Posts met de tag « The BPA»:

okt 11 2009

Gatenkaas

Ik spot een trend. Muziekvideo’s met censuurbalkskes.

Vorig jaar al begonnen, met the BPA (dat is Fatboy Slim, hier met gastzanger David Byrne)’s “Toe Jam”:

Dit jaar op stoom komend, met Make The Girl Dance hun video voor “Baby, Baby, Baby”:

En nu weeral, met de Russiche Nikita en haar video voor “Верёвки” (wat wellicht Russisch is voor “ik zing rotslecht maar hoop dat ge het niet door gaat hebben als ik alles uitspeel”).

Ook in parodie verkrijgbaar:

Hoogdagen voor ijverige post-productiemannen en of -vrouwen. Droomjob.

Maar ik spot nog een andere trend. Van onvolkomenheden in de bedekking. Gatenkaas in de censuur. Want nu de video’s ook in HD op internet staan, kan de oplettende censuurbalkjeswatcher geëquipeerd met een pauzeknop foutjes zien.

Het makkelijkste van de drie aangehaalde video’s is die van Nikita. Op 0’28” mikt de censuurbalkjeskleurder te hoog:

Inadequate censoring (part 2)

Een stuk moeilijker werd het bij “Baby, baby, baby” van Make the Girl Dance. Vakmanschap is meesterschap, moet de man met de balk gedacht hebben na afwerking. Maar geen detail is zo klein, of we kunnen het zien. En op 1’08”, na de eerste aflossing, staat het meisje dat het eerste naakt wandelde in de straten van Parijs, tussen twee voorbijgangers, voor een piepklein moment ongecensureerd:

Inadequate censoring (part 1) (by houbi)

Helemaal moelijk werd het bij “Toe Jam”. Vakwerk, van die balkjeszetter! En als hij al een steekje laat vallen, blijkt dat de dansers op hun strategische plaatsen helemaal niet bloot waren, maar van vleeskleurige strings voorzien. Maar perfectie is niet van deze wereld. Op 0’35” is er namelijk een moment waar er wild wordt ingezwaaid. Van de set naar de dansers. En dat ging deze professional blijkbaar net te rap. Het duur maar een frame of twee, maar het bewijs is er:

Inadequate censoring (part 3) (by houbi)

Kortom: al is de censor nog zo snel, de Youtube HD pauzeknop achterhaalt haar wel.


jun 18 2008

Muziek verlicht de zeden

Of toch, de muziekvideo’s van tegenwoordig verlichten de zeden.

Soms naakt maar in het gezelschap van enige geïnspireerde censuurbalkjes – zoals in het nieuwe project van Norman Cook (herinner u Fat Boy Slim, The Housemartins…) genaamd The BPA – The Brighton Port Authority. Toe Jam, een verdomd aanstekelijke track, met zang van David – Talking Heads – Byrne.

Soms complêtement en ongegêneerd “artistiek verantwoord naakt” (omdat het verhaal van de video erom vroeg, omdat het verhaal van de video er zorgvuldig naar toe werd geschreven, of gewoon omdat de verkoopcijfers wat begonnen tegen te vallen) zoals het geval bij de Russische al-dan-niet-lesbische meisjes Lena Katina and Yulia Volkova van t.A.T.u. voor hun nieuwe single Beliy Plaschik (vertaald “witte jurk”, of net niet):

En soms gewoon 100% vrolijk zonder kleren – blote piemels en kutjes en al – zoals in de video voor “Gobbledigook“, de imposante eerste single uit het nieuwste, 4de album van het briljante Sigur Ròs dat de ongetwijfeld eveneens sexy titel “Med Sum I Eyrum Vid Spilum Endalaust” meedraagt.

Nu ja, grenzen zijn er om verlegd te worden – zie bijvoorbeeld ook recent de video’s voor N.E.R.D.’s nieuwste “Everyone Nose (all the girls standing in the line for the bathroom)” met beelden uit het café waar Tom Boonen geflikt werd – of de ultra-gewelddadige maar toch bangelijk knappe clip bij het nummer “Stress” van de Franse band Justice.

Ofwel is de crisis in de muziekindustrie nu al zo diep dat ze gewoon geen geld meer hebben om nog kleren voor de figuranten te betalen.
Dan is het misschien ook niet toevallig dat alledrie de blootvideo’s nostalgie naar de jaren zeventig uitstralen (“that seventies show”-achtig enthousiasme in Toe Jam van the BPA, “Walden”-achtige hippie-naaktloperij in “Gobbledigook van Sigur Ròs, en het betere IJzeren Gordijn militarisme in t.A.T.u.’s Beliy Plaschik), toen er wel nog geld met sloten werd verdiend.