch – In this world

Vermits ik aan het begin van dit stokje zit, mag ik er eentje uit kiezen. En ik kies deze:

Foo Fighters – Greatest Hits. Het beste wat er tussen zit, volgens mijn eigen. "All My Life", "Everlong", "The Pretender", "Learn To Fly", "Times Like These", "Monkey Wrench"… Mijn autoradio kijkt er verdikke al naar uit eens over bijna verlaten wegen te zoeven in de nacht, met deze cd op een als hoog te classificeren volumestand.

Nog beter, en wederom omdat ik in het begin van dit stokje zit: ik mag er ook een uit deze lijst kiezen en die uitdelen aan een andere blogger. En ik koos: Alicia Keys voor Ine van Monuments en Matuvu en nu ook Nomadz. Die een jaar op wereldreis vertrekt, om te werken. Thuiswerken op locatie. Rondzwervend doordoen met wat ze hier al deed. Ze heeft het in een mooie presentatie gegoten voor Barcamp3:

En als "bon voyage" krijgt zij dus deze:

Geen flauw idee of de muziek te pruimen is, ik kies het voor de titel: "The Element of Freedom".

En nu mag Ine dus op haar beurt een CD weggeven aan wie zij wil. Ze kan nu nog kiezen uit deze cd’s, en ongeveer 300.000 kwispelstaartend klaarstaande blogs.

Benieuwd of voor elke van deze cd-dekseltjes een passend blogpotje gaat gevonden worden. Ine, ’t is aan u.


aug 2 2008

Happy puppy

Het is me wat, met die stokjes tegenwoordig. Niet alleen zijn die langwerpige houten dingen het ideale speelgoedje van Senne, onze nieuwbakken pup, ze vliegen ook in blogland weer duchtig rond. In de hoop dat je die dingen dan mooi terug apporteert:

Happy puppy

Zo ben ik deze voorbije week geraakt door maar liefst viermaal hetzelfde blogstokje:

  • Door Ruben die me een “award” overhandigt omdat ik val in de categorie blogs “die ik met veel plezier lees, ze geweldig goed bezig zijn en hun webpagina’s voor zich spreken
  • Door Ivan die zegt “Omdat het gewoon de beste persoonlijke blog in mijn blogroll is.
  • Door Ionesque, die me bedenkt met het epitethon “(curieus geval)
  • en gisteren ook nog eens van Anne Tanne die me bedenkt met de eer “omdat dankzij een berichtje van hem een dik half jaar geleden, mijn orchidee plots ging floreren en nu sinds één week een paar prachtige bloemen heeft. En ook om het verrassend brede gamma aan onderwerpen dat aan bod komt… “

Dit moet stoppen. Anders gaat deze happy puppy verlegen worden. Als ge nu allemaal niet subiet stopt met stokken naar mij te smijten, schrijf ik nòg een brief naar mijn burgemeester, hoort ge!
Blogstokken moogt ge alleen smijten naar mensen die daartegen kunnen… Mijn Premio 2008 “Brilliante Weglog” awards, gaan dan ook naar:

  1. An Olaerts omdat ze de grappigste bloggende vrouw in Vlaams blogland is. En omdat ze naar dezelfde school geweest is als mijn zus. Het trauma van de groengeruite rokskes van het Genks Lyceum overleven, en dan toch nog witzen vertellend door het leven stappen. Ge moet het maar doen. Overigens zou ik haar nog en pak brillianter vinden als ze de artikels haar RSS-feed eens niet zou afkappen na de eerste paar zinnen.
  2. Lasania omdat we al een hele tijd in elkaars blogroll zaten, maar deze week ook nog bleek dat ze een collega van me is en we nu linkedin zijn en zo.
  3. Koen Meulenaere, want hij blogt. En zolang hij belooft zich ver te houden van de thesis van Frey Van den Bossche, doet hij net als in zijn Knack-columns virtuoos. Zijn blog is weliswaar RSS-loos, maar dat is via wat webservices makkelijk rechtgezet
  4. Blogonious, ofte eilandman, ook wel bekend als ex-collage Koen van de W. Soms iets te grumpy for his own good, maar ontzettend productief en vaak ook inventief.
  5. Michel, omdat de zijne gewoon de beste Vlaamse blog is tout court. Al jaren, en hopelijk voor nog jaren.
  6. Mme Zsazsa vertelt omdat ze licht laat schijnen over haar moestuin en grappige knutselideeën te over heeft
  7. Voor u, die beter ook eens zou beginnen bloggen, en zo de volgende keer in dit lijstje zou kunnen figureren…

Volstrekte willekeur, misschien, want er hadden bijna net zo goed 6 anderen kunnen staan… Maar dik verdiend, nonetheless.


jan 10 2008

Nieuwsgierig aagje

Wat smijten ze hier binnen? Een stokje

Eerste reactie: Conceptueel

Wat is dat, eens stokje? Een zichzelf verspreidende blogpost met vragen die door elke blogger die het stokje ontvangt beantwoord mogen worden – op risico van levenslange bloguitsluiting – en daarna door mogen gegeven worden. Tot het afsterft ergens in de uiteinden van het wereldwijde web, als elkeen er al zijn zeg over heeft gedaan.
Waartoe dient het? Is ooit uitgevonden door een nieuwsgierig aagje om al de intieme geheimen van medebloggers te ontfutselen, als instrument om luie bloggers aan het schrijven te houden (het onderwerp wordt je aangereikt), als tool om je “vriendschappen” duidelijk te maken in pre-LinkedIn/Facebook-tijden, om wat echte Summer-of-Love-blogliefde te verspreiden, en omdat de boog natuurlijk niet altijd gespannen kan staan.
Is het een trend? Het komt en het gaat… Op het ogenblik komt het. Maar wees gerust, het gaat ook wel weer gaan.
Hoe zich te gedragen? Stokjes zijn – naast Metatale, Technorati Ranking, b-Wards of andere ongein – de perfecte graadmeter voor de status van een blog. Onderaan de schaal: de mensen die nooit een stokje toegeworpen krijgen. Blogplebs. Daarboven: sukkelaars die af en toe een stokje krijgen (who me?). Weer iets hoger: zij die alle stokjes wel vroeg of laat krijgen. En nog daarboven: bloggers die zo ziek worden van al die stokjes dat ze erop neerkijken als waren ze Herwig van Hove op weg naar een nieuw kookprogramma met Felice. In deze ranking is het dus duidelijk dat het van mr klasse getuigt neer te kijken op stokjes dan er gretig op in te gaan. Mijn plaats was tot gisteren bij het plebs.

Tweede reactie: Methodisch

Hoe kwam dit stokje tot bij mij? Via Bart (de eigenwijze – neigenwijze – tuinier), die het had van AnneTanne (ook al in mijn vaste tuinleeslijst), die het had van Menck (mo hw seg), die het had van de blogmooie Mirthe, die het had van Everything Ania, die het had van dr!en van de Sloddervossen, die het had van Miss Puntkomma van Bits & Bytes, die het had van i. van Kerygma (terug even op mij bekend blogterrein), die het had van Gudrun: blijkbaar de aanstookster van dit alles. De top van de pyramide. Het waterhoofd van deze nieuwsgierige samenzwering.

Derde reactie: Emotioneel

Ontroering. Mooi mooi. Iemand heeft aan mij gedacht. Een trouwe lezer, eentje die zelfs misschien benieuwd is wat ik te zeggen heb over de vragen in het blogstokje. En trouwe lezers, dat moet ge verwennen. Af en toe een weekendje wellness aanbieden. Een goei sigaar opsturen. En al zeker antwoorden op hun stokjes, natuurlijk.

Vierde reactie – cutting all crap – dan maar eens antwoorden op de vragen, zeker?

Wat wilde je later worden, toen je je nog in je kinderjaren bevond?
Toen ik klein was wilde ik vooral drinken. Ik leefde echt voor de volgende papfles. En voor de rest: slapen, een beetje rondkruipen, , weer slapen… En drinken, dus. In de lagere school wilde ik dan weer – in alle onschuld – missionaris worden.
Wat ben je uiteindelijk geworden?
Geen idee. Ik zou het echt niet weten hoe ik het moet omschrijven. Mens. Man. Kerel. Zagevent. Zoiets. Maar dat van dat drinken (niet meer pap, wel Duvels) is dus wel een gerealiseerde droom. En ook dat van die positie als missionaris, dat zie ik nog altijd zitten.
Hoe wilde je er later uitzien, toen je je nog in je kinderjaren bevond?
Mork van Ork en de Hulk vond ik wel leuk uitzien.
Hoe zie je er nu uit?
Een soort kruising tussen Mork van Ork en de Hulk. Op mijn betere dagen. De mindere dagen is het meer als een kruising tussen de jonge Alain Delon en al een even jonge James Dean, helaas.
Hoe zag de vrouw van je dromen eruit?
Ze had – hoe zal ik het zeggen – “elementen” van Bo Derek in “10“, ze had de danskunsten van Jennifer Beals in Flashdance, het stemmetje van Bjrk in the Sugarcubes, de rebellie van Lydia Lunch, de bercool van Kim Deal van the Pixies, de zwarte ziel van Siouxsie Sioux, dat alles gecombineerd met de joligheid van wat Dolly Dots, de heetheid (is dat een woord?) van een Franse actrice (Batrice Dalle in 372 Le Matin, Isabelle Adjani bvb), de onschuld van Brooke Shields in The Blue Lagoon, het lachje van Jamie Lee Curtis. Mijn ideale vrouw had dus vl, heel vl. Op voorwaarde dat ze niks, maar dan ook helemaal niks had van dellen als Sabrina of Samantha Fox.
En wat is het uiteindelijk geworden?
Hoe kan ik dit verwoorden zonder de venten al te jaloers te maken? Dat lukt toch niet. Some guys have all the luck!
Hoeveel kinderen wilde je later en op welke leeftijd?
Geen n. Mijn zus begon aan de kinderen toen ik net mijn rijbewijs haalde. En ze nam er vier. Elk bezoek aan het ouderlijk huis was dan ook een beproeving, een overrompeling, een invasie. Nooit, nooit, begin ik daaraan, weet ik nog dat ik dacht
Wat is het uiteindelijk geworden, of wat zal het wellicht worden?
Uiteindelijk werden het er voor mij 2. Of 3 als er een met meerdere persoonlijkheden zou bijzitten. Of als de boelekesbrenger nog boelekes zou brengen. In mijn nieuwe auto zijn er alvast 5 passagierszetels voorzien. Nudge. Nudge. Say no more!
Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet?
Ik at de oren van de kop van mijn ouders, (op Urbanus-toontje) zodat ik daarna de muziek ongestraft hl luid mocht zetten!
Lust je dat nu nog (niet), of heb je andere favorieten?
Inderdaad. Ik lust dit nu nog (niet), of heb andere favorieten. Of anders wel een ander probleem.

En aan wie geef ik dit stokje door?
Ja, aan wie? Aan een paar blogs die mij doen lachen: Meneer Coltrui van Zinloos, de voltallige redactie van Radio Plasky, en – voor enkele pittige, dolkomische details uit zijn miserabele jeugd – Brutin.