Posts met de tag « verkiezingen»:

jun 6 2010

Nu durven veranderen

Wat ik me afvraag: hoeveel mensen zouden er al op dieet gegaan zijn na het zien van de Bart De Wever-affiche in deze verkiezingscampagne?

Nu durven veranderen

Oeps, ik bedoel deze:

Nu durven veranderen

Nu Durven Veranderen, echt, want dat het zò niet langer kan ziet iedereen. Wel spijtig dat het Michelinmanneke “Bibendum” is gedoopt, “Friturandum” ware ook mooi geweest.

Eigenlijk wel een briljante slogan dat “Nu Durven Veranderen“, toch in combinatie met die NVA-koppen erbij. Ge moet maar durven. Het lijkt wel reclame voor “Extreme Makeover, the Hopeless Edition“.

BTW: de laatste die met de slogan “Nu durven veranderen” uitpakte, dat was Geert Lambert (“Durven veranderen, nu”). De volgende verkiezingen staat BDW dus mogelijk niet meer aan het hoofd van de NVA, maar ergens met een knoop in zijn maag op een bioboerderij in Bachten-de-Kuppe. Ik kan het Denken!, maar ’t is aan Bart om te Durven! en te Doen!.


mei 5 2010

Zwermgedrag

Altijd al bang van massa’s geweest. Er nooit gerust op dat die de juiste beslissingen nemen. En sinds gisteren nog een beetje meer. De dodenherdenking op de Dam in Nederland:

Scheelde geen haar (een beetje minder plaats om uit te wijken, een muur, een struikelaar) of er waren daar een paar doden meer te herdenken geweest. Door een beetje gekke man, een gil, en de paniekreactie van een paar duizend mensen tegelijk. Zeker mee in de hand gewerkt door de dolle chauffeur die vorig jaar inreed op de massa van Koninginnedag, en de angst voor een herhaling die nog nazindert.

Massapsychologie. Mensen in een massa denken anders dan ze individueel gedacht zouden hebben. Eentje gilt gevaar, de omstaanders die het “gevaar” zagen denken “pff”, maar de omstaanders daarvan horen enkel de gil dichtbij en gaan opzij, waarna de omstaanders daarvan wegrennen enzoverder enzovoort.

Zo vanuit de lucht bekeken lijkt de paniekreactie van de massa dan ook precies op het gedrag van een zwerm vogels, of een school vissen aangevallen door een haai.

Er zit dus ook schoonheid, en zelfs intelligentie in zo’n zwerm. Er is zelfs een tak van de wetenschap die zich op het bestuderen van dergelijk gedrag bezig houdt: swarm intelligence, de theorie.

SI systems are typically made up of a population of simple agents or boids interacting locally with one another and with their environment. The agents follow very simple rules, and although there is no centralized control structure dictating how individual agents should behave, local, and to a certain degree random, interactions between such agents lead to the emergence of “intelligent” global behavior, unknown to the individual agents. Natural examples of SI include ant colonies, bird flocking, animal herding, bacterial growth, and fish schooling.

Elk individu in de zwerm heeft dus maar een klein beetje informatie (een vogel in de zwerm blijkt 5 à 7 andere vogels in de gaten te houden), maar op basis van die informatie kan de groep haast een eigen leven gaan leiden (zwenken een paar van de vogels die hij in het oog houdt uit, zal onze vogel ook gaan zwenken, en volgen op hun beurt weer enkele hem). Mierenkolonies blijken zo te bestaan uit miljoenen relatief domme deeltjes, maar krijgen als groep een intelligent gedrag. (Meer lezen: Swarm Theory, uit National Geographic).

Zo bekeken is de domme nederlandse reactie dus zò dom nog niet. Overlevingsinstinct, weg van het gevaar. Dat er in dit geval geen gevaar was, maar alle individuen begonnen te rennen omdat ze eigenlijk te weinig informatie hadden om een goeie inschatting van het gevaar te maken, een spijtige bijkomstigheid.
Een beetje als eentje die roept “Niet met Stijn Meuris”, een tweede die mompelt “Ja, ik heb ook geen zin in verkiezingen”, een derde die er een reden voor verzint, een vierde die er een Facebook groep voor opent, een vijfde die ze gretig een forum aanbiedt in zijn medium, en samen maken ze een beweging die als ze nog wat voortgaat uitmondt in lege stembureau’s en de democratie die ze eigenlijk wilde verdedigen volledig uitholt. Of niet, de zwerm weet waar ze begint, maar niet waar ze uitkomt. Zijn het sardienen in paniek, die recht in de mond van de tonijn die aanvalt zouden zwemmen, of net mieren die geduldig een pad zoeken naar iets nieuws, iets beters?


jun 7 2009

Keus ’09

Als vandaag nog niet geheel in het teken stond van verkiezingen, welke dag dan wel?
Eerst in alle vroegte en tot een stuk in de namiddag bijzitter gaan spelen. 15 euro 60 verdiend in ruil voor een beetje burgerplicht. Grappigste moment was waarop een oud mannetje ons verontwaardigd zijn kiesbrief kwam teruggeven, want hij was blanco. Openvouwen bracht soelaas.
Dan het verkiezingen ’09 programma van één als achtergrond van een rustig avondje zonder vrouw en kinderen. Knap gedaan, en geen moment de behoefte gevoeld ook eens bij VTM te gaan piepen.
En om af te sluiten nog een blogpost ook. Oververzadiging dreigt.

Met de uitslag kan ik leven. Met elke uitslag wellicht, want het vreemde aan verkiezingsuitslagen is dat ze weliswaar bestaan uit de meningen van miljoenen individuele kiezers, maar in hun geheel plots een geheel eigen leven leiden. Niet de hoogte van de balkjes het belangrijkst voor “wat de kiezer gezegd heeft”, wel wie er een percentje van die miljoenen heeft bijgewonnen of verloren. Het verschil telt in de analyse meer dan de optelsom.

Nu, een van de verschillen waar ik me op verheug is de “deuk in de carrosserie“, “de paar rake kletsen” of de andere vergoeilijkende uitspraken over de slechte verkiezingsuitslag van het Vlaams Belang door Annemans of Dewinter. Fijn om morgen op de trein te kunnen stappen, en niet langer te moeten denken “een op de vier mensen hier, da’s dus van de vier mensen op deze treinbank wellicht eentje, heeft voor het Vlaams Belang gestemd“. Bij 15% voor het Vlaams Belang is dit nog maar 1 op de 6 of 1 op de 7 mensen, dus is mijn treinbank mogelijks geheel VB-vrij.
Minder plezant is vast te stellen dat maar 1 op de 5 stemmers de lumineuze idee heeft gehad om te stemmen zoals ik dat deed, linkserig en rood/groen dus. Wie ook de Vlaamse Barack Obama was, hij had wellicht niet “change” in zijn programma staan.

Ook grappig hoe irrelevant de internetcampagne plots weer werd. Want die leek groen wel te winnen. Nu ja, niet te snel oordelen, want misschien hadden ze zonder die knappe internetcomponent wel de kiesdrempel niet gehaald. En Verhofstadt, de aanvoerder van de Facebook-populariteitspoll van het meeste followers, maakte wel het verschil in de Europese uitslag.

Nog enkele losse tweets van de loop van de dag:

Eerste indruk van #kies09: Vlaanderen rukt. Weliswaar niet meer naar rechts, maar naar het centrum.

Tweede indruk van #kies09: Sommige kartels zuigen harder dan andere. Ttz: als ze splitten is dat soms goed voor allebei de delen, en soms slecht voor allebei de delen.

Derde indruk van #kies09: Vlaanderen kiest voor Vlaamse kinderbijslag (CD&V, NVA). Migranten buiten (vb) en jobkorting (open vld) kunnen nog even wachten.

Vierde indruk van #kies09: Dedecker en Dewever mogen de scalp van het VB op hun hoed steken. Ik ben die mensen diep dankbaar. In theorie.

Vijfde indruk van #kies09: Groen! schuurt over de kiesdrempel als ware dat de hoogspringlat van Blanka Vlasic of Tia Hellebaut. Nipt gaat ook.

Zesde indruk van #kies09: Vlaanderen kiest dit jaar voor de favorieten. Eerst voor Claudio & Gaëlle in mijnrestaurant, en nu weer Kris “Clooney” Peeters & De Slimste Mens.

Zevende indruk van #kies09: Jean-Luc Dehaene’s waarschuwing niet op kleine partijen te stemmen heeft niet gewerkt: het zijn nu allemaal kleine partijen. Zelfs CD&V feitelijk eigenlijk.

Achtste indruk van #kies09: woordwolk van de verkiezingscampagne: “crisis, jobs, milieu, jobkorting, kinderbijslag..”. Woordwolk van het debat na de verkiezingsuitslag: “staatshervorming, federaal, wallonië, staatshervorming, praatcafé, PS, impasse, staatshervorming…”.

Negende indruk van #kies09: het vermageren van Geert Lambert vond vandaag zijn pijnlijke apotheose in de grote SLP-verdwijntruc.

Tiende indruk van #kies09: Nu al twee eenmanspartijen in het Vlaams parlement (te weten lijst DeDecker en het partijtje van de slimste mens). Nog 2, en ze kunnen kaarten. Voorlopig biljarten of vogelpik.

Elfde indruk van #kies09: AVV-VVK – Alles voor Vlaanderen en Vlaanderen voor Kristus. Plak het gerust als logo bovenop de uitslag van vanavond.


jun 4 2009

Hoera, verkiezingen

Het bulkt van de verkiezingen. Van mijnrestaurants (hoera voor het opdondertje van Kortrijk), van Maria’s (hoera voor de tranen van Fleur) en nu zondag alweer van politici. Dat laatste dus zonder hoera.

Want ik vind het verdomme moeilijk om deze keer een keuze te maken. De campagne was – hoe “opgeleukt” ook – nogal zoutloos. Een bende zelfgenoegzame boeren op hun erf (CD&V), kromme redeneerders (Groen!), angsthazen voor de impasse (sp.A), vluchters voor hun eigen schaduw (open VLD), betweterige sofisten (nVA), irrelevante dromers (SLP), zweterige geilaards (LDD) en hooligans uit gewoonte (Vlaams Belang) – of zo kwam het toch op mij over. Het vlaams frietkot riekt muf. En nodigt uit tot vluchten, eerder dan tot supporteren.

En nog een tweede reden tot niet-hoera. Want vrijdag viel er hier nog een oproepingsbrief in de bus. Ik mag op de valreep opdraven als bijzitter. Het lot van de universitair geschoolde, I guess (de voorzitters van het kiesbureau krijgen lijsten van mensen die ze kunnen uitnodigen, en meestal worden die samengesteld met leeftijd >25 en <35 en hooggeschoold. Ik dacht er dus van af te zijn, maar wellicht hebben er weer zoveel opgeroepenen hun excuustrommel bovengehaald dat ze terug bij mij uitkwamen). Zo krijg ik de Balegemmers eens in hun zondags kostuum te zien, wel. Maar voor de rest een vervelende aangelegenheid. Ik spreek uit ervaring, want het is nu toch al de derde keer dat ik "mag" gaan zitten. Ondertussen blijkt mijn blogpubliek wel redelijk goed overeen te komen met de keuze die ik meestal maak. U zag het of u zag het niet, maar de voorbije weken kon u rechtsboven een banner van Adhese vinden waarin u "voor de lol" kon stemmen. En de kiezers van mijn blog zijn in grote meerderheid linkserig (groen, rood en paars). 't is maar dat u het weet. 't is momenteel trouwens een nek aan nek race tussen rood en groen, dus u kan de balans nog in de ene of de andere richting laten doorslaan. Kiezers van houbi.com

Qua voorspellende waarde voor de verkiezingen is “hoe stemt de blogosfeer” wellicht nul de botten waarde. Wel leuk om achteraf op bekenkleur.be eens te zien in welke mate het bloggend en bloglezend publiek afwijkt van de hele bevolking.


jan 20 2009

Obama maakt school

Obama’s overwinning en uitstraling maakt ook de politici hier te lande zo geil als een forel die wel botersaus lust. Dat er van “Yes we can” gedaan gaat worden in de volgende verkiezingscampagne (7 juni 2009, remember), daar kunt ge dus al gerust vergif op innemen.

Maar nu is het hek helemaal van de dam. Via het dekselse internet is er immers een tool op de markt gekomen waarbij ge uw smoelwerk kunt omtoveren in een Obamaffiche. En dat er daar gretig van gebruikt gaat gaan worden! Hier alvast enkele proefdruksels die in de drukkerijen van politieke posters rondslingeren:

Bij de sossen:

Caroline Gennez

Bert Anciaux

Freya Vandenbossche

Gesneuvelde slogans:
– YES WE CAN, call each other progressief. Sometimes.
Yes we canNO WE CAN’T change our baseline

En de tjseven:

Yves Leterme

Herman Van Rompuy

Gesneuvelde slogans:
– YES WE CAN, still not believe “these people”. Including us.
– YES WE CAN, have a budget deficit this year. And the next.
– YES WE CAN, be back (like Schwarzenegger, but with goats)

Bij de blauwen:

Karel De Gucht

Guy Verhofstadt

En de groenen:

Mieke Vogels

Gesneuvelde slogans:
– YES WE CAN, work less and earn more and have your cake and eat it too
– YES WE CAN, send your kids to school from 8AM ‘til 8PM

Bij de N-VA

Bart De Wever

Gesneuvelde Slogans
– YES WE CAN, maybe become De Slimste Mens
– JA WIJ KUNNEN

Bij SPIRIT, Vlaams-Progressieven, SLP Geert Lambert en Nelly Maes:

Geert Lambert

En bij Lijst Dedecker

Jean-Marie Dedecker

Gesneuvelde slogans:
– YES WE CAN, laugh all the way to the bank

Bij het Vlaams Belang:

Filip Dewinter

Kortom, als “imitation the highest form of flattery” is, dan staat Meneer Barack er geflatteerd geportretteerd op. Wij (met de politici die wij om een of andere duistere reden blijkbaar verdiend hebben) daarintegen…